The Effect of Emotional Labor on Employee Wellbeing and Intention to Leave a Job

Öz

Employees may try to display or suppress certain emotional states at work due to both internal and external factors. Emotional labor, which is spent in the process of demonstrating behaviors determined by organizations, is the ability to manage emotions, attitudes and behaviors in the workplace and is at least as important as physical labor; therefore, this skill contributes to employees' psychological, physical and social well-being by increasing their sense of satisfaction with work conditions. In this context, employee well-being is shaped by the impact of positive working conditions. Turnover intention, on the other hand, represents the employee's desire to leave the organization. The intensity of this intention can create important consequences for employees and the organization. Emotional labor has effects on employee well-being and turnover intention; therefore, it is thought that determining emotional labor strategies that will increase the well-being levels of employees is important for the stability and efficiency of the workforce. In this context, a field study was conducted on teachers working in Kırıkkale province and 413 teachers were reached. The findings showed that natural emotions, one of the dimensions of emotional labor, decreased turnover intention, while superficial role-playing increased it. In addition, superficial role-playing, one of the dimensions of emotional labor, did not have a significant effect on employee well-being, vital well-being and general well-being, while deep role-playing, another dimension of emotional labor, was found to positively affect employee well-being in terms of vital, psychological and workplace well-being, including total levels. In addition, natural emotions were also found to positively affect employees' well-being levels in general.

Anahtar Kelimeler

• Emotional Labor
• Employee Wellbeing
• Leave of a Job.

Duygusal Emeğin Çalışan İyi Oluşu ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi

Öz

Çalışanlar, gerek sahip oldukları içsel motivasyonları gerekse dış faktörler nedeniyle iş yerinde belirli duygusal durumları sergileme veya bastırma çabası içinde olabilirler. Duygusal emek, iş yerindeki duyguları, tutumları ve davranışları yönetme becerisidir ve en az fiziksel olarak sarf edilen emek kadar önemlidir. Çalışan iyi oluşu, bireyin iş ve işin koşullarına ilişkin hissettiği tatmin duygusunu; psikolojik, fiziksel ve sosyal açıdan iyi hissetme durumunu ifade etmektedir. İşten ayrılma niyeti ise, çalışanın örgütten ayrılma isteğini temsil etmektedir. Bu niyetin yoğunluğu çalışanlar ve örgüt için önemli sonuçlar yaratabilmektedir. Duygusal emeğin, çalışan iyi oluşu ve işten ayrılma niyeti üzerinde etkilerinin bulunduğu, bu nedenle çalışanların iyi oluş düzeylerini artıracak duygusal emek stratejilerinin belirlenmesinin, iş gücünün istikrarı ve verimliliği açısından önemli olduğu düşünülmektedir. Bu kapsamda Kırıkkale ilinde görev yapan öğretmenler üzerinde bir alan araştırması gerçekleştirilmiş ve 413 öğretmene ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular, duygusal emek boyutlarından doğal duyguların, işten ayrılma niyetini azaltırken; yüzeysel rol yapmanın artırdığını göstermiştir. Ayrıca duygusal emek boyutlarından yüzeysel rol yapmanın, çalışan iyi oluşu, yaşamsal iyi oluş ve genel iyi oluş üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmazken; duygusal emeğin diğer bir boyutu olan derinden rol yapmanın ise çalışan iyi oluşunu toplam düzeyleri dahil olmak üzere yaşamsal, psikolojik ve iş yerinde iyi oluş açısından pozitif yönlü etkilediği tespit edilmiştir. Ayrıca doğal duygular da genel olarak çalışanların iyi oluş düzeylerini pozitif yönde etkilemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Duygusal Emek
• Çalışan İyi Oluşu
• İşten Ayrılma Niyeti.

