Araştırma Makalesi

Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi

Cilt: 7 Sayı: 2 15 Aralık 2024
PDF İndir
EN TR

Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi

Öz

Kur’ân-ı Kerîm’in öğrenilmesini destekleyen ve sağlayan dışsal etkinliklerin planlanması, düzenlenmesi, uygulanması ve değerlendirilmesi süreçlerinden oluşan Kur’ân-ı Kerîm öğretimi; örgün ve yaygın eğitim kurumlarında farklı yaş gruplarına ve seviyelerine göre yapılmaktadır. Kur’ân-ı Kerîm’in okunması ve öğretiminde belirlenen hedeflere ulaşılmasında öğretmenlerin/öğreticilerin mesleki öz yeterlikleri önemli rol oynamaktadır. Bu bağlamda Kur’ân-ı Kerîm öğretimi öz yeterlik inançlarını ölçmede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirmeyi amaçlayan bu araştırma, tarama deseninde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, Trabzon ilinde örgün eğitim kurumlarında görev yapan 570 Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmeni oluşturmaktadır. Çalışma grubu ölçek geliştirme çalışmalarının önemli bir basamağı olan açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizlerini farklı veri setleri üzerinde yapmak amacıyla bölünerek iki grup hâline getirilmiş ve her iki grubun normallik varsayımları sağlanmıştır. Birinci grup verileri üzerinde yapılan Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) sonucunda iki faktörlü bir yapı ortaya çıkmıştır. Faktörler; “Kur’ân-ı Kerîm’i Okuma” ve “Kur’ân-ı Kerîm’i Öğretme” olarak adlandırılmıştır. Faktörlerin madde yük değerleri 0.642 ile 0.889 arasında değişmektedir. Sırasıyla birinci faktör varyansın %36.239’unu, ikinci faktör varyansın %33.857’sini, ölçeğin tamamının ise varyansın %70.096’sını açıkladığı görülmüştür. İkinci grup veriler üzerinde yapılan Doğrulayıcı Faktör Analizinde (DFA), χ2/df: 2.635, RMSEA: 0.08; SRMR: 0.04; AGFI: 0.83; GFI: 0.88; CFI: 0.95; TLI: 0.94; NFI: 0.93 ve IFI: 0.95 uyum indeksleri elde edilmiştir. Ölçeğin madde toplam korelasyonları 0.533 ile 0.832 arasında değişmektedir. Ölçeğin %27 alt ve %27 üst grupların puan ortalamaları sonucunda elde edilen madde ayırt edicilik analizlerinin anlamlı olduğu (p<.001) gözlenmiştir. Ölçeğin Kur’ân-ı Kerîm’i Okuma boyutunda iç tutarlık katsayısı .91, Kur’ân-ı Kerîm’i Öğretme boyutunda .94 ve ölçeğin tamamında .95 olarak bulunmuştur. Yapılan istatistiksel analizler ve elde edilen değerler dikkate alındığında geliştirilen ölçeğin öğretmenlerin ve Kur’ân kursu öğreticilerinin Kur’ân-ı Kerîm öğretimi öz yeterlik inançlarını ölçmede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

Din Eğitimi , Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi , Kur’an-ı Kerim Öğretimi , Öğretmen , Öz Yeterlik İnancı

Kaynakça

  1. Akaslan, Yaşar. “İslam Eğitim Tarihinde Kur’an Eğitim ve Öğretimi”. Dünden Bugüne Kur’an Eğitim-Öğretimi ve Kur’an Kursları. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2. Basım, 2021.
  2. Arabacı, Nalan - Ömeroğlu, Esra. “Anne-Baba-Çocuk İletişimi Değerlendirme Aracı’nın (ABÇİDA) Geliştirilmesi: Geçerlik Güvenirlik Çalışması”. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 2016/7 (2016), 1-21.
  3. Arseven, Ayla. “Öz Yeterlilik: Bir Kavram Analizi”. Journal of Turkish Studies Volume 11/19 (2016), 63-80. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.10001
  4. Aşıkoğlu, Nevzat. “Kuran Öğretiminde Yeni Anlayış ve Yaklaşımlar”. Etkili Din Öğretimi. İstanbul: Türkiye İlahiyat Tedrisatına Yardım Eden Dernekler Federasyonu Yayınları, 3. Basım, 2010.
  5. Bahçekapılı, Mehmet. Yeni Eğitim Sisteminde Seçmeli Din Dersleri İmkânlar: Fırsatlar, Aktörler, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. İstanbul: İlke Yayınları, 2013.
  6. Bandura, Albert. Self-Efficacy : The Exercise of Control. New York: W.H. Freeman and Company, 1997.
  7. Bandura, Albert. Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. Englewood Cliffs: Prentice-Hall, 1986.
  8. Brown, Ted - Onsman, Andrys. “Exploratory Factor Analysis: A Five-Step Guide for Novices”. Australasian Journal of Paramedicine 8 (02 Ağustos 2010), 1-13. https://doi.org/10.33151/ajp.8.3.93
  9. Brown, Timothy A. Confirmatory Factor Analysis for Applied Research. New York: The Guilford Press, 2006.
  10. Bryman, Alan - Cramer, Duncan. Quantitative Data Analysis for Spss 12 and 13: A Guide for Social Scientists. New York: Routledge, 2005. https://doi.org/10.4324/9780203498187

Kaynak Göster

APA
Birinci, A., & Akyıldız, S. (2024). Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kocatepe İslami İlimler Dergisi, 7(2), 370-386. https://doi.org/10.52637/kiid.1525445
AMA
1.Birinci A, Akyıldız S. Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kocatepe İslami İlimler Dergisi. 2024;7(2):370-386. doi:10.52637/kiid.1525445
Chicago
Birinci, Ali, ve Salih Akyıldız. 2024. “Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi”. Kocatepe İslami İlimler Dergisi 7 (2): 370-86. https://doi.org/10.52637/kiid.1525445.
EndNote
Birinci A, Akyıldız S (01 Aralık 2024) Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kocatepe İslami İlimler Dergisi 7 2 370–386.
IEEE
[1]A. Birinci ve S. Akyıldız, “Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi”, Kocatepe İslami İlimler Dergisi, c. 7, sy 2, ss. 370–386, Ara. 2024, doi: 10.52637/kiid.1525445.
ISNAD
Birinci, Ali - Akyıldız, Salih. “Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi”. Kocatepe İslami İlimler Dergisi 7/2 (01 Aralık 2024): 370-386. https://doi.org/10.52637/kiid.1525445.
JAMA
1.Birinci A, Akyıldız S. Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kocatepe İslami İlimler Dergisi. 2024;7:370–386.
MLA
Birinci, Ali, ve Salih Akyıldız. “Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi”. Kocatepe İslami İlimler Dergisi, c. 7, sy 2, Aralık 2024, ss. 370-86, doi:10.52637/kiid.1525445.
Vancouver
1.Ali Birinci, Salih Akyıldız. Kur’ân-ı Kerîm Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnancı Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kocatepe İslami İlimler Dergisi. 01 Aralık 2024;7(2):370-86. doi:10.52637/kiid.1525445