Türkiye’de Yerel Yönetim Liderliği: Güncel Eğilimler Üzerine Bibliyometrik Analize Dayalı Bir Değerlendirme

Öz

Bu çalışma, 2010-2024 yılları arasında Türkiye’de yerel yönetimler ve liderlik temalarında üretilen akademik literatürü bibliyometrik analiz yöntemleriyle inceleyerek; yayın yılları, dergi/enstitü isimleri, yazar iş birlikleri, anahtar kelime eşleşmeleri, çalışmalarda benimsenen amaçlar ve yöntemsel tercihler gibi bilimsel üretim dinamiklerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Yerel yönetimlerde liderlik başlığı altında şekillenen bu literatür; dönüşümcü, otantik ve hizmetkar liderlik tipolojileri ile ilişkilendirilmiştir. Veri seti, ULAKBİM, DergiPark ve YÖK Ulusal Tez Merkezi üzerinden erişilen 57 çalışma temelinde oluşturulmuştur. Analiz sonucunda, dönüşümcü liderlik özellikle değişim yönetimi ve motivasyon kavramlarıyla; otantik liderlik güven, etik ve şeffaflıkla; hizmetkâr liderlik ise topluma hizmet, sadakat ve empati ekseninde değerlendirilmiştir. Çalışmaların önemli bir bölümü nicel araştırma yöntemlerine dayansa da yöntemsel çeşitliliğin sınırlı olduğu gözlemlenmiştir. Bu durum, ilerleyen araştırmalar için daha fazla nitel ve karma yöntem önerisini gündeme getirmektedir. Elde edilen bulgular, Türkiye’de yerel yönetimlerin liderlik yaklaşımlarına dair gelişen akademik ilginin yönünü ve odak noktalarını göstermesi bakımından literatüre anlamlı bir katkı sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Liderlik
• yerel yönetimlerde liderlik
• yerel yönetimler
• belediyeler
• bibliyometrik analiz

Leadership in Local Governments in Turkey: A Bibliometric Assessment of Current Trends

Öz

This study aims to examine the literature produced between 2010 and 2024 on the themes of local governments and leadership through bibliometric analysis methods. The research identifies scientific production dynamics such as publication years, journal/institution names, author collaborations, keyword co-occurrences, research objectives, and methodologies. The literature shaped under the theme of leadership in local governments is associated with transformational, authentic, and servant leadership typologies. The dataset is based on 57 studies accessed through ULAKBİM, DergiPark, and the National Thesis Center of the Council of Higher Education (YÖK). The analysis reveals that transformational leadership is particularly linked with concepts such as change management and motivation; authentic leadership with trust, ethics, and transparency; and servant leadership with public service, loyalty, and empathy. Although a significant portion of the studies employ quantitative research methods, a lack of methodological diversity has been observed. This highlights the need for more qualitative and mixed-method approaches in future studies. The findings offer meaningful contributions to the literature by demonstrating the direction and focal points of the growing academic interest in leadership approaches within local governments in Türkiye.

Anahtar Kelimeler

• Leadership
• leadership in local governments
• local governments
• municipalities
• bibliometric analysis

Kaynakça

1. Abels, M. (1996). The Local Government Manager as a Transformational Leader. Journal of Leadership Studies, 3(3), 96–109. https://doi.org/10.1177/107179199700300310
2. Ağca, A. T., & Kayapınar, E. (2024). Yerel Yönetimler ve Halkla İlişkiler: Web of Sceince’de Taranan Çalışmaların Bibliyometrik Analizi. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi, 24, 127-145.
3. Ağcasulu, H., & Yavuz, İ. S. (2021). Yerel Yönetimler ve Bütçe İlişkisine Yönelik Akademik Çalışmaların Bibliyometrik Analizi. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 13(24), 104-121. https://doi.org/10.20990/kilisiibfakademik.890718
4. Ahmed, A. (2007). Governance: The Local Government Perspective. New Delhi: Centre for Good Governance.
5. Akman, E. (2019). Yerel Yönetimlerde Dönüştürücü ve Etkileşimci Liderlik: Isparta Belediyesi Çalışanları Üzerine Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(1), 101-117.
6. Aktaş, İ. (2019). Mahalli İdarelerde Politik Beceriler İş Gücü Atikliği ve Liderlik Stili Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
7. Albayrak, A. (2018). Yerel Yönetimlerde Liderlik ve Başkanın Seçmen Üzerindeki İmajı -Isparta Örneği- (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
8. Altun, K. (2021). Farklı Liderlik Tarzlarının Psikolojik Sermaye Açısından Karşılaştırılması: İBB Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul, Aydın Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.

