Coğrafi İşaret Olarak Karaman Divle Tulum Peyniri

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Coğrafi İşaret Olarak Karaman Divle Tulum Peyniri

Öz

Türkiye, sahip olduğu ürünlerle, benzersiz doğa, kültür ve sanat zenginlikleriyle zengin bir coğrafi ürün çeşitliliğine sahiptir. Aynı zamanda, her yörenin, ilin, hatta her ilçenin kendine özel bir ürünün üretim kaynağı olduğu ve bu ürün ile özdeşleştiği ender ülkelerden biridir. Türkiye’ye özgü birçok ürün, kendilerine kaynak olan coğrafi bölge adları ile anılıp, tanınmaktadır. Yasal zemini 1995 yılına dayalı olan Türkiye’de coğrafi işaret koruması sayesinde 2009 yılı sonu itibari ile 119 adet ürün koruma altına alınmış ve bunların dışında 111 adet ürün de başvuru sürecinde değerlendirilmektedir. Karaman Divle Tulum Peyniri, kendine has özellikler taşıyan ve 2007 yılında Coğrafi İşaret için başvurusu yapılmış fakat başvurusu reddedilmiş olan özel bir “obruk peyniri” dir. Divle Tulum Peyniri, olgunlaşma yerinin kendine has özelliği sayesinde peynire farklı bir tat ve aromaya sahiptir. Bu araştırmada, Karaman Divle Tulum Peyniri’nin arz zinciri ve bu zincirde yer alan önemli aktörlerin rollerinin belirlenmesi, Divle Tulum Peyniri’nin SWOT Analizi yapılarak bu peynirin bölge için öneminin ve bu ürünün yörenin ekonomik kalkınmasına olası katkılarının ortaya konulması amaçlanmıştır

Anahtar Kelimeler

• Karaman Divle Tulum Peyniri, Coğrafi İşaret, Yerel Kalkınma

Kaynakça

1. Anonim (2007), Üçharman (Divle) Köyü Muhtarlığı Üretim Kayıtları 2002-2006.
2. Callois J.M. (2004), Can quality labels trigger rural development? A microeconomic model with co- operation for the production of a differentiated agricultural good. CESAER Centre d’Economie et Sociologie appliquées à l’Agriculture et aux Espaces Ruraux BP 87999 – 26, Bd Dr Petitjean- 21079 DIJON cedex, p:3, working paper 2004/6.
3. Gerz, A., and Dupont, F., (2006). Comte Cheese in France: Impact of a geographical indication on rural development. Origin Based Products, Lesson for pro-poor market development, Bulletin 372, Royal Tropical Institute (KIT), Amsterdam KIT Development, Policy and Practise, French Agricultural Research Centre For International Development (CIRAD), Montpellier, p: 75-86
4. Goodman, D., (2004), ‘Rural Europe Redux? Reflections on Alternative Agro-food Networks and Paradigm Change’, Sociologia Ruralis 44: 3–16.
5. Gülçubuk, B., (2000), Kırsal Alanda Kredi Kullanımının Sosya-Ekonomik Değerlendirme Yaklaşımı ile Kırıkkale Keskin İlçesi Araştırması, Türkiye Ziraat Odaları Birliği Yayını, Ankara. Kırsal
6. Ilbery, B., and Maye, D. (2005a), ‘Alternative (Shorter) Food Supply Chains and Specialist Livestock Products in the Scottish–English Borders’, Environment and Planning A 37: 823–44.
7. Ilbery, B., and Maye, D. (2005b), ‘Food Supply Chains and Sustainability: Evidence from Specialist Food Producers in the Scottish/English Borders’, Land Use Policy 22: 331–44.
8. Ilbery, B., and Maye, D. (2006), ‘Retailing Local Food in the Scottish–English Borders: a Supply Chain Perspective’, Geoforum 37: 352–67.

9. Ilbery, B., and Kneafsey, M. (2000), ‘Producer Constructions of Quality in Regional Speciality Food Production: a Case Study from South West England, Journal of Rural Studies 16: 217–30.
10. Ilbery, B., Morris, C., Buller, H., Maye, D., and Kneafsey, M. (2005), ‘Product, Process and Place: an Examination of Food Marketing and Labelling Schemes in Europe and North America’, European Urban and Regional Studies 20: 331–44.
11. Keleş, A. ve Atasever, M., (1996), Karaman Divle Tulum Peynirinin Kimyasal, Mikrobiyolojik Ve Duyusal Kalite Nitelikleri , Süt Teknolojisi, 1(1), 47 – 53.
12. Marsden, T., Banks, J., and Bristow, G., (2002), ‘The Social Management of Rural Nature: Understanding Agrarian-based Rural Development’, Environment and Planning A 34: 809–25.
13. Murdoch, J., Marsden, T., and Banks, J., (2000), ‘Quality, Nature and Embeddedness: Some Theoretical Considerations in the Context of the Food Sector’, Economic Geography 76 (2): 107–25.
14. Parrott, N., Wilson, N., and Murdoch, J., (2002), ‘Spatializing Quality: Regional Protection and the Alternative Geography of Food’, European Urban and Regional Studies 9: 241–61.
15. Renting, H., Marsden, T., and Banks, J., (2003), ‘Understanding Alternative Food Networks: Exploring the Role of Short Food Supply Chains in Rural Development’, Environment and Planning A 35: 393–411.
16. Sage, C., (2003), ‘Social Embeddedness and Relations of Regard: Alternative “Good Food” Networks in South-west Ireland’, Journal of Rural Studies 19 (1): 47–60.
17. Sautier D., and Van de Kop P., (2006), “Origin-based marketing: A rural development tool?” Origin-based Products, Lessons for pro-poor market development, Royal Tropical Institute– CIRAD, Bulletin:372,p:17, The Netherland.
18. Sylvander, B., D. Barjolle, and F. Arfini (eds). (2000), The socio-economics of origin labelled products in agri-food supply chains: Spatial, institutional and co-ordination aspects. Proceedings from Le Mans Colloquium. Paris, INRA, Economie et Sociologie Rurales, Actes et Communications 17. 2 vols.
19. Van Ittersum, K. (2002), The role of region of origin in consumer decision-making and choice.
20. PhD Thesis. Mansholt Graduate School, Wageningen, Netherlands.
21. Watts, D.C.H., Ilbery, B., and Maye, D., (2005), ‘Making Re-connections in Agro-food Geography: Alternative Systems of Food Provision’, Progress in Human Geography 29 (1): 22–40.
22. http://www.tpe.gov.tr
23. http://www.tarim.gov.tr/Files/Files/e.../Sut_sektoru_ raporu_TR.doc “AB Giriş Süreci Çerçevesinde Türkiye’de Süt ve Süt Ürünleri Sektörüne Genel Bakış”, FAO Avrupa ve Orta Asya Bölge Ofisi Politika Yardımları Şubesi, Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü Roma, Temmuz 2007