Use of Toxic Plants in Urban Recreation Areas: The Case of Simav-Kütahya

Öz

The stress and fatigue caused by urban life on people can be partially reduced with recreational areas created in the city. It is necessary to pay attention to the aesthetic, ecological and functional effects of the plants to be used in these areas and the toxic substances they have. These substances can be found in different organs of plants or all of them. Consuming these substances can cause serious health problems. This study was carried out to reveal the use of the toxic plant species in open green areas in Kütahya, Simav district center between June and July 2021. Plant species, toxic plant species and plant groups in 10 randomly selected areas were examined on-site. As a result of the analysis; 65 plant species in 30 families were determined in the study area. The rate of the toxic plant species was 44.61%, 21.54% of the toxic plant species were found as trees, 10.77% in bush, 7.69% in small tree and 1.54% in climbing forms. Toxic substances in these plants were in organs such as flowers, fruits, seeds, leaves, roots, stems and barks. The highest number of the plant species in the area was 53, and the rate of the toxic plant species was 50%. Information signs and frontier were not determined in the area related to toxic plant species.

Anahtar Kelimeler

• Urban recreation
• Simav
• poisonous plants
• ornamental plants
• plant design

Kentsel Rekreasyon Alanlarında Zehirli Bitki Kullanımları: Simav-Kütahya Örneği

Öz

Kent yaşamının insan üzerinde oluşturduğu stres ve yorgunluk, kent içinde oluşturulan rekreasyon alanlarıyla kısmen azaltılabilir. Bu alanlarda kullanılacak bitkilerin estetik, ekolojik ve işlevsel etkileri ile sahip oldukları zehirli maddelere dikkat edilmesi gerekir. Bu maddeler bitkilerin farklı organlarında ya da tamamında bulunabilir. Bu maddelerin tüketilmesi ciddi sağlık sorunlarına neden olabilir. Bu çalışma 2021 Haziran-Temmuz ayları arasında Kütahya, Simav ilçe merkezinde mevcut açık-yeşil alanlardaki zehirli bitki türü kullanımını ortaya koymak için gerçekleştirilmiştir. Rastgele seçilen 10 farklı alandaki bitki türleri, zehirli bitki türleri ve bitki grupları yerinde incelenmiştir. Analizler sonucunda; çalışma alanında 30 familya içinde 65 bitki türü saptanmıştır. Zehirli bitki türü oranı % 44.61, zehirli bitki türlerinin % 21.54’ü ağaç, % 10.77’si çalı, % 7.69’u ağaççık ve % 1.54 tırmanıcı formda bulunmuştur. Bu bitkilerdeki zehirli maddeler; çiçek, meyve, tohum, yaprak, kök, gövde ve kabuk gibi organlarının içerisindedir. Alanlar içinde en yüksek bitki türü sayısı 53, zehirli bitki tür oranı %50 olmuştur. Zehirli bitki türleri ile ilgili alanda bilgilendirme tabelaları ve sınırlama tespit edilmemiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kentsel rekreasyon
• Simav
• zehirli bitkiler
• süs bitkileri
• bitkisel tasarım

Kaynakça

1. Alkanoğlu, D., Yıldız, K. & Yılmaz, G. (2021). Mavi ladinin (Picea pungens Engelm) aşı ile üretimi üzerine bir araştırma. Akademik Ziraat Dergisi, 10(2), 235-242.
2. Aplin, T.E. (1976). Poisonous garden plants and other plants harmful to man in Australia. Department of Primary Industries and Regional Development, Western Australia, Perth. Bulletin 3964.
3. Craig, A. M., Karchesy, J. J., Blythe, L. L., del Pilar González-Hernández, M., & Swan, L. R. (2004). Toxicity studies on western juniper oil (Juniperus occidentalis) and Port-Orford-cedar oil (Chamaecyparis lawsoniana) extracts utilizing local lymph node and acute dermal irritation assays. Toxicology Letters, 154(3), 217-224.
4. Çelik, B. H. & Zencirkıran, M. (2021). A Research on Toxicological Properties of Bursa City Parks’s Design Plants. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 23(2), 446-464.
5. Çorbacı, Ö. L. & Ekren, E. (2021). Kentsel açık yeşil alanlarda kullanılan zehirli bitkiler üzerine bir araştırma: Rize kenti örneği. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 23(3), 824-836.
6. Der Marderosian, A. H., Giller, F. B., & Roia Jr, F. C. (1976). Phytochemical and toxicological screening of household ornamental plants potentially toxic to humans. Journal of Toxicology and Environmental Health, Part A Current Issues, 1(6), 939-953.
7. Geng, H. C., Zhu, H. T., Yang, W. N., Wang, D., Yang, C. R., & Zhang, Y. J. (2021). New cytotoxic dichapetalins in the leaves of Phyllanthus acidus: Identification, quantitative analysis, and preliminary toxicity assessment. Bioorganic Chemistry, 114, 105125.
8. Google Earth Pro. (2021). kh.google.com Erişim Tarihi: 21.06.2021.

