Being a Woman in an Earthquake: Osmaniye Düziçi Tent City Example

Öz

People prefer urban living spaces to live due to the development of technology, the high level of institutionalization, the abundance and diversity of business areas. Intensive migration from rural areas to cities causes an increase in the search for new settlements in cities, infrastructure problems, transportation problems, education and health problems. However, although the geographical conditions are not suitable, that is, the risk of natural disasters is high, it causes people to settle in disaster areas. This situation causes social resilience to decrease and vulnerabilities to increase in case of any disaster. Resilience varies according to personality traits, gender, educational level, social status, urban infrastructure and geographical location. Disadvantaged groups are much more affected by these disasters. The resilience of women identified among disadvantaged groups is lower due to their gender roles. In this context, the main problem of the study is that the disadvantage brought by gender inequality increases the vulnerability of women in the earthquake. The main purpose of the study is to reveal the vulnerabilities of women resulting from their gender roles in the earthquake and the reasons for these vulnerabilities . The study consists of three parts. The first section includes information about women's gender roles, natural disasters and vulnerabilities caused by natural disasters, and the method of the study. In the second part, the research findings of the study are included and the vulnerabilities experienced by women affected by the earthquake are discussed from a sociological perspective; The conclusion section includes conceptual and theoretical discussions regarding the findings.

Anahtar Kelimeler

• Earthquake
• Woman
• Disadvantage
• Fragility
• resillence

Destekleyen Kurum

There is no supporting institution.

Etik Beyan

Ethical Approval document has been uploaded through the system.

Teşekkür

There is no thank you.

Depremde Kadın Olmak: Osmaniye Düziçi Çadır Kent Örneği

Öz

Teknolojinin gelişmesi, kurumsallaşma düzeyinin yüksek olması, iş sahalarının fazlalılığı ve çeşitliliği nedeniyle insanlar yaşamak için kentsel yaşam alanlarını tercih etmektedirler. Kırsal alandan kente yoğun göçün yaşanması kentlerde yeni yerleşim yeri arayışının artması, alt yapı sorunları, ulaşım problemleri, eğitim ve sağlık sorunlarının armasına neden olmaktadır. Bununla birlikte coğrafi koşulların uygun olmamasına rağmen yani doğal afetlerin görülme riskinin yüksek olmasına rağmen insanların afet bölgelerine yerleşim yeri kurmasına neden olmaktadır. Bu durum ise herhangi bir afetle karşılaşılması durumunda toplumsal direncin düşmesine ve kırılganlıkların artmasına neden olmaktadır. Dirençlilik kişilik özellikleri, cinsiyet, eğitim durumu, toplumsal statü, kentsel alt yapı, coğrafi konuma göre değişkenlik göstermektedir. Dezavantajlı gruplar ise bu afetlerden çok daha fazla etkilenmektedir. Dezavantajlı gruplar arasında tanımlanan kadınların direnci sahip oldukları toplumsal cinsiyet rollerinden dolayı daha düşük konumdadır. Bu kapsamda depremde kadının toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin beraberinde getirdiği dezavantajlılığın kadınların kırılganlıklarını artırması çalışmanın temel problemini oluşturmaktadır. Depremde kadınların toplumsal cinsiyet rollerinden kaynaklanan kırılganlıklarını ve bu kırılganlıkların nedenlerini ortaya koymak çalışmanın temek amacını oluşturmaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kadının toplumsal cinsiyet rolleri , doğal afetler ve doğal afetlerin ortaya çıkardığı kırılganlıklar ve çalışmanın yöntemine ilişkin bilgiler yer almaktadır. İkinci bölümde çalışmanın araştırma bulgularına yer verilmekte ve afetzede kadınların depremde yaşadıkları kırılganlıklar sosyolojik açıdan tartışılmakta; sonuç bölümde ise elde edilen bulgulara ilişkin kavramsal ve kuramsal tartışmalar yer almaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Deprem
• Kadın
• Dezavantajlılık
• Kırılganlık
• Dirençlilik

Destekleyen Kurum

Destekleyen kurum bulunmamaktadır.

Etik Beyan

Etik Onay belgesi sistem üzerinden yüklenmiştir.

Teşekkür

Teşekkür bulunmamaktadır.

Kaynakça

1. Adams, R. (1990). Self-help, social work and empowerment. Macmillan.
2. AFAD. (2023). Açıklamalı Afet Yönetimi Terimleri Sözlüğü. https://www.afad.gov.tr/aciklamali-afet-yonetimi-terimleri-sozlugu adresinden 24 Aralık 2023 tarihinde alınmıştır.
3. Arat, N. (2017). Feminizmin ABC’si, (3. Baskı). Say Yayınları.
4. Beaulieu, L. J., Tootle, D. (2010). Helping disadvantaged populations prepare for disasters assessing the efficacy of the emergency preparedness demonstration framework. SRDC.
5. Beinin, L. (1981). An Examination of health data following two major earthquakes in Russia. Disasters, 5(2), 142-146.
6. Bem, S.L., (1975). Sex role adaptability: One consequence of psychological androgyny. Journal of Personality and Social Psychology, 31 (4), 634-643.
7. Bern, S.L. (1983). Gender schema theory and its implications for child development: Raising gender-aschemativ children in a gender-schematic Societyi. Signs Journal of Women in Culture and Society, 8(4), 598-616.
8. Boz, F. Ç., & Şengün, H. (2017). Afet ve kalkınma ilişkisinde kadın. International Journal of Social Science, Sayı 59, 359-375. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS7224.

