Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme

Mehmet Taşkırmaz; Canan Gamze Bal

doi:10.24106/kefdergi.3883

EN TR

Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme

Öz

Bu çalışmada, sistematik inceleme yöntemiyle, üniversite öğrencilerin duygusal zekâları ve yılmazlıkları arasındaki ilişki incelenmiştir. İlgili elektronik veri tabanlarında 2019 yılının nisan ayına kadar akademik dergilerde yayınlanmış çalışmalar taranmıştır. PRISMA akış diyagramı temel alınarak taranan çalışmalar; inceleme sürecinden geçirilmiş olup, değerlendirme amacıyla 16 çalışma nihai olarak incelemeye dahil edilmiştir. Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin duygusal zekâlarının ve yılmazlıklarının anlamlı ve pozitif ilişkili olduğu görülmüştür. Ancak taranan çalışmaların kesitsel tasarıma sahip olması, zaman-olay ve boyuna çalışmaların da yapılması gerektiği düşüncesini ortaya koymaktadır. Bu bakımdan, gelecek çalışmalarda zaman-olay veya boyuna çalışmalar yapılarak ilgili kavramlar arasındaki ilişkinin gelişimi açığa çıkarılabilir.

Anahtar Kelimeler

duygusal zekâ, yılmazlık, yılmaz birey, duygusal zekâ eğitimi, sistematik inceleme

Kaynakça

Armstrong, A. R., Galligan, R. F. ve Critchley, C. R. (2011). Emotional intelligence and psychological resilience to negative life events. Personality and Individual Differences, 51(3), 331–336. doi:10.1016/j.paid.2011.03.025
Bar-On, R. (1997). BarOn Emotional Quotient Inventory—Technical manual. Toronto, Ontario, Canada: Multi-Health Systems Inc.
Bar-On, R. (2004). The Bar-On Emotional Quotient Inventory (EQ-i): Rationale, description, and summary of psychometric properties. G. Geher (Ed.), Measuring emotional intelligence: Common ground and controversy (ss. 111–142) içinde. Hauppauge, NY: Nova Science.
Bar-On, R. (2005). BarOn Emotional Quotient Inventory: Short Form—Technical manual. Toronto, Ontario, Canada: Multi-Health Systems Inc.
Bonanno, G. A. (2004). Loss, Trauma, and Human Resilience: Have We Underestimated the Human Capacity to Thrive After Extremely Aversive Events? American Psychologist, 59(1), 20–28. doi:10.1037/0003-066X.59.1.20
Brackett, M. A., Rivers, S. E., Shiffman, S., Lerner, N. ve Salovey, P. (2006). Relating emotional abilities to social functioning: A comparison of self report and performance measures of emotional intelligence. J. Pers. Soc. Psychol, 91(4), 780–795. doi:10.1037/0022-3514.91.4.780
Bulathwatta, A. D. N., Witruk, E. ve Reschke, K. (2017). Effect of emotional intelligence and resilience on trauma coping among universitystudents. Health Psychology Report, 5(1), 12–19. doi:10.5114/hpr.2017.61786
Cejudo, J., López-Delgado, L. ve Rubio, M. J. (2016). Emotional intelligence and resilience: Its influence and satisfaction in life with University students. Anuario de Psicología, 46(2), 51-57. doi:10.1016/j.anpsic.2016.07.001
Cleary, M., Visentin, D., West, S., Lopez, V. ve Kornhaber, R. (2018). Promoting emotional intelligence and resilience in under graduate nursing students: An integrative review. Nurse Education Today, 68, 112–120. doi:10.1016/j.nedt.2018.05.018
Connor, K. M. ve Davidson, J. R. T. (2003). Development of a new resilience scale: The Connor–Davidson Resilience Scale (CD-RISC). Depression and Anxiety, 18(2), 76– 82. doi:10.1002/da.10113

