Manisa'da Retrospektif Onikomikoz Çalışması: 2003-2010

Öz

Objective: This study performed to detect agents of onychomycosis in Manisa and evaluate tests of mycologic diagnosis. Material and Methods: 3518 persons clinically prediagnosed with onychomycosis who presented to the mycology laboratory within the 7- year period were reviewed retrospectively for the outcomes of direct microscopic examination and culture, and analysed statistically. Results: Growth on cultures were detected in 940 patients. The sensitivity and specificity of direct microscopic examination using culture as a gold standard were found 87.7% and 52.2% respectively. The positive and negative predictive values were calculated 40.1% and 92% respectively and the concordance in both tests was 61.7%. Trichopyhton rubrum was the agent most frequently isolated on culture. Conclusion: It was concluded that only clinical pre-diagnosis and direct microscopic examination alone cannot be sufficient and culture is also required

Anahtar Kelimeler

• Onychomycosis; direct microscopy; culture

Manisa'da Retrospektif Onikomikoz Çalışması: 2003-2010

Öz

Amaç: Bu çalışma Manisa’da onikomikoz etkenlerini tespit etmek ve mikolojik tanı testlerini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirildi. Gereç ve Yöntem: Yedi yıllık dönemde onikomikoz klinik ön tanısıyla mikoloji laboratuvarına sevk edilerek direkt mikroskobik bakısı (DMB) ve kültürü yapılmış 3518 kişinin kayıtları retrospektif olarak incelendi ve istatistiksel analizi yapıldı. Bulgular: Toplam 940 hastanın kültüründe üreme tespit edildi. Kültür altın standart olarak kabul edilerek, DMB duyarlılığı %87.7, özgüllüğü ise %52.2 olarak bulundu. Pozitif ve negatif prediktif değerler sırasıyla %40.1 ve %92 hesaplandı ve her iki test arasındaki uyum ise %61.7’di. Kültürde en sık izole edilen etkenin Trichophyton rubrum olduğu tespit edildi. Sonuç: Onikomikoz tanısı için sadece klinik tanı ve DMB’nin yeterli olamayacağı, kültürün de gerekli olduğu sonucuna varıldı

Anahtar Kelimeler

• Onikomikoz; direkt mikroskopi; kültür

Kaynakça

1. Kaur R, Kashyap B, Bhalla P. Onychomycosis- epidemiology, diagnosis and management. Indian J Med Microbiol 2008;26(2):108-16.
2. Midgley G, Moore MK. Onychomycosis. Rev Ibe- roam Micol 1998;15(3):113-7.
3. Laron DH. Medical Important fungi a guide to iden- tification. 4th ed, Washington DC: American Society for Microbiology, 2002.
4. Ataides FS, Chaul MH, El Essal FE, et al. Antifungal susceptibility patterns of yeasts and filamentous fungi isolated from nail infection. J Eur Acad Dermatol Ve- nereol 2012;26(12):1479-85.
5. Garg A, Venkatesh V, Singh M, et al. Onychomyco- sis in central India: a clinicoetiologic correlation. Int J Dermatol 2004;43(7):498-502.
6. Hashemi SJ, Gerami M, Zibafar E, et al. Onychomy- cosis in Tehran: mycological study of 504 patients. Mycoses 2010;53(3):251-5.
7. Pontes ZB, Lima Ede O, Oliveira NM, et al. Onyc- homycosis in João Pessoa City, Brazil. Rev Argent Microbiol 2002;34(2):95-9.
8. Faergemann J, Baran R. Epidemiology, clinical pre- sentation and diagnosis of onychomycosis. Br J Der- matol 2003;149(Suppl 65):1-4.

9. Ilkit M. Onychomycosis in Adana, Turkey: a 5-year study. Int J Dermatol 2005;44(10):851-4.
10. Aghamirian MR, Ghiasian SA. Onychomycosis in Iran: epidemiology, causative agents and clinical fea- tures. Ihon Ishinkin Gakkai Zasshi 2010;51(1):23-9.
11. Chadeganipour M, Nilipour S, Ahmadi G. Study of onychomycosis 2010;53(2):153-7. Isfahan, Iran. Mycoses