Araştırma Makalesi

Türk Boğazları Trafik Yoğunluğu, Bekleme Süreleri ve Deniz Kazaları

Cilt: 15 Sayı: 1 30 Mart 2022
PDF İndir
TR EN

Türk Boğazları Trafik Yoğunluğu, Bekleme Süreleri ve Deniz Kazaları

Öz

Bu çalışmada, İstanbul ve Çanakkale Boğazlarından geçen gemilerin tiplerine ve yıllara göre dağılımları, kılavuz alan gemilerin oranları, kazalar ve gemilerin geçiş için bekleme süreleri incelenmiştir. Elde edilen bulgular, 2006-2020 yılları arasında İstanbul ve Çanakkale Boğazlarından geçen gemi sayılarının tedrici olarak azaldığını göstermektedir. Gemi sayılarının aksine, her iki boğazdan da geçen gemilerin toplam tonajları artmıştır. Gerek İstanbul gerekse Çanakkale Boğazı’ndan 2010 yılından sonra geçen 200 m’den büyük gemilerin sayısı artarken, 500 GT’dan küçük gemilerin sayısı azalmıştır. İstanbul ve Çanakkale Boğazlarından geçişte, kılavuz alan gemilerin oranı, gemi büyüklüğüyle artmıştır. Boyu 100 m’den küçük gemilerin ise çok azı kılavuzluk hizmeti alırken, İstanbul Boğazı’ndan geçen 200 m’den büyük gemiler ile Çanakkale Boğazı’ndan geçen 300 m’den büyük gemilerin tamamı kılavuzluk hizmeti almıştır. İstanbul Boğazı’nda, 1 Mayıs 1982-30 Haziran 1994 tarihleri arasını kapsayan dönemde 12,92 kaza yıl-1 meydana gelirken, 1 Temmuz 1994-31 Aralık 2003 arasını kapsayan dönemde 12,33 kaza yıl-1 ve 1 Ocak 2004-31 Aralık 2019 tarihleri arasını kapsayan dönemde 7 kaza yıl-1 meydana gelmiştir. Çanakkale Boğazı’nda meydana gelen gemi kazalarının sayısı da az da olsa son dönemlerde azalma göstermiştir. Boğaz geçişi için gemilerin bekleme süresi 2010-2019 yılları arasında ortalama; İstanbul Boğazı için 13,9 saat, Çanakkale Boğazı için ise 5,4 saat olarak belirlenmiştir. Bekleme süresi son 10 yıl içerisinde İstanbul Boğazı’nda önemli bir değişiklik göstermezken, Çanakkale Boğazında son yıllarda yaklaşık iki saat artmıştır.

Anahtar Kelimeler

Türk Boğazları , Trafik Yoğunluğu , Bekleme Süreleri , Gemi Kazaları

Kaynakça

  1. Aydoğmuş, A., (2019). Coğrafya Yönüyle İstanbul Boğazı. Herkes İçin Coğrafya 3: 10-16. Baş, M. (1999). Türk Boğazları’nda Risk Analizi ile Güvenli Seyir Modeli, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
  2. Bayazit, O., Toz, A. C., Buber, M. (2020). Spatial distribution analysis of ship accidents in the Çanakkale Strait. Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie.
  3. Çakır, E., Fışkın, R., Bayazit, O. (2017). An Analysis of Accidents Occurred on Tugboats. Dokuz Eylül University, Maritime Faculty: Izmir, Turkey, 1-13.
  4. Çakır, E., Kamal, B. (2021). İstanbul Boğazı’ndaki ticari gemi kazalarının karar ağacı yöntemiyle analizi. Aquatic Research, 4(1), 10-20.
  5. Demir, İ., (2018). Montrö Boğazlar Sözleşmesi’nin Feshi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi 136: 327-358. Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü (2017). Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü (COLREGs). s. 85, Seyir Hidrografi ve Oşinografi Dairesi Başkanlığı Yayınları.
  6. Doğru, S., (2013). Türk Boğazlarının Hukukî Statüsü: Sevr ve Lozan’dan Montrö’ye Geçiş. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 15(2): 123-169.
  7. Ece, N.J., (2007). İstanbul Boğazı: Deniz Kazaları ve Analizi. 55, 179, 192, İstanbul: Deniz Kılavuzluk A.Ş. (DEKAŞ) Kültür Yayınları.
  8. Ece, J.N., (2011). Kanal İstanbul ve Montrö Sözleşmesi. Ortadoğu Analiz 3 (29): 48-64.
  9. Engin, K., (1995). Boğaz Trafiği ve Tüzüğün İrdelenmes. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Deniz Ulaştırma ve İşletme Mühendisliği Anabilim Dalı, İstanbul.
  10. Gündüz A. (2000). Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Teşkilatlar Hakkında Temel Belgeler. 4 B, İstanbul. Erişim tarihi: 1.09.2021, https://tr.wikipedia.org/wiki/Montr%C3%B6_Bo%C4%9Fazlar_S%C3%B6zle%C5%9Fmesi adresinden alınmıştır.