Evaluation Of Traffic Signs And Signals As A Communicatıon Element In Pedestrian Safety

Öz

This study aims to assess public awareness, attention, and compliance with traffic signs and signals related to pedestrian safety. The communication facilitated by these signs in terms of providing information, guidance, warning, and message conveyance to road users is under scrutiny. Data was collected through a face-to-face survey involving 2600 participants nationwide. The data were analysed using the MAXQDA software within the framework of descriptive statistics, employing percentage distributions and chi-square analysis. Over 94% of participants were found to be knowledgeable about and attentive to signs indicating pedestrian priori-ty. More than 50% considered the visibility and quantity of such signs adequate, although assessments varied by region. The study emphasizes the importance of considering traffic signs, boards, and visuals as communication elements carrying standard and common information, and it is believed that the results obtained will serve as a reference in future regulations on the subject. In particular, it is thought that the information regarding regional differences obtained from the research results should be empha-sized. The research findings are of a nature that can guide field regulations by considering the combination of awareness, attention-grabbing, and environmental factors.

Anahtar Kelimeler

• communication elements
• traffic safety
• traffic signs and signals
• traffic awareness
• pedestrian priority

Destekleyen Kurum

Presidency of the Police Academy

Proje Numarası

01/2022-A(01) nolu BAP Projesi

Etik Beyan

It was decided that the study is appropriate in terms of scientific research and publication ethics, pursuant to the decision numbered 2023/03 and dated April 19, 2023, of the Scientific Research and Publication Ethics Board of the Police Academy Presidency.

Teşekkür

We thank the Presidency of the Police Academy for supporting the project.

Yaya Güvenliğinde İletişim Unsuru Olarak Trafik İşaret ve Levhalarının Değerlendirilmesi

Öz

Çalışma yaya güvenliğine ilişkin trafik işaret ve levhalarının toplum tarafından bilgi, dikkat ve uyum başlıkları çerçevesinde değer-lendirilmesini amaçlamaktadır. Trafik işaret ve levhalarının yol kullanıcıları için bilgi, yönlendirme, uyarma işlevleri ile taşıdıkları mesajlar doğrultusunda iletişimi sağladıkları değerlendirilmektedir. Bu doğrultuda yaya önceliğini belirten trafik işaret ve görselle-rine ilişkin ülke genelinde 2.600 kişi ile yüz yüze anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma kapsamında yapılan görüşme kayıtları kullanılarak deşifre yapılmıştır. Yapılan deşifreler üzerinden içerik analizi ve betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Veriler MAXQDA programı aracılığıyla tanımlayıcı istatistikler çerçevesinde yüzdelik dağılımlar ve Ki-kare testi ile analiz edilmiştir. Katılım-cıların %94 üzeri oranda, yaya önceliğini belirten işaret ve levhalar hakkında bilgi sahibi olduğu ve dikkat gösterdikleri belirlenmiş-tir. Katılımcıların %50’den fazlasının yaya önceliğini belirten işaret ve levhaların görünürlüğünü ve sayısını yeterli bulduğu, yaya önceliğinin belirtilmesi gerektiği düşünülen bölge ve yaya geçit çizgilerinin fiziki görünürlüğü hakkındaki değerlendirmenin ise bölgelere göre farklılık gösterdiği görülmüştür. Çalışmanın trafik işaret, levha ve görsellerinin, standart ve ortak bilgi taşıyıcısı, iletişim unsuru olarak ele alınmasının öneminden hareketle elde edilen sonuçların konu ile ilgili yapılacak düzenlemelerde referans olacağı düşünülmektedir. Özellikle araştırma sonuçlarından elde edilen bölgesel farklılıklara ilişkin bilginin üzerinde durulması gerektiği düşünülmektedir. Araştırma sonuçları bilinirlik, dikkat çekme ve çevresel unsurların birlikteliği ile incelenebilen sahaya ilişkin düzenlemelere yön verebilecek niteliktedir.

