BIBLIOMETRIC ANALYSIS OF ARTICLES ON CARBON ACCOUNTİNG

Öz

The aim of this study is to examine publications on carbon accounting using bibliometric analysis method. Grounded on this purpose, the conceptual framework of carbon accounting, the literature review, the research method used in the study and the findings obtained as a result of the analysis are explained. For the period between 2015-2025/01, 621 publications were accessed by searching the title with the keyword “carbon accounting” in the Web of Science database, and a data set was created by separating irrelevant studies and 494 articles were taken into consideration. The data set was visualized with the help of “VOSviewer” literature visualization program. According to the findings, it is seen that interest in carbon accounting has increased. It can be said that studies in this field focus more on environmental issues and less on financial and economic issues. According to the sustainable development goals, it was observed that the contribution to the social dimension was less. According to the keywords, studies have focused on technical issues and it has been observed that the focus has recently been on combating carbon emissions and the audit dimension. The studies are mostly concentrated in the People's Republic of China, the United States of America and Australia, respectively.

Anahtar Kelimeler

• Carbon Accounting
• Bibliometric Analysis
• Sustainable Development Goals
• Sustainability

KARBON MUHASEBESİ İLE İLGİLİ MAKALELERİN BİBLİYOMETRİK ANALİZİ

Öz

Bu çalışmanın amacı karbon muhasebesi ile ilgili yayınların bibliyometrik analiz yöntemi ile incelenmesidir. Belirlenen amaç doğrultusunda, karbon muhasebesi ile ilgili kavramsal çerçeveye, literatür taramasına, çalışmada kullanılan araştırma yöntemi ve yapılan analiz sonucunda elde edilen bulgulara yer verilmiştir. 2015-2025/01 tarih aralığı için Web of Science veri tabanında “carbon accounting” anahtar kelimesi ile başlık araması yapılarak 621 yayına ulaşılmış, ilgisiz çalışmalar ayrıştırılarak 494 makalenin dikkate alındığı veri seti oluşturulmuştur. Veri seti “VOSviewer” literatür görselleştirme programı yardımıyla görselleştirilmiştir. Bulgulara göre karbon muhasebesi konusuna ilginin arttığı görülmektedir. Bu alandaki çalışmaların daha çok çevresel konulara odaklandığı, çalışmalarda finansal ve ekonomik konulara daha az yer verildiği söylenebilir. Sürdürülebilir kalkınma amaçlarına göre ise sosyal boyuta katkının daha az olduğu gözlemlenmiştir. Anahtar kelimelere göre ise çalışmalar teknik konulara odaklanmış olup son zamanlarda karbon emisyonu ile mücadele ve denetim boyutuna odaklanıldığı görülmüştür. Çalışmalar en çok sırasıyla Çin Halk Cumhuriyeti, Amerika Birleşik Devletleri ve Avustralya’da yoğunlaşmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Karbon Muhasebesi
• Bibliyometrik Analiz
• Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
• Sürdürülebilirlik

Kaynakça

1. Afionis, S., Sakai, M., Scott, K., Barrett, J., ve Gouldson, A. (2017). Consumption‐Based Carbon Accounting: Does it Have A Future?. Wiley Interdisciplinary Reviews: Climate Change, 8(1), e438.
2. Akyıldız, F. (2011). Binyıl Kalkınma Hedefleri, İnsan Hakları ve Demokrasi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 39–60.
3. Aliusta, H., Yılmaz, B. ve Kırlıoğlu, H. (2016). Küresel Isınmayı Önleme Sürecinde Uygulanan Piyasa Temelli İktisadi Araçlar: Karbon Ticareti ve Karbon Vergisi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, ICAFR 16 Özel Sayısı, 382–401.
4. Altınbay, A. ve Durak, H. (2022). Çevre Muhasebesi, Yeşil Muhasebe ve Karbon Muhasebesi Kavramları Hakkında Yazılan Makalelerin Bibliyometrik Analizi. International Journal of Applied Economic and Finance Studies, 7(1), 140–155.
5. Ascui, F. ve Lovell, H. (2011). As Frames Collide: Making Sense of Carbon Accounting. Accounting Auditing & Accountability Journal, 22(8), 978–999. https://doi.org/10.1108/09513571111184724
6. Ascui, F. ve Lovell, H. (2012). Carbon Accounting and the Construction of Competence. Journal of Cleaner Production, 36, 48–59.
7. Atabey, S. ve Toprak, Z. F. (2024). A Criticism of the Kyoto Protocol with an Objective Approach. Çanakkale Onsekiz Mart University Journal of Advanced Research in Natural and Applied Sciences,10(3), 520–529.
8. Bora Kılınçarslan, T., Poroy Arsoy, A. ve Kardeş Selimoğlu, S. (2022). Türkiye Muhasebe Standartları Kapsamında Karbon Emisyonlarının Muhasebeleştirilmesi. Muhasebe ve Denetime Bakış Dergisi, 67, 73–98. https://doi.org/10.55322/mdbakis.1084753

