TÜRKİYE’DE HAYAT BOYU ÖĞRENMEDE SÜREKLİ EĞİTİM MERKEZLERİNİN ROLÜ VE ÖNEMİ
Öz
Amaç: Yenilik ve değişimlerin çok hızlı yaşandığı günümüz toplumlarında hayat boyu öğrenme anlayışı ülkelerin eğitim politikalarına yön vermekte ve çeşitli kurumlar aracılığıyla uygulamalar hayata geçirilmektedir. Hayat boyu öğrenme uygulayıcılarından biri olan ve üniversiteler bünyesinde faaliyet gösteren sürekli eğitim merkezlerinin önemi giderek artmaktadır. Bu merkezler birey ve kurumlara çeşitli alanlarda eğitim imkânları sunmaktadırlar. Bu çalışma ile Türkiye’de devlet ve vakıf üniversitelerindeki sürekli eğitim merkezlerinin hayat boyu öğrenmedeki rolü ve önemini karşılaştırmalı bir biçimde ortaya koymak amaçlanmaktadır.
Yöntem: Bu amaçla Türkiye’deki sürekli eğitim merkezlerinin web siteleri içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir.
Bulgular: Çalışmanın sonucunda; Türkiye’de gerek vakıf gerekse devlet üniversitelerindeki SEM’lerin hayat boyu öğrenmedeki rolü konusunda farklılıklar bulunduğu tespit edilmiştir. Vakıf üniversitelerindeki SEM’lerin sayılarının daha az olmasına rağmen daha aktif oldukları ve verdikleri eğitimlerin piyasaların ihtiyaçlarına cevap verdiği görülmüştür. Ancak gerek devlet ve gerekse vakıf üniversitelerindeki SEM’lerde hayat boyu öğrenmenin yalnızca mesleki bilgi ve becerilerin geliştirilmesi olarak algılandığı ve kişisel ve sosyal gelişme ile toplumsal bütünlüğü sağlama boyutu konusunda eksiklikler yaşandığı ortaya çıkmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akçay C. R.- Yıldırım, R. (2013). Evaluating The Continuing Education Centers In Terms of Life Long Learning, 5th World Conference on Educational Sciences - WCES 2013, Procedia - Social and Behavioral Sciences, 116,1756-1762.
- Aksoy, M. (2013). Kavram Olarak Hayat Boyu Öğrenme ve Hayat Boyu Öğrenmenin Avrupa Birliği Serüveni. Bilig, 64 (Kış), 23-48.
- Arslan, K. (2014). Mesleki Yeterlilik Sistemi Çerçevesinde Türkiye’de Kurulan Personel Belgelendirme Merkezlerinin Sürdürülebilirliğinin Sağlanmasında Tanıtım Çabalarının Rolü ve Önemi, İş, Güç Endüstri İlişkileri Ve İnsan Kaynakları Dergisi, 16 (2), 40-63.
- Aspin, D.- Chapman, J. (2001). Lifelong Learning: Concepts, Theories and Values, Paper presented at SCUTREA, 31st Annual Conference, University of East London
- Bağcı, E. (2011). Avrupa Birliği’ne Üyellik Sürecinde Türkiye’de Yaşam Boyu Eğitim Politikaları, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30,(2). Biçerli, M.K. (2016). Sosyal Dışlanmayla Mücadelede Hayat Boyu Öğrenme, İstanbul: Beta Basım. 1.Baskı.
- Borg, C.- Mayo, P. (2002). The Eu Memorandum On Lıfelong Learnıng. Dıluted Old Wıne In New Bottles ? By Paper Presented at the 2002 BAICE Conference Lifelong Learning and the Building of Human and Social Capital, University of Nottingham, 1–41.
- Büyüktanır, D.- Duke, C.- Karasar, N.- Tileylioğlu, A. – Toth, J. (2006). Türkiye’nin Başarısı İçin İtici Güç Hayat Boyu Öğrenme Politika Belgesi Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi, Ankara.
- Coşkun, Y. D.- Demirel, M. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 108-120. Çelik, G. (2007). Yerel Kalkınma İçin Üniversite Sürekli Eğitim Birimleri: Odtü CEC Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kentsel Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Anabilim Dalı, Ankara.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ekonomi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Hanife Candır Şimşek
Bu kişi benim
DOĞUŞ ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Emel İslamoğlu
SAKARYA ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Sinem Yıldırımalp
SAKARYA ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
22 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
23 Ekim 2017
Kabul Tarihi
23 Kasım 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 6 Sayı: 5