The Effects of Internal Migration on the Change of Political Tendencies of Cities: The Case of Bursa

Öz

Internal migration, which has various effects on urban spaces, also influences political behavior patterns. The number of migrants in a target area and how they cluster based on their socioeconomic structure and identity can alter traditional voting patterns of cities. This increases the political polarization of space in urban areas. The impact of this situation is higher in cities with high migration rates. The city of Bursa, where nearly half of the population is made up of migrants from other provinces, is one of the places that can best reflect relationship of internal migration and elections. This article focuses on the impact of internal migration in Bursa on the general elections. Using data from five elections between 2002 and 2015, it analyzes the voting patterns in 33 high-migration neighborhoods. The study employs Multidimensional Scaling (MDS) to explore the correlation between a migrant's region of origin and their voting behavior. The findings indicate that in Bursa, neighborhoods with higher clustering based on combined factors of region of origin, ethnicity, and religious identity exhibit a significant influence of co-migrant clusters on the political pattern It has been observed that the dominant voter behavior of the region of origin persists in neighborhoods showing significant clustering in the target region. In this context, it can be argued that the voting behavior of a significant portion of the migrants in the examined neighborhoods is based on socio-psychological factors.

Anahtar Kelimeler

• Bursa
• Multidimensional scaling method
• Internal migration
• Electoral geography
• Voter behavior

İç Göçlerin Kentlerin Siyasal Eğilimlerinin Değişimine Etkileri: Bursa Örneği

Öz

Kentsel mekânlar üzerinde çeşitli etkilere sahip olan iç göçler, siyasal davranış kalıplarını da etkilemektedir. Hedef mekândaki göçün hacmi, yeni kentlilerin sosyo-ekonomik yapı ve kimliklere göre kümelenmeleri kentlerin geleneksel seçmen davranışlarını değiştirebilmektedir. Bu da mekânın kentsel alanlarda siyasal kutuplaşmalarını arttırır. Yoğun göç alan kentlerde bu durumun etkisi daha yüksektir. Nüfusunun yarısına yakınını diğer illerden gelen göçmenlerin oluşturduğu Bursa kenti, iç göç ve seçim ilişkiselliğini en iyi yansıtabilecek mekânlardan birisidir. Bu makalede Bursa’nın aldığı iç göçlerin genel seçimler üzerindeki etkisine odaklanılmıştır. Yüksek Seçim Kurulu’nun 2002-2015 Kasım arasındaki beş genel seçim sonucu kullanılarak, Bursa metropoliten alanı içerisinde yoğun göç almış 33 mahallenin siyasal deseni ortaya konulmuş ve köken bölgeyle seçmen davranışı arasındaki ilişkisellik Çok Boyutlu Ölçekleme (MDS) analiziyle incelenmiştir. Bulgulara göre, Bursa’da köken bölgeyle birleşmiş etnik ve inanç kimliklerine göre kümelenmenin daha yüksek olduğu mahallelerde hemşehri kümelerinin siyasi paterni önemli düzeyde etkilediği belirlenmiştir. Kaynak bölgenin hâkim seçmen davranışı hedef bölgede güçlü kümeleme gösteren mahallelerde devam ettirildiği gözlenmiştir. Bu bağlamda incelenen mahallelerdeki göçmenlerin önemli bir kısmının oy verme davranışının sosyo-psikolojik temelli olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Bursa
• Çok boyutlu ölçekleme analizi
• İç göç
• Seçim coğrafyası
• Seçmen davranışı

Kaynakça

1. Akarca, A., & Başlevent, C. (2010). The Region-of-origin effect on voting behavior: the case of Turkey’s internal migrants. İktisat İşletme ve Finans, 25, 9-36. http://dx.doi.org/10.3848/iif.2010.297.2881
2. Akgün, B. (2000). Türkiye’de seçmen davranışı: partizan tutumlar, ideoloji ve ekonomik faktörlerin oy vermeye etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 1(4), 75-92.
3. Ataç, E. ve Işık, O. (2013a). "Büyük dönüşüm" öncesi Türkiye kentlerinde ayrışma ve siyaset. Toplum ve Bilim, (127), 229-247.
4. Ataç, E. ve Işık, O. (2013b). 2000‘li yılların başında Bursa’nın toplumsal ve siyasal coğrafyası. H. Ertürk vd. (Ed.), Cumhuriyet Döneminde Bursa`da Kentleşme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 257-274). Bursa.
5. Avrupa Birliği. (2009). İç Göç Entegrasyon Projesi İhtiyaç Analizi–Ön Bulgular. Bursa: Bursa Büyükşehir Belediyesi.
6. Bahçalı, S. ve Kahraman, S. Ö. (2016). Artvinlilerin göç tercihlerinde Bursa’nın yerinin sosyo‐ekonomik ve mekânsal analizi. Coğrafya Dergisi, (33), 37-52.
7. Başlevent, C. (2013). The Impact of urbanization on political outcomes in Turkey. in Economic Research Forum (ERF), Working Paper (No. 799).
8. Carroll, J. D., & Arabie, P. (1998). Multidimensional scaling. In M. H. Birnbaum (Ed.), Measurement, judgment, and decision making (pp. 179–250). New York, Academic Press.