9. Bowen, F. ve Wittneben, B. (2011). Carbon Accounting Negotiating Accuracy, Consistency and Certanity Across Organisational Fields. Accounting Auditing & Accountability Journal, 24(8). https://doi.org/10.1108/09513571111184742
10. Can, E. N. ve Özarı, Ç. (2023). Sürdürülebilirlik Muhasebesi ve Karbon Muhasebesi Çalışmalarının Bibliyometrik Analizi. Denetişim, 14(27), 55–71.
11. Carton, W., Lund, J. F., ve Dooley, K. (2021). Undoing Equivalence: Rethinking Carbon Accounting for Just Carbon Removal. Frontiers in Climate, 3, 664130.
12. Cheung, H., (2023). Non-Monetary Double-Entry Carbon Accounting Method for Entities in Emission Trading Systems. Journal of Cleaner Production, 422, 1–13. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2023.138475
13. Çankaya, F. ve Şeker, Y. (2013). Karbon Sertifikalarının Türkiye Muhasebe Standartlarına Göre Muhasebeleştirilmesi. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 4, 105–134.
14. Çelekli, A. ve Zariç, Ö. E. (2023). From Emissions to Environmental Impact: Understanding the Carbon Footprint. International Journal of Environmental and Geoinformatics, 10(4), 146–156. https://doi.org/10.30897/ijegeo.1383311
15. de Souza Leao, E. B., do Nascimento, L. F. M., de Andrade, J. C. S. ve de Oliveira, J. A. P. (2020). Carbon Accounting Approaches and Reporting Gaps in Urban Emissions: an Analysis of the Greenhouse Gas Inventories and Climate Action Plans in Brazilian Cities. Journal of Cleaner Production, 245, 118930.
16. Duman, H., Özpeynirci, R., Yücenurşen, M. ve Bağcı, H. (2012). Karbon Muhasebesi. SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(24), 105–120.
17. Durgut, M. (2015). Karbon Ticaretinin Uluslararası Muhasebe Standartlarına göre Muhasebeleştirilmesi. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 23–40.
18. Ebersold, F., Hechelmann, R-H., Holzapfel, P. ve Meschede, H. (2023). Carbon Insetting as a Measure to Raise Supply Chain Energy Efficiency Potentials: Opportunities and Challenges. Energy Conversion and Management: X, 20, 1–11. https://doi.org/10.1016/j.ecmx.2023.100504
19. Firmansyah, I. (2024). What is Carbon Accounting. Accounting and Sustainability, 3(1). https://doi.org/10.58968/as.v3i1.608
20. Gilbertson, T. ve Reyes, O. (2009). Carbon Trading: how it Works and why it Fails. Dag Hammarskjöld Foundation.
21. Guenther, E. ve Stechemesser, K. (2011). Carbon Accounting: a Systematic Literatüre Review. M. Csutora ve S. Kerekes (Eds.), EMAN-EU 2011 Conference: Accounting for Climate Change e What and How to Measure in (ss. 16-25), Corvinus University of Budapest, Budapest, Hungary, 16e25.
22. Gürbüz, C., Karataş Aracı, Ö. N. ve Bekçi, İ. (2019). Dünya’da ve Türkiye’de Karbon Ticareti ve Karbon Muhasebesi Uygulamaları Üzerine Bir Araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(28), 424–438. https://doi.org/10.20875/makusobed.568835
23. He, R., Luo, L., Shamsuddin, A., ve Tang, Q. (2022). Corporate Carbon Accounting: a Literature Review of Carbon Accounting Research from the Kyoto Protocol to the Paris Agreement. Accounting & Finance, 62(1), 261-298.
24. Head, M., Bernier, P., Levasseur, A., Beauregard, R. ve Margni, M. (2019). Forestry Carbon Budget Models to Improve Biogenic Carbon Accounting in Life Cycle Assessment. Journal of Cleaner Production, 213, 289-299.
25. Katkat Özçelik, M. (2024). Karbon Fiyatlandırması ve Muhasebesi. İSMMMO Mali Çözüm Dergisi, 34(184), 973-999.