9. Amegayibor, G. K. (2021). Leadership Styles And Employees' Performance: A Case Of Family-Owned Manufacturing Company, Cape Coast. International Journal of Financial Accounting and Management, 3(2), 149-164. https://doi.org/10.35912/ijfam.v3i2.624
10. Avcı, Ö. & Aydoğdu, İ. (2019). Belediye Başkanı Adaylarının Liderlik Algıları: Bir Vaka İncelemesi. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 11(1), 71-82.
11. Avolio, B. J., & Gardner, W. L. (2005). Authentic Leadership Development: Getting To The Root Of Positive Forms Of Leadership. The Leadership Quarterly, 16(3), 315–338. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2005.03.001
12. Aykanat, Z. & Çalışkan, M. (2019). Dönüştürücü Liderlik ve Örgütsel Yenilikçilik Arasındaki İlişki: Bir Kamu Kurumu Örneği. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(20), 829-857. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2019.035
13. Azanza, G., Moriano, J.A., & Molero, F. (2013). Authentic Leadership And Organisational Culture As Drivers Of Employees’ Job Satisfaction. Journal of Work and Organizational Psychology, 29 (2), 45-50.
14. Back, H., Heinelt, H. & Magnier, A. (2006). Political Leaders in the Changing Context of Local Democracy. Berlin: The European Mayor.
15. Barbuto, J. E., & Wheeler, D. W. (2006). Scale Development And Construct Clarification Of Servant Leadership. Group & Organization Management, 31(3), 300–326. https://doi.org/10.1177/1059601106287091
16. Bardhan, P. & Mookherjee, D. (2006). Decentralization and Local Governance in Developing Countries: A Comparative Perspective. London: MIT Press Cambridge.
17. Barlı, Ö. (2008). Davranış Bilimler ve Örgütlerde Davranış, İstanbul: Aktif Yayınevi.
18. Bass, B. M. (1990). From Transactional To Transformational Leadership: Learning To Share The Vision. Organizational Dynamics, 18(3), 19–31. https://doi.org/10.1016/0090-2616(90)90061-S
19. Bass, B. M. (2000). The Future Of Leadership İn Learning Organizations. Journal of Leadership Studies, 7(3), 18-34. https://doi.org/10.1177/107179190000700
20. Bass, B. M. & Riggio, E. R. (2006). Transformational Leadership. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
21. Batmaz, N. Y. & Gürer, A. (2016). Dönüştürücü Liderliğin Çalışanların İçsel Motivasyonu Üzerindeki Etkisi: Yerel Yönetimlerde Karşılaştırmalı Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(2), 477-492.
22. Bayraktar, U. (2011). Local Leadershıp As A Personal Characterıstıc: A Comparison Of Two Turkish Mayors. EUL Journal of Social Sciences, 2(1), 22-54.
23. Beshi, T. D. & Kaur, R. (2020). Public Trust in Local Government: Explaining the Role of Good Governance Practices. Public Organization Review, 20 (1), 337-350. https://doi.org/10.1007/s11115-019-00444-6
24. Bıçak, S. & Gül, S. (2023). Best-Worst Method ile Yerel Yönetimlerde Liderlik Tarzının Belirlenmesi: Bir Büyükşehir Belediyesi Örneği. Beykent Üniversitesi Fen ve Mühendislik Dergisi, 16(1), 20-40. https://doi.org/10.20854/bujse.1364197
25. Bıçak, S. & Gül, S. (2023). Dematel İle Yönetici Değişim Nedenlerinin Analizi: Bir Büyükşehir Belediyesi Örneği. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 24(2), 513-537. https://doi.org/10.31671/doujournal.1259802
26. Bitkin, E. Ç. (2017). Yerel Yönetimlerde Çalışanların Motivasyonunda Liderliğin Önemi: Tunceli İli Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Munzur Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tunceli.
27. Blair, R. F. & Starke, M. (2017). The Emergence of Local Government Policy Leadership: A Roaring Torch or a Flickering Flame? State & Local Government Review, 49(4), 275-284. https://doi.org/10.1177/0160323X177542
