BİREYSEL CEZAİ SORUMLULUĞUN GELİŞİMİ: AD HOC MAHKEMELERDEN ULUSLARARASI CEZA MAHKEMESİ'NE GEÇİŞ

By the end of the two major World Wars, which can be considered as a source of shame for huma-nity, states have taken some protective measures in terms of how the international community should live toget-her and have expanded the definition and scope of crimes in the context of international law. In particular, the individual criminal responsibility of state officials or individuals who committed international crimes was accep-ted and they were tried for the international crimes they committed. These trials have created an environment in which the victims of the war have received a modicum of justice. Undoubtedly, the institutions that made the greatest contribution to the development of individual criminal responsibility in the international arena were the Nuremberg and Tokyo tribunals and ad hoc tribunals. The jurisprudence developed in these specialised tribunals provided the impetus for the development of the Rome Statute of the International Criminal Court. In particular, it is recognised that the concrete perpetrators of war crimes and crimes against humanity are human beings and that the punishment of individuals who commit such heinous crimes is necessary for the effective functioning and implementation of international law.

İnsanlık açısından utanç kaynağı sayılabilecek iki büyük Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle, devletler artık uluslararası toplumun bir arada nasıl yaşaması gerektiği hususunda bir takım koruyucu tedbirler alma yoluna gitmiş ve uluslararası hukuk bağlamında suçların tanımını yaparak, kapsamını genişletmiştir. Özellikle uluslararası suç işleyen devlet yetkililerinin veya kişilerin de bireysel cezai sorumluluğu kabul edilerek işledikleri uluslararası suçlardan dolayı yargılanmışlardır. Bu yargılamalar, savaşın mağdurlarına bir nebze olsun adaletin yerini bulduğu bir ortam yaratmıştır. Hiç şüphesiz, uluslararası arenada bireysel cezai sorumluluğun gelişimine en büyük katkı sağlayan kurumlar, Nürnberg, Tokyo mahkemeleri ve Ad Hoc mahkemeler olmuştur. Bu özel mahkemelerde geliştirilen içtihat, Uluslararası Ceza Mahkemesi Roma Statüsünün geliştirilmesi için itici bir güç sağlamıştır. Özetle, savaş suçları ve insanlığa karşı işlenen suçların somut faillerinin insanlar olduğu ve bu tür menfur suçları işleyen bireylerin cezalandırılmasının, uluslararası hukukun etkili bir şekilde işlemesi ve hayata geçirilmesi için gerekliliği kabul edilmiştir.

Nach dem Ende der beiden großen Weltkriege, die als Quelle der Schande für die Menschheit angesehen werden können, haben die Staaten einige Schutzmaßnahmen im Hinblick auf das Zusammenleben der internationalen Gemeinschaft ergriffen und die Definition und den Umfang von Verbrechen im Rahmen des Völkerrechts erweitert. Insbesondere wurde die individuelle strafrechtliche Verantwortung von Staatsbeamten oder Einzelpersonen, die internationale Verbrechen begangen haben, anerkannt und sie wurden für die von ihnen begangenen internationalen Verbrechen vor Gericht gestellt. Diese Prozesse haben ein Umfeld geschaffen, in dem die Opfer des Krieges ein gewisses Maß an Gerechtigkeit erfahren haben. Den größten Beitrag zur Entwicklung der individuellen strafrechtlichen Verantwortung auf internationaler Ebene leisteten zweifellos die Gerichtshöfe von Nürnberg und Tokio sowie die Ad-hoc-Tribunale. Die von diesen spezialisierten Gerichten entwickelte Rechtsprechung gab den Anstoß für die Ausarbeitung des Römischen Statuts des Internationalen Strafgerichtshofs. Insbesondere wird anerkannt, dass es sich bei den konkreten Tätern von Kriegsverbrechen und Verbrechen gegen die Menschlichkeit um Menschen handelt und dass die Bestrafung von Personen, die solche abscheulichen Verbrechen begehen, für das wirksame Funktionieren und die Umsetzung des Völkerrechts notwendig ist.