26. Koca, Z. ve Durmuş, A. F. (2024). Sürdürülebilir Bir Çevre İçin Karbon Muhasebesi ve Karbon Maliyetleri. Fatma Temelli (Ed.). Sürdürülebilirlik Ekseninde Muhasebe içinde (s.99–114). İstanbul: Efe Akademi.
27. Kuriawan, K., Subowo, H. ve Firmansyah, I. (2022). Bibliometric Analysis of Carbon Accounting Research. International Journal of Energy Economics and Policy, 12(3), 482–489. https://doi.org/10.32479/ijeep.12992
28. Liddle, B. (2018). Consumption-Based Accounting and the Trade-Carbon Emissions Nexus. Energy Economics, 69, 71-78.
29. Liu, J., Failler, P. ve Ramrattan, D. (2024). Blue Carbon Accounting to Monitor Coastal Blue Carbon Ecosystems. Journal of Environmental Management, 352, 1–10. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2023.120008
30. Öztürk Yöndemli, S. (2023). Türkiye’de Entegre Raporlarda Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerini Açıklama Kalitesinin Belirlenmesi. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi. 25 (MODAVICA Özel Sayısı), 309–338.
31. Öztürk, M. ve Öztürk, A. (2019). BMİDÇS’den Paris Anlaşması’na: Birleşmiş Milletler’in İklim Değişikliğiyle Mücadele Çabaları. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(4), 527–541. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.494667
32. Pagani, R. N., Kovaleski, J. L. ve Resende, L. M. (2015). Methodi Ordinatio: a Proposed Methodology to Select and Rank Relevant Scientific Papers Encompassing the Impact Factor, Number of Citation, and Year of Publication. Scientometrics, 105(3), 2109-2135. https://doi.org/10.1007/s11192-015-1744-x
33. Pajula, T., Behm, K., Vatanen, S. ve Saarivuori, E. (2017). Managing the Life Cycle to Reduce Environmental Impacts. Stefan N. Grösser, Arcadio Reyes – Lecuona ve Göran Granholm (Eds.). Dynamics of long-life assets in (s.93–114). Springer Open. https://doi.org/10.1007/978-3-319-45438-2.
34. Rodrigues, J. F., Moran, D., Wood, R. ve Behrens, P. (2018). Uncertainty of Consumption-Based Carbon Accounts. Environmental Science & Technology, 52(13), 7577-7586.
35. Schaltegger, S. ve Csutora, M. (2012). Carbon Accounting for Sustainability and Management. Status Quo and Challenges. Journal of Cleaner Production, 36, 1–16.
36. Singh, G. (2009). Understanding carbon credits. Aditya Books Pvt. Ltd.
37. Stechmesser, K. ve Guenther, E. (2012). Carbon Accounting: a Systematic Literature Review. Journal of Cleaner Production, 36, 17–38. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2012.02.021.
38. Sun, Z. ve You, X. (2024). Life Cycle Carbon Footprint Accounting of an Offshore Wind Farm in Southeast China–Simplified Models and Carbon Benchmarks for Typhoons. Applied Energy, 355, 1–12, https://doi.org/10.1016/j.apenergy.2023.122267
39. T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı [TCÇŞİDB]. (2024). World Bank Group–State and Trends of Carbon Pricing 2024. https://iklim.gov.tr/db/turkce/haberler/files/State%20and%20Trends%20of%20Carbon%20Pricing%202024- Full%20Report.pdf, (11.01.2025)
40. T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı. (2015). Paris Agreement. https://enerji.gov.tr//Media/Dizin/EVCED/tr/%C3%87evreVe%C4%B0klim/%C4%B0klimDe%C4%9Fi%C5%9Fikli% C4%9Fi/ParisAnla%C5%9Fmas%C4%B1/Belgeler/Paris_Anla%C5%9Fmas%C4%B1.pdf, (27.10.2024)