Cuadra, D. S. ve Famadico, L. F. (2013). Male Nursing Students’ Emotional Intelligence, Carıng Behavior And Resili-ence. International Journal of Arts & Sciences, 6(3), 243-260. Erişim adresi: http://www.universitypublications.net/ijas/0603/pdf/H3V188.pdf
Daft, R. L. (2011). New era of management (10. bs.). South-Western: Global Edition.
Danacı, M. Ö. ve Pınarcık, Ö. (2017). Investigating the effects of teacher candidates' expectationlessness and expectation levels on emotional intelligence. IJOESS, 8(29), 1054–1070.
Deniz, M. E., Özer, E. ve Işık, E. (2013). Duygusal Zekâ Özellik Ölçeği – Kısa Formu (TEIQue-SF) Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Eğitim ve Bilim, 38(169), 407–419. Erişim adresi: http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/2485
Di Fabio, A. ve Palazzeschi, L. (2011). Proprietà psicometriche del Trait Emotional Intelligence Questionnaire Short Form (TEIQue-SF) nel contesto italiano [Psychometric properties of the Trait Emotional Intelligence Questionnaire Short Form (TEIQue-SF) in the Italian context]. Counseling. Giornale Italiano di Ricerca e Applicazioni, 4(3), 327–336.
Di Fabio, A. Ve Saklofske, D. H. (2018). The contributions of personality and emotional intelligence to resiliency. Personality and Individual Differences, 123(2018), 140– 144. doi:10.1016/j.paid.2017.11.012
Fenwick-Smith, A., Dahlberg, E. E. ve Thompson, S. C. (2018). Systematic review of resilience-enhancing, universal, primary school-based mental health promotion programs. BMC Psychology, 6:30. doi:10.1186/s40359-018-0242-3
Fernández-Berrocal, P. Extremera, N. Ve Ramos, N. (2004). Validity and reliability of the Spanish modified version of the Trait MetaMood Scale. Psychological Reports, 94(3), 751-755. doi:10.2466/pr0.94.3.751-755
Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. London: Bloomsbury.
Greenberg, J. (2011). Behavior in organizations (10. bs.). Pearson: Global Edition.
Greenberger, E., Josselson, R., Knerr, C., ve Knerr, B. (1974). The measurement and structure of psychosocial maturity. Journal of Youth and Adolescence, 4, 127-143. doi:10.1007/BF01537437
Gürgan, U. (2006). Yılmazlık ölçeği (YÖ): Ölçek geliştirme, güvenirlik ve geçerlik çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(2), 45–74. Erişim adresi: http://dergipark.org.tr/auebfd/issue/38398/445332
Huang, Y., Lu, A., Wang, L. ve Shi, J. (2008). Validation of the emotional intelligence scale. Acta Scientiarum Naturalium Universitatis Pekinensis, 44(6), 970–976.
Inwood, E. ve Ferrari, M. (2018). Mechanisms of Change in the Relationship between Self-Compassion, Emotion Regulation, and Mental Health: A Systematic Review. Applied Psychology: Health and Well-Being, 10(2), 215-235. doi:10.1111/aphw.12127
Jayalakshmi, V. ve Magdalin, S. (2015). Emotional Intelligence, Resilience and Mental Health of Women College Students. Journal of Psychosocial Research, 10(2), 401– 408.
Lee, Y. E., Kim, E. ve Park, S. Y. (2017). Effect of Self-Esteem, Emotional Intelligence and Psychological Well-Being on Resilience in Nursing Students. Child Health Nursing Research, 23(3), 385-393. doi:10.4094/chnr.2017.23.3.385
Leipold, B. ve Greve, W. (2009). Resilience: A conceptual bridge between coping and development. European Psychologist, 14(1), 40–50. doi:10.1027/1016-9040.14.1.40
Li, Y., Cao, F., Cao, D. ve Liu, J. (2015). Nursing students’ post-traumatic growth, emotional intelligence and Psychological resilience. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing, 22(5), 326–332. doi:10.1111/jpm.1219
Liberati, A., Altman, D. G., Tetzlaff, J., Mulrow, C., Gøtzsche, P. C., Ioannidis, J. P. A. … Moher, D. (2009). The PRISMA statement for reporting systematic reviews and meta-analyses of studies that evaluate health care interventions: Explanation and elaboration. PLoS Medicine, 6(7), e1000100. doi:10.1371/journal.pmed.1000100
Liu, Y., Wang, Z. ve Lü, W. (2013). Resilience and affect balance as mediators between trait emotional intelligence and life satisfaction. Personality and Individual Difference, 54(2013), 850–855. doi:10.1016/j.paid.2012.12.010
Lou, Y., Taylor, E. P. Ve Di Folco, S. (2018). Resilience and resilience factors in children in residential care: A systematic review. Children and Youth Services Review, 89, 83–92. doi:10.1016/j.childyouth.2018.04.010
Luthans, F. (2002). Positive organizational behavior: Developing and managing Psychological strengths. Academy of Management Executive, 16(1), 57–72. doi:10.5465/ame.2002.6640181
Mattingly, V. ve Kraiger, K. (2019). Can emotional intelligence be trained? A meta-analytical investigation. Human Resource Management Review, 29(2), 140–155. doi:10.1016/j.hrmr.2018.03.002
Mayer, J. D. ve Salovey, P. (1997). What is emotional intelligence? P. Salovey ve D. J. Sluyter (Ed.), Emotional Development and Emotional Intelligence: Educational Implications (ss. 3–34) içinde. New York, NY: Basic Books, Inc.
Mayer, J. D., Salovey, P. Ve Caruso, D. R. (2002). The Mayer-Salovey-Caruso Emotional Intelligence Test. North Tonawanda, NY: Multi-Health Systems Inc.
Moher, D., Cook, D. J., Eastwood., S., Olkin, I., Rennie, D. ve Stroup, D. F. (2000). British Journal of Surgery, 87(11), 1448–1454. doi:10.1046/j.1365-2168.2000.01610.x
Montgomery, J. M., Schwean, V. L., Burt, J. A. G., Dyke, D. I., Thorne, K. J., Hindes, Y. L. … Kohut, C. S. (2008). Emotional Intelligence and Resiliency in Young Adults with Asperger’s Disorder: Challenges and Opportunities. Canadian Journal of School Psychology, 23(1), 70–93. doi:10.1177/0829573508316594
Norman, S., Luthans, B. ve Luthans, K. (2005). The proposed contagion effect of hopeful leaders on the resilience of employees and organizations. Journal of Leadership & Organizational Studies, 12(2), 55–64. doi:10.1177%2F107179190501200205
