Genç Türk Erkekleri Arasında Kalıtımsal Renkli Görme Bozuklukları Sıklığının Araştırılması a€"Bir Taramanın Sonuçları ve Literatürün Gözden Geçrilmesi Genç Türk Erkeklerinde Renk Körlüğü

Öz

Objective: This study surveyed the prevalence of congenital colour vision defects among Turkish young males in outpatient clinics of Ophthalmology Department-Aksaray State Hospital. Material and Methods: A healthy population of male adolescents coming from 7 different regions of Turkey were investigated during their university education for the presence of congenital red-green color blindness. Ishihara pseudoisochromatic plates were used for the survey among 503 male patients.Results: The prevalence of red-green colour blindness was 7%(5%protans and 2%deutans). Conclusion: Inherited colour vision deficiencies (CVD) vary in prevalence by population and by sex. The frequency of colour vision defects in Turkish population has been studied in some studies previously. Ratios in our study were in parallel to other studies carried out in Turkey but higher than some reports from Mediterranean Europe

Anahtar Kelimeler

• Colour blindness, colour vision, dischromatopsia, Ishihara pseudoisochromatic plates, Turkey

Genç Türk Erkekleri Arasında Kalıtımsal Renkli Görme Bozuklukları Sıklığının Araştırılması a€"Bir Taramanın Sonuçları ve Literatürün Gözden Geçrilmesi Genç Türk Erkeklerinde Renk Körlüğü

Öz

Amaç: Bu çalışma Aksaray Devlet Hastanesi Göz polikliniğinde muayene edilen genç Türk erkek olgular içerisinde kalıtımsal renkli görme bozukluklarının (KRGB) sıklığını araştıran bir çalışmadırGereç ve Yöntem: Türkiye’nin 7 farklı bölgesinden gelip üniversite eğitimleri sırasında polikliniğimizde muayene edilen sağlıklı genç erkek olgularda KRGB araştırıldı. Beşyüz üç erkek olguda bu tarama için ishihara pseudoizokromatik kartları kullanıldı. Bulgular: Kırmızı yeşil renk körlüğü sıklığı %5 protanlar ve %2 deutanlar olmak üzere %7 olarak bulundu Sonuç: KRGB sıklığı toplumlar ve cinsiyetler arasında değişim gösterir. Renkli görme bozukluklarının Türk nüfusundaki sıklığı daha önce çeşitli çalışmalarda bildirilmiştir. Bizim çalışmamızdaki yüzdeler de bunlara parallel ancak Güney Avrupa ülkelerinde bildirilen sonuçlardan yüksek bulunmuştur

Anahtar Kelimeler

• Anahtar pseudoizokromatik kartları, renk körlüğü, renkli görme, TürkiyeKelimeler: Diskromatopsi, ishihara

Kaynakça

1. 1- Curcio CA, Sloan KR, Kalina RE, Hendrickson AE. Human photoreceptor topography. J Comp Neurol 1990;292(4):497–523.
2. 2- Díez MA, Luque MJ, Capilla P, Gómez J, de Fez MD. Detection and assessment of colour vision anomalies and deficiencies in children. J Ped Ophthalmol Strabismus 2001;38(4):195–205.
3. 3- Went LN, Pronk N. The genetics of tritan disturbances. Hum Genet 1985;69(3):255.
4. 4- Cole BL. The handicap of abnormal colour vision. Clin and Exp Optom 2004; 87(4):258-75.
5. 5- Dalton J. Extraordinary facts relating to the vision of colours: with observations. Memoirs of The Literary and Philosophical Society of Manchester 1798;5 (1) :28-45.
6. 6- Malhotra KC, Mutalik GS, Bhanu BV, Kate SL, Fulmali PM.The incidence of colour blindness among four endogamous nomadic groups. An example of natural selection. Heredity 1974;322(2):145–9.
7. 7- Citirik M, Acaroglu G, Batman C, Zilelioglu O. Congenital color blindness in young tturkish men. Ophthalmic Epidemiology 2005;12(2):133–7.
8. 8- Jorgensen AL, Deeb SS, Motulsky AG. Molecular genetics of Xchromosome-linked color vision among populations of African and Japanese ancestry. High frequency of a shortened red pigment gene among Afro-Americans. Proc Natl Acad Sci USA 1990;87(17):6512.