28. Brown, M. E., & Treviño, L. K. (2006). Ethical Leadership: A Review And Future Directions. The Leadership Quarterly, 17(6), 595–616. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2006.10.004
29. Burns, J. M. (1978). Leadership. New York: Harper & Row.
30. Bussu, S. ve Bartels, K.P. (2014). Facilitative Leadership And The Challenge Of Renewing Local Democracy İn Italy: Facilitative Leadership And Local Democracy İn Italy. International Journal of Urban and Regional Research, 38(6), 2256-2273. https://doi.org/10.1111/1468-2427.12070
31. Cerny, P. G. (1988). The Process Of Personal Leadership: The Case Of De Gaulle. International Political Science Review, 9, 131–142. https://doi.org/10.1177/019251218800900205
32. Cihan, E. F. (2011). Türkiye’de Metropoliten Siyasal Liderlik (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
33. Ciulla, J.B. (2004). Ethics, the Heart of Leadership. Praeger.
34. Coşkunlar, E. (2011). Belediyelerde Yöneticilerin Hizmetkar Liderlik Rollerine İlişkin Personel Görüşleri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eskişehir.
35. Çelik, C. (2024). Yerel Yönetimlerde Liderlik Tarzlarının Örgütsel Muhalefete Etkisi: Avcılar Belediyesi Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
36. Çetin, S., Giderler, C. & Efeoğlu, E. (2012). Dönüşümcü Liderliğin Örgütsel Vatandaşlık Davranışına Etkisi: Türkiye’de Yerel Yönetimlere Dair Uygulamalı Bir Araştırma. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(24). 31-52.
37. Çinel, M. O. & Karaman, G. (2021). Belediye Çalışanlarının Hizmetkâr Liderlik ve Toplam Kalite Yönetimi Algıları; Giresun Belediyesi Örneği. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 11(22), 1262-1278.
38. Çinkılıç, Y. (2016). İşyerinde Adaletin Duygusal Emek Üzerine Etkisinin Ölçülmesinde, Lider Desteğinin Aracılık Rolü: İzmir İlindeki Yerel Yönetim Çalışanları Üzerinde Bir Uygulama (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Türk Hava Kurumu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
39. David, J. & Thilagaraj, A. (2022). Transformational Leadership Theory -A Critical Analysis with reference to Banking Sector. Webology, 19(2), 152-159.
40. Delibalta, A. F. (2024). Liderliğin Devam Ettirilmesinde Holistik Bellek Siyasetinin Rolü: Yerel Yönetimler Örneği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
41. Demirel, E. T. (2016). Gelişmekte Olan Bir Demokrasinin Penceresinden Hizmetkâr Liderlik Seçmen Bağlılığı İlişkisinin Sınanması: Türkiye Trb-1 Bölgesi Yerel Yönetimler Örneği. Fırat Üniversitesi Harput Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-38.
42. Demirel, E. T., Yatkın, A., Düşükcan, M., Derin, N., Çakınberk, A., & Güven, M. (2012). Yerel Siyasetin Liderleri Olan Belediye Başkanlarına Yönelik Hizmetkâr Liderlik Ölçeği Uyarlama Çalışması. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 3(2), 67-83.
43. Demirel, E. T., Yatkın, A., Düşükcan, M., Derin, N., Çakınberk, A., & Güven, M. (2013). Seçilmişler Hükümdara Dönüşüyor mu?: Yerel Siyasetçilere Yönelik Hükümdar Liderlik Ölçeği Geliştirme Çalışması. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 4(2), 1-17.
44. Demirler, S. (2024). Çağın Yükselen Liderliği: Hizmetkâr Liderlik Literatürünün Bibliyometrik Analizi. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 9(25), 612-630. https://doi.org/10.25204/iktisad.1519745
45. Demirtaş, E. (2023). Liderlik Nitelikleri Bakımından Kadın Kamu Yöneticileri: Bursa İlindeki Yerel Yönetim Birimlerinde Nitel Bir Araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bursa.
46. Denhardt, R.B., & Denhardt, J.V. (2015). The New Public Service: Serving, Not Steering. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315709765
47. Doğan, T. G., Doğan, S., & Aykan, E. (2021). Liderlik Tarzlarının Bibliyometrik Analizi. Erciyes Akademi, 35(1), 161-189.
