Kentsel Yeşil Alan Sistem Kurgulanmasına Yönelik Bir Model Önerisi
Öz
Kentsel alanlar günümüz koşullarına ve zamana göre değişen, yaşayan mekanlardır. Kentsel ortamlarda meydana gelen değişiklikler, öncelikle kentlerin sahip oldukları doğal, kültürel kaynaklarına yansımakta, bu durum da kent halkının fiziksel, psikolojik, sosyal yaşam şeklini yönlendirmektedir. Yaşanabilir kentsel ortamların oluşturulması ve sürdürülebilirliğinin sağlanması, tüm kentlerin ortak bileşenleri olan fiziksel ve doğal bileşenlerinin planlı bir şekilde tasarlanması ile mümkündür. Fiziksel bileşen olan yapılar ve yollar arasında, bağlayıcı bir denge elemanı olan yeşil alanlar, çeşitli araştırmalara konu olmuş; korunmaları, geliştirilmeleri yönünde stratejiler üretilmiştir. Bu çalışmada kapsamlı bir literatür araştırması yapılarak, ulusal ve uluslararası düzeyde yeşil alanlar üzerine yapılan çalışmalar araştırılmış; tanımları, sınıflandırılmaları, işlevleri, planlama politikaları, uygulanmalarına yönelik yasal mevzuatları sentezlenmiş ve tüm kent tiplerine uyarlanabilecek nitelikte yeşil alan sistem modeli geliştirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bildiriler: Ayten, A.M., Dede, O.M. ve Yazar, K.H. (2005, Mart 23-25). Kentsel yerleşimlerde yeni gelişen konut alanlarının yer seçiminde eşik analizinin uygulanması ve sonuçları. Deprem Sempozyumunda sunulan bildiri, Kocaeli.
- Çelik, K. ve Aydurmuş, B. (2017, Mayıs 3-6). Kentsel Dönüşüm Alanlarında Uygunluk Analizi. 16. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayında sunulan bildiri, TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası, Ankara.
- Gülçin, D. (2019, Nisan 22-24). Kentsel gelişim sürecinin mekânsal planlama kapsamında peyzaj analizi yöntemleri ile değerlendirilmesi. 2nd International Congress on Engineering and Architecture’da sunulan bildiri, Marmaris, Muğla.
- Mansuroğlu, S., Karagüzel, O. ve Ortaçeşme, V. (2005, Eylül 22-24). Antalya örneğinde kent planlama çalışmalarında biyotop haritalarının önemi. Antalya Yöresinin İnşaat Mühendisliği Sorunları Kongresinde sunulan bildiri, Antalya.
- Yaman, G. ve Doygun, H. (2014, Ekim 22-24). Yeşil alanların kent ekosistemine katkılarının Kahramanmaraş kenti örneğinde incelenmesi. II. Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumunda sunulan bildiri, Isparta.
- Yılmaz, S., Marangoz, A.M., Şekertekin, A., Oruç, M. ve Kutoğlu, Ş.H. (2015, Mayıs 21-23). Uzaktan algılama teknikleri ile Zonguldak ili kentsel gelişiminin izlenmesi ve alternatif yerleşim alanlarının belirlenmesi. TUFUAB VIII. Teknik Sempozyumunda sunulan bildiri, Konya.
- Zengin, M. ve Oğuz, H. (2011, Ekim 26-28). Afşin-Elbistan ilçeleri potansiyel orman alanlarının belirlenmesi. I. Ulusal Akdeniz Çevre ve Orman Sempozyumunda sunulan bildiri, Kahramanmaraş.
- Kitaplar: Ahern, J.F. (2002). Greenways as strategic landscape planning: Theory and application. Wageningen University, 156p, The Netherlands.
- Anonim, (2016). Kentsel tasarım rehberleri cilt II. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yayını, ISBN: 978-605-5294-56-4.
- Aysu, E. (2002). Şehir Planlamasında Yoğunluk. T.C. Yıldız Teknik Üniversitesi – Mimarlık Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü, 127s., İstanbul.