The national anthem is an official work that expresses a nation's historical identity, sense of independence, and shared values within a symbolic musical structure. National anthems, which strengthen a sense of social belonging, are performed at state ceremonies and official events as a ritual display of national unity and solidarity. The Independence March is a unique poem that impressively reveals the Turkish nation's love for their country, desire for independence, and spirit of heroism. The poet of the Independence March, Mehmet Akif Ersoy, is one of the most important poets in Turkish literature. Known for his unique personality and deep patriotism, the poet has carved a lasting place in the Turkish nation's national consciousness with the Independence March. This work is not merely an anthem; it is also a masterpiece that tells the story of the Turkish nation's struggle for independence and the rebirth of a nation. Many composers are mentioned in the composition of the Independence March; however, Abdülkadir Töre's name is not found in these sources. In Abdülkadir Töre's violin method book, Usûl-i Ta‘lîm-i Keman, the notation of the İstiklal Marşı (Independence March), composed by him, was identified. Given the lack of any relevant literature on Abdülkadir Töre's İstiklal Marşı, it is believed that a musicological and prosodic examination of the work will make a significant contribution. In this research, data was obtained through document analysis, which examines written and visual sources, and examined in detail. The conceptual meaning of prosody is explained. Information about the composer, Abdülkadir Töre, is provided, and then the work's score is rewritten, and the Ottoman lyrics in the original score are transcribed into Latin script. The obtained data are evaluated to answer the research questions. The analysis reveals that the closed syllables in the work are composed prosodically completely appropriately, but there are discrepancies in the open syllables. The frequent use of dotted note values in the composition results in syllables that are unnecessarily prolonged. The use of ulama is limited, and the stress and pause applications appear proportionally balanced.
Milli marş, bir ulusun tarihsel kimliğini, bağımsızlık bilincini ve ortak değerler sistemini sembolik bir müzikal yapı içerisinde ifade eden resmî bir eserdir. Toplumsal aidiyet duygusunu güçlendiren milli marşlar, devlet törenleri ve resmî etkinliklerde ulusal birlik ve beraberliğin ritüel bir göstergesi olarak icra edilir. İstiklal Marşı, Türk milletinin vatan sevgisini, bağımsızlık arzusunu ve kahramanlık ruhunu etkileyici bir şekilde ortaya koyan benzersiz bir şiirdir. İstiklal marşının şairi Mehmet Akif Ersoy, Türk edebiyatının önemli şairlerinden biridir. Kendine has kişiliği, derin vatan sevgisi ile tanınan şair, İstiklal Marşı ile Türk milletinin ulusal bilincinde kalıcı bir yer edinmiştir. Bu eser, yalnızca bir marş değil, aynı zamanda Türk milletinin bağımsızlık mücadelesinin ve bir ulusun yeniden doğuş hikayesini anlatan bir baş yapıttır. İstiklal Marşının bestelenmesi sürecinde pek çok bestecinin adı geçmektedir; ancak Abdülkadir Töre’nin ismine bu kaynaklarda rastlanmamaktadır. Abdülkadir Töre’nin Usûl-i Ta‘lîm-i Keman adlı keman metodu kitabında, kendisinin bestelediği İstiklal Marşı’nın notası tespit edilmiştir. Literatürde Abdülkadir Töre'nin bestelediği İstiklal Marşı ilgili herhangi bir kaynağın bulunmamasından dolayı eserin müzikolojik ve prozodik açıdan incelenmesinin önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu araştırmada, yazılı ve görsel kaynakların incelendiği doküman analizi yöntemiyle veriler elde edilmiş ve detaylı bir şekilde incelenmiştir. Prozodinin kavramsal olarak ne manaya geldiği anlatılmıştır. Besteci Abdülkadir Töre hakkında bilgiler verilmiş ardından eserin notası yeniden yazılmış, orijinal notadaki Osmanlıca sözler de Latin harflerine çevrilmiştir. Elde edilen veriler, araştırma sorularına yanıt bulmak amacıyla değerlendirilmiştir. İnceleme sonucunda eserde kapalı hecelerin prozodik açıdan tamamen uygun şekilde bestelendiği, ancak açık hecelerde uyumsuzlukların bulunduğu görülmektedir. Bestede sıkça kullanılan noktalı nota değerleri, hecelerin gereğinden fazla uzamasına neden olmuştur. Ulama kullanımı sınırlı olup vurgu ve durgu uygulamaları ise oransal olarak dengeli görünmektedir.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türk Sanat Müziğinde Kompozisyon |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 19 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 13 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.26650/CONS2025-1768470 |
| IZ | https://izlik.org/JA75TW39SM |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 12 Sayı: 2 |