Access to Rights of Urban Children in The Covid-19 Pandemic Process: An Analysis on Researches, Applications and Possibilities

Öz

Urbanization, which progresses in parallel with the globalization process, has caused an increase in the number of children living in urban areas. Children living in urban areas have limited access to natural environments, including green areas, compared to children in rural areas; they are often exposed to higher levels of a range of environmental hazards such as air pollution, noise and heat. The impact of globalization on urban spaces has been moved to another dimension with the necessary consequences of the Covid-19 Pandemic. The Covid-19 Pandemic, which has spread rapidly in the globalizing world and has become a common agenda item of all humanity for the past year, has also caused a rapid change in the living conditions of children living in urban areas. Although many researches and practices have been carried out for children in order to raise awareness of the problems faced by children in the Covid-19 process, to make it visible, to create public opinion and to be an element of pressure to prevent violations of rights, the effects of the pandemic process on children living in urban areas have not yet been fully revealed. The aim of the study is to examine the effects of the Covid-19 Pandemic process on children living in urban spaces in terms of the change in their access to basic rights through relevant studies. Examining these effects is important in terms of putting forward suggestions for ensuring the development of children as healthy urban adults during extraordinary processes.

Anahtar Kelimeler

• Urban space
• Children
• Covid-19 Pandemic

Covid-19 Pandemisi Sürecinde Kentli Çocukların Haklarına Erişimi: Araştırmalar, Uygulamalar ve Olanaklar Üzerine Bir Analiz

Öz

Günümüzde küreselleşme sürecine koşut olarak ilerleyen kentleşme, kentsel alanlarda yaşayan çocukların sayısının da artmasına neden olmuştur. Kentlerde yaşayan çocuklar, kırsal kesimdeki çocuklarla karşılaştırıldığında, yeşil alanlar dâhil olmak üzere doğal ortamlara sınırlı erişime sahip olup; genellikle hava kirliliği, gürültü ve ısı gibi bir dizi çevresel tehlikenin daha yüksek seviyelerine maruz kalmaktadırlar. Küreselleşmenin kentsel mekanlar üzerindeki etkisi Covid-19 Pandemisi’nin zorunlu sonuçlarıyla birlikte başka bir boyuta taşınmıştır. Küreselleşen dünyada hızla yayılarak son bir yıldır tüm insanlığın ortak gündem maddesi haline gelmiş olan Covid-19 Pandemisi, kentsel alanda yaşayan çocukların yaşam koşullarında da hızlı bir değişime neden olmuştur. Covid-19 sürecinde çocukların yaşadığı sorunlar karşısında farkındalık oluşturmak, görünür hale getirmek, kamuoyu oluşturmak ve hak ihlallerinin yaşanmaması konusunda baskı unsuru olmayı amaçlamak adına çocuklara yönelik birçok araştırma ve uygulama gerçekleştirilmiş olsa da, henüz pandemi sürecinin özellikle kentsel alanlarda yaşayan çocuklar üzerindeki etkileri tam olarak ortaya konamamıştır. Çalışmanın amacı, ilgili çalışmalar üzerinden Covid-19 Pandemi sürecinin kent mekânında yaşayan çocuklar üzerindeki etkilerini temel haklarına erişimlerinin değişimi açısından incelemektir. Bu etkilerin incelenmesi, olağanüstü süreçlerde de çocukların sağlıklı birer kentli yetişkin olarak gelişimlerinin sağlanmasına yönelik önerilerin ortaya konması açısından önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Kent mekânı
• Çocuk hakları
• Covid-19 Pandemisi

Kaynakça

1. Aka, V. , Güngör, F. (2018). Çocuklara yönelik yerel yönetim uygulamaları: Esenler Belediyesi örneği. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 8(17): 187–214.
2. Global Monitoring Report Team. (2004). EFA Global Monitoring Report 2005 Education for All: the Quality Imperative. Paris: UNESCO.
3. Bahçeci, H. I., Akpınar, İ. E. (2018). Çocuk dostu kent. G. Uludağ ve M. Altunbay (Ed.), Çocuk Üzerine Araştırmalar içinde (109-129. ss.). Ankara: Astana Yayınları.
4. Horelli, L. (2007). Constructing a theoretical framework for environmental childfriendliness. Children, Youth and Environments, 17(4): 267-292.
5. Korkmaz, M. (2006). Okul yöneticilerinin kişilik özellikleri ile liderlik stilleri arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 46: 199-226.
6. Öktem, M.K., Akpınar, İ.E. (2018). Çocuk dostu şehirler: Lüleburgaz örneği. Internatıonal Conference On GoodLocalGovernance, 13-14 April 2018.
7. Riggio, E. (2002). Child friendly cities: Good governance in the best interests of the child. Environment and Urbanization, 14(2): 45-58.
8. Şengün, H. , Gülcan, S. (2017). Çocuk dostu şehir bağlamında Giresun Belediyesi’nin incelenmesi, Uluslararası Çocuk Hakları Kongresi (CRC) Bildiriler Kitabı, Düzce Üniversitesi Yayını, 638-649.

