Kentlerin Tarihi ve Kültürel Dokusunun Korunması Bağlamında Kentsel Dönüşüm Uygulamaları

Öz

Kentler, burada yaşayan insanların ortaya koyduğu sivil mimari örnekleriyle, hanları, hamamları, kıraathaneleri,  ibadethaneleri, sokakları, meydanlarıyla ve mahalleleriyle var olurlar. Bunları değiştirip dönüştürdüğünüzde kent o kent değildir. Çünkü, kentler farklı özellikteki yapıları, doğal güzellikleri ve kültürleriyle birbirlerinden ayrılmaktadır. Kentsel dönüşüm süreci ile birlikte bu farklılıklar iyice azalmakla beraber, kentler birbirine benzer yapı blokları ile benzeşme, hatta aynileşme tehdidi altındadır. Kentlerdeki farklılığını koruyan yapılar, doğal güzellikler ve kültürel kodlar ise bir başkasına pazarlanabilir meta gibi görüldüğünden korunmaya çalışılmakta ve bunun üzerinden pazarlama politikaları belirlenmektedir. Oysa kentsel dönüşüm uygulamaları o kentte yaşayan insanları önceleyen ve onların tarihleri ile bağlarını korumaya, devam ettirmeye yönelik uygulamalar olmalıdır. Bunu sağlayacak kurumsal yapı ise ancak yerel yönetimler olabilir. Bu çalışmada kentsel dönüşüm uygulamalarında geçmişten günümüze süregelen yanlışlıkların devam ettiği ve kentlerin hafızasının silindiği tespiti ile beraber çözüm önerisi olarak kentsel dönüşümün rant merkezli bir yaklaşımdan uzaklaşılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kentsel Dönüşüm,Kent Tarihi,Kent Kültürü

Kaynakça

1. AKKAR, Müge (2006), “Kentsel Dönüşüm Üzerine batıdaki Kavramlar, Tanımlar, Süreçler ve Türkiye”,Planlama dergisi, S. 2006-2, ss.21-32
2. ALTAŞ, Namık Tanfer (2013), “Kentsel Dönüşümde Kültürel Miras Değerlerinin Korunması: Erzurum Örneği”, Doğu Coğrafya dergisi, S.32, ss.243-260
3. AKKOÇ, Yavuz Selim (2018), “Kentsel Dönüşüm Projelerinin Kent Kimliğine Etkileri”, ÇYYD, S 27(1), ss. 23-51.
4. ÇEBİ, Avni (2016), Merhametli Şehirler, İstanbul: Akıl Fikir Yayınları
5. DAŞKIRAN, F.,ve Ak D. (2015), “6306 Sayılı Kanun Kapsamında Kentsel Dönüşüm” (2015),Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt:13 Sayı:3
6. ERZEN, Jale N. (2017), Üç Habitus, 2. Baskı, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları
7. GÜL, Murat (2013), Modern İstanbul’un Doğuşu, İstanbul: Sel Yayıncılık
8. ISMEP,(2014),“ Kültürel Mirasın Korunması”, http: güvenliyasam.org.

9. KARPAT, Kemal. H. (2016), Türkiye’de Toplumsal Dönüşüm, 2. Baskı, İstanbul : Timaş Yayınları
10. KAYPAK, Şafak (2010) “ Kentsel Dönüşüm Faaliyetlerine Etik ve Sosyal Sorumluluk Temelli Bir Yaklaşım”, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi 3(2), 84-105
11. NEGİZ, Nülifer (2017), “Kentlerin Tarihsel Sürdürülebilirliğinde Kültürel Miras: Önemi Ve Değeri Üzerine Düşünmek”,Akademia Sosyal Bilimler Dergisi, S1(3),ss. 159-172.
12. ÖZDEN, Pelin Pınar (2008), Kentsel Yenilenme: Yasal Yönetsel Boyut, Planlama ve Uygulama İstanbul: İmge yayınları
13. PENBECİOĞLU, Mehmet ve Bayırbağ, M.Kemal (2015),“Büyükölçekli Projler ve Neoliberal Şehirciliğin Karşılaştırılmalı Siyaseti: Türkiye Metroploliten Kentlerinden Örnekler”, Kentsel Dönüşüm Ed. Betül Duman, İsmail Coşkun, Litera Yayıncılık
14. SAĞIR,, Adem (2009) “Kentsel Dönüşümlerden Sosyal Değişmelere: Pendik Belediyesi Örneği, Akademik İncelemeler Dergisi, 4(2)
15. SCHMİD, Christian (2014), “Kent Hakkı ve Yeni Metropol Ana Akımı”, Kar İçin Değil Halk İçin, İstanbul: Sel Yayınları
16. SEZİK, Murat (2015),“Kent Kimliklerinin Korunması/ Oluşturulmasında Yerel Yönetimlerin Rolü: Malatya İli Örneği”, I. Uluslararası Kent Araştırmaları Kongresi, Eskişehir.
17. SEZİK, Murat (2018). “Kentsel Dönüşüm ( Kentsel Yenilenme) Sürecinde Kent Kimliğinin Önemi ve Korunması: Diyarbakır Sur Örneği”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S10 (21),ss.269-280
18. ŞAHENK, Hilmi (1996), Bir Zamanlar İstanbul, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür İşleri daire Başkanlığı Yayınları
19. TEKELİ, İlhan ( 1993), İcabında Plan, İstanbul: İmge Yayınları
20. TEKELİ, İlhan (2015), Kent, Kentli Hakları, Kentleşme ve Kentsel Dönüşüm, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları
21. ÜSTÜN, Gül (2009), Kentsel Dönüşümün Hukuki Boyutu, İstanbul: On iki Levha Yayıncılık