Abstraction as a Tool of Creative Thinking in Architectural Education: Basic Design Studio Outcomes

Öz

The basic design courses, which are usually in the first year of architectural education, also provide an environment where the student can think freely and design independently of some of the limitations. For this reason, basic design studios usually have content built upon the way architecture students try different thinking patterns and see different perspectives through interfaces established with different disciplines. This study presents the results of a basic design course in which abstraction is constructed as a creative thinking tool. Based on the fact that the design process is actually a new knowledge production, it uses students' design journeys and creative products as data. The design problem that forms the framework of the article is the abstraction of an art object and its transformation into an architectural space. This process consists of three stages: conversion of a selected classical painting into a two-dimensional graphic design by abstracting it, turning two-dimensional graphic into a three-dimensional space with various design actions and its graphic expression. Focusing on the design experience of ten students, the study discusses a design experiment in which abstraction is structured as a creative thinking tool for the production of space.

Anahtar Kelimeler

• Architectural Education
• Architectural Design
• Basic Design
• Abstraction
• Creative thinking

Mimarlık Eğitiminde Yaratıcı Düşünme Aracı Olarak Soyutlama: Temel Tasarım Stüdyosu Çıktıları

Öz

Mimarlık eğitiminin genellikle birinci yılında yer alan temel tasarım dersleri, öğrencinin daha sonraki yıllarda ele alması gerekli olan bazı sınırlılıklardan bağımsız olarak özgürce düşünüp tasarım yapabileceği bir ortam oluşturmaktadır. Bu sebeple, temel tasarım stüdyoları genellikle farklı disiplinlerle kurulan arayüzler aracılığıyla mimarlık öğrencilerinin alıştıkları düşünce kalıplarından sıyrılıp değişik bakış açılarını görmesi üzerine inşa edilmiş içeriklere sahiptir. Bu çalışma; soyutlamanın yaratıcı düşünme aracı olarak kurgulandığı bir temel tasarım dersinin sonuçlarını ortaya koymaktadır. Tasarım sürecinin de aslında yeni bir bilgi üretimi olduğundan yola çıkarak, öğrencilerin tasarım yolculuklarını ve sonuç ürünlerini veri olarak kullanmaktadır. Problem kurgusu, klasik sanat objelerinin soyutlanarak önce iki boyutlu tasarımlara dönüştürülmesi ve sonrasında mekanlaştırılarak mimari ifade teknikleriyle ifade edilmesini kapsamaktadır. On öğrencinin tasarım deneyimine odaklanan çalışma, soyutlamanın mekan üretimi için yaratıcı düşünme aracı olarak yapılandırıldığı bir tasarım denemesini tartışmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Mimarlık Eğitimi
• Mimari Tasarım
• Temel Tasarım
• Soyutlama
• Yaratıcı Düşünme

Kaynakça

1. Altanlar, A. (2018). The Basic Design Education in the Context of the Human-Space Relationship: The City of Sofular Neighbourhood an Example of Urban Abstraction Workshop. Journal of Social Sciences and Education, 1(1), 1-25.
2. Ayyildiz Potur, A. and Barkul, Ö. (2006). Creative Thinking in Architectural Design education. Paper presented at the Built Environment and Information Technologies: International CIB Endorsed METU Postgraduate Conference, METU, Ankara.
3. Bayazıt, N. (2008). Tasarımı Anlamak. İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık.
4. Biçer Özkun, Ü. (2017). Mimarlık Eğitiminde Deneysel ve Özgürleştirici Bir Tasarım Deneyimi Olarak Çalıştaylar. In Ş.Ö. Gür (Ed.), Mimari Tasarım Eğitimine Çağdaş Önermeler (pp.129-142). İstanbul:Yem Yayınları.
5. Canbakal Ataoglu, N. (2015). Basic Design, Theory and Practice. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 197, 2051 – 2057. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.07.572
6. Caner Yüksel, Ç. and Uyaroğlu, İ. D. (2021). Experiential Learning in Basic Design Studio: Body, Space and the Design Process. International Journal of Art and Design Education, 40(3), 508-525. https://doi.org/10.1111/jade.12364
7. Casakin, H., Davidovitch, N. and Milgram, R. M. (2010). Creative Thinking as a Predictor of Creative Problem Solving in Architectural Design Students, Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, 4(1), 31-35. https://doi.org/10.1037/a0016965
8. Ching, F. D. and Binggeli, C. (2017). Interior Design Illustrated. John Wiley & Sons.