Etik Beyan

Kırıkkale Üniversitesi, Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları, Etik Kurulu 18/03/2024 tarihli ve 03/19 nolu karar

Kaynakça

1. Abraham, R. (1998). Emotional Dissonance in Organizations: A Conseptualization of Consequences, Mediators and Moderators, Leadership & Organizational Development Journal, 19(3), s.137-146.
2. Akduman, G. ve Dündar, G. İ. (2017). Çalışan Mutluluğunun İşe İlişkin Duyuşsal İyilik Algısı ile İlişkisi ve Kuşaklar Arasındaki Farklılıkların İncelenmesi, Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2), s.29-49.
3. Akyüz, B. ve Eşitti, B. (2015). Hizmet İşletmelerinde Örgütsel Bağlılığın İş Performansı ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi: Çanakkale Örnekleminde Bir Araştırma, Bartin University Journal of Faculty of Economics & Administrative Sciences/Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(11), s.23-39.
4. Anderson, L. B. (2014). There Goes Another Little Chip of Your Heart: Exploring the Itersections of Communication, Emotional Labor, and Age. Unpublished Doctoral Dissertation, Purdue University West Lafayette.
5. Apalı, A. ve Özmen, M. (2018). Muhasebe Meslek Mensuplarında Duygusal Emek ve İşyeri Mutluluğu İlişkisi: Burdur Örneği, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 21(2), s.274-283.
6. Arslan, Y. ve Polat, S. (2017). Adaptation of Well-Being at Work Scale to Turkish, Educational Administration: Theory and Practice, 23(4), s.603-622.
7. Ashforth, B. E. ve Humphrey, R. E. (1993). Emotional Labor in Service Roles: The Influence of Identity, Academy of Management Review, 18(1), s.88- 115.
8. Ashforth, B. E. ve Mael, F. (1989). Social Identity Theory and the Organization, Academy of Management Review, 14(1), s.20-39.