Anahtar Kelimeler

• iletişim unsurları
• trafik güvenliği
• trafik işaret ve levhaları
• trafikte farkındalık
• yaya önceliği

Destekleyen Kurum

Polis Akademisi Başkanlığı

Proje Numarası

01/2022-A(01) nolu BAP Projesi

Etik Beyan

Polis Akademisi Başkanlığı Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu'nun 19 Nisan 2023 tarihli 2023/03 nolu kararı ile çalışmanın bilimsel araştırma ve yayın etiği açısından uygun görülmesine karar verilmiştir.

Teşekkür

Projeyi destekleyen Polis Akademisi Başkanlığı'na destekleri için teşekkür ederiz.

Kaynakça

1. Alat, A. (2014). Trafik kazalarının çocuklar üzerindeki etkileri ve trafik polislerinin çocukları koruyucu görevleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Polis Akademisi, Ankara.
2. Babić, D., Dijanić, H., Jakob, L., Babić, D., & Garcia-Garzon, E. (2020). Driver eye movements in relation to unfamiliar traffic signs: An eye tracking study. Applied Ergonomics, 89, 103191. https://doi.org/10.1016/j.apergo.2020.103191.
3. Basile, O., Persia, L., & Usami, D. S. (2010). A methodology to assess pedestrian crossing safety. European Transport Research, 2, 129-137. https://doi.org/10.1007/s12544-010-0036-z.
4. Ben-Bassat, T., & Shinar, D. (2015). The effect of context and drivers’ age on highway traffic signs comprehension. Transportation Research Part F: Traffic Psychology and Behaviour, 33, 117–127. https://doi.org/10.1016/j.trf.2015.07.004.
5. Berrio, S., Barrero, L. H., Zambrano, L., & Papadimitriou, E. (2022). Ergonomic factors affecting comprehension levels of traffic signs: A critical review. International Journal of Transportation Science and Technology, 12(3), 848-861. https://doi.org/10.1016/j.ijtst.2022.02.002.
6. Chandler, D. (2017). Semiotics: The basics (3rd ed.). Routledge.
7. Çakıcı, Z., & Murat, Y. Ş. (2017). Trafik işaretlerinin bilinirliği üzerine bir araştırma: Denizli örneği. Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 6(1), 21-30.
8. DeJoy, D. M., Wogalter, M. S., & Laughery, K. R. (1993). Warnings and risk communication. Safety Science, 16(5–6), 565–568. https://doi.org/10.1016/0925-7535(93)90023-7.