9. Ching, F.D. (2007). Architecture: Form, Space & Order. New Jersey: John Wiley & Sons.
10. Csikszentmihalyi, M. (1990). The Domain of Creativity. In M. Runco and R. Albert (Eds.), Theories of Creativity (pp. 190-212). CA: Sage Publications.
11. Çiçek Ç. and Kaya, L. G. (2016). Transferring Abstract Painting Art to the Spatial Design. The Journal of Graduate School of Natural and Applied Sciences of Mehmet Akif Ersoy University, Special Issue 1, 9-17.
12. Durmuş Öztürk, S., Beşgen, A. and Kuloğlu, N. (2018). Rethinking Basic Design Education: Deconstruction of Anatolian Carpets. Art-Sanat, 9, 463-478.
13. Fiedler, J. and Feierabend, P. (2000). Bauhaus. Cologne: Konemann.
14. Garcia, P. R. (2009). Kandinsky Mimari Tasarımıma Nasıl Yardım Etti? TMMOB Mimarlar Odası, Dosya 15, 60-63. http://www.mimarlarodasiankara.org/dosya/dosya15.pdf.
15. Ghom, P. V. (2017). Use of Abstraction in Architectural Design Process (in First Year Design Studio). International Journal of Engineering Research and Technology, 10(1), 118-122.
16. Güngör, H. (2005). Görsel Sanatlar ve Mimarlık için Temel Tasar. İstanbul: Çeltüt.
17. Gür, Ş. Ö. and Kuyumcu, Y. (2014). Disiplinsiz Lise. Mimdaporg. http://mimdap.org/2014/02/beykent-universitesi-mimarlyk-fakultesi-prof-dr-thengul-oymen-gur-odhr-gor-yylmaz-kuyumcu-atolyesi-proje-301-2013/
18. Gür, Ş. Ö. and Durmuş, S. (2012). Deconstruction as a Mechanism of Creativity and its Reflections on Islamic Architecture. Architectoni.ca, 1, 32–45. https://doi.org/10.5618/arch.2012.v1.n1.4
19. Hsieh, Y-Y., Chen, C-C. and Chen, W-Y. (2021). Form Development from 2d to 3d: The Basic Design Courses for Higher Education. International Journal of Art and Design Education, 41(1), 96-107. https://doi.org/10.1111/jade.12377
20. Ideelart. (2015). What is Abstraction in Art - Definition and Examples. https://www.ideelart.com/magazine/what-is-abstraction-a-simple-explanation-by-ideelart.
21. Kampylis, P. and Berki, E. (2014). Nurturing Creative Thinking. UNESCO - International Bureau of Education and International Academy of Education. https://www.researchgate.net/publication/262242263_Nurturing_Creative_Thinking.
22. Kaya, P. and Aytıs, S. (2019). Soyutlama Kavramının Mekân Tasarımı Eğitimine Yansıtılmasının Önemi: 20. yüzyıl Soyut Resim Sanatı ve F. L. Wright’ın Yapıları Üzerinden Bir İnceleme. Tasarım Kuram, 15 (28), 53-64.
23. Kuloğlu, N. (2017). Mimarlık Eğitiminde İlk Yıl İkilemi: Soyut-Somut Olgular. In Ş.Ö. Gür (Ed.), Mimari Tasarım Eğitimine Çağdaş Önermeler (pp.79-94). İstanbul:Yem Yayınları.
24. Lauer, D. A. and Pentak, S. (2008). Design Basics. Canada: Thomson Wadsworth.
25. Lenoir, B. (2003). Sanat Yapıtı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
26. Mumford, M. D. (2003). Where Have We Been, Where Are We Going? Taking Stock in Creativity Research. Creativity Research Journal, 15 (2-3), 107-120. https://doi.org/10.1080/10400419.2003.9651403
27. Reid, A. and Petocz, P. (2004). Learning Domains and the Process of Creativity. The Australian Educational Researcher, 31, 45–62. https://doi.org/10.1007/BF03249519
28. Sarioğlu Erdoğdu, G. P. (2016). Temel Tasarım Eğitimi: Bir Ders Planı Örneği. Planlama Dergisi, 26(1), 7–19.
29. Schön, D. A. (1983). The Reflective Practitioner: How Professionals Think in Action. USA: Basic Book Inc.
30. Seylan, A. (2019). Temel Tasarım. İstanbul: Yem Yayınları.
31. Sözen, M. and Tanyeli, U. (1992). Sanat Kavram ve Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Remzi Kitabevi.
32. Sternberg, R. J., Lubart, T. I., Kaufman, J.C., and Pretz, J. E. (2005). Creativity. In J. K. Holyoak and R. G. Morrison (Eds), Cambridge Handbook of Thinking and Reasoning (pp. 351–370). Cambridge University Press.
33. Swede, G. (1993). Creativity: A New Psychology. Toronto: Wall and Emerson.
34. Tate. (2022). Abstract Art. https://www.tate.org.uk/art/art-terms/a/abstract-art.
35. Uysal, V. Ş. (2017). Zamansal Zımni Zahiri: Bir Karşılaşma ve Başkalaşma Alanı olarak Tasarım Stüdyosu. In Ş.Ö. Gür (Ed.), Mimari Tasarım Eğitimine Çağdaş Önermeler (pp.65-78). İstanbul: Yem Yayınları.
36. Yasar, D. (2020). Yaratıcılık Olgusunda Kavramların Gücü- Bir Temel Tasarım Dersi Örneği. In G. Kaymak Heinz ve D. Yasar (Eds.), Mimari Yansımalar: Şengül Öymen Gür’e Armağan (pp.221-230). İstanbul: Yem Yayınları.