KAMU GÖREVLİSİ TARAFINDAN DÜZENLENEN RESMİ BELGEDE GERÇEĞİN İÇERİĞE EKSİK OLARAK AKTARILMASININ CEZA HUKUKU SORUMLULUĞUNA ETKİSİ: YARGITAY CEZA GENEL KURULU’NUN E. 2016/500, K. 2021/243 SAYILI KARARI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Öz

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (TCK) m. 204/2’de, kamu görevlisinin belgede sahteciliği suç olarak düzenlenmiştir. Suça ilişkin kanuni tarifte, resmi bir belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi seçimlik hareket olarak yer almaktadır. Gerçeğe aykırı belge düzenlenmesi, kamu görevlisinin belgeyi düzenlerken içeriğinde yer vermesi gereken hususları belirtmemesi veya gerçekte olduğu halden farklı olarak geçirmesi durumunda oluşur. Çalışmamızda gerçeğe aykırı olarak düzenlenen belgede, gerçeğin içeriğe eksik olarak aktarılmasının failin ceza hukuku sorumluluğuna etkisi incelenmiştir. Bu kapsamda kamu görevlisinin gerçeğe aykırı olarak düzenlediği resmi belgenin, TCK m. 281’de düzenlenen suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçuna sebebiyet verip vermeyeceği hususu ayrıca ihtimaller içerisinde değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sahte belge
• gerçeğe aykırı belge
• resmi belge
• kamu görevlisi
• suç delillerini gizleme

THE EFFECT OF INCOMPLETE WRITING OF THE TRUTH TO THE CONTENT IN THE OFFICIAL DOCUMENT ISSUED BY A PUBLIC OFFICER ON CRIMINAL LIABILITY: AN EVALUATION ON THE DECISION OF THE CRIMINAL GENERAL ASSEMBLY OF THE COURT OF CASSATION NUMBERED E. 2016/500, K. 2021/243

Öz

In Article 204/2 of the Turkish Penal Code (TPC) No. 5237, forgery of a document by a public official is regulated as a crime. In the legal definition of this crime, the issuance of a official document contrary to the truth is included as an optional act. The issuance of a false document occurs when the public official does not specify the issues that should be included in the content of the document while issuing the document or states it differently than it actually is. In our study, the effect of the incomplete writing of the truth to the content of the false document on the criminal law responsibility of the perpetrator was examined. In this context, the issue of whether the official document issued by the public official contrary to the truth will cause the crime of destroying, concealing or changing the evidence of the crime regulated in Article 281 of the TPC has also been evaluated within the possibilities.

Anahtar Kelimeler

• forged document
• false document
• official document
• public officer
• concealing the evidence of crime

Kaynakça

1. Akın G, Resmi Belgede Sahtecilik Suçu, 1. Baskı, Adalet Yayınevi, 2022.
2. Artuk ME vd., Ceza Hukuku Genel Hükümler, 14. Baskı, Adalet Yayınevi, 2020.
3. Artuk ME vd., Ceza Hukuku Özel Hükümler, 19. Baskı, Adalet Yayınevi, 2021.
4. Erbaş R, “Kamu Görevlisi Olmayan Sağlık Mesleği Mensuplarının Gerçeğe Aykırı Belge Düzenlemesi”, İÜHFM, 2013, 71(1), 331-351.
5. Erman S, Sahtekarlık Suçları, İ. Ü. Fen Fakültesi Basım Atölyesi, 1987.
6. Evik VS, “Suç Delillerini Yok Etme, Gizleme veya Değiştirme Suçu”, Bahçeşehir Hukuku Fakültesi Dergisi, 2016, 11(137-138), 7-29.
7. Gökcen A, Belgede Sahtecilik Suçları, 5. Bası, Adalet Yayınevi, 2018.
8. Güngör D, Resmi Belgelerde Sahtecilik Suçu, 1. Baskı, Yetkin Yayıncılık, 2010.

9. Hafızoğulları Z/Özen M, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler Topluma Karşı Suçlar, 3. Baskı, US-A Yayıncılık, 2017.
10. Hakeri H, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 25. Bası, Adalet Yayınevi, 2019.
11. Karahan AB, “Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi Suçu (TCK m. 280)”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 2019, 25(2), 948-978.
12. Koca M/Üzülmez İ, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 15. Baskı, Seçkin Yayıncılık, 2022.
13. Koca M/Üzülmez İ, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Adalet Yayınevi, 2022.
14. Özbek vd., Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 5. Baskı, Seçkin Yayıncılık, 2013.
15. Özbek VÖ, Ekonomi Ceza Hukuku Özel Hükümler, 1. Baskı, Seçkin Yayıncılık, 2021.
16. Özgenç İ, “İcrai Suça İhmali Davranışla İştirak: Anayasa Mahkemesi’nin Bir Kararı Üzerine Değerlendirmeler”, Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, 2014, 2(1-2), 1-10.
17. Özgenç İ, Suç Örgütleri, 12. Baskı, Seçkin Yayıncılık, 2019.
18. Özgenç İ, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 18. Bası, Seçkin Yayıncılık, 2022.
19. Pancaroğlu B, “Sahte ve Gerçek Belge Kavramlarının Ceza Hukuku Bağlamında Değerlendirilmesi ve Sonuçları”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 2022, 28(2), 806-847.
20. Soyaslan D, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 12. Baskı, Yetkin Yayınları, 2018.
21. TDK Sözlük, https://sozluk.gov.tr, Erişim Tarihi 05.11.2023.
22. Tezcan D/Erdem MR/Önok RM, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 19. Baskı, Seçkin Yayıncılık, 2021.
23. Toroslu N, Ceza Hukuku Özel Kısım, 10. Baskı, Savaş Yayınevi, 2019.
24. Turhan F, “The Offence of the Supression, Obfuscation and Alteration of the Criminal Evidences”, Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, 2016, 4(2), 191-215.
25. Yaşar O/Gökcan HT/Artuç M, Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Cilt V, 1. Baskı, Adalet Yayınevi, 2010.
26. Yaşar O/Gökcan HT/Artuç M, Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Cilt VI, 1. Baskı, Adalet Yayınevi, 2010.
27. Yılmaz Z, “Müşterek Faillik ve Dolaylı Faillik Kurumlarının İhmali Suçlar Yönünden Değerlendirilmesi”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 2018, 24(1), 122-131.
28. Yararlanılan Kararlar
29. Yargıtay CGK., E. 2004/6-93, K. 2004/126, 25.04.2004.
30. Yargıtay 11. CD., E. 2013/9727, K. 2015/28726, 17.09.2015.
31. Yargıtay 21. CD., E. 2015/9054, K. 2017/772, 16.02.2017.
32. Yargıtay 15. CD., E. 2019/14012, K. 2021/147, 12.01.2021
33. Yargıtay CGK., E. 2016/500, K. 2021/243, 02.06.2021.