ETIK DIŞI DAVRANIŞLAR VE USSALLAŞTIRILMASI: DEVLET HASTANELERINDE BIR UYGULAMA

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

ETIK DIŞI DAVRANIŞLAR VE USSALLAŞTIRILMASI: DEVLET HASTANELERINDE BIR UYGULAMA

Öz

Günümüzde etik kavramına insan unsurunun var olduğu her alanda sıkça rastlanılmaktadır. Hizmet sektöründe yer alan işletmelerin, özellikle de sağlık kuruluşlarının faaliyetlerinin kamuoyu önünde cereyan etmesi nedeniyle etik dışı davranışlar daha fazla dikkat çekmektedir. Bu çalışma devlet hastanelerinde çalışmakta olan sağlık personelinin etik dışı davranışlarını belirlemek amacı gütmektedir. Araştırma Samsun, Sivas, Çorum, Amasya ve Tokat Devlet Hastanelerinde yapılmıştır. Toplanan veriler SPSS istatistik programıyla analiz edilmiştir. Örneklem kitle üzerinde yapılan araştırmada çalışanların etik dışı davranışları tasvip etmediği ve hastane yönetimlerinin ussallaştırma çabalarının olumlu sonuçlar verdiği bulgusuna ulaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel etik, etik dışı davranışlar, iş etiği, örgüt kültürü, örgütsel yıldırma

Kaynakça

1. AGRYIS, C., (1997), “Double Loop Learning in Organization”, Harward Business Review, V:12, 85-88.
2. ATEŞ, T., (1994), Laiklik: Dünyada ve Türkiyede, 7.Baskı, Ümit Yayıncılık, Ankara, 33.
3. AY, C., (2005), “İşletmelerde Etiksel Karar Almada Kültürün Rolü”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, C: 12, S: 2, 31-52.
4. BARNET, J. H. ve WILSTED, W., (1989), Strategic Manegement: Text and Concept, PWS-Kent Pub.com., Boston, 34-35.
5. BARON, R. A. ve RICHARDSON, D. R., (1994), Human Aggression, 2.Ed., New York: Plenum.
6. BERKMAN, Ü., (1997), Az Gelişmiş Ülkelerde Kamu Yönetiminde Yolsuzluk ve Rüşvet, Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, Yayın No:203, Ankara, 105.
7. ÇALIŞIRLAR, A., (1993), Ansiklopedik Kültür Sözlügü, Altın Kitaplar Yayınları, İstanbul, 135.
8. CEVİZCİ, A., (2002), Etiğe Giriş, Paradigma Yayınları, İstanbul.

