The Search for an Effective Climate Change Public Policy: Can the G-20 Countries Guide the Rest of the World?

Climate change debates and policy making efforts -despite criticism of being inadequate- have recently covered the agenda of many policy actors including governments, non-governmental organizations, private sector and international organizations. Among these actors, G20 members can serve as a policy R&D center that sets an example for the rest of the world due to their strong economic and human capital. In this context, the climate policy outputs of the G20 countries were analyzed using the content analysis methodology, based on the policy orientations created within the scope of the research. The benchmark countries in the field of climate change were determined as a result of the multi-criteria analysis, and the policy patterns of these countries were comparatively analyzed. The policy transfer opportunity for other countries, especially developing countries, was discussed. Accordingly, the necessity of developing resilience in adaptation policies and the importance of establishing carbon budgets, planning a comprehensive energy transformation, integrating transportation policies with the energy sector, prioritizing principles such as public interest and transparency, and utilizing market and financial instruments effectively in mitigation policies have emerged.

İklim değişikliği tartışmaları ve buna yönelik kamu politikası oluşturma çabaları son dönemde hükümetler, sivil toplum kuruluşları, özel sektör ve uluslararası kuruluşlar gibi birçok politika aktörünün gündeminde yer almaktadır. Bu aktörler içerisinde G20 üyeleri, ekonomik ve beşeri sermaye açısından güçlü yapıları nedeniyle dünyanın geri kalanına örnek olacak bir politika üretimi merkezi olarak ele alınabilir. Bu bağlamda, G-20 ülkelerinin iklim politikası çıktıları, bu araştırma kapsamında oluşturulan politika odakları çerçevesinde içerik analizine tabii tutulmuş, ayrıca çoklu kriter analizi sonucu iklim alanında başarılı politikalar ürettiği tespit edilen ülkelerin politika odakları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiş ve başta gelişmekte olan ülkeler olmak üzere diğer ülkelere yönelik politika transferi imkanları tartışılmıştır. Buna göre, uyum politikalarında özellikle dirençliliği artırması üzerinde çalışması gerektiği, azaltım politikalarında ise karbon bütçelerinin oluşturulması, kapsamlı bir enerji dönüşümünün planlanması, ulaştırma politikalarının enerji sektörüyle buluşturulması, kamu yararı ve şeffaflık gibi ilkelerin ön planda tutulması ve iklim değişikliğiyle mücadelede piyasa araçları ve finansal enstrümanlarının etkin kullanılması gibi unsurların önemi ortaya çıkmıştır.