Çocuğu Suça Sürükleyen Sistemler: Kefernahum Filminin Biyoekolojik Gelişim Modeli Çerçevesinde Çözümlemesi

Bu çalışma, çocukların suça sürüklenme sürecini Biyoekolojik Gelişim Modeli (PPCT) çerçevesinde, bireysel, çevresel ve yapısal etkenlerin etkileşimiyle değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yaklaşımlarından doküman analizi deseni ile yürütülen bu araştırmada, Lübnan yapımı Capernaum (Kefernahum, Nadine Labaki, 2018) filmi birincil veri kaynağı olarak incelenmiştir. Film sahneleri, PPCT modelinin dört bileşeni olan yakın etkileşim süreçleri (Proximal Processes), bireysel özellikler (Person), bağlamsal sistemler (Context) ve zaman boyutu (Time) ekseninde incelenmiştir. Araştırmanın bulguları, çocuğun suça sürüklenmesinin yalnızca bireysel ya da ailesel ihmallerle açıklanamayacağını; yoksulluk, kimliksizlik, göç, toplumsal dışlanma, yasal boşluklar ve sosyal politika yetersizlikleri gibi çok katmanlı yapısal eşitsizliklerle yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Filmdeki anlatı, çocuğun gelişiminde birey–çevre–zaman etkileşimini görünür kılarak, PPCT modelinin kuramsal gücünü desteklemektedir. Bu yönüyle çalışma, görsel anlatıların sosyal bilimlerde kuramsal analiz aracı olarak kullanılabilirliğine katkı sunmakta ve çocuk suçluluğunun nedenlerini çok boyutlu biçimde ele alarak, çocukların suça sürüklenmesini önlemede bütüncül ve sistem temelli bir yaklaşımın gerekliliğini ortaya koymaktadır.

This study aims to evaluate the process of children being pushed into delinquency within the framework of the Bioecological Development Model (PPCT), by examining the interaction of individual, environmental, and structural factors. Conducted using a document analysis design, this qualitative research analyzes the Lebanese film Capernaum(Kefernahum, Nadine Labaki, 2018) as its primary data source. The film’s scenes were examined along the four components of the PPCT model: Proximal Processes, Person, Context, and Time. The findings of the study reveal that the delinquency of the child cannot be explained solely by individual or familial neglect; rather, it is closely linked to multilayered structural inequalities such as poverty, statelessness, migration, social exclusion, legal gaps, and inadequacies in social policy. The narrative of the film highlights the interaction among the child, their environment, and time in shaping development, thereby supporting the theoretical strength of the PPCT model. In this regard, the study contributes to the use of visual narratives as a theoretical analysis tool in social sciences and underscores the necessity of a holistic and systems-based approach to understanding and preventing child delinquency.