Rethinking City and Governance in Terms of Sustainable Development in the Centennial of the Republic

Öz

This study analyses the relationship between cities, governance, and sustainable development. It emphasizes the importance of local governments in providing effective services and contributing to development. The study examines the concepts of city, urbanization, and sustainable development and the relationship between them. The impact of urbanization on economic growth and demographic changes is emphasized and discussed. The study employs a qualitative methodology and includes a development-based content analysis of local government legislation in Türkiye. The study also emphasizes the role of metropolitan governments in urban development and the need for development-oriented legislation and concludes with the suggestion that the legislation regulating local government institutions should be redesigned to prioritize economic development and sustainable practices.

Anahtar Kelimeler

• City
• Governance
• Sustainable Development
• Metropolitan Cities
• Local Governments
• Development

Cumhuriyetin 100. Yılında Kent ve Yönetişimi Sürdürülebilir Kalkınma Açısından Yeniden Düşünmek

Öz

Bu çalışma kentler, yönetişim ve sürdürülebilir kalkınma arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Yerel yönetimlerin etkin hizmet sağlama ve kalkınmaya katkıda bulunma konusundaki önemini vurgulamaktadır. Çalışmada kent, kentleşme ve sürdürülülebilir kalkınma kavramları ve bunlar arasındaki ilişki incelenmektedir. Kentleşme olgusunun, ekonomik büyüme ve demografik değişimler üzerindeki etkisi vurgulanarak tartışılmaktadır. Çalışmada nitel bir yöntem kullanılmış olup Türkiye'deki yerel yönetim mevzuatına dair kalkınma temelli bir içerik analizi de yapılmaktadır. Çalışma ayrıca büyükşehir yönetimlerinin kentsel kalkınmadaki rolünü ve kalkınma odaklı mevzuat ihtiyacını vurgulamakta olup yerel yönetim kurumlarını düzenleyen mevzuatın ekonomik kalkınma ve sürdürülebilir uygulamalara öncelik verecek şekilde yeniden tasarlanması gerektiği önerisiyle sonuçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Şehir
• Yönetişim
• Sürdürülebilir Kalkınma
• Büyükşehirler
• Yerel Yönetimler
• Kalkınma

Kaynakça

1. Badem, H. (2023). Küreselleşme, yerelleşme ve yönetişim perspektifinden bölgesel kalkınma ajansları. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24 (45), 691-716. DOI: 10.21550/sosbilder.1257281
2. Bairoch, P. (1988). Cities and economic development: from the dawn of history to the present. The University of Chicago Press.
3. Becermen, M. (2015). Kent ve felsefe ilişkisi üzerine. Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, 25, 9-18.
4. Bovaird, T. (2005). Public governance: Balancing stakeholder power in a network society. International Review of Administrative Sciences, 71(2), 217-228. https://doi.org/10.1177/0020852305053881
5. Bovaird, T., & Löffler, E. (2003). Public management and governance (1. bs). Routledge.
6. Cansever, T. (2009). İslamda şehir ve mimari. Timaş Yayınları.
7. Cömertler, S. (2020). Covid-19 küresel salgın krizi nedeniyle sağlık ve ekonomi kıskacındaki kentsel dünyanın seyahat ve turizm açmazı. İçinde S. Yardımlı (Ed.), Mimarlık, planlama ve tasarım alanında akademik çalışmalar (1. Baskı, ss. 85-108). Gece Kitaplığı.
8. Durguter, H. (2012). Models of the city and the sustainable urban management. Journal of Turkish Studies, Volume 7 I(7), 1053–1065. https://doi.org/10.7827/turkishstudies.3591