41. Tang, M. ve Ge, S. (2018). Accounting for Carbon Emissions Associated with Tourism-Related Consumption. Tourism Economics, 24(5), 510-525.
42. Tursun, M. (2022). Tarımsal Üretim Alanlarında Karbon Maliyetinin Belirlenmesi ve Muhasebeleştirilmesi. 11th Istanbul Finance Congress (IFC). 16, 22–25. https://doi.org/10.17261/Pressacademia.2023.1659
43. Ulakbim. (t.y.). Bibliyometri nedir?. Ulakbim Cahit Arf Bilgi Merkezi içinde. https://cabim.ulakbim.gov.tr/bibliyometrik-analiz/bibliyometrik-analiz-sikca-sorulan-sorular/, (09.12.2024),
44. UN Global Compact (2024). BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları. https://www.globalcompactturkiye.org/surdurulebilir-kalkinma-amaclari, (27.10.2024)
45. Uyar, S. ve Cengiz, E., (2011). Karbon (Sera Gazı) Muhasebesi. İSMMMO Mali Çözüm, 21(105), 47–68.
46. Vargün, H. ve Ok, Ş. (2019). Yönetim Kararları Açısından Karbon Muhasebesi Bilgilerinin Önemi. İSMMMO Mali Çözüm Dergisi, 29(156), 73-88.
47. Vargün, H., Gürkan, S. ve Akbulut, H. (2015). Sürdürülebilir Bir Çevre İçin Karbon Muhasebesi ve Faaliyet Tabanlı Maliyetleme Sisteminin Entegrasyonu. İSMMMO Mali Çözüm Dergisi, 25(132), 11–31.
48. Wang, B., Cui, C. Q., Zhao, Y. X., Yang, B. ve Yang, Q. Z. (2019). Carbon Emissions Accounting for China’s Coal Mining Sector: Invisible Sources of Climate Change. Natural Hazards, 99(3), 1345-1364.
49. Web of Science (t.y.). Document Search-Web of Science Core Collection. https://www.webofscience.com/wos/woscc/basic-search
50. Wiedmann, T. ve Minx, J. (2008). A Definition of “Carbon Footprint”. C. C. Pertsova (Ed.) Ecological economics research trends in 1, (ss.1–11), Nova Science Publishers.
51. Xu, D., Zhang, Y., Ye, Q,, Fang, Z., Li, Y,; Wang, X. ve Yang, Z. (2023). Mapping CO2 Spatiotemporal Transfers Embodied in China’s Trade Using a Global Dynamic Network Model Endogenizing Fixed Capital. Journal of Cleaner Production, 427, 1–10. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2023.139162
52. Yang, X., Hu, M., Wu, J., ve Zhao, B. (2018). Building-Information-Modeling Enabled Life Cycle Assessment, a Case Study on Carbon Footprint Accounting for a Residential Building in China. Journal of Cleaner Production, 183, 729-743.
53. Yıkıcı, A. (2022). Kyoto Protokolü. Y. Özkaya, V. Erat, K. Demirci ve A. Duran (Eds.). Yerel yönetimler, kent ve çevre politikaları ansiklopedisi içinde (ss. 469-472). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
54. Yılmaz, Ş. F. ve Çelik, T. (2024). Lojistik Performans Endeksi Skorunun Sera Gazı Emisyonları Üzerine Etkisi. İ. İbrahim Avşar (Ed.). Uluslararası Ticaret Alanında Uluslararası Araştırmalar – I. içinde (ss. 55-73), Konya: Eğitim Yayınevi.
55. Yue, W., Zhang, L. ve Li, T. (2024). Sustainability in the Metallic Minerals Industry: the Imperative for Carbon Accounting – Insights From Firm – Level Analysis in China. Resources Policy, 88, 1–7. https://doi.org/10.1016/j.resourpol.2023.104394
56. Zhang, Q., Wu, Q., Xie, Y., Dzakpasu, M., Zhang, J. ve Wang, X. C. (2024). A Novel Carbon Emission Evaluation Model For Anaerobic-Anoxic-Oxic Urban Sewage Treatment. Journal of Environmental Management. 350, 1– 13. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2023.119640
57. Zheng, Y., Yu, H. ve Zhang, Y. (2022). A Bibliometric Review on Carbon Accounting in Social Science During 1997 – 2020. Environmental Science and Pollution Research, 29, 9393–9407. https://doi.org/10.1007/s11356-021- 17600-5