Özer, E. ve Deniz, M. E. (2014). An Investigation of University Students’ Resilience Level on The View of Trait Emotional EQ. Elementary Education Online, 13(4), 1240– 1248. doi:10.17051/io.2014.74855
Petrides, K. V. (2010). Trait Emotional Intelligence Theory. Industrial and Organizational Psychology, 3(2), 136–139. doi:10.1111/j.1754-9434.2010.01213.x
Petrides, K. V. ve Furnham, A. (2000). On the Dimensional Structure of Emotional Intelligence. Personality and Individual Differences, 29(2), 313–320. doi:10.1016/S0191-8869(99)00195-6
Petrides, K. V. Ve Furnham, A. (2001). Trait Emotional Intelligence: Psychometric Investigation with Reference to Established Trait Taxonomies. Europan Journal of Personality, 15, 425–448. doi:10.1002/per.416
Petrides, K. V., & Furnham, A. (2006). Technical manual of the Trait Emotional Intelligence Questionnaire (TEIQue). London, England: Institute of Education, University of London.
Precin, P. (2016). The interactive role of emotional intelligence, attachment style, and resilience in the prediction of time perception in doctoral students. Psychology Research, 6, 109-207. doi:10.17265/2159-5542/2016.03.001
Prince-Embury, S. (2006). Resiliency Scales for adolescents: A profile of personal strengths. San Antonio, TX: Harcourt Assessment.
Prince-Embury, S. (2013). Resiliency scales for children and adolescents: Theory, research, and clinical application. S. Prince-Embury ve D. H. Saklofske (Ed.). Resilience in children, adolescents, and adults: Translating research into practice (ss.19–44) içinde. New York, NY: Springer.
Prince-Embury, S. Ve Saklofske, D. H. (2013). Translating resilience theory for application: Introduction. S. Prince-Embury ve D. H. Saklofske (Ed.). Resilience in children, adolescents, and adults: Translating research into practice (ss. 3–7) içinde. New York, NY: Springer.
Prince-Embury, S., Saklofske, D. H. Ve Nordstokke, D. W. (2017). The resiliency scale for young adults. Journal of Psychoeducational Assessment, 35(3), 276–290.
Promsri, C. (2019). The Linkage between Emotional Intelligence and Self Resilience among International Students in Business Program at a Selected Public University in Thailand. Academy of Social Science Journal, 4(2), 1255–1259. Erişim adresi: http://innovativejournal.in /index.php/assj/article/view/2454
Sadoughi, M., Tamannaeifar, M. ve Naseri, J. (2017). The Relationship between Resilience, Hope, Emotional Intelligence and Academic Burnout among Iranian University Students. Studies in Learning and Instruction (Journal of Social Sciences and Humanities of Shiraz University), 9(1), 50-67 Erişim adresi: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?FID=394139672 0203
Salovey, P. ve Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9(3), 185–211. doi:10.2190%2FDUGG-P24E-52WK-6CDG
Salovey, P., Mayer, J. D., Goldman, S., Turvey, C. ve Palfai, T. (1995). Emotional attention, clarity, and repair: Exploring emotional intelligence using the Trait Meta-Mood Scale. J. W. Pennebaker (Ed.). Emotion, disclosure, and health (ss. 125-154) içinde. Washington, D.C.: American Psychological Association.
Sarrionandia, A., Ramos-Díaz, E. ve Fernández-Lasarte, O. (2018). Resilience as a Mediator of Emotional Intelligence and Perceived Stress: A Cross-Country Study. Frontiers in Psychology, 9:2653. doi:10.3389/fpsyg.2018.02653
Schutte, N. S., Malouff, J. M., Hall, L. E., Haggerty, D. J., Cooper, J. T., Golden C. J. ve Dornheim, L. (1998). Development and validation of a measure of emotional intelligence. Personality and Individual Differences, 25(2), 167-177. doi:10.1016/S0191-8869(98)00001-4
Schneider, T. R., Lyons, J. B., & Khazon, S. (2013). Emotional intelligence and resilience. Personality and Individual Differences, 55(8), 909-914. doi:1016/j.paid.2013.07.460
Shin W. Y., Kim, M. G. ve Kim, J. H. (2009). Developing measures of resilience for Korean adolescents and testing cross, convergent, and discriminant validity. Studies on Korean Youth, 20(4), 105-131. Erişim adresi: http://www.dbpia.co.kr/Article/NODE01288607
Sogolitappeh, F. N., Hedayat, A., Arjmand, M. R. ve Khaledian, M. (2018). Investigate the Relationship between Spiritual Intelligence and Emotional Intelligence with Resilience in Undergraduate (BA) Students. International Letters of Social and Humanistic Sciences, 82, 10-18. doi:10.18052/www.scipress.com/ILSHS.82.10
Terzi, Ş. (2008) Üniversite Öğrencilerinin Kendini Toparlama Gücünün İçsel Koruyucu Faktörlerle İlişkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 297–306. Erişim adresi: http://www.efdergi.hacettepe.edu.tr/shw_artcl-562.html
Wang, L., Shi, Z., Zhang, Y. ve Zhang, Z. (2010). Psychometric properties of the 10‐item Connor–Davidson Resilience Scale in Chinese earthquake victims. Psychiatry and Clinical Neurosciences, 64(5), 499–504. doi:10.1111/j.1440-1819.2010.02130.x
Wagnild, G. M. ve Young, H. M. (1993). Development and Psychometric Evaluation of the Resilience Scale. Journal of Nursing Measurement, 1(2), 165–178.
Wagnild, G. M., ve Collins, J. A. (2009). Assessing resilience. Journal of Psychosocial Nursing and Mental Health Services, 47(12), 28-33. doi:10.3928/02793695- 20091103-01
Wilson, C. A., Plouffe, R. A., Saklofske, D. H., Di Fabio, A., Prince-Embury, S., & Babcock, S. E. (2019). Resiliency across cultures: A validation of the Resiliency Scale for Young Adults. Journal of Psychoeducational Assessment, 37(1), 14–25. https://doi.org/10.1177/07342829177400 17
Wong, C. S. ve Law, K. S. (2002). The effects of leader and follower emotional intelligence on performance and attitude: An exploratory study. The Leadership Quarterly, 13, 243–274.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Mehmet Taşkırmaz
Türkiye