9. Çaha, Ö. (2008). Siyasi Düşüncelere Giriş. Dem Yayınları.
10. Çakılcıoğlu, M. (2002). Sürdürülebilir kalkınma için sürdürülebilir turizm. 10. Ulusal Bölge Bilimi-Bölge Planlama Kongresi, İstanbul, 17- 18Ekim 2002, http://www.kentli.org/makale/kalkinma.htm (Erişim 20. 04. 2012).
11. Eryılmaz, B. (2017). Kamu yönetimi (10. Baskı). Umuttepe Yayınları.
12. Es, M., & Ateş, H. (2004). Kent yönetimi, kentlileşme ve göç: sorunlar ve çözüm önerileri. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 48, 205-248.
13. Frederickson, H. G. (2009). Whatever happened to public administration? Governance, governance everywhere', in Ewan Ferlie, Laurence E. Lynn, and Christopher Pollitt (eds), The Oxford Handbook of Public Management, https://doi.org/10.1093/oxfordhb/9780199226443.003.0013
14. Genç, F., Keyder, Ç., Keyman, E. F., & Köse Badur, A. (2021). Kentlerin Türkiyesi. İstanbul: İletişim Yayınları.
15. Güneş A. M. & Coşkun A (2004), Çevre hukuku (1. Baskı), İstanbul: Kazancı Kitap.
16. Güneş, A. M. (2021), Çevre hukuku (4. Baskı), Ankara: Adalet Yayınevi.
17. Göküş, M. (2010). Kamu Hizmeti Kavramı ve Yönetişim Yaklaşımı. İçinde Yönetişim: Kuram, boyutlar, uygulama (ss. 585-616). Çizgi Kitabevi.
18. Grubler, A., Fisk, D., & Fisk, D. (2012). Energizing sustainable cities: Assessing urban energy. Routledge.
19. https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx, Last viewed: 04.10.2023
20. Haldun, İ. (2004). Mukaddime: C. 1. (H. Kendir, Çev.). Yeni Şafak Yayınları.
21. Harvey, D. (2013). Sosyal adalet ve şehir (M. Moralı, Çev.). Metis Yayınları.
22. Hergüner, B. & Çankaya, S. (2023). Kent yönetimi: Simülasyonda ideal kenti yaratmak. Izmir Democracy University Social Sciences Journal, 6 (1), 67-86. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/idusos/issue/78801/1251226
23. İmamoğlu, İ. K. & Özdemir, D. (2023). Yönetişim, inovasyon ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkiler: Gelişmiş ve gelişmekte olan ülke örnekleri. Külliye, 4 (1), 99-133. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/aybukulliye/issue/76584/1274898
24. Kaya, E. (2004). Kent yönetiminde yeni yaklaşım; yerel kalkınma yönetimi. İstanbul, Sistem Yayınevi.
25. Kızılçelik, S. & Erjem, Yaşar (1992). Açıklamalı sosyoloji terimler sözlüğü, Konya, Emre Grafik ve Reklam,
26. Keleş, R. (2016). Kentleşme politikası (15. Baskı). İmge Kitabevi.
27. Keleş, R. (2000). Yerinden yönetim ve siyaset. (Dördüncü Baskı). İstanbul: Cem Yayınevi.
28. Keleş, R. (2023), "Dünyada ve Türkiye’de çevre politikaları ve sürdürülebilir kalkınma", Çevre, Şehir ve İklim Dergisi. Yıl: 1. Sayı: 3. ss. 24-30.
29. Koçak, B., (2019). Yerel yönetim birliklerinin daha etkin kullanılması için çözüm önerileri. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, (8) 4, 78-87.
30. Küçük, Ö. (2023). Dünya bankası, sosyal risk yönetimi ve yönetişim. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 4 (1) , 11-46 . DOI: 10.58658/kaypod.1239447
31. National Research Council. 2003. Cities transformed: Demographic change and its implications in the developing world. Washington, DC: The National Academies Press. https://doi.org/10.17226/10693
32. OECD. (2001). Citizens as partners: OECD handbook on information, consultation and public participation in policy-making. OECD Publications Service.
33. Özcan, G. (2018). Doğu ve batı arasında şehir (1. Baskı). Yeditepe Yayınevi.
34. Özdem, A. R. (2008). Kentleşme ve kentsel istihdam, ekonomik büyüme için önemli bir potansiyel midir? Maliye Dergisi, 155, 51-71.
35. Santiso, C. (2002). Promoting democratic governance and preventing the recurrence of conflict: the role of the United Nations development programme in post-conflict peace-building. Journal of Latin American Studies, 34(3), 555-586. http://www.jstor.org/stable/3875461
36. Sachs, J. D. (2015), The age of sustainable development (1. Baskı), New York: Columbia University Press.
