Araştırma Makalesi

Kamusal İtibarın Güvenliği İçin Dezenformasyona Karşı Mücadele

Cilt: 18 Sayı: 3 15 Mayıs 2025
PDF İndir
TR EN

Kamusal İtibarın Güvenliği İçin Dezenformasyona Karşı Mücadele

Öz

Kamusal itibar kamu güvenliğinin bir referans nesnesidir. Kamusal itibarın zarar görmesi halinde devletin siyasî ve toplumsal meşruiyeti zedelenebilir. Bu nedenle kamusal itibara zarar verebilecek olan değişkenler/etkenler kontrol altına alınmalıdır. Bu değişkenlerden/etkenlerden biri dezenformasyondur. Bu çalışma Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin dezenformasyon nedeniyle yürüttüğü mücadeleye bir eleştiri yöneltmekte ve bu mücadelenin güvenlikçi yaklaşım temelinde yürütülmesini içeren bir işleyiş süreci önermektedir. Bu işleyiş sürecinde, dezenformasyon nedeniyle yürütülen mücadelenin “dezenformasyonla mücadele” değil, “dezenformasyona karşı mücadele” biçiminde kavramlaştırılmasını, kamu güvenliği ile ilgili istihbarat birimlerinin ise bu sürecin merkezine yerleştirilmesini tavsiye etmektedir. Aslında çalışmanın bu hususta bir tartışma başlatması ve dezenformasyon nedeniyle yürütülen mücadelenin gözden geçirilerek geliştirilmesine teşvik etmesi umulmaktadır. Zira dezenformasyonun önlenmesindeki imkânsızlıklar ile gerçekleştikten sonra verdiği zararın telafi edilmesindeki zorlukların bu türde bir gözden geçirme ve geliştirme ihtiyacını gerektirdiği değerlendirilmektedir. Postmodern dönem teknolojisinin, dezenformasyonu, çeşitli aktörler tarafından kolayca gerçekleştirilebilir ve yaygınlaştırılabilir hale getirmiş olması bu değerlendirmeye haklılık kazandırmaktadır. Kuramsal düzeyde bir inceleme olan çalışmanın nihai hedefi Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kamusal itibarın güvenliğini sağlamaya yönelik çabalarına katkı sunmaktır.

Anahtar Kelimeler

Kamusal İtibar , Kamusal İtibarın Güvenliği , Dezenformasyona Karşı Mücadele , İstihbarata Dayalı Kolluk

Kaynakça

  1. Argüden, Y. (2003). İtibar Yönetimi. ARGE Danışmanlık Yayınları.
  2. Bahar, A. (2020). Polislik Perspektifinden Dijital Misenformasyon ve Dezenformasyon: Covid-19 Örnek Olayı Bağlamında Bir Analiz. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(30), 2760-2794. https://doi.org/10.26466/opus.783266.
  3. Balcı, M. & Çakır, K. (2023). Halkı Yanıltıcı Bilgiyi Alenen Yayma Suçu (TCK m. 217/A). Anadolu Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 9(1), 1-17.
  4. Bontridder, N. & Poullet, Y. (2021). The Role of Artificial Intelligence in Disinformation. Data & Policy, 3, e32. https://doi.org/10.1017/dap.2021.20.
  5. Bustos, E. O. (2021). Organizational Reputation in the Public Administration: A Systematic Literature Review. Public Administration Review, 81(4), 731–751.
  6. Carpenter, D. P. & Krause, G. A. (2012). Reputation and Public Administration. Public Administration Review, 72(1), 26–32.
  7. Carpenter, D. P. (2010). Reputation and Power: Organizational Image and Pharmaceutical Regulation at the FDA. Princeton University Press.
  8. Carpenter, D. P. (2002). Groups, the Media, Agency Waiting Costs, and FDA Drug Approval. American Journal of Political Science, 46(2), 490-505.
  9. Cavelty M. D. & Wenger, A. (2019). Cyber Security Meets Security Politics: Complex Technology, Fragmented Politics, and Networked Science. Contemporary Security Policy, 41(1), 5-32. https://doi.org/10.1080/13523260.2019.1678855.
  10. Ciarlone, T. G. & Wiechmann, E. W. (2003). Cybersmear may be Coming to A Website Near You: A Primer for Corporate Victims. Defense Counsel Journal, 70(1), 51-64.

Kaynak Göster

APA
Aras, H. (2025). Kamusal İtibarın Güvenliği İçin Dezenformasyona Karşı Mücadele. Kent Akademisi, 18(3), 1532-1550. https://doi.org/10.35674/kent.1519062