Doğaya Dayalı Gerçekleştirilen Turizm Faaliyetleri İçerisinde Turist Rehberlerinin Rolleri Üzerine Bir İnceleme

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Doğaya Dayalı Gerçekleştirilen Turizm Faaliyetleri İçerisinde Turist Rehberlerinin Rolleri Üzerine Bir İnceleme

Öz

Sorumluluk taşıyan-çevreye zarar vermeyen, doğa ile iç içe olmayı hedefleyen doğaya yönelik faaliyetlere katılmak için yapılan, yöre halkını ekonomik ve sosyal olarak destekleyen turizm faaliyetlerinin gerçekleşmesinde, turist rehberlerinin pek çok rolü bulunmaktadır. Rol kavramı; “belirli bir konumda yer alan ya da belirli bir fonksiyonla görevlendirilen kişiden beklenen davranış” olarak tanımlanmaktadır. Rehberler, ziyaretçilerin daha önce hiç bilmediği, deneyim yaşamadığı bölgelerde ve çevrede yol gösteren, onlara öncülük eden ve örnek olan kişilerdir. Buna göre; turist rehberlerinin doğaya yönelik turizm faaliyetlerindeki rollerinin incelenmesi ve ortaya konulması sürdürülebilir turizm açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmada; doğaya dayalı gerçekleştirilen turizm faaliyetleri içerisinde turist rehberlerinin üstlendiği/üstlenmesi gerekli olduğu rollerin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu çalışmanın amacına yanıt vermeyi sağlayacak bilgilere ulaşmak için konuyla ilgili yerli ve yabancı alanyazın taraması yapılmış ve kavramsal bir çerçeve oluşturulmuştur. Yapılan inceleme sonucunda doğa turizmine dayalı gerçekleştirilen faaliyetlerde turist rehberliğine yönelik politika ve planlamaların yönü ve niteliği konusunda bazı değerlendirmeler yapılmış ve öneriler sunulmuştur

Anahtar Kelimeler

• Doğaya dayalı turizm, turist rehberi, roller

Kaynakça

1. Akıncı, Zeki. (2006), Sürdürülebilir Turizm Açısından Özel İlgi Turizminin Değerlendirilmesi, Turizm ve Mimarlık Sempozyumu (28-29 Nisan) Bildiriler Kitabı, Antalya, 53-61.
2. Ap, John and Kevin. K. F. Wong. (2001), Case Study on Tour Guiding: Professionalism, Issues and Problems. Tourism Management, 22 (5), 551-563.
3. Aslan, Şebnem. (2008), Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ile Örgütsel Bağlılık ve Mesleğe Bağlılık Arasındaki İlişkilerin Araştırılması, Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F. Yönetim ve Ekonomi, 15 (2), 163- 179.
4. Avcıkurt, Cevdet. (2009), Turizm Sosyolojisi: Genel ve Yapisal Yaklaşim. 3. Baskı, Ankara Detay Yayıncılık.
5. Balcı, Ali. (1981), Lise Yöneticisinin Rolleri, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 14 (1), 279-290.
6. Birkök, Mehmet Cüneyt. (2004), Sosyal Rol ve İşbölümü. Uluslararasi İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), (http://www.insanbilimleri.com/ojs/index.php/uib/ article/view Article/ 159).
7. Cohen, Erik. H., Maurice Ifergan, and Eynath Cohen. (2002), A New Paradigm in Guiding-The Matric as a Role Model. Annals of Tourism Research, 29 (4), 919- 932.
8. Dahles, Heidi. (2002), The Politics of Tour Guiding Image Management in Indonesia. Annals of Tourism Research, 29 (3), 783-800.

