Presenteeism (İşte Varolamama) İle Yaşam Doyumu, Fiziksel ve Ruhsal İyilik Halinin Etkileşimine Yönelik Seyahat Acentası İşgörenleri Üzerinde Bir Araştırma

Öz

Being in the workplace while worker is ill- called as presenteizm- cause loss of productivity in the workplace. Also this cause affect badly worker‟s general health and loss of cost as an establishment. It is possible to say that life satisfaction, phycial and sensual benefits support workers while they are working in the workplace. In this context, it is processed that preseteizm was identified why people have to go work while th ey are ill. And the interaction between presenteeism and employees‟ life satisfaction, physical and mental well-being were reviewed. That‟s why a survey was held in Trabzon for the staff of travel agencies

Anahtar Kelimeler

• -

Presenteeism (İşte Varolamama) İle Yaşam Doyumu, Fiziksel ve Ruhsal İyilik Halinin Etkileşimine Yönelik Seyahat Acentası İşgörenleri Üzerinde Bir Araştırma

Öz

Hasta iken işyerinde bulunma olarak adlandırılan presenteeism, üretkenlik kaybı ve tıbbi açıdan bir takım sorunlar yaratarak, hem işgörenlerin ilerleyen dönemlerde genel sağlığını etkileyebilmekte, hem de işletmeleri önemli maliyet kayıpları ile karşı karşıya bırakmaktadır. Öte yandan; yaşam doyumu, fiziksel iyilik hali ve ruhsal iyilik halini tanımlayan unsurların, işgörenlerin işlerinde tam performans ile çalışmalarını desteklediğini ve işgücü verimliliğini artırmakta önemli bir role sahip olduğunu söylemek mümkündür. Bu çerçevede araştırmada; işgörenlerin hasta olduğu halde işe gitmesine (presenteeism) neden olan etkenler ve presenteeism sorunu tespit edilirken, presenteeism ile işgörenlerin yaşam doyumu, fiziksel ve ruhsal iyilik hali arasındaki etkileşim ele alınmaktadır. Bu amaçla, Trabzon ilinde faaliyet gösteren seyahat acentaları işgörenleri üzerinde tarama tipinde tasarlanan bir araştırma yapılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Presenteeism, Yaşam Doyumu, Fiziksel İyilik Hali, Ruhsal İyilik Hali, Seyahat Acentası, Trabzon

Kaynakça

1. Adıgüzel, O. ve Erdoğan, A. (2014), “Çağdaş Bakış Açısıyla İşgören Devamsızlığı, Nedenleri, Örgüte Etkileri ve Çözüm Önerileri”, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 5(10), 1-25.
2. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2007), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı. Sakarya Yayıncılık, İstanbul.
3. Anık Baysal, İ., Baysal, G., Aksu, G. ve Aksu, N. (2014), “Presenteeism (işte var olamama sorunu) ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki: Adnan Menderes Üniversitesi Akademik Personeli Üzerinde Bir Uygulama”, Electronic Journal of Vocational Colleges - Ağustos 2014 BÜROKON Özel Sayısı, 134-152.
4. Aydın Tükeltürk, Ş., Şahin, D. ve Yılmaz, İ. A., (2014), Turizm İşletmelerinde Presenteeism (işte var olamama). in: Turizm İşletmelerinde Çalışan İlişkileri Yönetimi. Edited Ş. A. Tükeltürk, N. Ş. Perçin, B. Güzel. Detay Yayıncılık, Ankara, 281- 302.
5. Bass, C. E. (2010), “The Effect of Subjective Well-Being on Employee Presenteeism”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, ProQuest Dissertations  Thesis veri tabanından erişilmiştir. (Son erişim Tarihi: 22.10.2014).
6. Bierla, I., Huver, B. ve Richard, S. (2013), “New Evidence on Absenteeism and Presenteeism”, The International Journal of Human Resource Management, 24(7), 1536–1550.
7. Böckerman, P. ve Laukkanen, E. (2008), “What Makes You Work While You Are Sick? Evidence From a Survey of Union Members”, Labour Institute for Economic Research Discussion Papers, http://www.labour.fi/tutkimusjulkaisut/tyopaperit/sel244.pdf (Son Erişim Tarihi: 30.10.2014). 2008, 1-15,
8. Caverley, N., Cunningham, J. B. ve MacGregor, J. N. (2007), “Sickness Presenteeism, Sickness Absenteeism, and Health Following Restructuring in a Public Service Organization”, Journal of Management Studies, 44(2), 304-319.

