CHILD ABUSE CASES: 1971 SAMPLE OF TEKİRDAĞ HIGH CRIMINAL COURT DECISIONS

Öz

Child sexual abuse is a widespread issue worldwide and poses a serious risk factor that threatens children's healthy development. A significant proportion of abuse cases are not reported to official authorities and do not appear in judicial processes. In this regard, court records serve as crucial data sources for understanding the general characteristics of abuse cases, the profiles of victims and perpetrators, and the legal proceedings. This study aims to identify the fundamental characteristics of child abuse cases by examining the case files of the Tekirdağ High Criminal Court from the year 1971. A document analysis design, one of the qualitative research methods, was used in the study. Approximately 300 case files were reviewed, and 19 judgment dossiers related to child abuse were identified and subjected to content analysis. According to the findings, the average age of abused children was 10.4 years. It was determined that the majority of victims had known their perpetrators prior to the incident. All defendants were male, with an average age of 20. The findings of this study indicate that child abuse has historically been a significant problem, but legal and social factors can directly affect the rate at which these cases are brought to court.

Anahtar Kelimeler

• History of The Republic of Türkiye
• Child Development
• Child Abuse
• High Criminal Court Decisions

ÇOCUK İSTİSMARI DAVALARI: 1971 YILI TEKİRDAĞ AĞIR CEZA MAHKEMESİ KARARLARI ÖRNEKLEMİ

Öz

Çocukluk çağı cinsel istismarı, dünya genelinde yaygın bir sorun olup çocukların sağlıklı gelişimini tehdit eden ciddi bir risk faktörüdür. İstismar vakalarının büyük bir kısmı resmî makamlara bildirilmemekte ve yargı süreçlerine yansımamaktadır. Bu doğrultuda mahkeme kayıtları; istismar vakalarının genel özelliklerini, mağdur ve fail profillerini ve hukuki süreçleri anlamak açısından önemli veri kaynaklarıdır. Bu çalışmada, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 1971 yılına ait dava dosyaları incelenerek, çocuk istismarı vakalarının temel özelliklerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmada nitel yöntemlerden doküman analizi deseni kullanılmıştır. Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesine ait yaklaşık 300 dava dosyası incelenmiş, çocuk istismarıyla ilişkili 19 karar kartonu belirlenerek içerik analizi yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, istismara uğrayan çocukların yaş ortalaması 10,4’tür. Mağdurların büyük çoğunluğunun failleri önceden tanıdığı tespit edilmiştir. Sanıkların tamamının erkek olduğu, yaş ortalamalarının 20 olduğu belirlenmiştir. Bu çalışmadaki bulgular, çocuk istismarı vakalarının geçmişte de önemli bir sorun olduğunu, ancak hukuki ve toplumsal faktörlerin bu vakaların yargıya taşınma oranını doğrudan etkileyebildiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye Cumhuriyeti Tarihi
• Çocuk Gelişimi
• Çocuk İstismarı
• Ağır Ceza Mahkemesi Kararları.

Destekleyen Kurum

Destekleyen kurum bulunmamaktadır.

Etik Beyan

Çalışma için etik kurul izni gerekmemektedir.