9. Değirmencioğlu, Özdal ve Suavi Ahipaşaoğlu. (2003), Anadolu’da Turizm Rehberliği Temel Bilgileri. 4. Baskı. Ankara: Gazi Kitabevi (Fersa Maatbacılık).
10. Fennell, Davis. A. and Eagles, Paul. F. J. (1990), Ecotourism in Costa Rica: A Conceptual Framework, Journal of Park and Recreation Administration, 8 (1), 23-34.
11. Gartner, William C. (2004), Rural Tourism Development in the USA, International Journal of Tourism Research, 6, 151–164. Güzel, Özlem. (2007), Geliştirilmesinde Profesyonel Turist Rehberlerinin Rolü (Alman Turistler Üzerine Bir Araştirma). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir. Türkiye İmajinin
12. Heken, Hurigül. (2006), Toplumsal Cinsiyet Olgusu Temelinde Mesleğe İlişkin Rol İle Aile İçi Rol Etkileşimi: Türk Silahlı Kuvvetlerindeki Kadın Subaylar, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 15, 247-281.
13. Hodur, Nancy M., F. Larry Leistritz And Kara L. Wolfe. (2008), Developing The Nature-Based Tourism Sector in Southwestern North Dakota, Great Plains Research, 18 (1), 81-92.
14. Holloway, J. C. (1981), The guided tour: A sociological approach. Annals of Tourism Research, 8 (3), 377-401.
15. Howard, Jonathon, Rik Thwaites and Brenda Smith. (2001), Investigating the Roles of the Indigenous Tour Guide, The Journal of Tourism Studies, 12 (2), 32-39.
16. Hsu, Cathy H. C., Soo K. Kang and Kara Wolfe. (2002), Psychographic and Demographic Profiles of Niche Market Leisure Travelers, Journal of Hospitality & Tourism Research, 26 (1), 3-22.
17. Ingram, C. Denise and Patrick B. Durst. (1989), Nature-Oriented Tour Operators: Travel To Developing Countries, Journal of Travel Research, 28 (2), 10-15.
18. Kızılırmak, İsmail. (2006), Türkiye’de düzenlenen yerel etkinliklerin turistik çekicilik olarak kullanılmasına yönelik bir inceleme, Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 15, 181-196.
19. Kiper, T. ve M. Arslan. (2007). Anadolu’da Doğa Turizmi Kapsamında Doğa Yürüyüşü Güzergâhlarının Belirlemesinde Örnek Bir Çalışma, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 4 (2), 165-174.
20. Küçükaslan, N. (2006). Özel İlgi Turizminde Niş Pazarlamanın Yeri, Paradoks, Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, (http://www.paradoks.org), 2 (2), 1-32.
21. Leclerc, Denis and Judith N. Martin. (2004), Tour Guide Communication Competence: French, German and American Tourists’ Perceptions. International Journal of Intercultural Relations, 28 (3-4), 181-200.
22. Luzar, E.Jane, Assane Diagne, Christopher Ecgan and Brenda R. Henning. (1998), Profiling the Nature- Based Tourist: A Multinomial Logit Approach, Journal of Travel Research, 37 (1), 48-55.
23. MacKay, Kelly J., Kathleen L. Andereck and Christine A. Vogt. (2002), Understanding Vacationing Motorist Niche Markets, Journal of Travel Research, 40 (4), 356-363.
24. Mckercher, Bob and Andrew Chan. (2005), How Special Is Special Interest Tourism?, Journal of Travel Research, 44 (1), 21-31.
25. Mehmetoglu, Mehmet. (2005), A Case Study of Nature-based Tourists: Specialists Versus Generalists, Journal of Vacation Marketing, 11 (4), 357-369.
26. Özkalp, Enver. (2004), Toplum ve Toplumsal Yapi, Editör Enver Özkalp, Davranış Bilimlerine Giriş, Yayın No: 1355, 3. Baskı, Anadolu Üniversitesi: Eskişehir. 41- 57.
27. Randall, Carleigh and Rick Rollins. (2005), Role of the Tour Guide in National Parks, Eleventh Canadian Congress on Leisure Research, May 17-20, Nanaiami, Canada, (http://lin.ca/Uploads/cclr11/CCLR11-115.pdf).
28. Salazar, Noel B. (2005), Tourism and Glocalization “Local” Tour Guiding. Annals of Tourism Research, 32 (3), 628-646.
29. Silverberg, Kenneth E., Sheila J. Backman and Kenneth F. Backman. (1996), A Preliminary Investigation into the Psychographics of Nature-Based Travelers to the Southeastern United States, Journal of Travel Research, 35 (2), 19–28.
30. Şahin, Dilek. (2009), Ankara Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi Hemşirelerinin Rol Çatışması- Rol Belirsizliği ve Tükenmişlik Durumları, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
31. Taylı, Ülfet. (2003), Turizm Rehberleri Sürdürülebilir Turizm İçin Ne Yapabilir? Rehber Dünyasi, Ağustos, Sayı: 33, İstanbul: TUREB Yayınları, 16-17.
32. Topuz, Ayşe. (2006), Hemşirelerde Rol Çatışması ve Rol Belirsizliği, İş Stresi ve Aralarındaki İlişkinin Belirlenmesi, Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sivas.
33. Yenen, Şerif. (2007), Turizm Sektöründe Profesyonel Turist Rehberliğinin Yeri ve Önemi. Bulu, Melih ve İ. Hakkı Eraslan (Editörler). Sürdürülebilir Rekabet Avantaji Elde Etmede Turizm Sektörü Sektörel Stratejiler ve Uygulamalar. Yayın No: 2007/1. İstabul: Uluslararası Rekabet Araştırmaları Kurumu Derneği (URAK) Yayınları, 923-931.
34. Yu, Xin. Betty Weiler and Sam Ham. (2001), Intercultural Communication and Mediation: A Framework for Analysis the Intercultural Competence of Chinese Tour Guides. Journal of Vacation Marketing, 8 (1), 75-87.
35. Zhang, Hanqin and Q. Ivy Chow. (2004), Application of Importance-Performance Model in Tour Guides’ Performance: Evidence From Mainland Chinese Outbound Visitors in Hong Kong. Tourism Management, 25 (1), 81-91.