GOOGLE EARTH AS AN ALTERNATIVE PLATFORM TO INTRICATE ADVERTISING IN SOCIAL MEDIA: THE CASE OF ISTANBUL HISTORIC PENINSULA

Öz

The concept of advertising, which has various definitions from the past to the present; in today's world, with the developments in communication technologies, there is a definitional complexity especially on social media. Geographical mapping applications as a social media platform where the intricate structure of advertisement can be observed but ignored is also an important issue to be evaluated in this context. In this study; in a way that also reveals the intricate structure of advertising, it is aimed to demonstrate that the images shared by social media users in Google Earth, one of the main geographical mapping applications, are a new alternative that will serve advertising activities. In this direction, purposive sampling was used for the visuals in the historical peninsula, one of the busiest and most historical regions of Istanbul; content analysis was carried out for the content that is an alternative to advertising in the images in the sample. According to the findings, it has been determined that there are various content alternatives to advertising in the images shared by social media users in the historical peninsula of Istanbul; it has been observed that these contents mainly belong to the food and management sectors, and the use of communication tools such as tarpaulins and banners, although signs are intense. In addition, approximate rates of shares were made by domestic and foreign users, and the highest number of shares was made especially in 2018; it is also observed that the content that is a new alternative to advertising is usually included in the images of busy streets and squares.

Anahtar Kelimeler

• Google Earth
• intricate
• advertising
• social media
• social media users

GİRİFTLEŞEN REKLAMCILIĞA SOSYAL MEDYADA ALTERNATİF BİR PLATFORM OLARAK GOOGLE EARTH: İSTANBUL TARİHİ YARIMADA ÖRNEĞİ

Öz

Geçmişten bugüne çeşitli tanımlamada bulunulan reklam kavramı; bugünün dünyasında iletişim teknolojilerinde yaşanan gelişmelerle birlikte, özellikle de sosyal medya üzerinde tanımsal bir giriftlik yaşamaktadır. Reklamın girift yapısının gözlemlenebildiği, ancak göz ardı edilen bir sosyal medya platformu olarak coğrafi haritalandırma uygulamaları da bu bağlamda değerlendirilmesi gereken önemli bir konudur. Bu araştırmada; reklamcılığın giriftleşen yapısını da ortaya koyan bir biçimde, coğrafi haritalandırma uygulamalarının başlıcalarından olan Google Earth’te, sosyal medya kullanıcılarının paylaşmış oldukları görsellerin reklamcılık faaliyetlerine hizmet edecek yeni bir alternatif niteliğinde olduğunun ortaya konması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda İstanbul ilinin en yoğun ve tarihi bölgelerinden biri olarak tarihi yarımadada yer alan görsellere ilişkin amaçlı örnekleme kullanılmış; örneklemdeki görseller içerisinde yer alan reklamcılığa alternatif niteliğindeki içeriklere yönelik içerik analizi gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, İstanbul tarihi yarımadasında sosyal medya kullanıcıları tarafından paylaşılan görsellerde reklamcılığa alternatif niteliğinde çeşitli içeriklerin yer aldığı tespit edilmiş olup; bu içeriklerin ağırlıklı olarak gıda ve yönetim sektörlerine ait olduğu, tabelalar yoğunluklu olmakla birlikte branda, afiş gibi iletişim araçlarının da kullanıldığı gözlemlenmiştir. Ayrıca yerli ve yabancı kullanıcılar tarafından yaklaşık oranlarda paylaşımların yapıldığı ve özellikle 2018 yılında en yüksek paylaşım sayısında bulunulduğu; reklamcılığa yeni bir alternatif niteliğindeki içeriklerin genellikle işlek cadde ve meydan görsellerinde yer aldığı da gözlemlenen diğer bulgulardandır.

