Schoenberg'in Suite in the Old Style for String Orchestra Eserinin Biçim Yönünden Barok Dönem Süit Yapısı ile Karşılaştırılması

Öz

Çalgısal bir tür olan süit, Barok döneme özgü dans formlarının modern müzik anlayışı çerçevesinde yeniden yorumlanmasıyla 19. yüzyılın sonlarında yeniden önem kazanmıştır. Bu yeniden ilgi, 20. yüzyılda özellikle neoklasik yönelimler bağlamında süit türüne yönelen bestecilerin eserlerinde belirginleşmiştir. 20. yüzyılda bu türe yönelen besteciler arasında yer alan Arnold Schoenberg’in 1934 tarihli Suite in the Old Style for String Orchestra eseri, bu ilginin dikkat çekici örneklerinden biridir. Bu çalışmanın amacı; Schoenberg’in söz konusu eserinde yer alan Minuet, Gavotte ve Gigue bölümlerini, Barok süit geleneğindeki örnekleriyle ilişkilendirerek bestecinin dans kökenli bölümlere biçimsel açıdan yaklaşımını ortaya koymak ve bu incelemeyi, süit türünün 20. yüzyıldaki dönüşümüne ilişkin genel bir çerçeve içinde, neoklasisizm bağlamında konumlandırmaktır. Çalışmanın kapsamı, eserdeki dans karakterli üç bölümün incelenmesiyle sınırlandırılmış; Ouverture ve Adagio bölümleri serbest karakterli yapıları nedeniyle kapsam dışında bırakılmıştır. Bu çalışma, nitel araştırma yaklaşımı temel alınarak yürütülmüştür. Araştırmanın kuramsal arka planını oluşturmak ve Schoenberg’in yaşam öyküsünü incelenen eser bağlamında sunmak üzere çalışmanın odağıyla ilgili kaynaklardan yararlanılmıştır. Ayrıca, çalışmanın konusu ile doğrudan ilişkili besteciye ait seçili mektuplar, notlar ve eleştiriler ile Barok süit örneklerinin ilgili dans bölümlerinin ve eserdeki dans karakterli bölümlerin biçimsel özellikleri doküman analizi yöntemi kapsamında incelenmiş ve elde edilen veriler betimsel araştırma yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular, Schoenberg’in Menuet, Gavotte ve Gigue bölümlerinde Barok süit geleneğinin temel biçimsel ve ritmik çerçevesini koruduğunu; ancak armonik dil ve tematik işleme bakımından bu çerçeve içindeki müzikal kurguyu daha yoğun ve esnek bir anlayışla dönüştürdüğünü göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Süit
• Barok Süit
• Neoklasisizm
• Arnold Schoenberg
• Suite in The Old Style for String Orchestra

Comparison of Schoenberg’s Suite in the Old Style for String Orchestra with the Baroque Period Structure in Terms of Form

Öz

The suite, an instrumental genre, regained prominence in the late 19th century through the reinterpretation of Baroque-era dance forms within the framework of modern musical understanding. This renewed interest in the genre became evident in the 20th century, particularly in the works of composers who turned to the suite genre in connection with neoclassical tendencies. Arnold Schoenberg’s 1934 Suite in the Old Style for String Orchestra is one of the notable examples of this renewed interest in the suite genre in the 20th century. The aim of this study is to present Schoenberg’s formal approach to the dance-derived movements by relating the Minuet, Gavotte, and Gigue movements in Schoenberg’s aforementioned work to examples from the Baroque suite tradition, and to briefly situate this examination within a general framework concerning the 20th-century transformation of the suite genre in the context of neoclassicism. The scope of the study is limited to the analysis of the three dance-charactered movements in the work; the Ouverture and Adagio movements are excluded due to their free-charactered structures. This study was directed based on a qualitative research method. To establish the theoretical background of the research and to present Schoenberg’s life story in relation to the work under examination, sources relevant to the focus of the study were consulted. In addition, selected letters, notes, and critiques by the composer that are directly related to the topic of the study, as well as the relevant dance movements from Baroque suite examples and the formal features of the dance-charactered movements in the work, were examined within the scope of document analysis, and the data obtained were evaluated using the descriptive research method. The findings indicate that, while Schoenberg preserves the basic formal and rhythmic framework of the Baroque suite tradition in the Minuet, Gavotte, and Gigue movements, he transforms the musical construction within this framework through a more intense and flexible approach in terms of harmonic language and thematic development.

