Türkiye’de Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Stratejik Çevresel Değerlendirme Uygulaması Üzerine Genel Bir Değerlendirme
Öz
Çevresel etki değerlendirmesi önceleri “fayda – maliyet analizinin” bir parçasıyken, daha sonra fayda maliyet analizi çevresel etki değerlendirmesinin bir parçası haline gelmiştir. Çıkış noktası Amerika Birleşik Devletleri olan çevresel etki değerlendirmesi sürdürülebilir kalkınmanın ve çevre politikalarının uygulama araçlarından biridir. Uluslararası örgütler nezdinde yapılan pek çok toplantılarla sürdürülebilir kalkınma bağlamında çevre politikaları belirlenmiş ve bunların uygulama araçlarından birinin de çevresel etki değerlendirmesi olduğu belirtilmiştir.
Çevresel etki değerlendirmesi hızlı kalkınma süreci nedeniyle Türkiye
çevre mevzuatına geç girmiştir. Stratejik çevresel değerlendirmeye ilişkin
yönetmelik ise ancak 2017 yılında yürürlüğe girebilmiştir. Avrupa Birliği
üyelik süreci içerisindeki Türkiye, Avrupa Birliği çevresel etki ve stratejik çevresel
değerlendirme mevzuatına da uyum göstermek durumundadır. Bu bağlamda bu
çalışmada Türkiye’deki uygulamayla birlikte, Avrupa Birliği çevresel etki ve
stratejik çevresel değerlendirme yönergelerine de yer verilmiştir. Yapılan
incelemelerde Türkiye’nin Avrupa Birliği sürecinde, çevresel etki ve stratejik
çevresel değerlendirme konusunda yeterli uyumu sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Curi, K. (1985). Çevresel Etki Değerlendirmesine Genel Bir Bakış ve Türkiye’deki Yeri. O. Uslu, A. Müezzinoğlu, & A. Türkman içinde, Çevre ’85 Çevresel Etki Değerlendirmesi. İzmir: Atatürk Kültür Merkezi.
- Erickson, P. (1994). A Practical Guide To Environmental Impact Assessment. London: Academic Press Inc.
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2005, Mayıs 31). Yeterlik Belgesi Verilen Kuruluşlar. http://www.cedgm.gov.tr/firmayeterlik.htm
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2018, 1 18). Yeterlik Belgesi Verilen Kuruluşlar. Çevresel Etki Değerlendirmesi, İzin ve Denetim Genel Müdürlüğü: http://eced.csb.gov.tr/ced/jsp/global/firmalar.htm
- Çevresel Etki Değerlendirmesi, İzin ve Denetim Genel Müdürlüğü. (2013). Çevresel Etki Değerlendirmesi: Etkiler - Önlemler. Ankara: Çevre ve Şehircilik Bakanlığı.
- Jain, R. K., Urban, L. V., & Stacey, G. S. (1977). Environmental Impact Analysis: A New Dimension in Decision Making. New York: Van Nostrand Reinhold.
- Kazancı. (2018, Ocak 29). Danıştay Kararları. Kazancı İçtihat Bilgi Bankası: http://www.kazanci.com/kho2/ibb/giris.htm
- Marriott, B. B. (1997). Practical Guide to Environmental Impact Assessment. New York: McGraw Hill.
- Ortolano, L. (2008). Policy-Level Strategic Environmental Assessments: Process Integration and Incentives of Policy Proponents. K. Ahmed, & E. Sanchez-Triana içinde, Strategic Environmental Assessment for Policies (s. 11-36). Washington: The World Bank.
- Özer, A. Ö., Arapkirlioğlu, K., & Erol, C. (1996). Plâncı Gözüyle Sürdürülebilir Kalkınma, Çevre ve Çevresel Etki Değerlendirmesi. Ankara: TMMOB Şehir Plancıları Odası.