Anahtar Kelimeler

• Google Earth
• girift
• reklamcılık
• sosyal medya
• sosyal medya kullanıcıları

Kaynakça

1. Altındal, M. (2013). Dijital pazarlamada marka yönetimi ve sosyal medyanın etkileri. (Ed.) Mustafa Akgül, Ufuk Çağlayan, Ethem Derman, Attila Özgit, Mehmet Topakcı, Ramazan Uyar, Okan Ural, Şahin Akbunar, Turgut Fatih Kasalak, Evren Sezgin, Fırat Yücel, Hakan Akar, Uğur Ercan. Akademik Bilişim 2013 – XV. Akademik Bilişim Konferansı içinde (ss. 1087-1091). Akdeniz Üniversitesi, Antalya: İnternet Teknolojileri Derneği.
2. Avşar, Z. ve Elden, M. (2004). Reklam ve reklam mevzuatı. Reklam ve Televizyon Üst Kurulu Yayınları.
3. Babacan, M. (2015). Nedir bu reklam?. Beta Basım Yayın.
4. Battallar, Z. ve Cömert, M. (2015). Tüketicilerin tercihlerinde sosyal medyadaki reklamların etkisi. Turizm Akademik Dergisi, 2(1), 39-48.
5. Bergkvist, L. ve Eisend, M. (2022). Changes in definitions and operationalizations in advertising research-justified or not?. Journal of Advertising, (51), 1-9. https://doi.org/1 0.1080/00913367.2022.2077268
6. Bilgin, N. (2014). Sosyal bilimlerde içerik analizi: Teknikler ve örnek çalışmalar. Siyasal Kitabevi.
7. Bir, A. A. ve Maviş, F. (1988). Reklamın gücü: Dünyada ve Türkiye’de reklamcılık. Bilgi Yayınevi.
8. Çamdereli, M. (2013). Reklamın görme dediği. Avrupa Yakası Yayınları.