9. Bricker-Jenkins, M., Hooyman, N.R. (ed.). (1986). Not for women only: Social work practice for a feminist future. National Association of Social Workers.
10. Bronfenbrenner, U. (1994). Nature-nuture reconceptualized in developmental perspective: A bioecological model. Psychological Review, 101(4), 568-586.
11. Çakmak, H. O, Ocaktan, M.E., Akdur, R. (2018). Doğal afetler, eşitsizlikler ve sağlık sonuçları. A. Akın (Ed), Eşitsizlikler ve sağlık sonuçları (s. 88-94) içinde. Türkiye Klinikleri.
12. Çoban, G., S. (2021). Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisi kendini gerçekleştirme basamağında gizil yetenekler. European Journal of Educational & Social Sciences, 6(1), 111-118.
13. Demirgöz-Bal, M. (2014). Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliğine Genel Bir Bakış. Kadın Sağlığı ve Hemşireliği Dergisi, 1(1), 15-28.
14. Demren, Çağdaş (2003), Ataerkillik ve erkeklik biçimlerinin karşılıklı ilişkileri ve etkileşimleri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
15. Dominelli, L. (2002). Feminist social work theory and practice. Palgrave.
16. Donovan, J. (2012). Feminist theory: The intellectulal traditions (4nd ed.). Continuum International Publishing Group.
17. Enarson, E. (2000). Gender and natural disasters. Infocus programme on crises response and reconstruction. Recovery and Reconstruction Department.
18. Fidan, A. (2023). Unisexualization Trends in Public Spaces in the Cities of the Future. Journal of Architectural Sciences and Applications, 8(2), 988-1005. DOI: https://doi.org/10.30785/mbud.1384224.
19. Gökçe, A. (2021). Çalışma Hayatında Kadın Emeği. H. Sevgi (Ed), 21. Yüzyılda Endüstri İlişkileri: Çalışma Yaşamının Dönüşümü, Aktörleri ve Geleceği (s. 375-407) içinde. Notabene.
20. Gökçe, A. (2023). Çalışma Hayatında Şiddet: Kayıt Dışı Çalışan Kadınlar Üzerine Bir Araştırma. The Journal International Scientific Researches. 8 (1), 64-82.
21. Hays, P. A. (2008). Addressing cultural complexities in practice: Assessment, diagnosis, and therapy (2nd ed.). American Psychological Association.
22. Hemachandra, K. A. (2020). R.Factors Affecting The Women’s Empowerment İn Disaster Risk Governance Structure. International Journal of Disaster Risk Reduction, Volume 51, 1-9.
23. Hooks, B. (2014). Feminizm Herkes İçindir: Tutkulu Politika. (3.Baskı). (E. Aydın, B. Kurt, Ş. Özgün ve A. Yıldırım, Çev.), Boğaziçi Gösteri Sanatları Topluluğu Yayınları.
24. Liu, J.W.W., Reed, M., (2017). Advancing resilience: An integrative, multi-system model of resilience. Girard Personality and Individual Differences, Volume 111, 111–118.
25. MacDonald, R. (2005). How women were affected by the tsunami: A perspecitve from Oxfam. PLoS Medicine, 2(6): 474-475.
26. Miller, J.B. (1976). Toward a new phychology of woman. Beacon Press.
27. Okay N., İlkkaracan, İ. (2018). Toplumsal cinsiyete duyarlı afet yöneyimi. Dirençlilik Dergisi, 2(1), 1-12. Doi:10.32569/resilience.431075
28. Pelling, M. (2003). The vulnerability of cities: Natural disasters and social resilience. Routledge.
29. Pincha, C. (2009). Toplumsal cinsiyete duyarlı afet yönetimi: Uygulamacılar için el kitabı. (Y. Demirer, Çev.). Kocaeli Üniversitesi Yayınları.
30. Pincha C. (2008). Gender sensitive disaster management: A toolkit for practitioners. Earthworm Books.
31. Sharf, R.S. (2012). Theories of psychotherapy and counseling: Concepts and cases (5nd ed.). Brooks Cole.
32. Walia, A. D. (Ed.) (2015). Gender and disaster management a training of trainers module. National Institute of Disaster Management. https://reliefweb.int/report/india/gender-and-disaster-management-training-trainers-tot-module adresinden 10 Ekim 2023 tarihinde alınmıştır.
33. Yalçın, G. (2020). Doğal Afetlerin etkilerine ve afet risk yönetimine toplumsal cinsiyet perspektifinden bakış: Türk ve Japon kadınlarının duruş noktasından doğal afetler [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi[. Hacettepe Üniversitesi.