Liderlik “Türleri” Ve “Güç Kaynakları”na İlişkin Mevcut-Gelecek Durum Karşılaştırması:

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Liderlik “Türleri” Ve “Güç Kaynakları”na İlişkin Mevcut-Gelecek Durum Karşılaştırması:

Öz

Hızlı değişimlerin ve yoğun rekabetin yaşandığı günümüzde liderlik kavramı eskisinden daha çok önem kazanmıştır. Liderlerin sergiledikleri liderlik davranışları ve bu konudaki başarıları, etkiledikleri grupların başarısını da beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada öncelikle liderlik kavramı, liderlik kuramları ve liderlik türleri, liderlikte güç kaynakları konuları teorik bağlamda açıklanmıştır. İkinci bölümde ise Türkiye’deki kamu ve özel sektörde çalışan yöneticilerin “mevcut” ve “gelecekte” bulunması gereken liderlik davranışları ve hangi tür güç kaynaklarını kullandıkları ve kullanmaları gerektiğine ilişkin bir araştırmaya yer verilmiştir. Araştırma verileri Kahramanmaraş’ta, Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı okullarda çalışan yöneticiler ve yöneticilik kursu almakta olan yönetici adaylarına uygulanan anketlerle elde edilmiştir. Araştırma sonucunda Türkiye’de kamu ve özel sektör eğitim kurumu yöneticilerinin daha çok otoriter liderlik tarzını uyguladığı, gelecekte ise her iki sektörde de demokratik lider davranışlarının benimsenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Güç kaynaklarının kullanımında ise kamu yöneticileri, yasal güç kaynağını ilk sırada kullanırken; özel sektör yöneticileri uzmanlıktan doğan güç kaynağını birinci sırada kullanmaktadırlar. Gelecekte başvurulması gereken en önemli güç kaynağının ise her iki sektörde de uzmanlıktan doğan güç olduğu ortaya çıkmıştır

Anahtar Kelimeler

• Liderlik, liderlik türleri, güç kaynakları

Kaynakça

1. Acuner, T. ve Yılmaz, G. (2000). “Günümüzün Etkin Liderlik Anlayışı: Değişimci Liderlik”, Yönetim ve Ekonomi, Sayı 6, ss.1-12.
2. Arun, K., (2008). Liderlik Tarzları ile Paylaşımcı Bilgi Kültürü İlişkisi, Yayınlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, SBE, Erzurum.
3. Aysel, L., (2006). Liderlik ve Duygusal Zeka, Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli.
4. Bakan, İ. (2008). ‘Örgüt Kültürü” Ve “Liderlik” Türlerine İlişkin Algılamalar İle Yöneticilerin Demografik Özellikleri Arasındaki İlişki: Bir Alan Araştırması’, KMU İİBF Dergisi Yıl:10 Sayı:14 Haziran.
5. Bass, B.M., (1990). Bass & Stogdill’s Handbook of Leadership, Theory, Research, and Managerial Applications, 3.Edition, The Free Press, New York.
6. Baysal, C.A. ve Tekarslan, E., (1996). İşletmeciler İçin Davranış Bilimleri, Avcıol Basım, İstanbul.
7. Bingöl, D., (1997). Personel Yönetimi. Üçüncü Baskı, İstanbul.
8. Burns, J.M., (1978). Leadership, Harper & Row Publishers, New York,