Kaynakça

1. Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü. (2024). Adalet İstatistikleri (Yayın No. 19) Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı, Resmi İstatistik Programı. https://adlisicil.adalet.gov.tr/Home/SayfaDetay/adalet-istatistikleri-yayin-arsivi
2. Afifi, T. O., MacMillan, H. L., Boyle, M., Cheung, K., Taillieu, T., Turner, S., and Sareen, J. (2016). Child Abuse and Physical Health in Adulthood. Health Reports, 27(3), 10-18.
3. Altunkaya, T. (2020, 19 Haziran). Rapor | Çocuklara Yönelik İstismar ve Cinsel Suçlarda Türkiye'nin Dünyadaki Yeri. Euro News. https://tr.euronews.com/2020/06/19/rapor-cocuklara-yonelik-istismar-ve-cinsel-suclarda- turkiye-nin-dunyadaki-yeri
4. Carr, A., Duff, H., and Craddock, F. (2020). A Systematic Review of Reviews of the Outcome of Noninstitutional Child Maltreatment. Trauma, Violence, & Abuse, 21(4), 828-843. https://doi.org/10.1177/1524838018801334
5. Chapman, R. L., Ebzery, K. S., Ronken, C., and Thompson, D. (2025). Factors That Influence Therapy Completion in a Child Sexual Abuse Counselling Service. Children and Youth Services Review, 108195. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2025.108195
6. Chakraborty, S. and Pal, A. (2020). Violence Against Women: An analysis. Mind and Society, 9(1-2), 51-56. https://doi. org/10.56011/mind-mri-91-2-20208.
7. Cinsel Şiddetle Mücadele Derneği. (2024). G.U. v Türkiye (Başvuru No. 16143/10) https://www.google.com.tr/url? sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://cinselsiddetlemucadele.org/wp- content/uploads/2024/02/TR_2024_Rule 9.2.pdf&ved=2ahUKEwieisOT5eONAxVlRPEDHccXBXMQFnoECBYQAQ&usg=AOvVaw1Atqf611rhd4RowSPNZYTw
8. Cox, S., Parkinson, S., Herbert, J., Tucker, E., Octoman, O., and Bromfield, L. (2025). Trauma-Focused Cognitive Behavioral Therapy for Children and Young People Who Have Experienced Forms of Child Maltreatment Other Than Child Sexual Abuse: A Review of the Evidence. Children and Youth Services Review, 108159. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2025.108159

