BEING THE MAN OF THE FATHERLESS HOME: SYRIAN CHILDREN AND YOUTH’S EXPERIENCES OF FATHERLESSNESS

Öz

The study examined how the problems caused by father absence affect the individual and his family, how they cope with them, and the fatherlessness experiences of Syrian young people. Qualitative research method was used in the study. In-depth interviews were conducted with 15 Syrian men between the ages of 18-30 with semi-structured interview questions. As a result of the research; It has been determined that the family structures in which Refugee young people grow up have changed due to the impact of migration, and the reasons for the loss of their fathers are arrest, detention, torture and attacks on civilians due to war. It has been concluded that in refugee youth's perception of fatherhood, the father is the breadwinner, reassuring, instructive and disciplinarian. It has been determined that after fatherlessness, poverty emerges in the lives of refugee youth, along with abandoning education and participating in working life, and the obligation to take care of the family. It has also been determined that there is a change in relations with relatives and friends, and psychosocial effects such as the need for a father, loneliness, helplessness, hopelessness, anger and regret emerge. It has been determined that refugee young people experience some difficulties after migration, such as language barrier, exclusion/stigma, neighborly relations, and economic losses. It has been concluded that these difficulties increase the severity of father loss.

Anahtar Kelimeler

• Fatherlessness
• Difficulties of Fatherlessness
• Refugee
• Difficulties of Refugeeism

BABASIZ EVİN ERKEĞİ OLMAK: SURİYELİ ÇOCUK VE GENÇLERİN BABASIZLIK DENEYİMLERİ

Öz

Çalışmada baba yoksunluğunun ortaya çıkardığı sorunların kişiyi ve ailesini nasıl etkilediği, bunlarla nasıl başa çıktıkları ve Suriyeli gençlerin babasızlık deneyimleri incelenmiştir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Yarı yapılandırılmış mülakat sorularıyla yaşları 18-30 arasındaki 15 Suriyeli genç erkekle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Araştırma sonucunda; göçün etkisiyle mülteci gençlerin büyüdükleri aile yapılarının değiştiği, baba kaybının nedenlerinin savaş sebebiyle tutuklanma, alıkoyma, işkence, sivillere yapılan saldırı olduğu belirlenmiştir. Mülteci gençlerin babalık algılarında babanın ekmek kazanıcı, güven veren, öğretici, disiplin sağlayıcı rollerde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Babasızlık sonrasında mülteci gençlerin yaşamlarında yoksulluğun, beraberinde eğitim hayatını terk etme ve çalışma hayatına katılımın, aileye bakma yükümlülüğünün ortaya çıktığı tespit edilmiştir. Ayrıca akraba ve arkadaş ilişkilerinde değişimin olduğu ve babaya duyulan ihtiyaç, yalnızlık, çaresizlik, umutsuzluk, öfke, pişmanlık gibi psikososyal etkilerin ortaya çıktığı tespit edilmiştir. Göç sonrasında mülteci gençlerin dil engeli, dışlanma/damgalanma, ekonomik kayıplar, komşuluk ilişkilerinde birtakım zorluklar yaşadıkları belirlenmiştir. Ortaya çıkan bu zorlukların yaşanılan baba kaybının şiddetini artırdığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Babasızlık
• Babasızlığın Zorlukları
• Mülteci
• Mülteciliğin Zorlukları

Kaynakça

1. Allsopp, J., Sigona, N., ve Phillimore, J. (2014). Poverty Among Refugees and Asylum Seekers in the UK: An Evidence and Policy Review. Birmingham: University of Birmingham, Institute for Research into Superdiversity.
2. Almqvist, K. ve Brandell-Forsberg, M. (1997). Refugee Children in Sweden: Post-traumatic Stres Disorder in Iranian Preschool Children Exposed to Organized Violence. Child Abuse & Neglect, 21(4), 351-366.
3. Atasü Topçuoğlu, R. (2015). Göç ve Sermaye İlişkisi ve Türkiye’de Göçmen Çocuk Emeği. DİSKAR, 116.
4. Aytekin, Ç. Artan, İ. Kangal, S. B. Çalışandemir, F. ve Özkızıklı, S. (2016). Çocukların Anne-babalarına Yönelik Algılarının İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(38), 168-188.
5. Balin, H. (2021). Aile İçi Rollerde Babalığın Önemi. Çocuk ve Medeniyet, 6(11), 55-81.
6. Beelmann, A., Arnold, L. S., ve Schulz, S. (2021). Buffering Negative Effects of Immigration on Cognitive, Social, and Educational Development: A Multinational Meta‐analysis of Child and Adolescent Prevention Programmes. International Journal of Psychology, 56(3), 478-490.
7. Bilgili, F. F. (2022). Refakatçisiz Göçmen Kadınların Göç Deneyimi: Sivas Örneği Üzerinden Karşılaştıkları Sorun Alanlarının İncelenmesi. Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 5(5).
8. Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu [UNICEF]. (2019). 2019 Yıllık Raporu. https://www.unicef.org/turkey/media/10451/file/UNICEF%202019%20Y%C4%B1ll%C4%B1k%20Faaliyet%20Rapor u.pdf

9. Bileşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği [UNHCR]. (2021). Küresel Eğilimler Raporu 2021. https://www.unhcr.org/62a9d1494/global-trends-report-2021
10. Bileşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği [UNHCR]. (2014). Women Alone. https://www.unhcr.org/ar/53bb8d006.pdf
11. Bond, S. (2019). The Essential Role of The Father: Fostering a Father-inclusive Practice Approach With Immigrant and Refugee Families. Journal of Family Social Work, 22(1), 101-123.
12. Brotherson, S. E., Yamamoto, T., ve Acock, A. C. (2003). Connection and Communication in Father-child Relationships and Adolescent Child Well-being. Fathering, 1(3), 191.
13. Charles, L. ve Denman, K. (2013). Syrian and Palestinian Syrian Refugees in Lebanon: The plight of Women and Children. Journal of International Women's Studies, 14(5), 96-111.
14. Del Carpio, X. V. ve Wagner, M. C. (2015). The Impact of Syrian Refugees on the Turkish Labor Market. World Bank Policy Research Working Paper, (7402).
15. Deniz, A. Ç., Hülür, A. B., ve Ekinci, Y. (2016). Göç, Strateji Ve Taktik: Suriyeli Sığınmacıların Gündelik Hayat Deneyimleri. Journal of International Social Research, 9(42).
16. East, L., Jackson, D., ve O'Brien, L. (2006). Father Absence and Adolescent Development: A Review of The Literature. Journal of Child Health Care, 10(4), 283-295.
17. Ehntholt, K. A. ve Yule, W. (2006). Practitioner Review: Assessment and Treatment of Refugee Children and Adolescents Who Have Experienced War‐related Trauma. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 47(12), 1197-1210.
18. Ekmen, E. ve Koçak, O. (2020). Göçün Suriyeli ve Yemenli Göçmenlerin Aile Yapıları Üzerine Etkileri. Journal of Social Policy Conferences, (79), 167-205.
19. Eres, F. (2016). Problems of The Immigrant Students' Teachers: Are They Ready to Teach?. International Education Studies, 9(7), 64-71.
20. Goldman, J. D. ve Goldman, R. J. (1983). Children's Perceptions of Parents and Their Roles: A cross-national Study in Australia, England, North America, and Sweden. Sex Roles, 9, 791-812.
21. Göç İdaresi Başkanlığı. (2022). https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638# (05.12.2022)
22. Habib, R. R., Ziadee, M., Abi Younes, E., Harastani, H., Hamdar, L., Jawad, M., ve El Asmar, K. (2019). Displacement, Deprivation and Hard Work Among Syrian Refugee Children in Lebanon. BMJ Global Health, 4(1).
23. Harunoğulları, M. (2016). Suriyeli Sığınmacı Çocuk İşçiler ve Sorunları: Kilis Örneği. Göç Dergisi (GD), 3(1), 29- 63.
24. Hassan, G., Ventevogel, P., Jefee-Bahloul, H., Barkil-Oteo, A., ve Kirmayer, L. J. (2016). Mental Health and Psychosocial Wellbeing of Syrians Affected by Armed Conflict. Epidemiology and Psychiatric Sciences, 25(2), 129-141.
25. Karabekiroğlu, K. (2018). Baba Olmak. İstanbul: Say Yayınları.
26. Kirmayer, L. J., Narasiah, L., Munoz, M., Rashid, M., Ryder, A. G., Guzder, J., Hassan, G., Rousseau, C., ve Pottie, K. (2011). Common Mental Health Problems in Immigrants and Refugees: General Approach in Primary Care. CMAJ, 183(12), 959-967.
27. Kiselev, N., Pfaltz, M., Schick, M., Bird, M., Pernille, H., Sijbrandij, M., Sijbrandij, M., de Graff, A. M., Schnyder, U., ve Morina, N. (2020). Problems Faced by Syrian Refugees and Asylum Seekers in Switzerland. Swiss Medical Weekly, 150