9. Can, H., (1992). Organizasyon ve Yönetimi. Adım Yayıncılık, Ankara.
10. Cook, C.W., Philip, L., Hunsaker, R., and Coffey, E., (1997). Management and Organizational Behavior, McGraw Hill Book Com.Chicago, USA.
11. Çağlar, İ., (2004). ‘İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencileri İle Mühendislik Fakültesi Öğrencilerinin Liderlik Tarzına İlişkin Eğilimlerinin Karşılaştırılmalı Analizi ve Çorum Örneği’, Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı:2, Ankara.
12. Çelik, C. ve Sünbül, Ö., (2008). ‘Liderlik Algılamalarında Eğitim ve Cinsiyet Faktörü: Mersin İlinde Bir Alan Araştırması’, Süleyman Demirel Üniversitesi,İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı:3Ss.49-66
13. Çetin, N. G. ve Beceren, E., (2007). ‘Lider Kişilik: Gandhi’, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. Cilt: 3.Sayı:5. 111-132, Isparta.
14. Davis, K., (1988). İşletmede İnsan Davranışı, 5.Baskıdan Çeviri, (Çev. Kemal Tosun, Tomris Somay, Fulya Aykar, Can Baysal, Ömer Sadullah ve Semra Yalçın), 3.Baskı, İstanbul.
15. Dereli, T., (1982). Organizasyonda Davranış, Ar Yayıncılık, İstanbul.
16. Dilts, R. B., (1996). Visionary Leadership Skills, Meta Publications, California.
17. DuBrin, A. J., (1997). Essentials of Management. South- Western College Publishing, Ohio.
18. Eraslan, L., (2004). ‘Liderlik Olgusunun Tarihsel Evrimi, Temel Kavramlar ve Yeni Liderlik Paradigmasının Analizi’, Milli Eğitim Dergisi, Sayı:162.
19. Erçetin, Ş., (2000), Lider Sarmalında Vizyon, 2.Baskı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
20. Eren, E., (1993). Yönetim Psikolojisi, Beta Basım Yayım, İstanbul.
21. Eren, E., (1998). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, 5.Baskı, Beta Yayıncılık, İstanbul.
22. Ertürk, M., (2000). İşletmelerde Yönetim ve Organizasyon. Beta Yayıncılık, İstanbul.
23. Ergeneli, A., (2006)., Örgüt ve İnsan, Hacettepe Üniversiteleri Hastaneleri Basımevi, Ankara.
24. Ertürk, M., (2000). İşletmelerde Yönetim ve Organizasyon. Beta Yayıncılık, İstanbul.
25. Hedlund, J., Forsythe, G.B., Horvath, J.A., Williams, W. M., Snook, S., Sternberg, R. J., (2003). “Identifying and Assessing Tacit Konowledge: Understanding the Practical Intelligence of Military Leaders”, The Leadership Quarterly, 14, ss. 117-140.
26. Hicks, H.G., ve Gullet, C.R., (1981). Organizasyonlar: Teori ve Davranış, (Çev.B.Baykal), .İ. T. .A, İşletme Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
27. Hodgetts, R.M. And Luthans, F., (2003). International Management, Culture, Strategy, and Behavior, McGraw Hill/Irwin Publish, New York.
28. Jex, S., M., (2002). Organizational psychology; a scientist-practitioner approach, John Wiley & Sons, New York
29. Koçel, T., (2003). İşletme Yöneticiliği. 9. Baskı. Beta Basım, İstanbul.
30. McGregor D., (1970). Örgütün İnsan İlişkileri Yönü. Çeviren: D. Energin. ODTÜ İdari İlimler Fakültesi Yayını , No:16, Ankara.
31. Paksoy, M., (2002). Çalışma ortamında insan ve toplam kalite yönetimi. İstanbul Üniversitesi Yayın No: 4356, Çantay Yayın, İstanbul.
32. Rost, J.C., (1991., Leadership for the Twenty-first Century, Praeger, New York.
33. Schermerhorn, J.R., Hunt, J.G. ve Osborn, R.N., (1995). Basic Organizational Behaviour. John Wiley and Sons Inc., New York.
34. Silver, A.G., (1981). Introduction to Management, West Publishing Co, USA.
35. Stoner, J.A.F., ve Freeman, R.E., (1992). Management (Fifth Edition), Prentice Hall International, Inc., London.
36. Şahin, A., Temizel H.,ve Örselli, E., (2004). “Bankacılık Sektöründe Çalışan Yöneticilerin Liderlik Tarzlarını Algılayış Biçimleri İle Çalışanların Yöneticilerinin Liderlik Tarzlarını Algılayış Biçimlerine Yönelik Uygulamalı Bir Çalışma”, 3. Ulusal Bilgi Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiri Kitabı, Osman Gazi Üniversitesi Yayın No: 108, 25–26 Kasım, 657-665, Eskişehir.
37. Şimşek,M.,Ş., Akgemci, T., Çelik, A., (2001). Davranış Bilimlerine Giriş ve Örgütlerde Davranış, Nobel Yayın Dağıtım, 2. Baskı, Ankara.
38. http://www.canaktan.org/yonetim/insan-yonetim/neo- klasik.htm (Son Erişim Tarihi: 05.02.2010)