Analysis of Chaos and Complexity in Schools According to Principals' Opinion
Öz
Anahtar Kelimeler
Chaos,complexity,butterfly effect,fractals,feedback mechanisms,unusual attractors
Kaynakça
- Açıkalın S. N. and Erçetin Ş.Ş. (2012) Great ıllusion in twenty-first century-chaos knocking door. Santo Banerjee, Şefika Şule Erçetin (eds), Chaos, complexity and leadership springer proceeding in compexity. Springer Dordrecht Heidelberg New York London, pp 1–9. http://www.springer.com/series/11637, Açıkalın, Ş. Ş. (1993). Öğretmenlerin okul müdürlerini etkileme güçleri. H. Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, (9), 183-192. Agar, M. (1999). Complexity theory: An Exporation and Overview. Field Methods, 11 (2), 99-120. Akmansoy, V. (2013). Kaos Teorisi Ve Eğitime Yansımaları (Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Örneği). Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Bilim Dalı. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yayın-lanmamış Yüksek Lisans Tez. Burdur. Altun, S. A. (2001). Kaos ve yönetim. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 28, 451-469 Aydın, İ. (2010). Alternatif okullar. (3. Baskı,) Ankara: Pegem A Yayıncılık Benson, G.D., & Hunter W. J. (1992). Chaos theory: no strange attractor in teacher education. Action in Teacher Education. XLV, 60-67. Beycioğlu, K, Kesik, F, Kondakçı, Y. (2014). Eğitim yönetiminde güncel tartışmalar. eğitim yönetimi (Editör: Selahattin Turan). Ankara: Pegem Akademi. Boyd, V. (1992). School context: Bridge or barrer to change? Austin, TX: Southwest Educational Devalopment Lab. Bursalıoğlu, Z. (2002). Okul Yönetiminde yeni yapı ve davranış, Ankara: Pegem A Yayıncılık, No.9 Cziko, G. A. (1999). Unpredictability and ındeterminism in human behavşor. Arguments And Implications For Educational Research. Educational Researcher 17-25. Çobanoğlu, F. (2008). Değişim mantığını anlamak: akış ve dönüşüm olarak örgüt. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 110-119. Dereli, T., (1981). Organizasyonlarda davranış, Ar Yayın Dağıtım, İstanbul. Erçetin, Ş. Ş. (2001). Yönetimde yeni yaklaşımlar. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Ertürk A. (2012) Kaos kuramı: yönetim ve eğitimdeki yansımaları. Kastamonu Eğitim Dergisi 20 (3), 849–868 Gleick, J. (1987). Chaos; making a new science. New York: Penguin. Glickman, C. D., Gordon, S.P., Ross, J. M. (2014). Denetim ve öğretimsel liderlik (Çeviri Editörleri: Mualla Bilgin Aksu, Esmahan Ağaoğlu). Ankara: Anı Yayıncılık Koçel, T. (2007). İşletme yöneticiliği, İstanbul: Arıkan Matbaası. Özdemir S. & Kılıç, A. Ç. (2014). Değişen toplum ve okul. Türk Eğitim Sistemi ve Okul Yönetimi. (Editör: Servet Özdemir). Ankara: Pegem Akademi. Özdemir, S. (2014). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. (3. Baskı,) Ankara: Pegem A Yayıncılık. Özden, Y. (2006). Okul yönetimlerini geliştirme programı. MEB. İlköğretim Genel Müdürlüğü Ankara Patton, M. Q. (2014). Nitel Araştırma ve değerlendirme yöntemleri (Çeviri Editörleri, Mesut Bütün, Selçuk Beşir Demir). Ankara, Pegem A Akademi. Peitgen, H., Richter, P. (1986). The Beauty of Fractals. Heidelberg: Springer-Verlag Pryor, R. G. L. & Bright, J. E. H. (2005). Chaos in practice: Techniques for career counselor. Australian Journal of Career Development, 14 (1), 18-28. Savacı, F.A. (2006). Kaos ve hoşgörülü fraktal geometri. Bilim ve Ütopya Dergisi, 149, 36-38. Sergiovanni, T. J. (2007). Rethinking leadership. A collection od articles. Thousands Oaks. California: Corwin. Şişman, M. (1998). Postmodernizim tartışmaları ve örgüt kuramındaki yansımaları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 2, (3) 451-464. Şişman, M. (2012). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. (5. Baskı,) Ankara: Pegem A Yayıncılık. Töremen, F. (2000). Kaos teorisi ve eğitim yöneticisinin rolü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 1 (22), 203-219. Usta, M. E. (2013). Okul Yöneticilerinin Pozitivist ve Kaos Yönetim Anlayışlarını Benimsemelerinin Kendilerinin ve Öğretmenlerin Örgütsel Bağlılık Düzeylerine Etkileri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Elazığ