9. DeJoy, D. M. (1989). The optimism bias and traffic accident risk perception. Accident Analysis & Prevention, 21(4), 333–340.
10. Demirbaş, M., Kavsıracı, O. & Tine, S. (2021). Karayolu Trafik Güvenliği’ne Yönelik Gerçekleştirilen Sosyal Kampanya, Denetim, İdari Cezalar ve Bireyler Üzerindeki Etkileri. İdeal Kent Dergisi, 12(34), 1285–1309.
11. Dewar, R. E., & Olson, P. L. (2015). Human factors in traffic safety (3rd ed.). Lawyers & Judges Publishing.
12. Dünya Sağlık Örgütü. (2013). Küresel karayolu trafik güvenliği durum raporu 2013. https://www.who.int/publications/b/40390.
13. Dünya Sağlık Örgütü. (2023). Global status report on road safety 2023. World Health Organization. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/375016/9789240086517-eng.pdf?sequence=1.
14. Erdoğan, S. (2022). Grafik tasarımda semboller ve anlamlarının kültürel farklılıkları bağlamında bir örnek: Türkiye ve Kırgızistan yol uyarı levhalarının karşılaştırılması. Kafdağı, 7(2), 220-232.
15. Federal Highway Administration. (2023). Manual on Uniform Traffic Control Devices for Streets and Highways. U.S. Department of Transportation.
16. Fernandez, J. J., Paringit, M. C., Salvador, J. R., Lucero, P. I., & Galupino, J. G. (2020). Understanding of traffic signs by drivers in the city of Manila, Philippines. Transportation Research Procedia, 48, 3037-3048. https://doi.org/10.1016/j.trpro.2020.08.183.
17. Franke, T. M., Ho, T., & Christie, C. A. (2011). The chi-square test. American Journal of Evaluation, 33(3), 448–458. https://doi.org/10.1177/1098214010389054.
18. Frascara, J. (2004). Communication design: Principles, methods, and practice. Allworth Press.
19. Ghadban, N. R., Abdella, G. M., Alhajyaseen, W. V., & Al-Khalifa, K. N. (2018, March). Analyzing the impact of human characteristics on the comprehensibility of road traffic signs. In Proceedings of the International Conference on Industrial Engineering and Operations Management (pp. 2210-2219). Bandung, Indonesia.
20. Güler, T. (2016). Yazılı tarihin başlangıcından günümüz dünyasına piktogramların işlevi üzerine bir değerlendirme. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 5(25), 1521-1538.
21. Ishaque, M. M., & Noland, R. B. (2006). Making roads safe for pedestrians or keeping them out of the way?: An historical perspective on pedestrian policies in Britain. The Journal of Transport History, 27(1), 115-137. https://doi.org/10.7227/TJTH.27.1.7.
22. Jamson, A. H., & Merat, N. (2005). Surrogate in-vehicle information systems and driver behaviour: Effects of visual and cognitive load in simulated rural driving. Transportation Research Part F: Traffic Psychology and Behaviour, 8(2), 79-96.
23. Jordan, P. W., Draper, S. W., MacFarlane, K. K., & McNulty, S. A. (1991, August). Guessability, learnability, and experienced user performance. In People and Computers VI: Proceedings of the 6th Conference of the British Computer Society (pp. 237-248). Cambridge University Press.
24. Kartal, C., & Batmaz, İ. (2007). Ankara bölgesi il sınırlarında bulunan trafik kontrol işaretlerinin fonksiyonerliğinin değerlendirilmesi. Politeknik Dergisi, 1, 59-70.
25. Karayolları Genel Müdürlüğü (KGM). (2024). Trafik işaretleri el kitabı. https://www.kgm.gov.tr/SiteCollectionDocuments/KGMdocuments/Trafik/IsaretlerElKitabi/TrafikIsaretleriElKitabi2015.pdf.
26. Karayolu Trafik Güvenliği Eylem Planı (2024-2027). (2024). Karayolu Trafik Güvenliği Stratejisi Eşgüdüm Kurulu Başkanlığı. https://www.trafik.gov.tr/kurumlar/trafik.gov.tr/06-Yayinlar/Diger/2024_2027-Eylem-Plani.pdf.
27. Karayolları Trafik Kanunu. (1983). T.C. Resmî Gazete (Kanun No. 2918). https://www.mevzuat.gov.tr.
28. Kırmızıoğlu, E. (2010). Analysis of comprehension of traffic signs: a pilot study in Ankara, Turkey (Yüksek lisans tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
29. Kirmizioglu, E., & Tuydes-Yaman, H. (2012). Comprehensibility of traffic signs among urban drivers in Turkey. Accident Analysis & Prevention, 45, 131-141. https://doi.org/10.1016/j.aap.2011.07.016.