9. Cho, W. K. T., Gimpel, J. G., & Hui, I. S. (2013). Voter Migration and the geographic sorting of the American electorate. Annals of the Association of American Geographers, 103(4), 856-870. http://dx.doi.org/10.1080/00045608.2012.720229
10. Çalışkan, V. ve Akbulak, C. (2010). Bir Gecekondu Araştırması: Bursa Kenti Uludağ Yamaçları. Bursa: Çantay Yayınevi.
11. Çarkoğlu, A. (2007). The Nature of left–right ıdeological self‐placement in the Turkish context. Turkish Studies, 8(2), 253-271. https://doi.org/10.1080/14683840701312245
12. Çarkoğlu, A., & Kalaycıoğlu, E. (2021). Fragile but Resilient? (C. 1-1). Ann Arbor: University of Michigan. https://www.press.umich.edu/3684928/fragile_but_resilient
13. Çınar, T. (2007). "Yerel Seçimlerde kent büyüklüğü ile oy vermenin yönü arasındaki ilişki: Türkiye örneği 1963-1999". Ankara Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi Dergisi, 62(3), 141-165.
14. Davison, M. L., Ding, C. S., & Kim, S. K. (2010). Multidimensional scaling. G. R. Hancock, R. O. Mueller and L. M. Stapleton (Eds.), The reviewer's guide to quantitative methods in the social sciences (pp. 265-280). New York ABD: Routledge.
15. Freedman, D. A. (1999). Ecological Inference and the ecological fallacy. International Encyclopedia of the Social and Behavioral Sciences, 6(4027-4030), 1-7.
16. Fenton, J. (1966), Midwest Politics (New York: Holt, Rinehart and Winston).
17. Gelir İdaresi Başkanlığı. (2016). Arsa ve Arazi Asgari Metrekare Bildirim Değerleri-Bursa 2015. https://gib.gov.tr/yardim-ve-kaynaklar/yayinlar/arsa-ve-arazi-asgari-metrekare-birim-degerleri
18. Güvenç, M. ve Işık, O. (1997). İstanbul’u okumak-II: Mahalle düzeyinde konut mülkiyeti-statü farklılaşmasına ilişkin bulgular nasıl genellenebilir? Toplum ve Bilim, 72(1), 153-164.
19. Heywood, A. (2007). Siyasi ideolojiler (A. K. Bayram, Ö. Tüfekçi, H. İnaç ve Ş. Akın Çev.). Ankara: Adres Yayınları.
20. Işığıçok, E., Sağocak, A., Vural Arslan, T. ve Keskı̇n, E. (2015). Bursa’da kentlilik bilinci araştırması. Bursa: Bursa Büyükşehir Belediyesi Yayınları.
21. Kalaycı, Ş. (Ed.). (2005). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım Ltd.
22. King, G. (1997). A Solution to the ecological ınference problem: reconstructing ındividual behavior from aggregate data. Princeton University Press. https://www.jstor.org/stable/j.ctt46n43p
23. Kruskal, J. B. (1964). Multidimensional scaling by optimizing goodness of fit to a nonmetric hypothesis. Psychometrika, 29(1), 1-27. http://dx.doi.org/10.1007/BF02289565
24. Massey, D. S., Rothwell, J., & Domina, T. (2009). The changing bases of segregation in the United States. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 626(1), 74-90. http://dx.doi.org/10.1177/0002716209343558
25. McDonald, I. (2011). Migration and sorting in the American Electorate: Evidence from the 2006 Cooperative congressional election study. American Politics Research, 39(3), 512-533. http://dx.doi.org/10.1177/1532673X10396303
26. Meriç, Ü., Şen, M., Göksu, T. ve Demirağ, D. (2005). Bursa’da kent kültürü ve kentlilik bilinci araştırması. İstanbul: GENAR.
27. Miller, W. L. (1977). Electoral dynamics in Britain since 1918. London: Macmillan Press.
28. Mutlu, E. ve Varol, Ç. (2017). Sosyo-ekonomik farklılaşma ve mekânsal ayrışma: Bursa metropoliten alanı analizi. MEGARON, 12(1), 87-105. http://dx.doi.org/10.5505/megaron.2016.04695
29. Özözen Kahraman, S. & Gültay, B. (2019). Türkiye’de Parti tercihlerinde sıradışı ilçelerin belirlenmesi (2007-2015). Amme İdaresi Dergisi, 52(3), 95-122.
30. Özözen Kahraman, S. (2007). Seçimlerin mekânsal analizi. Ankara: Gazi Kitabevi.
31. Pattie, C., & Johnston, R. (2000). People Who talk together vote together: an exploration of contextual effects in great Britain. Annals of the Association of American Geographers, 90, 41–66. https://doi.org/10.1111/0004-5608.00183
32. Rohla, R., Johnston, R., Jones, K., & Manley, D. (2018). Spatial scale and the geographical polarization of the American electorate. Political Geography, 65, 117–122. https://doi.org/10.1016/j.polgeo.2018.05.010
33. Shelley, F. M., Johnston, R., & Taylor, P. J. (1990). Developments in electoral geography. R. Johnston, F. M. Shelley and P. J. Taylor (Eds.), Developments in electoral geography (pp. 1-14). New York, ABD: Routledge.
34. TÜİK. (2016). Ülke içi göç, www.tuik.gov.tr
35. West, J. (2005). Regional cleavages in Turkish politics: an electoral geography of the 1999 and 2002 National elections. Political Geography, 24(4), 499-523. http://dx.doi.org/10.1016/j.polgeo.2005.01.003
36. Wing, I. S., & Walker, J. L. (2010). The Geographic dimensions of electoral polarization in the 2004 US Presidential Vote. Progress in spatial analysis in (ss. 253-285). Springer.
37. Yalçıntan, M. C. ve Erbaş, A. E. (2004). Mekân ve siyaset: İstanbul’un kentsel büyüme kademelenmesi ve 1980 sonrası yerel seçim sonuçları. Birikim, (174), 28-41.
38. YSK. (2015). Milletvekili genel seçim arşivi, https://www.ysk.gov.tr