A SOCIOLOGICAL RESEARCH ON THE LOCAL PEOPLE’S PERCEPTION OF VIOLENCE AND THE REALITY OF VIOLENCE IN ORTAHISAR DISTRICT OF TRABZON

Öz

According to the Violence against Women and Family Members Survey Report of the Human Rights Committee of the Turkish National Grand Assembly, one of the current reports on the issue, compared to 2008, in 2011, the greatest increase in domestic violence in Turkey was observed in Trabzon (five times more). This study aims to present the dominant perception of violence and the reality of violence experienced in Ortahisar District of Trabzon through the quantitative data collected in a research conducted in 2016. In line with this aim, sometimes by making comparisons between genders in the research population, the results of the research on the most commonly used types of violence, the factors that led people to commit violence or to turn them into victims, the purpose and frequency of use of violence and the awareness of victims on their legal rights were evaluated. In order to reach the data that best reflect the truth about the population with different material and spiritual life conditions, a survey, of the quantitative research methods, was used and the obtained data were evaluated through the SPSS 20 program. The study finds out that violence prevails in all areas of life in the district of Ortahisar; and it is committed mostly in families, by males against females and by females against children. It is also found out that mostly physical and verbal violence were committed in the district and the majority of the victims are not aware of the legal arrangements against violence or they abstain from getting judicial assistance. Finally, based on the research data, the study includes some suggestions on how to stop violence. 

Anahtar Kelimeler

• Trabzon,Ortahisar,Perception of Violence,Family Violence

TRABZON İLİ ORTAHİSAR İLÇESİ’NDE YERLİ HALKIN ŞİDDET ALGISI VE YAŞANAN ŞİDDET GERÇEKLİĞİNE İLİŞKİN SOSYOLOJİK BİR ARAŞTIRMA

Öz

En güncel çalışmalardan biri olan TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu’nun Kadına ve Aile Bireylerine Yönelik Şiddet İnceleme Raporuna göre 2008 yılına kıyasla 2011 yılında Trabzon aile içi şiddet olaylarında (beş katlık bir farkla) en büyük bir artışın meydana geldiği ildir. Bu çalışma, Trabzon İli Ortahisar İlçesi’nde hakim şiddet algısını ve yaşanılan şiddet gerçekliğini 2016 yılında yapılan nicel araştırma verilerinden yola çıkarak sunmayı amaçlamaktadır. Bu amaca dayalı olarak araştırma evreninde en çok kullanılan şiddet türlerine, kişileri şiddet uygulayıcısı veya mağduru olmaya iten faktörlere, şiddetin kullanım amacı ve sıklığına, mağdurlarının kanuni haklarına yönelik farkındalıklarına yönelik araştırma sonuçları yer yer cinsiyetler arası karşılaştırmalar yapılarak değerlendirilmektedir. 

Farklı maddi ve manevi yaşam şartlarına sahip nüfus hakkında gerçeği en iyi yansıtan bilgilere ulaşabilmek amacıyla çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden yazılı anket tekniği kullanılmış ve elde edilen verilerin değerlendirilmesinde SPSS 20 programından faydalanılmıştır. Sonuç olarak, şiddetin Ortahisar İlçesi’nde hayatın her alanında yaygın olduğu bununla birlikte en çok aile içerisinde ve genellikle erkekler tarafından kadınlara, kadınlar tarafından ise çocuklara karşı uygulandığı görülmüştür. Fiziksel ve sözel şiddet türünün ağırlıklı olarak kullanıldığı ilçede mağdurların büyük çoğunluğunun şiddetten korunmaya yönelik hukuki düzen-lemeleri bilmedikleri veya bu yolları kullanmaktan çekindikleri sonucu ortaya çıkmaktadır. Çalışmanın sonunda araştırma verilerinden yola çıkarak şiddeti önlemeye yönelik tedbirler sunulmaktadır.