37. Sümer, F. (1994). Eski türklerde şehircilik. Türk Tarih Kurumu Yayınları
38. Sümer, G. Ç. (2018). Kentsel güvenlik. İçinde Y. M. Işıkçı & E. Alacadağlı (Ed.), Kamu yönetimi ansiklopedisi. Astana Yayınları.
39. Türkiye Çevre Vakfı (TÇV). (1989). Ortak geleceğimiz, dünya çevre ve kalkınma komisyonu. Çeviren: Belkıs Çorakçı, Ankara.
40. Temizel, Ö. (2023). Sürdürülebilir kalkınma bağlamında küresel çevresel yönetişim. Fiscaoeconomia, 7(1), 232-250. Doi: 10.25295/fsecon.1141427
41. Tiyek, R. (2023). Yerel seçim bildirgelerinin sosyal politika açısından değerlendirilmesi. Tesam Akademi Dergisi, 10(1), 157185. http://dx.doi.org/10.30626/ tesamakademi.1188044
42. TÜİK. (2020). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2020-37210
43. Uçar, H. & Cansel, A. (2021). E-Participation in local government: Case of ankara metropolitan municipality. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 4(1), 50-62, https://doi.org/10.33712/mana.845370
44. UN. Secretary-General. (1987). Report of the world commission on environment and development [New York] https://digitallibrary.un.org/record/139811
45. United Nations. (2013). World economic and social survey 2013 sustainable development challenges (E/2013/50/Rev. 1 ST/ESA/344). United Nations.
46. United Nations. (2018). The world's cities in 2018: United Nation. http://digitallibrary.un.org/record/3799524
47. United Nations. (2019). World population prospects highlights 2019 revision (ST/ESA/SER.A/423). United Nations, Department of Economic and Social Affairs. https://population.un.org/wpp/Publications/Files/WPP2019_Highlights.pdf
48. United Nations. (2022). World cities report 2022: envisaging the future of cities. United Nation
49. Urhan, V. F. (2008). Türkiye’de yerel yönetimlerin yeniden yapılandırılması, Sayıştay Dergisi, 70, Temmuz-Eylül, 85-102
50. Utanır Karaduman, A. (2023). Kent kimliği inşasında girişimci kent yönetimleri: Gaziantep örneği. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 22 (1), 1-11. DOI: 10.21547/jss.1212689
51. Wang, S., Li, G., & Fang, C. (2018). Urbanization, economic growth, energy consumption, and CO2 emissions: Empirical evidence from countries with different income levels. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 81, 2144-2159.
52. Wilson, D. & Game, C. (2006). Local government in the U.K. Palgrave MacMillan. 4th Edition, DOI: 10.1177/0952076707075914
53. Wirth, L. (2002). Bir yaşam biçimi olarak kentlileşme. İçinde A. Alkan & B. Duru (Çev.), 20. Yüzyıl Kenti (ss. 77-106). İmge Yayınevi.
54. World Bank. (1989). Sub-Saharan Africa: From crisis to sustainable growth (Sy 11349). World Bank.
55. Yalçın, E. (2023). Modern and postmodern city. Journal of Society, Economics and Management, 4 (1), 163-180.
56. Yaman, A. & Önalp, G. (2023). Yeni kamu yönetimi reformlarının yerel yönetimler üzerindeki etkisi, Retrieved from http://www.yyusbedergisi.com/dergi/yeni-kamu-yonetimi-reformlarinin-yerel-yonetimler-uzerindeki-etkisi20180101043441.pdf (02.01.2023).
57. Yavuz, R. A. (2017). Bilgi ekonomisinde kentlerin yeri. Yönetim Bilimleri Dergisi, 15(29), 265-282.
58. Yılmaz, A. S. & Çetin, B. N. (2006). Postmodernizm ve kent. Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi,4(2), 69-74. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/fudad/issue/47077/592048
59. Yılmaz, V. & Mecek, M. (2021), Kavram ve kuramsal açıdan Türkiye’de dijital kamu yönetimi ve dönüşümü, Kamu yönetiminde değişim olgusu: global trendler ve yeni paradigmalar (Ed. Berat Akıncı), Nobel Yayınları, Ankara, ss.103-137.
60. Yüksel, A. & Barut D. (2023). Uluslararası çevre hukukunda sürdürülebilir kalkınma. Çevre, Şehir ve İklim Dergisi. Yıl: 2. Sayı: 3. ss. 32-58.
61. 2011/2168 Bakanlar Kurulu Kararı. (2011).
62. 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu, 2004
63. 5393 Sayılı Belediye Kanunu, 2005