Anahtar Kelimeler

• Suite
• Baroque Suite
• Neoclassicism
• Arnold Schoenberg
• Suite in the Old Style for String Orchestra

Kaynakça

1. Auner, J. (2003). A Schoenberg reader: Documents of a life. Yale University Press. google scholar
2. Berry, M. (2019). Arnold Schoenberg. Reaktion Books. google scholar
3. Berry, W. (1966). Form in music. Prentice-Hall. google scholar
4. Caplin, W. E. (1998). Classical form: A theory of formal functions for the instrumental music of Haydn, Mozart, and Beethoven. Oxford University Press. google scholar
5. Çakıcı Uzar, A. (2021). 20. YÜZYIL YENİ-KLASİKÇİLİK AKIMINDA BAROK ÜSLUP: M. RAVEL’İN “LE TOMBEAU DE COUPERİN” ÖRNEĞİ. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(40), 1-17. https://doi.org/10.21550/sosbilder.749366 google scholar
6. Frisch, W. (1999). Schoenberg and his world. Princeton University Press. google scholar
7. Gavotte. (1986). In S. Sadie (Ed.), The New Grove Dictionary of Music and Musicians (Vol. 9, pp. 591-593). Macmillan. google scholar
8. Gigue. (1986). In S. Sadie (Ed.), The New Grove Dictionary of Music and Musicians (Vol. 9, pp. 849-852). Macmillan. google scholar

9. Göklen, A. (2023). AMY BEACH “CHILDREN’S ALBUM OP. 36” PİYANO ALBÜMÜNÜN İNCELENMESİ. Afyon Kocatepe Üniversitesi Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, IX(18), 365-384. google scholar
10. Gözoğlu, Y. (2018). Yirminci yüzyılın neoklasik orkestra eserleri üzerine karşılaştırmalı bir araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, İzmir google scholar
11. Hodeir, A. (1966). The forms of music. New York: Walker and Company. google scholar
12. Karabey, M. (2018). 12 TON SİSTEMİNİN YARATICISI VE ÖĞRETMEN OLARAK ARNOLD SCHOENBERG. Fine Arts, 13(4), 91-104. google scholar
13. Leichtentritt, H. (1951). Musical forms. Harvard University Press. google scholar
14. Little, M., & Jenne, N. (2001). Dance and the Music of J. S. Bach. Bloomington: Indiana University Press. google scholar
15. MacDonald, M. (2008). Schoenberg (Master Musicians Series). Oxford University Press. google scholar
16. Minuet. (1986). In S. Sadie (Ed.), The New Grove Dictionary of Music and Musicians (Vol. 16, pp. 740-745). Macmillan. google scholar
17. Murphy, H. A. (1945). Form in music for the listener. New Jersey: Radio Corporation of America. google scholar
18. Onaran, İ. (2017). Stravinsky'nin müzikal stili ve viyolonsel-piyano için İtalyan süiti (Yayımlanmamış Sanatta Yeterlik Tezi). Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa. google scholar
19. Pamir, L. (1998). Müzikte Geniş Soluklar. İstanbul: Boyut Yayınları. google scholar
20. Ratner, L. G. (1980). Classic music: Expression, form, and style. New York: Schirmer Books. google scholar
21. Sachs, H. (2023). Schoenberg: Why he matters. New York: Liveright Publishing Corporation. google scholar
22. Say, A. (1994). Müzik Tarihi. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları. google scholar
23. Schoenberg, A. (1969). Structural Functions of Harmony (L. Stein, Ed.). New York: W. W. Norton & Company, s. 19. google scholar
24. Schoenberg, A. (1984). Style and idea: Selected writings of Arnold Schoenberg (L. Stein, Ed.). University of California Press. google scholar
25. Stein, Leon. (1979). Structure Style The Study and Analysis of Musical Forms. Summy-Birchard Inc. google scholar
26. Suite. (1986). In S. Sadie (Ed.), The New Grove Dictionary of Music and Musicians (Vol. 18, pp. 665–683). Macmillan. google scholar
27. Switkay, H. M. (2025). From the Baroque dance suite to the high classical symphony. International Journal of Literature and Arts, 13(4), 74-80. https://doi.org/10.11648/j.ijla.20251304.11 google scholar
28. Tovey, D. F. (1956). The forms of music. Cleveland and New York: The World Publishing Company. google scholar
29. Walton, C. W. (1974). Basic forms in music. United States of America: Alfred Publishing Co., Inc. google scholar
30. Britannica Kids. (n.d.). Edwin Olin Downes. Erişim tarihi: 16 Ağustos 2025, https://kids.britannica.com/students/article/Edwin-Olin- Downes/321766 google scholar
31. Downes, O. (1935, 13 Ekim). New suite by Arnold Schoenberg: Composition in old style for string orchestra. The New York Times. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2025, https://www.nytimes.com/1935/10/13/archives/new-suite-by-arnold-schoenberg-composition-in-old- style-for-string.html google scholar
32. Konservatorium Wien GmbH. (2015, 11 Haziran). Gesprächskonzert mit Werken von Arnold Schönberg und Witold Lutosławski [Etkinlik programı]. Konservatorium Wien. Erişim tarihi: 5 Eylül 2025, https://muk.ac.at/fileadmin/mediafiles/documents/Programme_2014-15/PH_Gespraechskonzert.pdf google scholar