Fizik Dersi Akademik Özgüven Ölçeği Geliştirme Çalışması
Öz
Bu araştırmanın amacı; ortaöğretim öğrencilerinin fizik dersine yönelik akademik özgüvenlerini belirlemeye yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. Çalışma grubunda 2015-2016 öğretim yılında Ankara ilindeki MEB’e bağlı devlet Anadolu liselerinde öğrenim gören 515 dokuzuncu sınıf öğrencisi yer almaktadır. Ölçeğin deneme formu ilk aşamada üç farklı Anadolu lisesinde öğrenim gören 274, ikinci aşamada 271 dokuzuncu sınıf öğrencisine uygulanmıştır. Verilerin analizinde ölçeğin yapı geçerliğini belirlemek amacıyla açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi tekniklerinden yararlanılmıştır. Ölçekten elde edilen verilerin güvenirliğini belirlemek amacıyla Cronbach Alpha katsayısı hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda ortaöğretim öğrencilerinin fizik dersine yönelik akademik özgüvenlerini belirlemeye yönelik, olumlu ve olumsuz akademik özgüven olmak üzere iki alt boyuttan oluşan 12 maddelik Fizik Dersi Akademik Özgüven Ölçeği geliştirilmiştir. Ölçekten elde edilen verilerin Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı 0.82 ve açıkladığı toplam varyans %48,15’tir. DFA sonucunda ulaşılan ki-kare/serbestlik derecesi oranı 1.71 olup ölçeğin yapısı mükemmel uyum göstermektedir. RMSEA değeri 0.052 olup bu değere göre ölçeğin yapısının modele uyumu iyi düzeydedir. Diğer uyum indeksleri birlikte incelendiğinde geliştirilen ölçeğin 12 maddelik iki boyutlu bir yapıda olduğu doğrulanmıştır. Açıklayıcı faktör analizi sonunda iki boyutun ilişkisinin anlamlı olduğu (r=0.496, p<.01), doğrulayıcı faktör analizi sonunda boyutlar arasında pozitif yönde ve yüksek düzeyde (r=0.66) ilişki olduğu belirlenmiştir. Geliştirilen ölçeğin psikometrik özelliklerinin yeterli olduğu bulgularla ortaya konulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbulut, Ö.E. (2013). Dokuzuncu sınıf kuvvet ve hareket ünitesine yönelik bilgisayar destekli bağlam temelli öğretim etkinliklerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış doktora tezi), Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
- Balcı, A. (2013). Sosyal bilimlerde araştırma. Ankara: Pegem.
- Bloom, B.S. (1976). Human characteristics and school learning. McGraw-Hill.
- Brookover, W.B., Thomas, S., & Paterson, A. (1964). Self-concept of ability and school achievement. Sociology of education, 271-278.
- Büyükkara, S. (2011). İlköğretim 8. sınıf fen ve teknoloji dersi ses ünitesinin bilgisayar simülasyonları ve animasyonları ile öğretiminin öğrenci başarısı ve tutumu üzerine etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
- Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 8(4), 470-483.
- Byrne, B.M. (1984). The general/academic self-concept nomological network: A review of construct validation research. Review of educational research, 54(3), 427-456.
- Conway, J. M. ve Huffcutt, A. I. (2003). A review and evaluation of exploratory factor analysis practices in organizational research. Organizational research methods, 6(2), 147-168.
- Demircioğlu, S. (2014). Örnek olaya dayalı öğrenme yönteminin lise öğrencilerinin fizik dersinde kavramsal anlamaları ve özyeterlik inançları üzerindeki etkileri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
- Götz, T., Cronjäger, H., Frenzel, A.C., Lüdtke, O., & Hall, N.C. (2010). Academic self-concept and emotion relations: Domain specificity and age effects. Contemporary Educational Psychology, 35(1), 44-58.