48. Doğanay, A. & Şen, E. (2016). Liderlik Tarzlarının Çalışanların Bağlılık Seviyesi ve Performansına Etkisi: Başakşehir Belediyesinde Bir Uygulama. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 324-348. https://doi.org/10.17828/yalovasosbil.289026
49. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., & Lim, W. M. (2021). How To Conduct A Bibliometric Analysis: An Overview And Guidelines. Journal Of Business Research, 133, 285–296. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2021.04.070
50. Dos Santos, E.A., Sallaberry, J.D., & Mendes A.C.A. (2022). The İnfluence Of Telework And Management Controls On The Congruence Of Civil Servant Objectives. Revista de Gestão, 29(3): 287-299. https://doi.org/10.1108/REGE-07-2021-0137
51. Dougall, D., Lewis, M. & Ross, S. (2018). Transformational Change in Health and Care: Reports From The Field. London: The King`s Fund.
52. Downton, J. V. (1973). Rebel leadership: Commitment And Charisma İn The Revolutionary Process. Free Press.
53. Erdemir, A. C. (2022). Kamu Örgütlerinde Liderlik ve Güç Mesafesi İlişkisi: Pamukkale Belediyesi Üzerine Bir İnceleme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
54. Eren, V., Kılıç, S. & Özel, M. (2010). Seçmenlerin Kent Belediye Başkanlarında Aradığı Nitelikler: Niğde Belediyesi Örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 34, 1-22.
55. Erul, E. E. (2024). Yerel Yönetimlerdeki Liderlerin Liderlik Tarzları ile Kişilik ve Beğenilme Özelliklerinin Siyasal Pazarlama Uygulamalarına Etkileri (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
56. Erul, E. E. & Zerenler, M. (2024). Liderlik Tarzlarının Siyasal Pazarlama Uygulamalarına Etkileri. Akşehir Sosyal Meslek Yüksekokulu Dergisi, 17, 126-141.
57. EY. (2021). Will Governments Return To The Past Or Nurture A Digital Future? Ernst & Young Global. https://www.ey.com/en_it/insights/government-public-sector/will-governments-return-to-the-past-or-nurture-a-digital-future
58. Foreman, S. D., & Godwin, M. L. (2014). Local Politics And Mayoral Elections İn 21st Century America: The Keys To City Hall. Routledge.
59. Gardner, W. L., Avolio, B. J., Luthans, F., May, D. R., & Walumbwa, F. (2005). Can You See The Real Me? A Self-Based Model Of Authentic Leaders And Follower Development. The Leadership Quarterly, 16 83), 343-372. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2005.03.003
60. Gardner, W. L., Cogliser, C. C., Davis, K. M., & Dickens, M. P. (2011). Authentic Leadership: A Review Of The Literature And Research Agenda. The Leadership Quarterly, 22(6), 1120–1145. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2011.09.007
61. Genç, N. F. & Alayoğlu, N. (2016). Yöneticilerin Liderlik Tarzları İle Astlarına Güvenleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: İstanbul Belediyeleri Üzerinde Bir Araştırma. İşletme & Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(2), 34-44. DOI:10.20525/ijrbs.v5i2.423
62. Genç. N. F. (2016). Belediyelerdeki Orta Kademe Yöneticilerin Liderlik Tarzlarının Çalışanlara Güven ile İlişkisi ve Bir Araştırma: İstanbul Belediyeleri Örneği Geliştirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
63. Gergen, D. (1999). The Defining Moment – Leadership and the New Millennium. www.govtech.net/magazine/local.us/novemebr99/cover2.phtml, November.
64. Görgün, A. (2023). Hizmetkar Liderliğin Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerine Etkisinde Lidere Güvenin Aracı Rolü: Çukurova Bölgesi Büyükşehir Belediyeleri Üzerine Bir Uygulama (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
65. Graham, J. W. (1991). Servant-Leadership İn Organizations: İnspirational And Moral. Leadership Quarterly, 2, 105-119. https://doi.org/10.1016/1048-9843(91)90025-W