9. Cullen, J. ve McLaughlin, A. (2006), “What Drives the Persistence of Presenteeism as a Managerial Value in Hotels?: Observations Noted During an Irish Work-Life Balance Research Project”, Hospitality Management, 25, 510–516.
10. Çiftçi, B. (2010), “İşte Var Ol(ama)ma Sorunu ve İşletmelerin Uygulayabileceği Çözüm Önerileri”, Çalışma ve Toplum, 1, 153-174.
11. Çoban, Ö. ve Harman, S. (2012), “Presenteeism: Nedenleri, Yarattığı Örgütsel Sorunlar ve Çözüm Önerileri Üzerine Bir Alanyazın Taraması”, SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(23), 157-178.
12. D‟Abate, C. P. ve Eddy, E. R. (2007), “Engaging in Personal Business on the Job: Extending the Presenteeism Construct”, Human Resource Development Quarterly, 18(3), 361-383.
13. Ferreira, A. I. and Martinez, L. F. (2012), “Presenteeism and Burnout Among Teachers in Public and Private Portuguese Elementary Schools”, The International Journal of Human Resource Management, 23(20), 4380–4390. Firns, I., Travaglione, A. ve O‟Neill, G. (2006), “Absenteeism in Times of Rapid Organizational Change”, Strategic Change, 15, 113–128.
14. Hansen, C. D. ve Andersen, J. H. (2008), “Going Ill to Work – What Personal Circumstances, Attitudes and Work-Related Factors are Associated With Sickness Presenteeism?”, Social Science & Medicine, 67, 956–964.
15. Hemp, P. (2004), “Presenteeism: at Work – But out of It”, Harvard http://www.newlinemedical.com/assets/images/gui/Harvard%2B Business usiness%20Review%20-%20HBR%20Presenteeism.pdf Erişim Tarihi: 25.10.2014). Review, (Son
16. Johns, G. (2010), “Presenteeism in the Workplace: A Review and Research Agenda”, Journal of Organizational Behavior, 31, 519–542.
17. Koopman, C., Pelletier, K. R., Murray, J. F., Sharda, C. E., Berger, M. L., TurpIn, R. S., Hackleman, P., Gibson, P., Holmes, D. M. ve Bendel, T. (2002), “Stanford Presenteeism Scale: Health Status and Employee Productivity”, Joeb, 44(1), 14-20.
18. Koçoğlu, M. (2007), İşletmelerde Presenteeism Sorunu ve İnsan Kaynakları Yönetimi Çerçevesinde Mücadele Yöntemleri, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, İstanbul.
19. Lu, L., Peng, S., Lin, H. Y. ve Cooper, C. L. (2014), “Presenteeism and Health Over Time Among Chinese Employees: The Moderating Role of Self-efficacy”, Work & Stress: An International Journal of Work, Health & Organisations, 28(2), 165-178.
20. Mandıracıoğlu, A. (2013), “Presentizm Olgusu”, Sosyal Güvenlik Dergisi, 3(2), 9-17.
21. Munir, F., Yarker, J. ve Haslam, C. (2008), “Sickness Absence Management: Encouraging Attendance or „Risk-Taking‟ Presenteeism in Employees With Chronic Illness?”, Disability and Rehabilitation, 30(19), 1461-1472.
22. Özen, Y. (2007), “Kişisel Sorumluluk Bağlamında Öznel ve Psikolojik İyi Oluş (Sosyal Psikolojik Bir Değerlendirme)”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 2(4), 46-58.
23. Özgen, F. (2012), “Ç.O.M.Ü. Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Yaşam Doyumu Düzeylerinin İncelenmesi”, Yayınlanmamış Mezuniyet Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Spor Yöneticiliği Bölümü, Çanakkale.
24. Özmen, G. (2011), Presenteeism ile Örgütsel Bağ İlişkisi: Tekstil Çalışanları Üzerine Bir Araştırma, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Eskişehir.
25. Rantanen, I. ve Tuominen, R. (2011), “Relative Magnitude of Presenteeism and Absenteeism and Work-Related Factors Affecting Them Among Health Care Professionals”, Int Arch Occup Environ Health, 84, 225–230.
26. Salihoğlu, G. H. (2014), Çalışanların Kariyer Yolculuğunda İşkolikliğin Rolü Üzerine Bankacılık Sektöründe Bir Araştırma, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hitit Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Çorum.
27. Sanderson, K., Tilse, E., Nicholson, J., Oldenburg, B. ve Graves, N. (2007), “Which Presenteeism Measures are More Sensitive to Depression and Anxiety?”, Journal of Affective Disorders, 101, 65–74.
28. Tuzgöl Dost, M. (2007), “Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Doyumunun Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi”, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (22), 132-143.
29. Yamamoto, S., Loerbroks, A. ve Terris, D. D. (2009), “Measuring the Effect of Workplace Health Promotion Interventions on “Presenteeism”: A Potential Role for Biomarkers”, Preventive Medicine, 48, 471–472.
30. Yıldırım, M. T., Taşkan, D. ve Demirbilek, T. (2011). Çalışanın İşte Var Olamaması Üzerinde Öznel İyilik Halinin Etkisi, 17.Ulusal Ergonomi Kongresi, 14-16 Ekim, Eskişehir, 708-719.
31. Yıldız, H. ve Yıldız, B. (2013). İş Yaşamında Presenteeism – sözde var olma- Olgusu: Sağlık ve Verimlilik Açısından Önemi, 7. Ulusal Sağlık ve Hastane İdaresi Kongresi, 27-29 Eylül, Konya, 819-830.