9. Çalışkan, M. (2019). İstanbul’da “Kadına Şiddet” ve “Kadın Cinayeti” Vakalarına Yönelik, Nicel-Nitel Bir İnceleme. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(1), 221-241. https://dx.doi.org/10.11616/basbed.vi.513032
10. Dai, T. T. and Kissoon, N. N. (2025). Child Sexual Abuse. Pediatric Clinics, 72(3), 351-363. https://doi.org/10.1016/j.pcl.2024.12.003
11. De Jong, R. and Dennison, S. (2017). Recorded Offending Among Child Sexual Abuse Victims: A 30-Year Follow-Up. Child Abuse & Neglect, 72, 75-84. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2017.07.013
12. Easton, S. D. (2019). Childhood Disclosure of Sexual Abuse and Mental Health Outcomes in Adulthood: Assessing Merits of Early Disclosure and Discussion. Child Abuse & Neglect, 93, 208-214. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2019.04.005
13. Embar, S, A. and Pass, A. D. (2024). Child Abuse Investigations. EBSCO. https://www.ebsco.com/research- starters/law/child-abuse-investigations
14. Finkelhor, D. (1994). The International Epidemiology of Child Sexual Abuse. Child Abuse & Neglect, 18(5), 409- 417. https://doi.org/10.1016/0145-2134(94)90026-4
15. Guastaferro, K. and Shipe, S. L. (2023). Child Maltreatment Types by Age: Implications for Prevention. International Journal of Environmental Research and Public Health, 21(1), 20. https://doi.org/10.3390/ijerph21010020
16. Haslam, D., Mathews, B., Pacella, R., Scott, J. G., Finkelhor, D., Higgins, D., and Malacova, E. (2023). The Prevalence and Impact of Child Maltreatment in Australia: Findings From the Australian Child Maltreatment Study: Brief Report. https://doi.org/10.5204/rep.eprints.239397
17. Kara, K. M. (2024, 11 Eylül). Türkiye'de Çocuğa Şiddet Vakaları Neden Artıyor? BBC NEWS TÜRKÇE. https://www.bbc.com/turkce/articles/cy76rd5k5xro
18. Kıral, B. (2020). Nitel Bir Veri Analizi Yöntemi Olarak Doküman Analizi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 170-189.
19. Kucuk, S. (2016). Analyses of Child Sex Abuse Cases in Turkey: A Provincial Case. Journal of Child Sexual Abuse, 25(3), 262-275. http://dx.doi.org/10.1080/10538712.2016.1153557
20. Lippard, E. T. and Nemeroff, C. B. (2023). The Devastating Clinical Consequences of Child Abuse and Neglect: Increased Disease Vulnerability and Poor Treatment Response in Mood Disorders. American Journal of Psychiatry, 180(8), 548-564. https://doi.org/10.1176/appi.ajp.19010020
21. Luo, Z., Chen, Y., and Epstein, R. A. (2025). Risk Factors for Child Abuse and Neglect: Systematic Review and Meta-Analysis. Public Health, 241, 89-98. https://doi.org/10.1016/j.puhe.2025.01.028
22. Mills, R., Kisely, S., Alati, R., Strathearn, L., and Najman, J. (2016). Self-Reported and Agency-Notified Child Sexual Abuse in a Population-Based Birth Cohort. Journal of Psychiatric Research, 74, 87-93. https://doi.org/10.1016/j.jpsychires.2015.12.021
23. Moullin, S. and Milne, B. (2025). The Effects of Unconditional Cash Transfers on Child Abuse and Neglect in Early Childhood: Evidence From New Zealand. Child Abuse & Neglect, 161, 107260. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2025.107260
24. National Children's Alliance. (2025, 9 Haziran) About Child Abuse. National Statistics on Child Abuse. https://www.nationalchildrensalliance.org/media-room/national-statistics-on-child-abuse/
25. Pereda, N., Guilera, G., Forns, M., and Gómez-Benito, J. (2009). The Prevalence of Child Sexual Abuse in Community and Student Samples: A Meta-Analysis. Clinical Psychology Review, 29(4), 328-338. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2009.02.007
26. Power, C., Li, L., and Pereira, S. M. P. (2020). An Overview of Child Maltreatment (Neglect and Abuse) Associations with Developmental Trajectories and Long-Term Outcomes in the 1958 British Birth Cohort. Longitudinal and Life Course Studies, 11(4), 431. https://doi.org/10.1332/175795920X15891281805890
27. Sanchez-Meca, J., Rosa-Alcazar, A. I., and Lopez-Soler, C. (2011). The Psychological Treatment of Sexual Abuse in Children and Adolescents: A Meta-Analysis. International Journal of Clinical and Health Psychology, 11(1), 67–93.
28. Stoltenborgh, M., Van Ijzendoorn, M. H., Euser, E. M., and Bakermans-Kranenburg, M. J. (2011). A Global Perspective on Child Sexual Abuse: Meta-Analysis of Prevalence Around the World. Child Maltreatment, 16(2), 79-101. https://doi.org/10.1177/1077559511403920
29. Şimşek, Ş., Uysal, C., Gençoğlan, S., and Bez, Y. (2013). Türkiye’de Çocuk Cinsel İstismarı: Gözden Geçirme Çalışması. The Medical Journal of Mustafa Kemal University, 4(14), 39-48.
30. Teicher, M. H. and Samson, J. A. (2013). Childhood Maltreatment and Psychopathology: A Case for Ecophenotypic Variants as Clinically and Neurobiologically Distinct Subtypes. American Journal of Psychiatry, 170(10), 1114-1133. https://doi.org/10.1176/appi.ajp.2013.12070957
31. Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi. (1971). 1971 yılı karar kartonları [Mahkeme kararları arşiv belgesi]. Tekirdağ Adliyesi Arşivi.
32. Türkiye İstatistik Kurumu [TÜİK]. (2024). Güvenlik Birimlerine Getirilen ya da Gelen Çocuk İstatistikleri, (Sayı. 53674) 2023. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Guvenlik-Birimine-Gelen-veya-Getirilen-Cocuk- Istatistikleri-2023-53674
33. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2021). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.