9. 9- Alabdelmoneam M. Prevalence of congenital color vision defects in Saudi females of Arab origin. Optometry 2011;82(9):543-8.
10. 10- Hyon YJ, Lee JH, Wee WR. Shift of colorimetric values in ishihara pseudoisochromatic plates with plate aging. Korean J Ophthalmol 2005;19(2):145-8.
11. 11- Shah A, Hussain R, Fareed M, Afzal M. Prevalence of red-green color vision defects among Muslim males and females of Manipur, India. Iran J Public Health 2013;42(1):16-24.
12. 12- Morgan MJ, Adam A, Mollon JD. Dichromats detect colour-camouflaged objects that are not detected by trichromats. Proc Biol Sci 1992; 248(1323): 291–5.
13. 13- Krill AE, Beutler E. The red-light absolute threshold in heterozygote protan carriers: possible genetic implications. Invest Ophthalmol 1964; 3(1):107-18.
14. 14- Fitzgibbon J, Appukuttan B, Gayther S, et al. Localization of the human blue cone pigment gene to chromosome band 7q31.3-32. Hum Genet 1994;93(1):79-80.
15. 15- Pearlman JT, Owen WG, Brounley DW, Sheppard JJ. Cone dystrophy with dominant inheritance. Am J Ophthalmol 1974;77(3):293.
16. 16- Sandberg MA, Berson EL. Blue and green cone mechanisms in retinitis pigmentosa. Invest Opthalmol Vis Sci 1977;16(2):149.
17. 17- Cupelli V, Zanobini A, Frosini S, et al. General criteria of working ability in subjects with colour vision defects. G Ital Med Lav Ergon 2001;23(1): 21–4.
18. 18- Skuta GL, Cantor LB, Weiss JS (editors). American Academy of Ophthalmology Basic and Clinical Science Course Section 12, Retina and Vitreus. In : Regillo C, Holekamp N, Johnson MW, et al. Retinal physiology and psychophysics. Part I. Chapter 3. San Francisco, CA, American Academy of Ophthalmology. 2010:50-51.
19. 19- Honson VJ, Dain SJ. Performance of the standard pseudoisochromatic plate test. Am J Optom Physiol Opt 1988;65(7):561-70.
20. 20- Macfarlane JA (editor). Progress in Child Health. In: Hill AR. Defective colour vision in children. Vol 1. Edinburgh: Churchill Livingstone, 1984; 51–73.
21. 21- Cox BJ. Validity of a preschool colour vision test. J School Health 1971;41(3):163–5.
22. 22- Taylor WOG. An advisory clinic for colour defective children. Trans Ophthalmol Soc UK 1966;86(1):591– 607.
23. 23- Rebato E, Calderon R. Incidence of red-green colour blindness in the Basque population. Anthropol Anz 1990;48(2):145–8.
24. 24- Norn M. Prevalence of congenital colour blindness among Inuit in East Greenland. Acta Ophthalmol Scand 1997;75(2):206–9.
25. 25- Mueller WH, Weiss KM. Colour blindness in Colombia. Ann Hum Biol 1979;6(2):137–45.
26. 26- Dickinson C, Murray I, Carden D (editors). John Dalton Colour Vision Legacy In: Grassivaro Gallo P, Romana L, Viviani F, Camperio Ciani A. Do congenital colour vision defects represent a selective advantage? London: Taylor & Francis, 1997; 225–234.
27. 27- Ayhan B, Tumerdam Y, Ozsut H. Diskromatopsi ve genetik yapı. Epidemiyolojik arastırma. Ist Tıp Fak Mecmuası 1994;57(1):13–6.
28. 28- Say B, Gungor E, Altay C. Turk halkında renk korlugu sikligi ve bu herediter defektlerde G6PD Eksikligi arasında munasebet. Hacettepe Cocuk Saglıgı ve Hastalıkları Dergisi 1966;9(1):96–101.
29. 29- Gokbel H, Semin I, Guvel H, et al. 4–6 yas grubu cocuklarda renk körlüğü sıklığı. Dokuz Eylul Univ Tıp Fak Dergisi 1992;6(1):55–7.
30. 30- Işıklı B, Kalyoncu C, Metintaş S, Aslantaş D, Unsal A. 6–17 yas okul çocuklarinda kirma kusuru ve renk körlüğü. Turkiye Tip Dergisi 1999; 6(1):29–32.
31. 31- Tümerdem Y, Alpay T, Ayhan B. Türk çocuklarinda dogumsal renk körlükleri (Epidemiyolojik bir arastirma II). Istanbul Tip Fakültesi Mecmuasi 1985; 48 (1):611–7.
32. 32- Birch J. Efficiency of the Ishihara test for identifying red- green color deficiency. Ophthalmic and Physiological Optics 1997; 17(1):403–8.
33. 33- Richer S, Adams AJ. Development of quantitative tools for fitler aided dichromats. Am J Optom Physiol Optics 1984;61(4):246–55.