9. Dahlen, M. ve Rosengren, S. (2016). If advertising won’t die, what will it be? Toward a working definition of Advertising. Journal of Advertising, 45(3), 334–345. https://doi.or g/10.1080/00913367.2016.1172387
10. Dijk, J.V. (2018). Ağ toplumu. Epsilon Yayınevi.
11. Dominici, G. (2009). From marketing mix to e-marketing mix: A literature overview and classification. International Journal of Business and Management, 4(9), 17-24. https:// ssrn.com/abstract=1961974
12. Dyck, F. V. (2017). Yeni nesil reklamcılık: Dijital çağ için yeni kurallar. THE Kitap Yayınları.
13. Elden, M. (2016). Reklam yazarlığı. İletişim Yayınları.
14. Elden, M. (2018). Reklam ve reklamcılık. Say Yayınları.
15. Elden, M., Ulukök, Ö. ve Yeygel, S. (2005). Şimdi reklamlar. İletişim Yayınları.
16. Fidan, M. ve Yılmaz, Ş. (2000). Reklamcılık ders kitabı. Tutibay Yayıncılık.
17. Goyal, S. (2013). Advertising on social media. Scientific Journal of Pure and Applied Sciences, 2(5), 220-223. http://sjournals.com/index.php/sjpas/article/view/977
18. Güçdemir, Y. (2015). Sanal ortamda iletişim: “Bir halkla ilişkiler perspektifi”. Derin Yayınları.
19. Güngör, N. (2016). İletişim: Kuramlar, yaklaşımlar. Siyasal Kitabevi.
20. Huh, J. (2016). Comment: Advertising won’t die, but defining it will continue to be challenging. Journal of Advertising, 45(3), 356-358. https://doi.org/10.1080/00913367.2 016.1191391
21. Kaplan, A. M. ve Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, 53(1), 59-68. https://doi. org/10.1016/j.bushor.2009.09.003
22. Karpat, I. (1999). Bankacılık sektöründen örneklerle kurumsal reklam. Yayınevi Yayıncılık.
23. Ke, Q. ve Wang, W. (2013). The adjective frequency in advertising English slogans. Theory and Practice in Language Studies, 3(2), 275-284. https://doi.org/10.4304/tpls.3.2.275- 284
24. Kerr, G. ve Schultz, D. (2010). Maintenance person or architect?. International Journal of Advertising, 29(4), 547–568. https://doi.org/10.2501/S0265048710201348
25. Khan, (2006). Consumer behaviour and advertising management. New Age International.
26. Kırık, A. M. (2017). Sosyal medya ve internet ortamında viral reklamcılık. Çizgi Kitabevi.
27. Kim, W., Jeong, O. R. ve Lee, S. W. (2010). On social web sites. Information Systems, 35(2), 215-236. https://doi.org/10.1016/j.is.2009.08.003
28. Kotler, P., Armstrong, G., Saunders, J. ve Wong, V. (1999). Principles of marketing. Prentice Hall Europe.
29. Kurtuluş, K. (1981). Pazarlama araştırmaları. Sermet Matbaası Yayınları.
30. Küçükerdoğan, R. ve Sarı, N. (2000). Reklam iletişiminde strateji yaratımı. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (10) , 421-429.
31. Laurie, S., Mortimer, K. ve Beard, F. (2019). Has advertising lost its meaning? Views of UK and US millennials. Journal of Promotion Management, 25(6), 765-782. https://doi.org/ 10.1080/10496491.2018.1536623
32. Miller, D., Costa, E., Haynes, N., McDonald, T., Nicolescu, R., Sinanan, J., Spyer, J., Venkatraman, S. ve Wang, X. (2016). How the world changed social media. UCL Press.
33. Odabaşı, Y. ve Oyman, M. (2013). Pazarlama iletişimi yönetimi. MediaCat Yayıncılık.
34. Özkan, A. (2015). Reklam yönetimi. İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
35. Öztürk. A. (2017). Pazarlama ilkeleri. Gazi Kitabevi.
36. Richards, J. I. ve Curran, C. M. (2002). Oracles on “Advertising”: Searching for a definition. Journal of Advertising, 31(2), 63-77. https://doi.org/10.1080/00913367.2002.10673667
37. Rust, R.T. ve Oliver, R. W. (1994). Notes and comments: Death of advertising. Journal of Advertising, 23(4), 71–77. https://www.jstor.org/stable/4188952
38. Safko, L. (2010). The social media bible: Tactics, tools, and strategies for business success. John Wiley & Sons.
39. Stewart, D. W. (1992). Speculations on the future of advertising research. Journal of Advertising, 21(3), 1–18. https://doi.org/10.1080/00913367.1992.10673372
40. Şık, E. ve Soba, M. (2021). Reklamın etkinliğinin ölçülmesi: Tanıma yöntemi. Dumlupınar Üniversitesi İİBF Dergisi, (8), 59-68.
41. Taprial, V. ve Kanwar, P. (2012). Understanding social media. Bookboon.
42. Tavşancıl, E. ve Aslan, A. E. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri (1. baskı). Epsilon Yayınevi.
43. Tek, Ö. B. (1999). Pazarlama ilkeleri global yönetimsel yaklaşım: Türkiye uygulamaları. Beta Yayınevi.
44. Todorova, G. (2015). Marketing communication mix. Trakia Journal of Sciences, 13(1), 368- 374. https://doi.org/10.15547/tjs.2015.s.01.063
45. Topsümer, F. ve Elden, M. (2013): Reklamcılık: Kavramlar, kararlar ve kurumlar. İletişim Yayınları.
46. Türk Dil Kurumu. (t.y.-a). Girift. Türk Dil Kurumu Sözlükleri içinde. Erişim (06.11.2022): https://sozluk.gov.tr/
47. Türk Dil Kurumu. (t.y.-b). Pazarlama. Türk Dil Kurumu Sözlükleri içinde. Erişim (06.11.2022): https://sozluk.gov.tr/
48. Türk Dil Kurumu. (t.y.-c). Reklam. Türk Dil Kurumu Sözlükleri içinde. Erişim (06.11.2022): https://sozluk.gov.tr/
49. Yılmaz, Y. (2006). Pazarlama iletişiminde bütünleştirici bir boyut: Bütünleşik pazarlama iletişimi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 5(18), 54-75.