Canan Gamze Bal Bu kişi benim
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

20 Temmuz 2020

Gönderilme Tarihi

6 Ağustos 2019

Kabul Tarihi

10 Mayıs 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 28 Sayı: 4

DOI

https://doi.org/10.24106/kefdergi.3883

IZ

https://izlik.org/JA34CX73GP

APA

Taşkırmaz, M., & Bal, C. G. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme. Kastamonu Education Journal, 28(4), 1759-1769. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3883

AMA

1.Taşkırmaz M, Bal CG. Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2020;28(4):1759-1769. doi:10.24106/kefdergi.3883

Chicago

Taşkırmaz, Mehmet, ve Canan Gamze Bal. 2020. “Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme”. Kastamonu Education Journal 28 (4): 1759-69. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3883.

EndNote

Taşkırmaz M, Bal CG (01 Temmuz 2020) Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme. Kastamonu Education Journal 28 4 1759–1769.

IEEE

[1]M. Taşkırmaz ve C. G. Bal, “Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme”, Kastamonu Eğitim Dergisi, c. 28, sy 4, ss. 1759–1769, Tem. 2020, doi: 10.24106/kefdergi.3883.

ISNAD

Taşkırmaz, Mehmet - Bal, Canan Gamze. “Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme”. Kastamonu Education Journal 28/4 (01 Temmuz 2020): 1759-1769. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3883.

JAMA

1.Taşkırmaz M, Bal CG. Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2020;28:1759–1769.

MLA

Taşkırmaz, Mehmet, ve Canan Gamze Bal. “Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme”. Kastamonu Education Journal, c. 28, sy 4, Temmuz 2020, ss. 1759-6, doi:10.24106/kefdergi.3883.

Vancouver

1.Mehmet Taşkırmaz, Canan Gamze Bal. Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâları ve Yılmazlıkları Arasındaki İlişki: Sistematik İnceleme. Kastamonu Eğitim Dergisi. 01 Temmuz 2020;28(4):1759-6. doi:10.24106/kefdergi.3883