9. Ayyıldız, F. N. (2018). Çalışan Sesinin,Örgüte Bağlılığa ve Çalışan Mutluluğuna Etkisi. Yüksek lisans tezi. Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
10. Bahar, U. (2019). Impact of Emotional Labor on Employee Wellbeing: Mediating Role of Eustress and Moderating Role of Psychological Capital. (Master of Science). Capital University of Science and Technology, Islamabad.
11. Bakan, İ. ve Büyükbeşe, T. (2004). Çalışanların İş Güvencesi ve Genel İş Davranışları İlişkisi: Bir Alan Çalışması, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23, s.35-59.
12. Bartlett, K. R. (1999). The Relationship Between Training and Organizational Commitment in the Health Care Field. the University of Illinois (The Degree of Doctor of Philosophy), at Urbana-Champaign.
13. Bartram, T., Casimir, G., Djurkovic, N., Leggat, S. G. ve Stanton, P. (2012). Do Perceived High Performance Work Systems Influence the Relationship Between Emotional Labour, Burnout and Intention to Leave? A Study of Australian Nurses. Journal of Advanced Nursing, 68(7), s.1567-1578.
14. Barutçugil, İ. (2002). Organizasyonlarda Duyguların Yönetimi, 1. Baskı. İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
15. Basım, N. H. ve Beğenirbaş, M. (2012). Çalışma Yaşamında Duygusal Emek: Bir Ölçek Uyarlama Çalışması, J. Journal of Management & Economics, 19(1), s.78-90.
16. Blau, G. (1989). Testing the Generalizability of A Career Commitment Measure and Its Impact on Employee Turnover, Journal of Vocational behavior, 35(1), s.88-103.
17. Bozacı, İ., Çiftçi, G. E. ve Gürer, A. (2018). Algılanan Yönetici Kibrinin, Satış Elemanlarının Tükenmişlik ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisine Yönelik Bir Alan Araştırması, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(1), s.205-225.
18. Brotheridge, C.M. ve Lee, R.T. (2003). Development and Validation of the Emotional Labour Scale, Journal of Occupational and Organizational Psychology, 76(3), s.365-379.
19. Cheung, F. Y. L. ve Tang, C. S. K. (2010). Effects of Age, Gender, and Emotional Labor Strategies on Job Outcomes: Moderated Mediation Analyses, Applied Psychology: Health and Well‐Being, 2(3), s.323-339.
20. Chu, K. H. L. ve Murrmann, S. K. (2006). Development and Validation of the Hospitality Emotional Labor Scale, Tourism Management, 27(6), s.1181-1191
21. Chu, K. H. L. (2002). The Effects of Emotional Labor on Employee Work Outcomes, (Phd) Thesis, Virginia Polytechnic Institute and State University.
22. Cotton, P. ve M. Hart, P. (2003). Occupational Wellbeing and Performance: A Review of Organisational Health Research, Australian Psychologist, 38(2), s.118-127.
23. Cunha, P. M. ve Rego, A. (2008). Perceptions of Authentizotic Climates and Employee Happiness: Pathways to Individual Performance, Journal of Business Research, 61(7), s.739-752.
24. Diefendorf, J. M., Coryle, M. H. ve Gosserand, R. H. (2005). The Dimensionality and Antecedents of Emotional Labor Strategies, Journal of Vocational Behavior, 66(2), s.339-357.
25. Doğan, B., Elçi, M. ve Murat, G. (2019). Örgütsel İletişimin ve İşyeri Arkadaşlıklarının Psikolojik Güçlendirmeye Olan Etkileri: Bir Kamu Kurumunda Ampirik Bir Çalışma, Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2), s.25-43.
26. Doğan, S. ve Karataş, A. (2011). Örgütsel Etiğin Çalışan Memnuniyetine Etkisi Üzerine Bir Araştırma, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 37: s.1-40.
27. Duxbury, L. ve Halinski, M. (2014). Dealing With The “Grumpy Boomers”: Re-Engaging the Disengaged and Retaining Talent, Journal of Organizational Change Management, 27(4), s.660-676.
28. Elçi, M. ve Karabay, M. E. (2016). İşletmelerde Yıldırmaya Maruz Kalma Algısının Çalışanların İşten Ayrılma Niyetine ve Örgütsel Sessizlik Davranışlarına Etkisi: Hizmet Sektörü Üzerine Bir Araştırma, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14(1), s.125-149.
29. Engin, G., Oguzhan, A. ve Ünsar, S. (2015). Duygusal Tacizin İşten Ayrılma ve Örgütsel Bağlılığa Olan Etkisi: Konu ile İlgili Bir Araştırma, Verimlilik Dergisi, (4), s.65-76.
30. Eroğlu, E. (2011). İletişimci Liderlik: Yöneticilerin İletişimci Biçimleri Üzerine Bir Araştırma, Konya: Literatürk yayınları.
31. Ezilmez, B. (2018). Duygusal Emek: Öncülleri ve Ardılları. Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), s.185-210.
