KALÇA ARTROPLASTİSİNDE VERTİKAL OFSET BELİRLENMESİNDE YENİ BİR RADYOLOJİK YÖNTEM : ASETABULOTROKANTERİK MESAFE ÖLÇÜMÜ
Öz
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamızda trokanter majör - asetabulum çatı mesafesi ölçümünün (ASTM) ekstremite uzunluk tayininde güvenli bir yöntem olup olmadığını araştırdık. Çalışmaya yaşları 18 ile 65 arasında değişen ve kalça patolojisi olmayan 202 hastanın 404 kalçası dahil edildi. Pelvis grafilerinde her bir kalça için ayrı ayrı ASTM ölçüldü. Ölçüm için temel 2 çizgi esas alındı: 1. Çizgi, her iki asetabulumun superiorunda yer alan en yüksek konveks subkondral noktaları birleştiren çizgidir. Trokanter majorların en yüksek kemik çıkıntılarını birleştiren çizgi ise 2. çizgidir. Bu iki çizgi arasında kalan ve trokanter major üzerinde ölçülen mesafe ise ASTM olarak tanımlandı. Ölçümler 2 ayrı yazar tarafından iki ayrı zaman diliminde yapıldı. Ölçümlerin gözlemci içi ve gözlemciler arası tutarlılığı her bir ölçüm için intra-class correlation coefficient (ICC) hesaplanarak değerlendirildi.
BULGULAR: Erkekler için sağ ASTM ortalama 27.6 ± 0.72 mm, sol ASTM 28.4 ± 0.7 mm; kadınlar için sağ ASTM ortalama 22.5 ± 0.56 mm, sol ASTM 22.7 ± 0.57 mm olarak bulunmuştur. Her bir gözlemcinin ardışık ölçümleri kendi içinde tutarlı bulundu (p<0.001). Her bir kalça için her iki gözlemcinin ölçümleri değerlendirildiğinde gözlemciler arası tutarlılık da yüksek bulundu (p<0.001). ASTM’nin yaş ile anlamlı derecede ters orantılı ilişkili olduğu saptandı (p<0.001). Kilo ve boy ile ASTM arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı.
SONUÇ: Elde ettiğimiz sonuçlara göre ASTM ölçümü tekrarlanabilir ve gözlemci içi ve gözlemciler arası güvenilirliği yüksek bir ölçümdür. Yöntem, trokanter minörü referans noktası olarak kullanmadığından, trokanter minör kaynaklı ofset ölçüm sorunlarından muaftır. Ancak asetabuler displazi benzeri patolojilerde kullanılamaz. ASTM ölçümünün, kalça vertikal ofset değerlendirilmesinde alternatif bir yöntem olarak kullanılabileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Kaynakça
- 1. Flecher X, Ollivier M, Argenson JN. Lower limb length and ofset in total hip arthroplasty. Orthop Traumatol Surg Res 2016, 102 (1 Suppl), 9-20.
- 2. Lakshmanan P, Ahmed SM, Hansford RG et al. Achieving the required medial ofset and limb length in total hip arthroplasty. Acta Orthop Belg 2008, 74(1), 49-53.
- 3. Pathak PK, Gupta RK, Meena HS et al. Limb length discrepancy after total hip arthroplasty: a systematic review. Int J Res Orthop 2018, 4(5), 690-7.
- 4. Edwards BN, Tullos HS, Noble PC. Contributory factors and etiology of sciatic nerve palsy in total hip arthroplasty. Clin Orthop 1987, 218, 136-141.
- 5. Matsuda K, Nakamura S, Matsushita T. A simple method to minimize limb-length discrepancy after hip arthroplasty. Acta Orthop 2006, 77(3), 375-9.
- 6. Austin MS, Hozack WJ, Sharkey PF et al. Stability and leg length equality in total hip arthroplasty. J Arthroplasty 2003, 18 (3 Suppl 1), 88-90.
- 7. Krishnan SP, Carrington RWJ, Mohiyaddin S et al. Common misconceptions of normal hip joint relations on pelvic radiographs. J Arthroplasty 2006, 21(3), 409-12.
- 8. Edgren W. Coxa plana. A clinical and radiological investigation with particular reference to the importance of the metaphyseal changes for the final shape of the proximal part of the femur. Acta Orthop Scand Suppl. 1965;(Suppl 84):1–129.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Klinik Tıp Bilimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Gökhan Maralcan
*
0000-0002-6127-9151
Türkiye
Uğur Yüzügüldü
0000-0002-3378-2497
Türkiye
Mehmet Nuri Konya
0000-0002-5877-8347
Türkiye
Murat Yeşil
0000-0003-4386-9120
Türkiye
Özal Özcan
0000-0002-2760-6761
Türkiye
İsmet Doğan
0000-0001-9251-3564
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
1 Temmuz 2020
Gönderilme Tarihi
25 Mart 2020
Kabul Tarihi
9 Nisan 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 21 Sayı: 3
