Araştırma Makalesi

On İkinci Kalkınma Planı’nın İyi Yönetişim İlkeleri Açısından Analizi

Cilt: 18 Sayı: 2 15 Mart 2025
PDF İndir
TR EN

On İkinci Kalkınma Planı’nın İyi Yönetişim İlkeleri Açısından Analizi

Öz

20. yüzyılın son çeyreğinde kamu yönetim literatürüne giren yönetişim paradigması, öne çıkardığı katılımcılık, hesap verebilirlik, hukukun üstünlüğü, şeffaflık, açıklık, etkinlik, verimlilik, cevap verebilirlik ve tutarlılık ilkeleri ile günün ihtiyaçlarına çözüm üretebilen bir yapıya sahip olup; siyaset, işletme, iktisat, uluslararası ilişkiler gibi diğer disiplinler tarafından inceleme konusu haline getirilmiştir. Bu durum 21. yüzyılda yönetişimin paradigma olarak gücünü devam ettiğini ve yönetişim kavramının gündemde olduğunu göstermektedir. Bu çalışma, Türkiye’de merkezi düzeyde hazırlanan ve makro ölçekte geçerliliği olan son kalkınma planını iyi yönetişim ilkeleri özelinde analiz eden, bu yönüyle özgün nitelikte bir çalışmadır. Çalışmada cevap aranan sorular: “On İkinci Kalkınma Planı hazırlanırken kamu yönetiminin öncelediği iyi yönetişim ilkeleri dikkate alınmış mıdır? Alındı ise ne oranda, hangi başlıklarda yer verilmiştir? İlkeler arasında ilişki bulunmakta mıdır?” şeklinde belirlenmiştir. On İkinci Kalkınma Planı MAXQDA 24 programı kullanılarak iyi yönetişim ilkeleri açısından içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre; On İkinci Kalkınma Planı’nda yönetişim ve yönetişim ilkelerine yer verildiği ve en fazla yer alan ilkenin katılımcılık ilkesi olduğu, ardından etkinlik ve verimlilik ilkesinin geldiği görülmüştür. İlkeler arasında en yoğun ilişkinin katılımcılık ile etkinlik ve verimlilik ilkeleri arasında olduğu; metnin bütününe bakıldığında ilkelerin birbiri ile ilişkili olduğu, bu ilişkinin Plan’ın yönetişime dair bölümünde daha da sıklaştığı sonuçlarına ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Yönetişim , İyi Yönetişim , İyi Yönetişim İlkeleri , Kalkınma Planı , İçerik Analizi

Kaynakça

  1. Aktan, C. C. (2003). Değişim Çağında Devlet. Çizgi Kitabevi, Konya.
  2. Argüden, Y. (2006) “İyi Yönetişim Kaliteli Yaşam”, Dünya Gazetesi. 20 Aralık 2006.
  3. Arnstein, S. R. (1969). A Ladder of Citizen Participation. Journal of the American Institute of Planners, 35 (4), 216-224.
  4. Ball, C. (2009). What is transparency?. Public Integrity, 11(4), 293-307.
  5. Bayramoğlu, S. (2014). Yönetişim Zihniyeti. İletişim Yayınları, İstanbul.
  6. Belediyeler İçin İyi Yönetişim Rehberi (2020), Cumhurbaşkanlığı Yerel Yönetim Politika Kurulu, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Kent Araştırmaları Enstitüsü, İdeal Kent Yayınları
  7. COE (2008). 12 Principles of Good Democratic Governance https://www.coe.int/en/web/centre-of-expertise-for-multilevel-governance/12-principles Erişim tarihi 03.08.2024
  8. Çolak, Ç. (2019). XI. Kalkınma Planında Yeni Kamu Yönetişimi Paradigmasından İzler, Ombudsman Akademik, 6(11), 39-71.
  9. Devlet Planlama Teşkilatı (2007). Kamuda İyi Yönetişim Özel İhtisas Komisyonu Raporu, https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/08/Dokuzuncu-Kalkinma-Plani-Kamuda-Iyi-Yonetisim-OIK.pdf Erişim tarihi 03.08.2024
  10. Dilaveroğlu, A. (2024). Yönetişim Bileşeni Olarak Şeffaflık: Belediye Web Sitelerinin Şeffaflık Analizi. Journal of Emerging Economies and Policy, 9(2), 64-74.

Kaynak Göster

APA
Dilaveroğlu, A., & Üzmez, U. (2025). On İkinci Kalkınma Planı’nın İyi Yönetişim İlkeleri Açısından Analizi. Kent Akademisi, 18(2), 635-653. https://doi.org/10.35674/kent.1573804