32. Ezilmez, B. ve Eroğlu, U. (2019). Bursa İli Doktor ve Hemşirelerinin Duygusal Emek Kullanımları Üzerine Bir Araştırma. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), s.40-57.
33. Goodwin, R. E., Groth, M. ve Frenkel, S. J. (2011). Relationships Between Emotional Labor, Job Performance, and Turnover. Journal of Vocational Behavior, 79(2), s.538-548.
34. Grandey, A. A. (2000), Emotion Regulation in the Workplace: A New Way to Conceptualize Emotional Labor, Journal of Occupational Health Psychology, 5(1), s.95-110.
35. Gray, B. (2012). Face to Face with Emotions in Health and Social Care, Springer, London.
36. Griffeth, R. W., Hom, P. W. ve Gaertner, S. (2000). A Meta-Analysis of Antecedents and Correlates of Employee Turnover: Update, Moderator Tests, and Research İmplications for the Next Millennium. Journal of Management, 26(3), s.463-488.
37. Güney, S. (2006), Davranış Bilimleri. Ankara: Nobel yayın dağıtım.
38. Güngör, M. (2009). Duygusal Emek Kavramı: Sureci ve Sonuçları, Kamu-İş Dergisi, 11(1), s.167-184.
39. Gürer, A. ve Çiftçi, G. E. (2019). Paternalist Liderlik Algısının Duygusal Emek Üzerine Etkisi Bir Alan Araştırması. 23. Milletlerarası Türk Kooperatifçilik Kongresi, Kiev. s.297-310.
40. Güzel, F. Ö., Gök, G. A. ve İşler, D. B. (2013). Duygusal Emek ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Turist Rehberleri Üzerinde Bir Araştırma, Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 10(3), s.107-123.
41. Headey, B. ve Wearing, A. (1989). Personality, Life Events, and Subjective Well-Being: Toward A Dynamic Equilibrium Model, Journal of Personality and Social psychology, 57(4), s.731-739.
42. Hochschild, A. R. (1979). Emotion Work, Feeling Rules, and Social Structure, American Journal of Sociology, 85(3), s.551-575.
43. Hochschild, A. R. (1983). The managed heart. Berkeley, CA: University of California Press.
44. Hughes, L. W., Avey, J. B. ve Nixon, D. R. (2010). Relationships Between Leadership and Followers Quitting Intentions and Job Search Behaviors, Journal of Leadership & Organizational Studies, 17(4), s.351-362.
45. Hwang, I. S. ve Kuo, J. H. (2006). Effects of Job Satisfaction and Percevied Alternative Employement Opportunities on Turnover Intention-An Examination of Public Sector Organizations, Journal of American Academy of Business, 8(2), s.254- 259.
46. James, N. (1989). Emotional Labour: Skill and Work in the Social Regulation of Feelings, the Sociological Review, 37(1), s.15-42.
47. Johnson, H. A. M. (2007). Service With A Smile: Antecedents and Consequences of Emotional Labor Strategies. (Yayımlanmamış Doktora Tezi), University of South Florida.
48. Jones, E., Chonko L., Rangarajan D. ve Roberts J. (2007). The Role of Overload on Job Attitudes, Turnover Intentions, and Salesperson Performance, Journal of Business Research, (60), s.663-671.
49. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Asil Yayın Dağıtım, Ankara.
50. Kalifa, T., Ololo, S. ve Tafese, F. (2016). Intention to Leave and Associated Factors among Health Professionals in Jimma Zone Public Health Centers, Southwest Ethiopia, Open Journal of Preventive Medicine, 6(1), s.31-41.
51. Kanten, P. (2014). İşyeri Nezaketsizliğinin Sosyal Kaytarma Davranışı ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisinde Duygusal Tükenmenin Aracılık Rolü, Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Ocak, 6(1), s.11-26.
52. Karakaş, A. (2014). İşletmelerde Personeli Güçlü Kılma Yollarından Personel Güçlendirme, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(11), s.79-105.
53. Kartal, H., İşler, L. ve Bilişli, Y. (2015). Örgütsel Bağlılık ve İşle Bütünleşmenin İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Çağrı Merkezi Örneği, Electronic Journal of Vocational Colleges, Kasım- BÜROKON Özel Sayısı, 325-338.
54. Kinnunen, U., Feldt, T., Geurts, S. ve Pulkkinen, L. (2006). Types of Work‐Family Interface: Well‐Being Correlates of Negative and Positive Spillover Between Work and Family, Scandinavian Journal of Psychology, 47(2), s.149-162.
55. Koc, E. (2013). Power Distance and Its Implications For Upward Communication and Empowerment: Crisis Management and Recovery in Hospitality Services, the International Journal of Human Resource Management, 24(19), s,3681-3696.
56. Koys, D. J. (2001). The Effects of Employee Satisfaction, Organizational Citizenship Behavior and Turnover on Organizational Effectiveness: A Unit Level, Longitudional Study, Personnel Psychology, 54 (1), s.101-114.
