SEKTÖREL GELİR DAĞILIMININ EKONOMİK BÜYÜME ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

SEKTÖREL GELİR DAĞILIMININ EKONOMİK BÜYÜME ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Öz

Adil gelir dağılımını gerçekleştirmek, sosyal devlet anlayışını benimsemiş ülkelerin sürekli gündeminde olan önemli bir konudur. Savaşlar, krizler, bölgesel farklılıklar, miras ve beşeri sermaye gibi unsurlar varolduğu sürece ülkeler, gelirin adil dağılımı konusuna eğilmek zorunda kalacaklardır.Gelir dağılımı denildiğinde, kişisel, sektörel, bölgesel ve faktörel gelir dağılımı anlatılmak istenir. Adil bir gelir dağılımı, mutlu ve huzurlu bir toplum oluşturmak isteyen yöneticilerin önemli bir amacıdır. Çünkü, toplumda gülen insan sayısının artması; toplumda kavga, suistimal, anarşizm, soygunculuk ve ahlaksızlık gibi eylemlerin en aza indirilmesi demektir.Sektörel gelir dağılımının ekonomik büyüme üzerindeki etkisinin araştırıldığı bu çalışmada, incelenen dönem ve ele alınan değişkenlere ilişkin elde edilen bulgular; tarım sektörünün GSMH’ya katkısının sanayi ve hizmetler sektörüne nazaran daha az olduğunu gösterirken, hizmetler sektörünün katkısının sanayi sektöründen daha fazla olduğuna işaret etmektedir. Nitekim modellerde, tarım sektörüne ilişkin katsayılar -0.64 ile -1.38 aralığında değişen değerler alırken, sanayi ve hizmetler sektörleri için elde edilen katsayılar sırasıyla, 0.66 ile 3.40 ve 1.22 ile 9.02 aralığında tahmin edilmiştir. Katsayılar istatistiksel olarak anlamlıdır. Düzeltilmiş R2 katsayılarının 0.89-0.98 arası değerler aldığı modellerin açıklama güçleri oldukça yüksek bulunmuştur

Anahtar Kelimeler

• Ekonomik büyüme, sektörel gelir dağılımı

Kaynakça

1. Akdoğan, A. (2001), Türk Vergi Sistemi ve Uygulaması, 3. Baskı, Gazi Kitabevi,
2. Ankara. Alkin, E. (1981), Gelir ve Büyüme Teorisi, İstanbul Üniversitesi, Yayın No: 2751, İstanbul
3. Alkin, E. (1995), “Türkiye’de Gelir Dağılımı”, Yeni Türkiye, Sayı 6.
4. Bilen, M. ve İ. Güran Yumuşak (2000), “Gelir Dağılımı-Beşeri Sermaye İlişkisi ve Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme”Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler DergisiSayı 1.
5. Daşkıran, Z. (2002), “1994 Hanehalkı Gelir Dağılımı Anketi Sonuçlarına Göre 19 Seçilmiş İl Merkezi Bazında Gelir Dağılımı Göstergelerinin İncelenmesi,” Yayınlanmış Uzmanlık Tezi, DİE Tez No:332-2002, Ankara.
6. DPT, Gelir Dağılımı ve Politikaları, VII.Beş Yıllık Kalkınma Planı, Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Yayın No: 2370, Ankara, 1994, ss.1-2. Gelir Dağılımı ve Politikaları Özel İhtisas Komisyonu Raporu (1995), Yeni Türkiye, Sayı 6.
7. Griffiths, William E. vd. (1993), Learning and Practicing Econometrics, New York, John Wiley Sens, Inc.
8. Hazine Müsteşarlığı (2003), 1980-2002 Hazine İstatistikleri, Ekonomik Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Ankara.

9. Kaynak, M. (1990), Ekonomik Kalkınma, Ankara.
10. Kıranoğlu, T. (2003), “Vergi Adaleti”, Vergi Sorunları, Sayı 174.
11. Köklü, A.(1977), İktisat İlmine Giriş, 3. Baskı, Sevinç matbaası, Ankara.
12. Manisalı, E. (1975), Gelişme Ekonomisi, İ.Ü. Yayınları No:2042, İstanbul.
13. Özbilen, Ş. (1998), Maliye Politikası, Ezgi Kitabevi, Bursa.
14. Parasız, İ. (1995), Makro Ekonomi, Ezgi Kitabevi, 5. Baskı, Bursa.
15. Palamut, M. E. (1999), “Gelir Dağılımı”, Yeni Türkiye, 1999, Sayı 28.
16. Schultz, T. W. (1993), “The Economic Importance of Human Capital in Modernation,” Education Economics, Cilt 1, Sayı 1.
17. Smith, A. (1997), Ulusların Zenginliği, (çev.: Ayşe Yunus-Mehmet Bakırcı), Alan Yayıncılık, İstanbul.
18. Thomas, R.Leighton (2000), Modern Econometrics, Second Edition, Addison Wesley Longman, Inc., Harlow.
19. Ulusoy, A. (2003), Maliye Politikası, Derya Kitabevi, Trabzon.