30. Koyuncu, M. (2005). Hazır olma etkisinin trafik işaretleri bağlamında incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
31. Kurt, M. A. (2020). Trafik işaret levhalarının bilinirliğinin ölçülmesi / Evaluation of recognition of traffic signs (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü,Türkiye.
32. Kurtoğlu, S. (2007). Sosyal Pazarlama Kavramının Analizi. Sosyal Bilimler Dergisi, (1), 125-134.
33. Laughery, K. R., & Wogalter, M. S. (2014). A three-stage model summarizes product warning and environmental sign research. Safety science, 61, 3-10.
34. Lengyel, H., & Szalay, Z. (2019). The significance and effect of the traffic system signaling to the environment, present and future traffic. In Proceedings of the 4th International Congress of Automotive and Transport Engineering (pp. 847-856). Springer International Publishing.
35. Maulina, D., Siregar, E. S., Rachma, T. A., Nashria, S. A., & Irwanda, D. Y. (2022). How effective is training for improving traffic sign comprehension? Examining the interaction between training and sign type among motorcyclists. IATSS Research, 46(4), 614-622. https://doi.org/10.1016/j.iatssr.2022.06.002.
36. Mollerup, P. (2013). Wayshowing: A guide to environmental signage. Lars Müller Publishers.
37. Morshed, S. A., Islam, A., & Chowdhury, T. R. (2016). Motorists and pedestrians’ understanding of traffic signals and road markings in Dhaka city. In Proceedings of the 3rd International Conference on Civil Engineering for Sustainable Development (ICCESD), Kuet, Bangladesh.
38. Mutu, M. A., & Yakar, F. (2022). Sürücü özellikleri, anket türü ve levha tasarımının trafik levhalarının doğru bilinme düzeyleri üzerindeki etkisi. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 37(2), 595-608.
39. Ogunmola, A. A. (2013). Signs and symbols as a communication strategy: A semiotic study of highway codes in Nigeria. Signs, 19.
40. Olszewski, P., Osińska, B., & Zielińska, A. (2016). Pedestrian safety at traffic signals in Warsaw. Transportation research procedia, 14, 1174-1182.
41. Parsa, A. F., & Olgundeniz, S. S. (2014). İletişimde göstergebilim ve anlamlandırma sürecini örneklerle değerlendirme. İletişim A). İstanbul: Literatürk yayınları.
42. Redbon, T. F. (2003). Assessing the attitudes and behaviors of pedestrians and drivers in traffic situations. ITE journal, 27.
43. Sadeghi-Bazargani, H., Sadeghpour, A., Lowery Wilson, M., Ala, A., & Rahmani, F. (2020). Developing a national integrated road traffic injury registry system: a conceptual model for a multidisciplinary setting. Journal of Multidisciplinary Healthcare, 983-996.
44. Schmidt, S., & Färber, B. (2009). Pedestrians at the kerb — Recognising the action intentions of humans. Transportation Research Part F: Traffic Psychology and Behaviour, 12, 300–310.
45. Shannon, C. E., & Weaver, W. (1949). The mathematical theory of communication. University of Illinois Press.
46. Şehribanoğlu, S. (2019). Van ilinde yaşayanların trafik işaretleri bilgisi ve trafik kurallarına bakış açıları üzerine bir araştırma. Trafik ve Ulaşım Araştırmaları Dergisi, 2(1), 1-15.
47. Topaklı, A. (2022). KENT KİMLİĞİNİ ETKİLEYEN YÖNLENDİRME VE İŞARETLEME TASARIMLARI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 12(3), 555-576.
48. Utoyo, A. W., Aprilia, H. D., Kuntjoro, R. A. D. R. I., & Kurniawan-Jakti, A. (2021, April). Visual communication analysis the effect of signs and colors on traffic safety in Jakarta. In IOP Conference Series: Earth and Environmental Science (Vol. 729, No. 1, p. 012087). IOP Publishing.
49. Wang, X., & Berman, E. (2001). Hypotheses about performance measurement in counties: Findings from a survey. Journal of Public administration research and theory, 11(3), 403-428.
50. Wogalter, M. S., DeJoy, D., & Laughery, K. R. (Eds.). (1999). Warnings and risk communication. CRC Press.
51. Wogalter, M. S. (2006). Handbook of warnings. Lawrence Erlbaum Associates.
52. Zerbe, W. J., & Paulhus, D. L. (1987). Socially desirable responding in organizational behavior: A reconception. Academy of management review, 12(2), 250-264.