The Emergence of Ernest Callenbach’s Ecotopia in Ecovillages

Öz

Utopias are imaginary depictions written in order to establish the ideal order that criticizes the deficiencies of current administration and society and is influenced by various periodic events and thoughts. In the 20th century, due to rapid urbanization and population growth, the environmental problems have been brought to a global scale and the irreversible destruction of nature has made ecological design a subject of utopias in the future. The concept of ecotopia was first used by Ernest Callenbach in his work "Ecotopia" published in 1975. The ecological design criteria in this work have formed the basis of ecotopia designs. While literary ecological utopias written in the 20th century can be defined as ecotopia by conforming to the design criteria of ecotopia, architectural ecological utopias designed in the 20th and 21st century cannot be defined as ecological although they have ecological characteristics or are completely ecological. Therefore, the research asked “Are today’s real ecotopias could be ecovillages?” In the study, firstly, the design criteria of the concept of ecotopia were obtained by discourse analysis method on Ernest Callenbach's "Ekotopia", the past literary utopia works and their intertextual contexts were extracted, and then the design criteria of 6 selected ecovillages were reflected. When the current place of the concept of ecotopia and the findings of the study are examined, it has been observed that it is no longer imaginary design and has an applicable quality, and it is revealed that ecotopias come to life with ecovillage examples.

Anahtar Kelimeler

• Ecotopia
• Ecovillages
• Ecolojical Utopia

Ernest Callenbach’ın Ekotopyası’nın Ekoköylerde Hayat Bulması

Öz

Ütopyalar, var olan devlet ve toplumların aksayan taraflarını, olması mümkün yanlışlıklarını ve yetersizliklerini eleştiren, ideal düzeni kurmak amacıyla yazılmış hayali tasvirlerdir. Ütopyalar bugüne gelene kadar birçok dönemsel olay ve düşüncelerden etkilenmiştir. 20.yyda sanayileşmenin de etkisiyle başlayan hızlı kentleşme ve nüfus artışı, çevre sorunlarının küresel ölçeğe taşınmasına, geri dönüşü olmayan doğa bozulmalarna sebep olmuş ve ekolojik tasarımı geleceğin ütopyalarına konu haline getirmiştir. Bu tarihten sonra yaşananabilir bir toplum ve mekan yaratma çabasıyla ütopyalar ekolojik olarak tasarlanmaya başlamıştır. Ekotopya kavramı ilk kez 1975 yılında Ernest Callenbach tarafından yayınlanan ‘’Ekotopya’’ kitabında kullanılmış, eserde yer alan ekolojik tasarım ilkeleri ekotopya tasarımlarının temelini oluşturmuştur. 20. Yüzyılda yazılmış edebi ekolojik ütopyalar, ekotopya tasarım kriterlerine uygun olup ekotopya olarak tanımlanabilirken, 20 ve 21.yy da tasarlanmış mimari ekolojik ütopyalar, ekolojik özellik taşımalarına rağmen ekotopya olarak tanımlanamamaktadır. Oysa günümüzde yaşayan ekoköylerin ekolojik ütopya tasarım ilkeleri özelliklerini taşımakta olduğu görülmektedir. Bu nedenle çalışma “bugünün gerçek ekotopyaları ekoköyler olabilir mi?” araştırma sorusuna dayandırılmıştır. Çalışmanın yönteminde ilk olarak ekotopya kavramının tasarım ilkeleri Ernest Callenbach’ın ‘’Ekotopya’’ eseri üzerinden söylem analizi yoluyla elde edilmiş, geçmiş edebi ütopya eserleri ile metinlerarası bağlamları çıkarılmış ve son adımda seçili 6 adet ekoköyün tasarım ilklerine yansıtma yapılmıştır. Sonuç olarak ekotopyanın hayali tasarım olmadığı ve uygulanabilir yerleşimler olduğu tespit edilerek, ekotopyaların günümüzde ekoköy örnekleri ile hayat bulduğu ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Ekotopya
• Ekoköyler
• Ekolojik Ütopya

Kaynakça

1. Andreas, M., (2012). The Ecovillage of Sieben Linden. Environment & Society Portal, Arcadia Project, ISSN 2199-3408.
2. Asımgil, B., (2017). Yüzyıldan Günümüze Eko-Köylerin Tanımlama Yaklaşımlarına Göre Karakteristik Özelliklerinin Saptanması, Trakya University Journal of Engineering Sciences, 18(2),2017, 95-111. ISSN 2147–0308
3. Barton, H. Marcus, G. and Richard, G.(2003). Shaping Neighborhoods: A Guide for Health, Sustainability and Vitality. Taylor and Francis, Spon Press, New York, 136-144,
4. Belge, S.Z. (2017). Ütopya ve Distopya Örneklerinde İyi Mekân ve İdeal Toplum Değerlendirmesi: Hiçbir Yerden Haberler ve Efendi Uyanıyor. Toplum ve Demokrasi Dergisi, Sayı: 11 (23), 43-58.
5. Bellamy, E., (2011). Geçmişe Bakış- 2000’den 1887’ye, Say Yayınları, Çev: Fahri Yaraş, İstanbul, 2011.
6. Bezel, N., (1984). Yeryüzü Cennetlerinin Sonu (Ters Ütopyalar). Say Yayınları, İstanbul, 1984.
7. Bookchin, M. (1980). Toward an Ecological Society, Quebec, Black Rose Books Ltd.), 57-71.
8. Bruce, S., (1999). Three Early Modern Utopias: Thomas More: Utopia / Francis Bacon: New Atlantis / Henry Neville: The Isle of Pines. New York, The United States: Oxford Press.

