69 OLGU İLE ERİŞKİNLERDE GLUTEN SENSİTİF ENTEROPATİ
Öz
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışmada 2000-2012 yılları arasında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Bilim Dalında tanı konulan ve takipte olan 69 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların başvuru şikayetleri, fizik muayene bulguları, laboratuar bulguları, kemik mineral dansitometre incelemeleri, diyet uyumları, diyet uyumunu etkileyen faktörler değerlendirildi.
BULGULAR: Hastalarımızın 48 tanesi kadın, 21 tanesi erkek idi. Hastaların yaş ortalaması 35,6±11,4 (yaş aralığı 19-81) ve hastaların ortalama tanı yaşı 29,6±13,1 olarak saptandı. Major semptom diyare olup (%49,3), karın ağrısı (%18,8), kaşıntı (%4,3) diğer başvuru semptomları olarak göze çarpmaktaydı. Hastalık farklı laboratuar bulgularına yol açmakta olup en sık görülenler demir eksikliği anemisi (%63,8), folik asit eksikliği (%39,1), ALT yüksekliği (%11,6), hipokalsemi (%11,6) ve vitamin B12 eksikliği (%10,1) idi. Bu çalışmada gluten sensitif enteropatiye otoimmün hastalık eşlik etme sıklığı %24,6 olarak bulundu. En sık otoimmün hastalıklar Tip 1 Diyabetes Mellitus (%5,7) ve otoimmün tiroid hastalığı (%7,2) idi. Demir eksikliği anemisi (%60,9) ve osteoporoz (%37,5) en yaygın komorbid durumlardı. Hastaların 24 tanesinin (%34,8) diyet uyumu iyi iken, 38 tanesinin (%55) kısmi diyet uyumu olduğu saptandı.
SONUÇ: Gluten sensitif enteropati semptom ve bulgu spektrumunun geniş olması, atipik bulgularla seyredebilmesi, herhangi bir yaşta tanı konabilmesi nedeniyle tüm hekimleri ilgilendiren bir hastalıktır. Tanı gecikmesi hastalığın prognozunu olumsuz etkilemekte olup, uygun semptomlarda doktorlar gluten sensitif enteropatiyi akla getirmelidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Selimoğlu MA (Editör). Çölyak Hastalığı. 1.Baskı, İstanbul: Logos Yayıncılık. 2008:11-17.
- 2. De Saussure P, Joly F, Bouhnik Y. Contribution of autoantibody assays to the diagnosis of adulthood celiac disease. Joint Bone Spine. 2005;72(4):279-82.
- 3. Murray JA, Rubio-Tapia A, Van Dyke CT, et al. Mucosal atrophy in celiac disease: Extent of involvement, correlation with clinical presentation, and response to treatment. Clin Gastroenterol Hepatol. 2008;6(2):186-93.
- 4. Farrell RJ, Kelly CP. Celiac sprue and refractory sprue. Fordtran and Sleisenger Gastrointestinal and Liver Disease. 2002;2277-2306.
- 5. Green PHR, Stavropoulos SN, Panagi SG, et al. Characteristics of adult celiac disease in the USA: results of a national survey. Am J Gastroenterol. 2001;96(1):126-31.
- 6. Elsurer R, Tatar G, Simsek H, et al. Celiac disease in the Turkish population. Dig Dis Sci. 2005;50(1):136-42.
- 7. Fernández A, González L, de-la-Fuente J. Coeliac disease: Clinical features in adult populations. Rev Esp Enferm Dig. 2010;102(8):466-71.
- 8. Biemond I, Peña AS, Groenland F, Mulder CJ, Tytgat GN. Coeliac disease in The Netherlands: demographic data of a patient survey among the members of the Dutch Coeliac Society. Neth J Med. 1987;31(5-6):263-8.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Klinik Tıp Bilimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Filiz Yavaşoğlu
*
0000-0002-4017-4668
Türkiye
Ayşegül Özakyol
Bu kişi benim
0000-0003-0152-8651
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
17 Ekim 2022
Gönderilme Tarihi
8 Mart 2021
Kabul Tarihi
12 Ekim 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Cilt: 23 Sayı: 4
