Challenges and Constraints in the Transformative Reuse of Heritage Industrial Buildings for Child-Oriented Spaces

Öz

This research examines the complexities and limitations encountered in the process of transforming historical industrial structures into spaces for children. The main purpose of the study is to analyze the difficulties of addressing the special structural and technological characteristics of industrial structures that need to be protected together with the requirements of children's spaces such as safety, ergonomics, and user-friendliness. The transformation of Antalya Weaving Factory from a nursery building to a toy museum reveals the architectural, functional, and conservation-oriented problems in such transformation processes. Qualitative data collection methods were carried out during the research, including on-site observations, photograph analyses, and architectural drawing examinations. The old and new facades of the factory, adaptations for children, and interior arrangements were examined in detail and the harmony of the transformation with the historical texture was evaluated. The findings show that creating child-friendly environments does not only include safety and functionality but also the necessity of preserving the historical identity of the structure. The Antalya Weaving Factory example offers important implications on how protection and harmony can be balanced in the adaptive reuse of industrial structures, especially in space transformation projects for children.

Anahtar Kelimeler

• Adaptive Reuse
• Antalya Weaving Factory
• Industrial Heritage
• Nursery School
• Toy Museum

Tarihi Endüstriyel Yapıların Çocuk Odaklı Mekânlara Dönüştürülmesindeki Karmaşıklıklar ve Kısıtlamalar

Öz

Bu araştırma, tarihi endüstriyel yapıların çocuklara yönelik mekânlara dönüştürülmesi sırasında karşılaşılan karmaşıklıkları ve sınırlamaları incelemektedir. Çalışmanın temel amacı; yeniden işlevlendirme sürecinde endüstriyel yapıların korunması gereken özgün yapısal ve teknolojik özellikleri ile çocuk mekânlarının güvenlik, ergonomi ve kullanıcı dostu olma gibi gereksinimleri uyumlu hale getirmenin zorluklarını analiz etmektir. Antalya Dokuma Fabrikası’nın kreş binasından oyuncak müzesine dönüştürülmesi, bu tür dönüşüm süreçlerinde ortaya çıkan mimari, işlevsel ve koruma odaklı sorunları gözler önüne sermektedir. Araştırma kapsamında nitel veri toplama yöntemleri kullanılmış; gözlemler, fotoğraf ve plan analizleri yapılmıştır. Eski ve yeni cepheler, çocuklara yönelik adaptasyonlar ve iç düzenlemeler detaylı şekilde değerlendirilmiş, dönüşümün tarihi doku ile uyumu analiz edilmiştir. Bulgular, çocuk dostu mekânlar oluşturmanın yalnızca güvenlik ve işlevsellik sağlamakla sınırlı olmadığını, aynı zamanda yapının tarihi kimliğinin korunması gerektiğini göstermektedir. Antalya Dokuma Fabrikası örneği, özellikle çocuklar için tasarlanan mekân dönüşüm projelerinde, endüstriyel yapıların adaptif yeniden kullanımı sırasında koruma ve uyum dengesinin nasıl sağlanabileceğine dair önemli çıkarımlar sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Adaptif Yeniden Kullanım
• Antalya Dokuma Fabrikası
• Endüstriyel Miras
• Kreş
• Oyuncak Müzesi

Kaynakça

1. Aigwi, I. E., Ingham, J., Phipps, R., & Filippova, O. (2020). Identifying Parameters for a Performance-Based Framework: Towards Prioritising Underutilised Historical Buildings for Adaptive Reuse in New Zealand. Cities. Elsevier.
2. Akış, C. (2018). Endüstri Yapılarının Dönüşümü Üzerine Değerlendirmeler: Antalya Dokuma Fabrikası. Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
3. Alfrey, J., & Putnam, T. (2003). The Industrial Heritage: Managing Resources and Uses. Taylor & Francis.
4. Arabulan, S., & Demirel, B. (2023). Gazhanelerde Dönüşümün Dublin İlkeleri Kapsamında Değerlendirilmesi ve Yedikule Gazhanesi İşlev Önerisi. Meriç Uluslararası Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 7(18), 70-93. https://doi.org/10.54707/meric.1271910
5. Bandarin, F., & Van Oers, R. (2012). The Historic Urban Landscape: Managing Heritage in an Urban Century. Routledge.
6. Bangstad, T. R. (2014). Defamiliarization, Conflict and Authenticity: Industrial Heritage and the Problem of Representation. NTNU Open.
7. Barbaros Akay, E. (2020). Antalya’da Sanayileşme Süreci ve Mekânsal Etkileri: Antalya Dokuma Fabrikası Yerleşkesi Örneği. Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
8. Biagini, C., Capone, P., Donato, V., & Facchini, N. (2016). Towards the BIM Implementation for Historical Building Restoration Sites. Automation in Construction. Elsevier.