9. Cabet, E., (2012). İkaria’ya Yolculuk, Çev. Ela Güntekin, Maide Selen, Say Yayınları, İstanbul, 2012.
10. Çalışkan, O. (2004). Sürdürülebilir Kent Formu: Derişik Kent. Planlama Dergisi, (3): 33–54.
11. Callenbach, E., 1975. Ecotopia. Berkeley, California,1975.
12. Callenbach, E. (1994). Ekotopya. Çev.: Osman Akınhay, Ayrıntı Yayınları, Renk Yapımevi, İstanbul.
13. Cemal, İ. (2007). Büyükkonuk’ta Turizm, Eko köy Haber. Lefkoşa, Sayı 1, 1-2.
14. Ceylan Baba, E. (2020). İdeal Kent Arayışında Mimari Ütopyalar. YEM Yayını, İstanbul.
15. Chuan, C. (2005). Ecological Utopia: A Study of Three Literary Utopias in the 1970s, http://homepage.ntu.edu.tw/~bcla/e_book/63/63_09.pdf. (09.01.2018).
16. Dawson, J. (2006). (Ecovillages: New Frontiers for Sustainability) Ekoköyler Sürdürülebilirliğin Yeni Ufukları. Sinek Sekiz Yayınevi, İstanbul, 18-44
17. Doğan, M., (2018). Ecological Ideals, Sustainable Tourism and the Heritage Concept of an Eco-Village: The Case of Arcosanti, Taylor & Francis, 2018, 371-381.
18. Eaton, R. (2002). Ideal Cities, Utopianism and the (un)built Environment. New York:Thames & Hudson Inc.
19. Fairclough, N. (2003). Analysing Discourse. London: Routledge
20. Franke, R. W. (2012). Overview of Research on Ecovillage at Ithaca. In Andreas, Marcus and Felix Wagner, editors. Realizing Utopia: Ecovillage Endeavors and Academic Approaches. Munich: Rachel Carson Center for Environment and Society. Perspectives, No. 8:111-124.
21. Gangopadhyay, N. and Chakrab, P., (2015). An Alternative Model of Sustainable Living: the case of Auroville in India. IOSR Journal Of Humanities And Social Science (IOSR-JHSS), Volume 20, Issue 11, Ver. V, November 2015, 38-49.
22. Gilman, R., (1991). The Eco-village Challenge, In Context, Summer vol: 29 [http://www.context.org/ICLIB/IC29/TOC29.html]
23. Gökçen, N., (2018). Kutsal Metinlerden Bugüne Ekotopya, İzmir Felsefe Günlükler 2017-2018 Bildiri Kitabı, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir, 2018, s.81- 104. ISBN: 978-605-85453-4-2, Sertifika No: 40147.
24. Gür, T. (2013). “Postmodern Bir Araştırma Yöntemi Olarak Söylem Çözümlemesi”, Journal of Worlds of Turk, 5(1), 185-202.
25. Hasol, D., (2000). Mimarlıkta Ütopya, Yapı Dergisi, Sayı:228, 62-69.
26. Havemann, R., (2005). Yarın: Yol Ayrımındaki Sanayi Toplumu Eleştiri ve Gerçek Ütopya. Çev.: Filiz Özçelik, 1. Baskı, İstanbul: Kaynak Yayınları.
27. Hawken, P., (1975). The Magic of Findhorn. Book Club Associates, London.
28. Inglig, M., (1996). Findhorn Foundation: Nature Spirits and New Age Business. Chapter 11 in B. Metcalf (ed) Shared
29. Visions, Shared Lives: Communal Living around the Globe. Findhorn Press, Findhorn, Scotland, 119-129.
30. Jackson, H., (1998). What is an Ecovillage? Gaia Trust Education Seminar, September 1998. [http://www.gaia.org/gaia/ecovillage/whatis/]
31. Jackson, H., R. (2002). Why the Ecovillage Movement is of Political Importance, Ecovillage Living: Restoring the
32. Earth and Her People. (Eds: H. Jackson and K. Svensson), Green Books; Gaia Trust, Denmark, 130-132.
33. Karaman, A., (2009). Sürdürülebilir Kentsel Gelişme Eşikleri Bağlamında İstanbul Üzerine Notlar. Tasarım + Kuram MSGSÜ Mimarlık Fak. Dergisi, cilt 5, sayı 8, 1-13.
34. Keleş, R., (2013). 100 Soruda Çevre: Çevre Sorunları ve Çevre Politikası. Yakın Kitabevi, İzmir, 2013, 185.