28. Kuzucu, Y. (2011). Değişen Babalık Rolü ve Çocuk Gelişimine Etkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(35), 79-89.
29. Landale, N. S., Thomas, K. J., ve Van Hook, J. (2011). The Living Arrangements of Children of Immigrants. The Future of Children/Center for the Future of Children, the David and Lucile Packard Foundation, 21(1), 43.
30. McEwen, E. P. (2007). Risk and Resilience in Refugee Children (Doctoral Dissertation). University of Saskatchewan, Saskatoon.
31. Mkhonto, M. P. (2016). Experiences, Challenges and Coping Strategıes Of Young Males Growing Up Without a Father.
32. O’Neill, R. (2002). The Fatherless Family. CIVITAS–The Institute for The Study of Civil Society, London.
33. Ortadoğu Stratejik Araştırmalar Merkezi [ORSAM]. (2014). Suriye’ye Komşu Ülkelerde Suriyeli Mültecilerin Durumu: Bulgular, Sonuçlar ve Öneriler. https://www.orsam.org.tr//d_hbanaliz/201452_189tur.pdf
34. Özdal, F. ve Aral, L. (2005). Baba Yoksunu Olan ve Anne-Babası İle Yaşayan Çocukların Kaygı Düzeylerinin İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 255-267.
35. Rose, P., Beeby, J., ve Parker, D. (1995). Academic Rigour in the Lived Experience of Researchers Using Phenomenological Methods in Nursing in Nursing. Journal of Advanced Nursing, 21(6), 1123-1129.
36. Sezgin, Y. (2016, Mart). Mülteci Çocukların Korunması Yöntemleri. Türkiye’de Çocuk İşçiliği Sorunu: Suriye’den Gelen Mülteciler Sonrası Mevcut Durum ve Çözüm Önerileri Konferans Raporu. İstanbul: Hayata Destek Derneği ve Bilgi Üniversitesi Göç Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi. https://www.hayatadestek.org/wp-content/uploads/2019/06/turkiyede-cocuk-isciligi-sorunu.pdf
37. Stephens, W. N. (1961). Judgments by Social Workers on Boys and Mothers in Fatherless Families. The Journal of Genetic Psychology, 99(1), 59-64.
38. Şahin, S. A. (2020). Dışlanma ve Umut Arasında: Suriyeli Yükseköğretim Öğrencilerinin Deneyimleri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 10(3), 494-503.
39. T.C. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, (2011). Tek Ebeveynli Aileler. Ankara: Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Yayınları. https://www.aile.gov.tr/uploads/athgm/uploads/pages/arastirmalar/tek-ebeveynli-aileler.pdf
40. Terzi, F. (2009). Çocuk İşçilerin Psiko-Sosyal Durumları. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Karedeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
41. Tor, H. (2010). Türkiye’de Çocuk İşçiliğinin Boyutları. Zeitschrift für Die Welt der Türken/Journal of World of Turks, 2(2), 25-42.
42. Türnüklü, A. (2000). Eğitimbilim Araştırmalarında Etkin Olarak Kullanılabilecek Nitel Bir Araştırma Tekniği: Görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, (24), 543-559.
43. Ünal, F. ve Kök, E. E. (2015). 0-6 Yaş Çocuğu Olan Ebeveynlerin Babalık Rolüne İlişkin Görüşleri. International Journal of Social Sciences and Education Research, 1(4), 1142-1153.
44. Yalın Sapmaz, Ş., Uzel Tanrıverdi, B., Öztürk, M., Gözaçanlar, Ö., Yörük Ülker, G., ve Özkan, Y. (2017). Immigration- Related Mental Health Disorders in Refugees 5–18 Years Old Living in Turkey. Neuropsychiatric Disease and Treatment, 2813-2821.
45. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.