9. Tandoğan, O. (2011). İstanbul’da “Çocuk dostu kent” açık alanların planlama, tasarım ve yönetim ilkelerinin oluşturulması, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 2011, 1-320.
10. UNESCO. (2004b). Çocuk Dostu Şehirler Yaratmak İçin Ortaklıklar; Halkla ilişkiler çocuk için programlama yerel yönetimlerle ilgili haklar. Floransa, İtalya: UNICEF, Innocenti Araştırma Merkezi.
11. UNICEF (2005). Çocuk Dostu Kent Kataloğu, http://www.ungei.org/whatisungei/files/unicefungeiCFS1Web.pd.UNICEF (erişim tarihi 25.02.2021).
12. UNICEF (2006 b). The Child-Friendly School (CFS) https://www.unicef.org/esaro/CFS_Emerging_Practices_in_ESAR.pdf (erişim tarihi: 27.02.2021).
13. UNICEF (2004). http://www.unicef.org.tr/ (erişim tarihi: 14.02.2021).
14. UNICEF. (1992). Dünya Çocuklarının Durumu, Ankara: UNICEF Türkiye Temsilciliği.
15. UNICEF. (2004a). Çocuk Dostu Şehirler İnşa Etmek: Bir Çerçeve Eylem için . Floransa, İtalya: UNICEF, Innocenti Araştırma Merkezi.
16. UNICEF. (2005). Global Thematic Report: Integrated Early Child Development. http://www.unicef.org/earlychildhood/ index_resources.html adresinden alınmıştır. (erişim tarihi: 08.01.2006).
17. UNICEF. (2006a). Çocuk Dostu Şehir Projesi Uygulama Yönergesi, https://childfriendlycities.org/resources/ (erişim tarihi: 21.02.2021).
18. UNICEF. (2010). ÇDŞ. http://unicef.org.tr/sayfa.aspx?id=64 (erişim tarihi: 28.10.2020).
19. UNICEF. (2013). The State of the World’s Children.
20. UNICEF. (2006) http://www.unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/CFC%20Catalogue-TR.pdf (erişim tarihi: 14.02.2021).
21. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (2020). UNESCO’S history. https://en.unesco.org/about-us/introducing-unesco adresinden alınmıştır.
22. Wood, A. and Bruff, G. (2000). Local sustainable development: land-use planning’s contribution to modern local government. Journal of Environmental Planning and Management, 43(4): 519–539.
23. URL-1: http://covid19cocukhaklariizleme.org/uploads/pdf/b64d89588bb9f9838e8f4984093e9187.pdf.. Erişim Tarihi: 15.02.2021
24. URL-2: http://stand.org/indiana/family-and-community-resources-during-covid-19/parent-guides/creating-learning-space-home. (erişim tarihi: 04.03.2021)
25. URL-3: http://www.gundemcocuk.org/, (erişim tarihi: 01.05.2007)
26. URL-4: http://www.ipaturkiye.org/, (erişim tarihi: 10.01.2021)
27. URL-5: https://blog.chocchildrens.org/activity-ideas-for-kids-during-covid-19/. (erişim tarihi: 12.03.2021)
28. URL-6: https://childfriendlycities.org/, (erişim tarihi: 02.05.2020)
29. URL-7: https://childfriendlycities.org/resources/, (erişim tarihi: 05.02.2016)
30. URL-8: https://cocukistanbul.org/. (erişim tarihi: 06.03.2021)
31. URL-9: https://emea.scholastic.com/en/learnathome (erişim tarihi: 02.01.2021)
32. URL-10: https://rm.coe.int/publication-handbook-on-children-s-participation-eng/1680a14539( Erişim tarihi 10.01.2021)
33. URL-11: https://www.childrenssociety.org.uk/about-us/our-history, (erişim tarihi:20.01.2021)
34. URL-12: https://www.doe.in.gov/sites/default/files/news/indiana-continuous-learning-guidance-final-updated-april-7-2020.pdf. (erişim tarihi: 02.02.2021)
35. URL-13:https://www.playscotland.org/resources/print/IPA-Covid.pdf?plsctml_id=20281, (erişim tarihi: 02.03.2021)
36. URL-14: https://www.sivildusun.net/ilham-al/calisma-urunleri/videolar/ (erişim tarihi: 26.01.2021)
37. URL-15: https://www.youtube.com/channel/UCK7G4Ugp-NcMffHLbEDf9fw/featured