Dil-Kültür İlişkisi ve İran'da Türkçe Öğretime Etkisi

Öz

It is a well-known fact that language and culture is related. That relationship between language and culture in semantic level can be clearly seen in the vocabulary of that particular language. The lexicon of a language reflects traditions, beliefs and the perspectives of the society that use this specific language. Thus changes occur in a society directly effects the language and its lexicon. In the light of that, there has been communication both directly and indirectly between Persian and Turkish for centuries. As a consequence of the cultural interaction between Turkish and Persian languages, these two languages affected interculturally. It can be traced back to pre-Islamic period. One of the most striking field whose effects can be felt is language. The relationship between Turkish and Persian is not limited to lexical borrowing and also syntactic borrowings can be observed. In this stud points that are examined are: how these relations can be used in teaching Turkish as a second language in Persia and how shared knowledge make learning Turkish proverbs and idioms easier. Persians student's usage of proverbs and idioms in different level of Turkish language course are also revealed

Anahtar Kelimeler

• -

DİL-KÜLTÜR İLİŞKİSİ VE İRAN’DA TÜRKÇE ÖĞRETİMİNE ETKİSİ

Öz

Kültür ve dil kavramlarının birbiriyle sıkı sıkıya ilişkili olduğu bilinmektedir. Dil ve kültür arasındaki bu ilişki, anlam bilimi düzeyinde, o dilin söz varlığında en belirgin şekilde kendini göstermektedir. Bir dilin söz varlığı, o dili konuşan halkın gelenekleri, inançları ve yaşama bakış ları hakkında genel bilgiler verir. Bu nedenle bir halkın yaşayışında meydana gelen değişiklikler o halkın konuştuğu dili ve söz varlığını doğrudan etkiler. Bu hususun ışığında geçmiş yüzyıllarda Türkler ile Farslar arasında doğrudan ve dolaylı iletişim yaşanmıştır. Bu çerçevede Türk kültürüyle Fars kültürünün birbirleriyle olan münasebetinin sonucu olarak da Farsça ile Türkçe arasında ciddi bir ilişki ve kültür, dil, bilgi alış verişi ortaya çıkmıştır. Öyleki bu ilişki islamiyet öncesi dönemden günümüze kadar sürmüştür. Bu ilişkinin en etkili olduğu alanlardan biri de dildir. Farsça ile Türkçe arasındaki ilişki sadece kelime alış verişi ile sınırlı kalmamış aynı zamanda dillerin söz dizimi bile bu ilişkiden etkilenmiştir. Bu çalışmada İranda yabancı dil olarak Türkçenin öğretiminde, bu ilişkiden nasıl yararlanabilineceğini, İran’da Türkçe öğretiminin diğer ülkelere göre farklı yanlarının neler olduğunu, Türk ve Fars kültürünün ortak yönlerinin, yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin en çok zorlandığı atasözü ve deyimlerin öğretimini nasıl kolaylaştırdığını, Farsça ve Türkçe arasındaki ortak kelime, deyim ve atasözlerinin neler olduğunu, farklı kurlarda Türkçe öğrenen İranlı öğrencilerin bildikleri ve kullandıkları kelime, atasözü ve deyimlerden örneklerle ortaya koymaya çalıştık

Anahtar Kelimeler

• Dil, Kültür, İran, Türkçe Öğretimi

Kaynakça

1. Akarsu, Bedia (1998), Dil-Kültür Bağlantısı, İstanbul: İnkılap Yayınları.
2. Akpınar, Meriç (2010), Deyim Ve Atasözlerinin Yabancılara Türkçe Öğretiminde Kullanımı Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü
3. Aksan, Doğan (1996), Türkçenin Sözvarlığı, s.ll, Ankara: Engin Yayınları.
4. Aksan, Doğan (1977), Her Yönüyle Dil: Ana Çizgileriyle Dilbilim I, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları
5. Apaydın, Didem ( 2007), Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Sözcük Öğretimi Üzerine Bir Yöntem Denemesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
6. Aşık, Ufuk(2007), Yabancılar İçin Temel Türkçe Sözlük Varlığının Oluşturulması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü
7. Aytekin Özkan, Pınar (2009), Yabancı Dil Olarak Türkçe Derslerinde Kültürlerarası İletişim Yetisi Kazandırma Amaçlı Karikatür Kullanımı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
8. Barın, Erol(2003), “Yabancılara Türkçenin Öğretiminde Temel Söz Varlığının Önemi.” Türklük Bilimi Araştırmaları, S. 13, s.311- 317, Niğde.

9. Barın, Erol (2004), “Türk Soylulara Türkiye Türkçesinin Öğretiminde Deyimler ve Atasözlerinin Önemi”. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi 1 (2004): 22-26.
10. Bayram, M. and RISAGER K (1999), Language Teachers, Politics And Culture, London: Clevedon Press.
11. Bölükbaş, F. ve Keskin, F (2010), “Yabacı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Metinlerin Kültür Aktarımında İşlevi”, Turkish Studies, International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic ,Volume 5/4, Fall.
12. Çetinkaya, Yasemin (2008),Yabancı Dil Öğretiminde Kültürel Öğelerin Etkisi ve Bu öğelerin Yabancı Dil Kitaplarında Uygulanış Biçimi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara: Türkiye
13. Demirel, Özcan (2004), Yabancı Dil Öğretimi, Ankara: PegemA Yayınları
14. Duru, Hüseyin (2009), Atasözleri Ve Deyimlerin Yabancılara Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fatih Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İatanbul: Türkiye Ve Teknikler.
15. Dervişoğulları, Necmiye (2008), Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretilen Sınıflarda Oyunlarla Türkçe Öğretimi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
16. ER, Kemal Oğuz (2006), “The Effects of Culture in Foreign Language Curriculum”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, S, 39. s.1-14.
17. Ergin, Muharrem (1977), Türk Dil Bilgisi, İstanbul: Minnetoğlu Yayınları.
18. Gökberk, Macit (2004), Değişen Dünya Değişen Dil, 4.bs, İstanbul, Yapı Kredi Yayınları,
19. Jiang, W. (2000), “The Relationship Between Culture and Language”, ELT Journal, C. 54, S.4, ss.328-334,
20. Kongar, Emre (2005), Kültür Üzerine, 5.bs. İstanbul: Remzi Kitapevi
21. Mürsel, G. C.(2009) Deyim ve Atasözlerinin Öğretiminde Karikatürün Etkisi. Yüksek Lisans Tezi Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
22. Örs, Derya (2006), ‘‘Türkoloji Araştırmalarında Fars Dilinin Yeri’’, Doğu Edebiyatı Dergisi, S, 21. Bahar
23. Özcan, Emrah (2006), Başlangıç Düzeyi Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi İçin Sözlükçe Çalışması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul: Türkiye
24. Pehlivan, Filiz (2007), Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Kültürler Arası Etkileşim Odaklı Yaklaşım Uyarınca Metin Çalışmaları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara: Türkiye
25. TANIN, Reyhan (2005), Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Sözcük Bilgisi ve Sözcük Öğretimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
26. TİMURTAŞ, Faruk Kadri (1980), Türkçemiz ve Uydurmacılık, İstanbul: Boğaziçi Yayınları..
27. TURAL, Sadık (1992b), Kültürel Kimlik Üzerine Düşünceler, Ankara: Ecdad Yayınları.