9. Boussaa, D. (2018). Urban Regeneration and the Search for Identity in Historic Cities. Sustainability, 10(1), 48. https://doi.org/10.3390/su10010048
10. Bruno, S., De Fino, M., & Fatiguso, F. (2018). Historic Building Information Modelling: Performance Assessment for Diagnosis-aided Information Modelling and Management. Automation in Construction. Elsevier.
11. Bullen, P. A., & Love, P. E. D. (2011). Adaptive Reuse of Heritage Buildings. Structural Survey. Emerald.
12. Cantell, S. F. (2005). The Adaptive Reuse of Historic Industrial Buildings: Regulation Barriers, Best Practices and Case Studies. Virginia Polytechnic Institute and State University.
13. Cole, A. J., & Brooks, E. P. (2016). Toy Story: Childhood Versus Children in Toy Museums. Museum & Society, 14(2), 294-312.
14. Del, M. S. T. T., Sedghpour, B. S., & Saleh, S. (2020). The Semantic Conservation of Architectural Heritage: The Missing Values. Heritage Science. Springer.
15. Dimitriou, M. (2019). Transformation of Industrial Heritage: The Case of Volos, Greece. Preserving the Value of Industrial Heritage in Historic Towns Through Conservation, Regeneration and Reuse (Doctoral dissertation, University of Kent). Kent Academic Repository. https://kar.kent.ac.uk/82009/
16. Douglas, J. (2006). Building Adaptation (2nd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780080458519
17. Feilden, B. (2003). Conservation of Historic Buildings (3rd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780080502915
18. Gibson, J. J. (2015). The Ecological Approach to Visual Perception (Classic ed.). Psychology Press.
19. Graham, M. A., & Bryant, D. M. (1993). Developmentally Appropriate Environments for Children with Special Needs. Infants & Young Children, 5(3), 31-42.
20. Habraken, N. J. (2000). The Structure of the Ordinary: Form and Control in the Built Environment. MIT Press.
21. Hayden, D. (1997). The Power of Place: Urban landscapes as Public History. Cambridge: MIT Press. ICOMOS. (1964). The Venice Charter.
22. ICOMOS & TICCIH. (2011). The Dublin Principles: Joint ICOMOS – TICCIH Principles for the Conservation of Industrial Heritage Sites, Structures, Areas and Landscapes.
23. Karabağ, A. (2020). Antalya Dokuma Fabrikası Örneği Üzerinden Endüstri Mirası Alanlarının Yeniden İşlevlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü).
24. Kariptaş, S. F., Erdinç, J., & Diçer, B. (2015). Endüstriyel Mirasın Kentlerdeki Kültürel Sürdürülebilirlik Bağlamında İncelenmesi. 2nd International Sustainable Building Symposium, 512-516.
25. Karsten, L. (2005). It all Used to be Better? Different Generations on Continuity and Change in Urban Children's Daily Use of Space. Children's Geographies, 3(3), 275-290. https://doi.org/10.1080/14733280500352912
26. Moore, A., & Lynch, H. (2015). Accessibility and Usability of Playground Environments for Children Under 12: A Scoping Review. Scandinavian Journal of Occupational Therapy, 22(5), 331-344.
27. Ozoliņa, L., & Eglīte, Ž. (2022). The Adaptive Reuse of Cultural and Historical Heritage as an Asset in City of Riga Branding: Case of Hanzas Perons. In Cities' Identity Through Architecture and Arts. Springer.
28. Osborne, B. S. (2001). Landscapes, Memory, Monuments and Commemoration: Putting Identity in its place. Canadian Ethnic Studies.
29. Ott, M., & Pozzi, F. (2011). Towards a New Era for Cultural Heritage Education: Discussing the Role of ICT. Computers in Human Behavior, 27(4), 1365–1371. https://doi.org/10.1016/j.chb.2010.07.031
30. Serageldin, I., Shluger, E., & Martin-Brown, J. (2001). Historic Cities and Sacred Sites: Cultural Roots for Urban Futures. Washington, DC: World Bank Publications.
31. Sewell Jr, W. H. (2005). Logics of History: Social Theory and Social Transformation. University of Chicago Press.
32. Sharlow, T. (2024). Addressing Early Childhood Accessibility at a Children’s Museum: A Community-Based Capstone Project.
33. Sümerbank Genel Müdürlüğü. (1973). Cumhuriyet’in 50. Yılında Sümerbank (1933-1973). Araştırma ve Planlama Müdürlüğü ile Konjonktür ve Neşriyat Müdürlüğü. Tisa Matbaası.
34. TICCIH. (2003). The Nizhny Tagil Charter for the Industrial Heritage.
35. Trancik, R. (1991). Finding Lost space: Theories of Urban Design. Wiley.
36. Üreğen Aydoğan, S. (2019). Antalya Pamuklu Dokuma Fabrikası'nın Mimari Analizi ve Kentsel Hayata Kazandırılması İçin Öneriler (Yüksek Lisans Tezi, Gebze Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü)
37. Üstün, H. (2005, August 12). Dokuma, Kentsel Sit lmalı! Bianet. https://m.bianet.org/bianet/cevre/65857-dokuma-kentsel-sit-olmali
38. Vafaie, F., Remøy, H., & Gruis, V. (2023). Adaptive Reuse of Heritage Buildings: A Systematic Literature Review of Success Factors. Habitat International, 142, 102926. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2023.102926
39. Wong, L. (2024). Adaptive Reuse: Extending the Lives of Buildings. Routledge.
40. Yin, R. K. (2009). Case Study Research: Design and Methods (4th ed.). SAGE Publications.
41. Zeren, M. T., & Karaman, Ö. (2018). İzmir Reji Tobacco Factory as One of the Industrial Heritage Remains of the City. Art-Sanat Dergisi, 2018(9), 253-262.