 

Anahtar Kelimeler

• Trabzon,Ortahisar,Şiddet Algısı,Aile İçi Şiddet

Kaynakça

1. AYAN, Sezer, Aile ve Şiddet, Aile İçinde Çocuğa Yönelik Şiddet, Ankara 2010.
2. AYDEMİR, Leyla, “Tendency to Violence of Young People in their Adolescence Period and Precautions to be Taken”, Journal of Social and Administrative Sciences, C: ¾, 2016, s. 281-288.
3. BANDURA, Albert, “Social Cognitive Theory in Cultural Context”, Applied Psychology: An International Review, C: 51/2, 2002, s. 269-290.
4. BARON, Robert A.-BYRNE, Donn R., Social Psychology, Boston:Allyn and Bacon 2000.
5. BUKA, Stephen-EARLS, Felton, “Early Determinations Of Delinquency and Violence”, Health Affairs, 1993, s. 46-64.
6. DOLLARD, John-DOOB, Leonard, MİLLER-Neal, MOWRER, O. Hobert-SEARS, Robert, Frustration and Aggression, New Haven 1939.
7. EGELAND, Byrand, “A History of Abuse is a Major Risk Factor for Abusing the Next Generation”. In: R.J. Gelles & D.R. Loseke (Ed.), Current Controversies Family Violence, Newbury Park, CA: Sage 1993, s. 197-208.
8. FARRİNGTON, P. David, Predictors, Causes and Correlates of Male Youth Violence, İçinde: Youth Violence, (Ed. M.Tonry and M.H.Moore), Chicago: University of Chicago Press, 1998.

9. FRANZOİ, L. Stephen, Psychology: The Discovery Experience, OH: Cincinnati 2003.
10. FREUD, Sigmund, Psikanaliz Üzerine, Çev: Öneş, A. Avni, İstanbul 2008. GOLDSTEİN P. Arnold, Prevention and Control of Aggression, New York: Pergamon Press, 1983. GÖZÜTOK, Dilek, Eğitim ve Şiddet, Gazi Kitabevi, Ankara 2008. Kadına ve Aile Bireylerine Yönelik Şiddete İlişkin Alt Komisyonu Raporu, TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu, 24. Dönem 2. Yasama Yılı, Ankara 2011. HAWKİNS, J. David-HERRENKOHL, Todd-FARRİNGTON, P. David- BREWER, Devon-CATALANO, F. Richard ve HARACHİ, W. Tracy, A review of predictors of youth violence. İçinde: Serious and violent juvenile offenders: Risk factors and successful interventions, Edit. Rolf Loeber-David P. Farrington, 106-46. Thousand Oaks, CA: Sage, 1998. KAĞITÇIBAŞI, Çiğdem, Yeni İnsan ve İnsanlar, Evrim Yayınevi, İstanbul 1999. KARASAR, Niyazi, Bilimsel Araştırma Yöntemi, Nobel Yayınevi, Ankara 2006. KOCACIK, Faruk, “Şiddet Olgusu Üzerine”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C: 2/1, 2001, s. 1-7. KRANZ, Walther, Antik Felsefe, Çev. Baydur, Suad, Sosyal Yayınları, İstanbul 1976. LORENZ, Z. Konrad, On aggression. New York: Harcourt Brace Jovanovich 1966. MICHAUD, Yvas, Şiddet, Çev. Cem Muhtaroğlu, İletişim Yayınları, İstanbul 1991. RICHES, David, Antropolojik Açıdan Şiddet, Çev. Dilek Hattatoğlu, Ayrıntı Yayınları, İstanbul 1989. STANLEY, Janet-GODDARD, Chris. Multiple forms of violence and other criminal activities as an indicator of severe child maltreatment. Child Abuse Review, 13/4, 2004, s. 246-262. TILIÇ, Rozenberg, Aile İçi Şiddet: Bir Sosyolojik Yaklaşım, No: 285, TODAİE Yayınları, Ankara 1997. World report on violence and health: summary, World Health Organization (WHO), Geneva, Switzerland 2002, http://www.who.int/violence_injury_pre vention/violence/world_report/en/summary_en.pdf (20/05/2012). YAVUZ, Seda, Şiddetin Sosyo- Kültürel Kaynakları ve Medya Metinleri Aracılığıyla Sunumu. “Güneşi Beklerken” Dizi Filmdeki Şiddet Olgusunun İçerik Analizi Yöntemi ile Belirlenmesi, İstanbul Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2014. YAKUPOĞLU, M. Mukadder, Ahlak ve Şiddet, Göçebe Yayınları, İstanbul 1997. YILDIRIM, Aysel, Sıradan Şiddet, No: 9, Boyat Kitapları, İstanbul 1998. 2013 Yılında Meydana Gelen Aile İçi Şiddet, Kadına Yönelik Şiddet ve Çocuk Suçlarının Değerlendirmesi, T.C. İçişleri Bakanlığı Jandarma Genel Komutanlığı Asayiş Daire Başkanlığı Aile İçi Şiddetle Mücadele ve Çocuk Şube Müdürlüğü, Ankara 2014.