Sürdürülebilirlik İletişimi Literatürünün Bibliyometrik Haritası: Web of Science Tabanlı Bir Analiz

Öz

Sürdürülebilirlik iletişimi, kurumların çevresel, sosyal ve ekonomik performanslarına ilişkin bilgi ve söylemlerini paydaşlarıyla paylaşma biçimlerini kapsayan çok boyutlu bir iletişim alanıdır. Bu çalışma, sürdürülebilirlik iletişimi alanındaki akademik üretimin genel görünümünü ortaya koymak amacıyla Web of Science veri tabanında yer alan yayınları bibliyometrik analiz yöntemiyle incelemektedir. Çalışma kapsamında İngilizce dilindeki makale ve derleme türündeki 191 yayın değerlendirilmiş; veriler VOSviewer yazılımı aracılığıyla analiz edilmiştir. Analiz sürecinde yayınların yıllara göre dağılımı, en çok atıf alan çalışmalar, yazar anahtar sözcüklerinin eş-oluşum yapısı, en üretken yazarlar ve en fazla yayının yer aldığı kaynaklar incelenmiştir. Bulgular, sürdürülebilirlik iletişimi literatürünün özellikle 2020 sonrasında belirgin biçimde ivme kazandığını göstermektedir. Atıf analizi, bazı çalışmaların literatürde daha merkezi bir konumda yer aldığını ortaya koyarken; anahtar sözcük analizi, alanın sosyal medya, iç iletişim, kurumsal sürdürülebilirlik iletişimi, iklim değişikliği, kurumsal sosyal sorumluluk ve kurumların sürdürülebilirlik faaliyetlerini bilinçli olarak sınırlı biçimde görünür kılması anlamına gelen greenhushing gibi temalar etrafında kümelendiğini göstermektedir. Ayrıca bulgular, sürdürülebilirlik iletişimi çalışmalarının yalnızca iletişim alanında değil, aynı zamanda sürdürülebilirlik, yönetim ve pazarlama ekseninde de yayıldığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak çalışma, sürdürülebilirlik iletişimi literatürünün yapısını, öne çıkan yönelimlerini ve gelişime açık alanlarını görünür hale getirerek gelecekte yapılacak araştırmalar için yol gösterici bir çerçeve sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• sürdürülebilirlik iletişimi
• bibliyometrik analiz
• Web of Science
• VOSviewer
• kurumsal iletişim

Destekleyen Kurum

Bu çalışma herhangi bir kurum, kuruluş veya fon tarafından desteklenmemiştir.

Etik Beyan

Bu çalışma, Web of Science veri tabanında yer alan kamuya açık bibliyografik veriler üzerinden yürütülen bibliyometrik bir analizdir. Araştırma kapsamında insan katılımcılardan veri toplanmamış, kişisel veri kullanılmamış ve etik kurul onayı gerektiren herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Bu nedenle çalışma için etik kurul onayı gerekmemektedir.

A Bibliometric Mapping of the Sustainability Communication Literature: A Web of Science-Based Analysis

Öz

Sustainability communication is a multidimensional field of communication that encompasses how organizations share information and narratives about their environmental, social, and economic performance with stakeholders. This study examines publications indexed in the Web of Science database through bibliometric analysis in order to present an overall picture of academic production in the field of sustainability communication. Within the scope of the study, 191 English-language articles and review papers were analyzed using VOSviewer software. The analysis focused on the yearly distribution of publications, the most highly cited studies, the co-occurrence structure of author keywords, the most productive authors, and the sources publishing the highest number of studies. The findings show that the sustainability communication literature has gained significant momentum, particularly after 2020. Citation analysis reveals that certain studies occupy a more central position in the literature, while keyword analysis indicates that the field clusters around themes such as social media, internal communication, corporate sustainability communication, climate change, corporate social responsibility, and greenhushing, which refers to the deliberate under-communication of sustainability practices. In addition, the findings demonstrate that sustainability communication studies extend beyond the field of communication and also spread across sustainability, management, and marketing. Overall, the study makes the structure of the sustainability communication literature, its prominent trends, and areas open to further development more visible, offering a guiding framework for future research.