57. Kruml, S. M. ve Geddes, D. (2000). Exploring the Dimensions of Emotional Labour: The Heart of Hochschild’s Work, Management Communication Quarterly, 14(1), s.8-49.
58. Kuyumcu, B. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Duygularını Fark Etmeleri ve İfade Etmeleri ile Psikolojik İyi Oluşları: Kültürlerarası Bir Karşılaştırma, (Yayınlanmamış doktora tezi), Gazi Üniversitesi.
59. Lama, D. ve Cutler, H. C. (2008). İş Hayatında Mutluluk Sanatı. Klan Yayınları.
60. Lee, C. C., Huang, S. H. ve Zhao, C. Y. (2012). A Study on Factors Affecting Turnover Intention of Hotel Empolyees, Asian Economic and Financial Review, 2(7), s.866-875.
61. Linde, B. (2015). The Value of Wellness in the Workplace. A Perspective of the Employee-Organisation Relationship in the South African Labour Market, Springer, New York.
62. Lopez, S. H. (2006). Emotional Labor and Organized Emotional Care: Conceptualizing Nursing Home Care Work, Work and Occupations, 33(2), s.133-160.
63. Lyubomirsky, S., King, L. ve Diener, E. (2005). The Benefits of Frequent Positive Affect: Does Happiness Lead to Success?. Psychological Bulletin, 131, s.803-855.
64. Mattila, R. R. (2006). The Relatıonshıp Between Burnout, Job Satısfactıon, Turnover Intentıon, and Organızatıonal Commıtment in It Workers. A Dissertation Presented in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree Doctor of Philosophy Capella University.
65. Mobley, W. H. (1977). Intermediate Linkages in the Relationship Between Job Satisfaction and Employee Turnove, Journal of applied psychology, 62(2), s.237-240.
66. Mobley, W. H. (1982). Employee Turnover: Causes, Consequences, and Control. Addision- Wesley. Publishing Company. Inc. Philipines.
67. Mowday, R. T., Porter, L. W. ve Steers, R. M. (1982). Employee- Organization Linkages, the Psychology of Commitment, Absenteeism and Turnover. Academic Press, Inc.: New York.
68. Oral, L. ve Köse, S. (2011). Hekimlerin Duygusal Emek Kullanımı ile İş Doyumu ve Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişkiler Üzerine Bir Araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(2), 463-492.
69. O'Reilly, C. (1989). Corporations, Culture, and Commitment: Motivation and Social Control in Organizations, California Management Review,31(4), s.9-25.
70. Öz, E. Ü. (2007). Duygusal Emek Davranışlarının Çalışanların İş sonuçlarına Etkisi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Marmara Üniversitesi.
71. Özdemir, F. ve Gül, K. A. (2020). Hatay’daki Tekstil Perakendelerinde Çalışan Bireylerin Demografik Özellikleri ile Çalışan Memnuniyeti İlişkisi. Turizm Çalışmaları Dergisi, 2(1), s.21-34.
72. Özelmas E. (1976). Ücret ve Ücretlerde Farklılıklar, İ.İ.T.İ.A. Türkiye Ekonomisi Enstitüsü Yayınları, No. 7. İstanbul, 11. Özkan, G. ve Gürbüz, B. (2019). Bina Ortamlarının Çalışan Refahı ve Performansı Üzerine Etkisi, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(70), s.616-632.
73. Özkaplan, N. (2009). Duygusal Emek ve Kadın İşi/Erkek İşi, Çalışma ve Toplum Dergisi, 2 (21), s.15-24.
74. Özkul, M., ve Oğuz, H. (2016). Duygusal Emek Sürecine Yön Veren Sosyolojik Faktörler Üzerine Bir Araştırma: Batı Akdeniz Uygulaması. Süleyman Demirel Üniversitesi 82 Vizyoner Dergisi, 7(16), 130-154.
75. Polat, M. ve Meydan, C. H. (2010). Örgütsel Özdeşleşmenin Sinizm ve İşten Ayrılma Niyeti ile İlişkisi Üzerine Bir Araştırma, Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Dergisi, 9(1), s.145-172.
76. Poyraz, K. ve Kama, B. (2008). Algılanan İş Güvencesinin İş Tatmini, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2), s.143-164.
77. Pryce-Jones, J. (2010), Happiness at Work: Maximizing your Psychological Capital for Success, United Kingdom, Wiley-Blackwell.
78. Reb, J., Narayanan, J., Chaturvedi, S. ve Ekkirala, S. (2017). The Mediating Role of Emotional Exhaustion in the Relationship of Mindfulness With Turnover Intentions and Job Performance, Mindfulness, 8(3), s.707-716.
79. Rodin, J. (1986). Aging and Health: Effects on the Sense of Control. Science, 233, 1271-1276.
80. Rosin, H. ve Korabik, K. (1995). Organizational Experiences and Propensity to Leave: A Multivariate Investigation of Men and Women Managers, Journal of Vocational Behavior, 46(1), s.1-16.