9. CHIA, M. S. ve CHIN, Y. C., (2006), “The Effects of Organizational Ethical Culture on Marketing Managers’ Role Stress and Ethical Behavioral Intentions”, Journal of American Academy of Business, Cambridge, Vol: 8, No: 1, 89-95.
10. DİNÇER, Ö. ve FİDAN, Y., (1997), İşletme Yönetimine Giriş, 3.Baskı, Beta Basım Yayın Dağıtım, İstanbul, 17.
11. EREN, E., (1998), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, 5.Baskı, Beta Basım Yayın Dağıtım, İstanbul, 86-87.
12. GIRARD, D., (1999), “Etik Nerede İşin İçine Giriyor”, Executive Excellence, Vol:.3, No:29, Ağustos 1999, 15.
13. GÖZÜTOK, D., (1993), Okulda Dayak, Dizgi Yayınları, Ankara, 102-104.
14. KARALAR, R., (2001), Genel İşletme, Anadolu Üniversitesi Yayın No: 1268, Açıköğretim Fakültesi Yayın No: 704, Eskişehir. KÖKNEL, Ö., (1996), Bireysel ve Toplumsal Şiddet, Altın Kitaplar, İstanbul, 217-218.
15. LAMBERTON, L. ve MINOR, H. L., (1995), Çev. İnayet PEHLİVAN, Human Relations: Strategies for Success, Irwin Rirror Press, Chicago, 334.
16. LEBOW, R. ve SIMON, W. L., (1999), “Ortak Değerler ve Sürekli Değişim”, Executive Excellence, Vol:3, No:29, .21.
17. LEFKOWITZ, J., (2006), “The Constancy of Ethics Admits the Changing World of Work”, Human Resource Management Review, Vol: 16, 245-268.
18. LEIBESTEIN, H., (1968), “Entrepreneurship and Development”, American Economic Review, V:58, 72-83.
19. NALBANT, Z. E., (2005), “İşletmelerde Sosyal Sorumluluk ve İş Ahlakı”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, C: 12, S: 2, 193-201.
20. NORTHCRAFT, G. B. ve NEALE, M., (1990), Organisational Behaviour: A Management Challengh, The Dryden Press, Florida, 205-207.
21. ÖZDEVECİOĞLU, M. ve AKSOY, M. S., (2005), “Organizasyonlarda Sabotaj: Türleri, Amaçları, Hedefleri ve Yönetimi”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C:6, S:1, 95-109.
22. ÖZLEM, Ö., (1997), Günümüzde Felsefe Disiplinleri, 2.Baskı, İnkılap Kitapevi Yayınları, İstanbul, 336.
23. PAPATYA, G., (1997), “İşletmelerin Örgütsel Verimliliğe Ulaşmada Yetki Devri Sorunu ve Yönetici Engeli”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimle Fakültesi Dergisi, S:2, 134.
24. POTTER, R. L., (1996), “From Clinical Ethics to Organizational Ethics: The Second Stage of The Evolution of Bioethics”, Bioethics Form, Vol: 12, No: 2, 3-12.
25. RAY, S. L., (2006), “Whistleblowing and Organizational Ethics”, Nursing Ethics, Vol: 13, No: 4, 438-445.
26. SELVARAJAN, T. T., (2006), “A Cognitive Processing Model for Assessing Ethical Behavior of Employees”, Journal of American Academy of Business, Cambridge, Vol: 9, No: 1, 86-92.
27. SENGE, P. M., (1993), Çev. Ayşegül İLDENİZ ve Ahmet DOĞUKAN, Besinci Disiplin, 2.Baskı, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 21.
28. STEINBERG, S. S. ve AUSTERN, D. T., (1996), Çev. Tugay ERGUN, Hükümet Ahlak ve Yöneticiler, Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Yayını, Ankara, 36.
29. TIERNEY, E. P., (1997), Çev.Günhan GÜNAY, İş Ahlakı, Rota Yayınları, İstanbul, 11.
30. UZKESİCİ, N., “İşletmelerde Etik Yönetimi-İşletmelerde Etik Kalitesinin Yönetimine Geçiş”, http://www.isguc.org/?avc=arc_view.php&ex=162&pg=m, Erişim Tarihi: 11.07.2006.
31. UZUNÇARŞILI, Ü., TOPRAK, M. ve ERSUN, O., (2000), Şirket Kültürü ve İş Prensipleri, İstanbul Ticaret Odası Yayın No: 2000-4, İstanbul.
32. VALENTINE, S., GODKIN, L. ve LUCERO, M., (2002), “Ethical Context, Organizational Commitment and Person-Organization Fit”, Journal of Business Ethics, Vol:41, 349-360.
33. VARİNLİ, İ. ve KURTOĞLU, R., (2005), “Satış Elemanlarının Etik Uygulamaları: Perakende Sektöründe Bir Uygulama”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C:6, S:2, 1-21.
34. WEISS, J. W., (1998), Business Ethics, A Stakeholder and Issues Management Approach, 2.Ed., The Dryden Press.
35. ZACHARAKIS, A. L., (1997), “Entrepreneurial Entry Info Foreign Markets”, Entrepreneurship: Theory and Practice, V:2, 17. ZADEK, S., (1998), “Balancing Performance, Ethics, and Accountability”, Journal of Ethics, V: 17, 1421-1441.