Derleme

Neoliberal Kentsel Yönetimde Yerelin Konumu

Cilt: 19 Sayı: 3 31 Mart 2026
PDF İndir
EN TR

Neoliberal Kentsel Yönetimde Yerelin Konumu

Öz

Neoliberalizm bağlamında yerel ile kentsel yönetim arasındaki ilişkiyi tartışan bu çalışma ile kentsel yönetimde kentsel ve yerel etkileşimler, bu etkileşimle ortaya çıkan fırsatlar ve zorluklar vurgulanmaktadır. Bu vurgu temelinde neoliberal kentsel yönetimin dönüşüm süreçlerinde yerel yönetimlerin öneminin açıklanması amaçlanmaktadır. Çalışma, neoliberal kentsel yönetim ile yerel rasyonalitelerin dinamikleri arasındaki karmaşık ve tartışmalı ilişki içerisinde kentlerin yeniden yapılandırılmasını anlamanın, makro düzeydeki politika değişimlerini veya kurumsal reformları incelemekten daha fazlasını gerektirdiğini savunmaktadır. Aynı zamanda yer-özgü uygulamalara, kurumsal miraslara ve yerel ve kentsel ölçekler arasındaki etkileşime dikkat edilmesini gerektiğini de eleştirel kentsel teori temelinde tartışan bu çalışma, bağlamsal özgüllüğün, söylemsel uygulamaların ve yerel aktörlerin ve gündemlerin çokluğunun önemini ön plana çıkaran ilişkisel bir yaklaşım önermektedir. Çalışma, yerel-kentsel bağlantıyı yeniden ele alarak, yerelliklerin yalnızca neoliberal gündemlerin pasif alıcıları olmadığını, aynı zamanda müzakere, adaptasyon ve direnişin aktif alanları olduğunu vurgulamaktadır. Nitel bir analizle çalışmada kent yönetimi; neoliberalleşme ve küreselleşme arka planında, yerel yönetimlerin rolü ekonomik ve politik bağlamlar, sosyal ve kültürel dinamikler ekseninde ele alınmaktadır. Çalışmanın bulguları, yerelin yalnızca tepeden inme reformlarla şekillendirilmediğini, aynı zamanda kurumsal yapıların ve konjonktürel çelişkilerin etkileşimiyle aktif olarak inşa edildiğini ve yeniden yapılandırılmış ve yerleşik eylem biçimlerine alan açtığını vurgulamaktadır. Bu durum, yerel uygulamaların eleştirel ve bağlama duyarlı bir analizini gerektirmektedir.

Anahtar Kelimeler

Neoliberal Kentleşme , Yerel Yönetim , Kentsel Yönetim , Mekan , Yerellik

Kaynakça

  1. Amin, A., & Thrift, N. (2002). Cities: Reimagining the Urban. Cambridge: Polity Press.
  2. Barnes, M., Newman, J., & Sullivan, H. (2007). Power, participation and political renewal: Case studies in public participation. Bristol University Press. https://doi.org/10.2307/j.ctt9qgrqs
  3. Barnett, N. (2002), Including ourselves: New labour and engagement with public services. Management Decision, 40(4): 310–317. https://doi.org/10.1108/00251740210426303
  4. Bayırbağ, M. K., Schindler, S. and Penpecioğlu, M. (2023). The Limits to Urban Revolution: The Transformation of Ankara, Turkey, under the Justice and Development Party. Urban Geography 44, no. 8: 1677-1700.
  5. Bell, S. ve Hindmoor, A. (2009). Rethinking Governance: The Centrality of the State in Modern Society. Cambridge: Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511814617
  6. Bora, T. (2016). İnşaat Ya Resulullah. İstanbul: İletişim Yayınları.
  7. Boudreau, J. A. (2003). Questioning the use of local democracy as a discursive strategy for political mobilisation in Los Angeles, Montreal and Toronto. International Journal of Urban and Regional Research, 27(4), 793–810. https://doi.org/10.1111/j.0309-1317.2003.00484.x
  8. Boudreau, J. A. (2010). Reflections on urbanity as an object of study and a critical epistemology. J. S. Davies ve D. L. Imbroscio (Eds.), Critical Urban Studies: New Directions içinde (ss. 55–72). Albany: State University of New York Press.
  9. Brenner, N., Peck, J. ve Theodore, N. (2010). Variegated neoliberalism: Geographies, modalities, pathways. Global Networks, 10(2), 182–222. https://doi.org/10.1111/j.1471-0374.2009.00277.x
  10. Brenner, N. ve Theodore, N. (2002). Cities and the geographies of ‘actually existing neoliberalism’. Antipode, 34(3), 349-379. https://doi.org/10.1111/1467-8330.00246

Kaynak Göster

APA
Yıldırım, H. (2026). Neoliberal Kentsel Yönetimde Yerelin Konumu. Kent Akademisi, 19(3), 1-22. https://doi.org/10.35674/kent.1752549