81. Rusbult, C. E., Farrell, D., Rogers, G. ve Mainous III, A. G. (1988). Impact of Exchange Variables on Exit, Voice, Loyalty and Neglect: An Integrative Model of Responses to Declining Job Satisfaction, Academy of Management Journal, 31(3), s.599-627.
82. Ryan, R. M. ve Deci, E. L. (2000). The Darker and Brighter Sides of Human Existence: Basic Psychological Needs As A Unifying Concept, Psychological inquiry, 11(4), s.319-338.
83. Steinberg, R. J. ve Figart, D. M. (1999). Emotional Labor Since: The Managed Hearth, the Annals of the American Academy of Politikal and Social Science, 561, s.8-26.
84. Şeker, M. (2009). Mutluluk Ekonomisi. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Konferansları Dergisi, (39), s.115-134.
85. Tankha, G. (2011). Well-Being and Job Satisfaction in Young Professionals. New Facets of Positivism, s.252-263.
86. Tanrıöver, U. (2005). The Effects of Learning Organization Climate and Self Directed Learning on Job Satisfaction, Affective Commitment and Intention to Turnover, Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi,
87. Taslak, S. (2008). İşten Ayrılma Niyeti. Örgütsel Davranışta Seçme konular: Organizasyonların Karanlık Yönleri ve Verimlilik Azaltıcı Davranışlar. İlke Yayınevi, Ankara: 1. Baskı, s.125-133.
88. Telef, B. B., Uzman, E. ve Ergün, E. (2013). Öğretmen Adaylarında Psikolojik İyi Oluş ve Değerler Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Electronic Turkish Studies, 8(12).
89. Tett, R. P. ve Meyer, J. P. (1993). Job Satisfaction, Organizational Commitment, Turnover Intention, and Turnover: Path Analyses Based on Meta Analytic Findings, Personnel Psychology, (46), s.259-293.
90. Theodosius, C., Koulouglioti, C., Kersten, P. ve Rosten, C. (2021). Collegial Surface Acting Emotional Labour, Burnout and Intention to Leave in Novice and Pre‐Retirement Nurses in the United Kingdom: A Cross‐Sectional Study, Nursing open, 8(1), s.463-472.
91. Tsang, K. K. (2011). Emotional Labor of Teaching, Educational research, 2(8), s.1312– 1316.
92. Tunç, C. (2019). İş-Aile Çatışması ve Çalışan İyi Oluş Hali, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi.
93. Türkay, O., Ünal, A. ve Taşar, O. (2011). Motivasyonel ve Yapısal Etkenler Altında Duygusal Emeğin İşe Bağlılığa Etkisi, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 7(14), s.201-222.
94. Uslu S. ve Aktaş H. (2017). İşten Ayrılma Niyeti ile Örgütsel Sessizlik Etkileşiminde İş Güvencesi Memnuniyeti ve İş Güvencesi Endeksinin Aracı Rolü: Özel Bir Hastane Çalışanlar Üzerine Bir Araştırma, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi 12(1), s.141-160.
95. Warr, P. ve Nielsen, K. (2018). Wellbeing and work performance. Diener E, Oishi S.Tay L, Editors. Handbook of Well-Being. [Internet] Salt Lake City,UT: DEF Publishers.
96. Wharton, Amy S. (1993), The Affective Consequences of Service Work: Managing Emotions on the Job, Work and occupations, 20(2), s.205-232.
97. Yaprak E. ve Seren Ş. (2010). Hemşirelerin İşten Ayrılma Niyetleri ve Örgüt İkliminin Hemşire İstihdamına Etkisi, Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 7 (1), s.28-33.
98. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
99. Yıldız, S. Dumlu, B. ve İbrahimağaoğlu, Ö. (2021). Demografik Özelliklere Göre Duygusal Emek ve Çalışan İyi Oluş Halindeki Farklılıklar, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (31), s.173-192.
100. Yıldız, S. ve Dumlu, B. (2020). Duygusal Emeğin Çalışan İyi Oluşuna Etkisi, Ekev Akademi Dergisi, (84), s.551-574. Yin-Fah, B. C., Foon, Y. S., Chee-Leong, L. ve Osman, S. (2010). An Exploratory Study on Turnover Intention Among Private Sector Employees, International Journal of Business and Management, 5(8), s.57-64.
101. Yürür, S. ve Ünlü, A. G. O. (2011). Duygusal Emek, Duygusal Tükenme ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi, ISGUC. The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 13(2), s.1-8.
102. Zheng, X., Zhu, W., Zhao, H. ve Zhang, C. (2015). Employee Well-Being in Organizations: Theoretical Model, Scale Development, and Cross-Cultural Validation, Journal of Organizational Behavior, 36(5), s.621-644.
103. Zincirkıran, M., Çelik, G. M., Ceylan, A. K. ve Emhan, A. (2015). İşgörenlerin Örgütsel Bağlılık, İşten Ayrılma Niyeti, İş Stresi ve İş Tatmininin Örgütsel Performans Üzerindeki Etkisi: Enerji Sektöründe Bir Araştırma, Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, (600), s.59-71.