9. Gül, V. & Topcu, E. (2017). Salıpazarı (Samsun) İlçesinde Yayılış Gösteren Zehirli Bitkiler Üzerine Bir Araştırma. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 4(2), 162-168.
10. Gümüşçü, A. & Gümüşçü, G. (2011). Zehirli Bitkiler-II. Ziraat Mühendisliği, (357), 42-46.
11. Gümüşçü, A. & Gümüşçü, G. (2012). Zehirli Bitkiler-III. Ziraat Mühendisliği, (358), 56-60.
12. Güneş, A. (2010). Simav Ovası (Eski Simav Gölü-Simav) Ekolojik Özellikleri. Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
13. Joardar, S. (2022). Poisonous Plants of Nadia District, West Bengal, India. Plant Archives, 22(1), 397-402.
14. Johnson, A. & Johnson, S. (2006). Garden plants poisonous to people. in NSW Department of Primary Industries, State of New South Wales, s. 12.
15. Kingsbury, J.M. (1994). Common poisonous plants. Cornell Cooperative Extension, New York.
16. Kocabaş, Y. Z. (2020). Türkoğlu (Kahramanmaraş) ilçe florasında bulunan zehirli bitkiler. Türk Fen ve Sağlık Dergisi, 1(1), 42-51.
17. Li, X., Ma, W., & Xing, F. (2021). A review of seed ecology of poisonous plants in the world's grasslands. Acta Oecologica, 110: 103711.
18. Liu, J., Wang, R., & Chen, T. (2010). Factors of spatial distribution of recreation areas in peri-urban Beijing. Journal of Geographical Sciences, 20(5), 741-756.
19. Metin, A. E. & Yılmaz, S. (2015). Kütahya Simav ilçesinin rekreasyonel potansiyelinin peyzaj mimarlığı açısından değerlendirilmesi. Ziraat Fakültesi Dergisi, 10(2), 146-158.
20. Mrdan, S., Ljubojevic, M., Orlovic, S., Cukanovic, J. & Dulic, J. (2017). Poisonous and allergic plant species in pre-school’s and primary school’s yards in the city of Novi Sad. Urban Forestry & Urban Greening, 25, 112-119.
21. Muca, B. , Yıldırım, B. , Özçelik, Ş. & Koca, A. (2012). Isparta ilinin halka açık alanlarında bulunan zehirli süs bitkileri. Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma, 5(1), 23-30.
22. Nelson, L. S., Shih, R. D., Balick, M. J., & Lampe, K. F. (2007). Handbook of poisonous and injurious plants. Spinger US, New York.
23. O’Leary, S. B. (1964). Poisoning in man from eating poisonous plants: present status in the united states: preliminary report. Archives of Environmental Health: An International Journal, 9(2), 216-242.
24. Özkan, D. G. (2017). Kentsel Rekreasyon Alanı Olarak Alışveriş Caddelerinin İncelenmesi: Trabzon Örneği. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 2(2), 444-453.
25. Polat, A. T., & Akay, A. (2015). Relationships between the visual preferences of urban recreation area users and various landscape design elements. Urban Forestry & Urban Greening, 14(3), 573-582.
26. Poppenga, R.H. (2010). Poisonous plants. Luch, A. (eds) Molecular, Clinical and Environmental Toxicology. Experientia Supplementum, Spinger. Birkhäuser Basel.
27. Sarı, D. & Karaşah, B. (2018). Bitkilendirme tasarım öğeleri, ilkeleri ve yaklaşımlarının peyzaj tasarımı uygulamalarında tercih edilirliği üzerine bir araştırma. Megaron, 13(3), 470-479.
28. Şevik, H., Öztürk, S. & Çetin, M. (2016). Peyzaj çalışmalarında kullanılan bitkilerin zararlı etkileri (Kastamonu örneği). Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 4(2), 486-492.
29. URL-1 (2021). T.C. Simav Kaymakamlığı, Yeni nüfus verileri açıklandı, http://simav.gov.tr/yeni-nufus-verileri-aciklandi. Erişim Tarihi: 21.06.2021.
30. Wang Y, Qin X, T.Y, & Niu L. (2020). Application of Common Poisonous Garden Plants in Kunming City. Journal of Landscape Research, 12(1), 27–32.
31. Yılmaz, H., Akpınar, E., & Yılmaz, H. (2006). Peyzaj mimarlığı çalışmalarında kullanılan bazı süs bitkilerinin toksikolojik özellikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 1, 82-95.
32. Zou, H., & Wang, X. (2021). Progress and gaps in research on urban green space morphology: a review. Sustainability, 13(3), 1202.