Anahtar Kelimeler

• sustainability communication
• bibliometric analysis
• Web of Science
• VOSviewer
• corporate communication

Destekleyen Kurum

This study received no financial support from any institution, organization, or funding body.

Etik Beyan

This study is a bibliometric analysis conducted using publicly available bibliographic data indexed in the Web of Science database. No data were collected from human participants, no personal data were used, and no procedure requiring ethics committee approval was conducted. Therefore, ethics committee approval was not required for this study

Kaynakça

1. Aria, M., & Cuccurullo, C. (2017). Bibliometrix: An R-tool for comprehensive science mapping analysis. Journal of Informetrics, 11(4), 959–975. https://doi.org/10.1016/j.joi.2017.08.007
2. Arruda, H., Silva, E. R., Lessa, M., Proença, D., Jr., & Bartholo, R. (2022). VOSviewer and bibliometrix. Journal of the Medical Library Association, 110(3), 392–395. https://doi.org/10.5195/jmla.2022.1434
3. Bansal, P., & DesJardine, M. R. (2014). Business sustainability: It is about time. Strategic Organization, 12(1), 70–78. https://doi.org/10.1177/1476127013520265
4. Başer, E. (2023). Bilimsel iletişim bağlamında “dijital reklamcılık” çalışmalarının bibliyometrik analizi. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 63, 71–87. https://doi.org/10.47998/ikad.1227007
5. Bebbington, J., Larrinaga, C., & Moneva, J. M. (2008). Corporate social reporting and reputation risk management. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 21(3), 337–361. https://doi.org/10.1108/09513570810863932
6. Castelló, I., & Lozano, J. M. (2011). Searching for new forms of legitimacy through corporate responsibility rhetoric. Journal of Business Ethics, 100(1), 11–29. https://doi.org/10.1007/s10551-011-0770-8
7. Crane, A., & Glozer, S. (2016). Researching corporate social responsibility communication: Themes, opportunities and challenges. Journal of Management Studies, 53(7), 1223–1252. https://doi.org/10.1111/joms.12196
8. Delmas, M. A., & Burbano, V. C. (2011). The drivers of greenwashing. California Management Review, 54(1), 64–87. https://doi.org/10.1525/cmr.2011.54.1.64

9. Dondurucu, Z. B., & Çetinkaya, A. (2024). İletişim bilimleri alanındaki sürdürülebilirlik konulu akademik çalışmalara yönelik bibliyometrik bir analiz. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 45, 27–56. https://doi.org/10.31123/akil.1490172
10. Du, S., Bhattacharya, C. B., & Sen, S. (2010). Maximizing business returns to corporate social responsibility: The role of CSR communication. International Journal of Management Reviews, 12(1), 8–19. https://doi.org/10.1111/j.1468-2370.2009.00276.x
11. Elkington, J. (1997). Cannibals with forks: The triple bottom line of 21st century business. Capstone. European Parliament, & Council of the European Union. (2022). Directive (EU) 2022/2464 of the European Parliament and of the Council of 14 December 2022 as regards corporate sustainability reporting. Official Journal of the European Union. https://eur-lex.europa.eu/eli/dir/2022/2464/oj
12. Font, X., Elgammal, I., & Lamond, I. (2017). Greenhushing: The deliberate under communicating of sustainability practices by tourism businesses. Journal of Sustainable Tourism, 25(7), 1007–1023. https://doi.org/10.1080/09669582.2016.1158829
13. Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. Pitman. Global Reporting Initiative. (2023). The global standards for sustainability impacts. https://www.globalreporting.org/standards/
14. Golob, U., Podnar, K., & Žabkar, V. (2023). Sustainability communication. International Journal of Advertising, 42(1), 42–51. https://doi.org/10.1080/02650487.2022.2144035