Popülist Söylemde Retorik Kullanımı: Giorgia Meloni’nin Göçmen Karşıtı Popülist Söylemlerinin Aristoteles Retoriği Perspektifinde Analizi

Siyasal aktörlerin (siyasi lider, parti ve adaylar gibi), belirledikleri siyasal amaçlara (oy alma, toplumsal denetim gibi) ulaşmak adına bir siyasal iletişim stratejisi olarak kullandığı popülist söylem, kavram olarak ortaya atıldığı günden bu yana çeşitli yönleri ile tartışılmıştır. Halk tarafından sorun olarak nitelendirilen durumların, siyasal iletişimde kullanılması olarak da görülen popülist söylemler, gerçekleşmesi zor ya da imkânsız vaatleri içermektedir. Özellikle son yıllarda Avrupa’da artan göçmen sorunlarıyla yükselişe geçen ve göçmen karşıtı popülist söylemler geliştiren aşırı sağ, çeşitli araştırmalarda kavram perspektifinde ele alınmıştır. Birçok yol ve yöntem içeren popülist söylem, kısaca güzel söz söyleme sanatı olarak tanımlanan retoriği de yer yer araçsallaştırmaktadır. Aristoteles tarafından ortaya atılan ve sistematik hale getirilen retorik yaklaşımı ethos, pathos ve logos bileşenlerini içermektedir. Birçok yol, yöntem ve araç barındıran popülist söylemlerde retorik bileşenlerinin hangi ya da hangilerinin var olduğunun araştırılması, literatüre katkı bakımından önem arz etmektedir. Makalede popülist söylemlerde Aristoteles retoriği bileşenlerinden hangi ya da hangileri kullanılmaktadır? sorusuna cevap aranmaktadır. Bütün bu durumlardan yola çıkarak çalışmada, popülist söylemlerde Aristoteles retoriği bileşenlerinden hangilerinin kullanıldığının incelenmesi amaçlanmıştır. Avrupa’da yükselişe geçen ve göçmen karşıtı popülist söylemleri sıklıkla kullanan aşırı-sağ ideolojilerin İtalya’daki temsilcisi olan Giorgia Meloni’nin Instagram hesabından 2022 Genel Seçimleri kampanyası sürecinde paylaştığı ve popülist söylem ve Aristoteles retoriği bileşenlerini içeren dört gönderi stratejik örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Gönderiler, Teun A. van Dijk’ın eleştirel söylem analizi (ESA) yöntemi ile analiz edilmiştir ve analiz sonucunda popülist söylemlerde Aristoteles retoriği bileşenlerinden ethos, pathos ve logosun tamamının kullanıldığı görülmüştür.

Populist discourse, employed as a political communication strategy by political actors (such as political leaders, parties, and candidates) to achieve their objectives (including gaining votes and social control), has been debated from various perspectives since its inception. Populist discourse, which is also characterized by the exploitation of situations deemed problematic by the public in political communication, often contains promises that are difficult or impossible to fulfill. The far-right, which has been on the rise in recent years due to increasing immigration problems in Europe and has developed anti-immigrant populist discourses, has been examined from a conceptual perspective in various studies. Populist discourse, encompassing a multitude of methods, sometimes instrumentalizes rhetoric, defined as the art of eloquence. The rhetorical approach introduced and systematized by Aristotle includes the components of ethos, pathos, and logos. Investigating the rhetorical components present in populist discourses, which encompass a multitude of methods and tools, is crucial for contributing to the existing literature. Which of the components of Aristotelian rhetoric are used in populist discourses in this article? The question is sought to be answered. Based on these various situations, the study aimed to examine which components of Aristotelian rhetoric are employed in populist discourses. Four posts containing populist discourse and Aristotelian rhetoric, shared by Giorgia Meloni, the Italian representative of far-right ideologies that are on the rise in Europe and frequently use anti-immigrant populist discourse, were identified through strategic sampling during the 2022 General Election campaign on her Instagram account. These posts were analyzed using Teun A. van Dijk's critical discourse analysis (CDA) method, and the analysis revealed that all the Aristotelian rhetorical components of ethos, pathos, and logos were employed in populist discourses.