35. Kirby, A. (2003). Redefining Social and Environmental Relations at the Ecovillage at Ithaca: A Case Study. Journal of Environmental Psychology, 23 (3), 323–332. https://doi. org/10.1016/S0272-4944(03)00025-2
36. Kumar, K. (2006). Modern Zamanlarda Ütopya ve Karşı Ütopya. Kalkedon Yayınları, Çeviri Ali Galip, İstanbul.
37. Meier, J. M. A. (2006). Being Aurovilian: Constructions of Self, Spirituality and India in an International Community, [http://research.jyu.fi/jargonia/artikkelit/jargonia10.pdf]
38. More, T., (1516). Utopia, Hasan Ali Yücel Klasikler Serisi. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Çev: Sabahattin
39. Eyüboğlu, Vedat Günyol, Mina Urgan (Mina Urgan’ın İncelemesiyle) 39-43, 191-192.
40. Morris, W. (2011). Hiçbir Yerden Haberler, çev. M. Alakuş, Say Yayınları, İstanbul.
41. Oktay, D., (2007). Büyükkonuk Eko Köyünde Aktivite Binaları Dağılımı Turizm Uygulama Planlaması için Analiz ve Sentez Haritaları Çalışması, Bearing Point-DAÜ.
42. Ovalı, P. K., (2007). Kitle Turizmi ve Ekolojik Turizmin Kavramı, Mimari ve Çevresel Etkiler Bakımından Karşılaştırılması. Megaron, YTÜ Mim. Fak. E-Dergisi, cilt 2, sayı 2, 64-79.
43. Piercy, M., (2012). Zamanın Kıyısındaki Kadın, Çev.: Füsun Tülek, 2. Basım, Ayrıntı Yayınları İstanbul, 2012.
44. Platon, (1992). Devlet, Remzi Kitapevi, İstanbul, 396
45. Sevier, L. (2008). Ecovillages: A Model Life, Ecologist, 36-41.
46. Sevinç, A. (2004). Ütopya: Hayali Ahali Projesi. Okuyan Us Yayınları, İstanbul, 72.
47. Sobo, D. ve Hoberg, Z. (2010). Sustainable Living in Auroville, [http://www.auroville.org/research/AV Sustainability Study Project by Visiting Students.pdf]
48. Somay, B., (1984). Towards an Open-ended Utopia. Science Fiction Studies. 11 (1): 25-38.
49. Striney, M., (2000). Ecovillage, Ithaca, NY, Hamer Center.
50. Talbott, J., (1995). The Findhorn Community, in Eco-villages and Sustainable Communities: Models for 21st Century Living. Findhorn Press, Findhorn, Scotland.
51. Tandaçgüneş, N. (2011). Pazarlama İletişiminde Sürdürülebilir Tüketim Olgusuna Farklı Bir Bakış: Ernest Callenbach ve Ekotopya Yapıtı Üzerine Hermeneutik Okuma Çalışması, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı: 41, 103-124.
52. Tandaçgüneş, N., (2013). Ütopya. İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 21-29.
53. Thibaud, Y. (2004). Concept des Eco-villages, Passerelle Eco, [https://www.passerelleco.info/article.php?id_article=350]
54. Tuğun, Ö., ve Karaman, A. (2014). Çekirdek Köylerin Eko Turizme Kazandırılması İçin Sürdürülebilirlik Kavramı Çerçevesinde Bir Model, Megaron, 014;9(4):321-337.
55. Tütüncü, İ., Ç., (2015). Ekotopya “Öteki”yle Uzlaşmanın Tek Yolu Aşk Mıdır? [https://ecotopianetwork.wordpress.com/2010/09/13/ekotopya- %E2%80%9Coteki%E2%80%9Dyle- uzlasmanin-tek-yolu-ask- midir-irem-cagil-tutuncu/]
56. Walker, L. (2005). Ecovillage at Ithaca: Pioneering a Sustainable Culture. NewSociety Publishers, Canada.
57. Van Dijk, T. (1997). Discourse as Structure and Process (Vol. 1). Londra: Sage.
58. Van Dijk, T. (2008). Society and Discourse. How Social Contexts Control Text and Talk. Cambridge: Cambridge University Press.
59. Yumuşak, C., F., (2012). Ütopya, Karşı-Ütopya ve Türk Edebiyatında Ütopya Geleneği, Bilgi Dergisi, Sayı:61, 2012, 47-70.