66. Gül, M. A. (2015). Yerel Yönetimlere Yönelik Liderlik Modelinin Geliştirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
67. Hartley, J. & Manzie, S. (2020). It’s Every Breath We Take Here: Political Astuteness And Ethics İn Civil Service Leadership Development. Public Money and Management, 40(8): 569-578. https://doi.org/10.1080/09540962.2020.1777704
68. Heberlig, E. S., Leland, S. & Swindell, D. (2017). American Cities and the Politics of Party Conventions. New York: State University of New York Press.
69. Hotamışlı, M., & Efe, D. (2015). Duygusal Zekâ ve Liderlik İlişkisi Bağlamındaki Çalışmaların Bibliyometrik Analiz ile İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 101-121.
70. Huxham, C. (2003), Theorizing collaboration practice. Public Management Review, 5(3), 401-423. https://doi.org/10.1080/1471903032000146964
71. İnce, M. (2018). Türkiye’de Yerel Yönetimlerde Dönüştürücü Liderlik Algısı Üzerine Bir Uygulama: Kars Belediyesi Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ardahan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ardahan.
72. İraz, R. & Ata. N. (2020). Otantik Liderliğin Belediye Çalışanlarının Performansına Etkisinde Pozitif Psikolojik Sermayenin Rolü. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(27), 288-318.
73. John, P., & Cole, A. (1999). Political Leadership in the New Urban Governance: Britain and France Compared. Local Government Studies, 25, 98-115.
74. Kan, M. E. (2017). Yerel Yönetimlerde Liderlik ve Örgüt İkliminin Bireyel Yenilikçi Davranış ve Tenilik İstekliliği ile İlişkisi: Tra1 Bölgesi Yerel Yönetimlerinde Bir Uygulama (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
75. Karaburç, A. E. (2022). Belediyelerde Yöneticilerin Etik Liderlik Davranışlarının Çalışanların Birey-Örgüt Uyumu Üzerindeki Etkileri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nevşehir.
76. Karaca, G. (2019). Belediye Başkanlarının Liderlik Özellikleri ve Çalışanların Motivasyonu Üzerine Etkileri (Bodrum ve Milas Belediyeleri Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
77. Karayel, M. (2016). Örgütsel Destek, Lider Desteği Ve Sosyal Desteğin İş Performansına Etkisinde Lider-Üye Etkileşiminin Aracılık Rolü: Yerel Yönetimler Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Türk Hava Kurumu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
78. Kingdon, J. (2003). Agendas, Alternatives, And Public Policies. Londra: Longman Press.
79. Kiser, L., & Ostrom, E. (2000) The Three Worlds Of Action: A Metatheoretical Synthesis Of İnstitutional Approaches. M. McGinnis (Eds,) Polycentric Games and Institutions. (ss. 56–88) . Michigan: Michigan University Press.
80. Köse, H. D. (2021). Yeni Kamu İşletmeciliği ve Güçlü Belediye Başkanı: Adana, Eskişehir ve Şanlıurfa Örnekleri. Kent Araştırmaları Dergisi, 12(32), 650-675. https://doi.org/10.31198/idealkent.795207
81. Köseoğlu, D. (2019). Liderlik Tiplerinin İnsan Kaynakları Yönetimini Algılamaya Etkisi: Yerel Yönetimlerde İnsan Kaynakları Yöneticileri Üzerinde Bir Araştırma (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
82. Kurtçuoğlu, M. (2023). Otantik Liderlik Davranışlarının Örgütsel Özdeşleşme ve Örgütsel Destek Üzerindeki Etkisi: Büyükşehir Belediye Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bandırma On Yedi Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
83. Labrague, L.J., Al Sabei, S. D., Al Rawajfah, O. M., & Abualrub, R. F. (2021). Authentic Leadership And Nurses' Motivation To Engage İn Leadership Roles: The Mediating Effects Of Nurse Work Environment And Leadership Self‐Efficacy. Journal of Nursing Management, 29(12), 1-9. https://doi.org/10.1111/jonm.13448
84. Lichtenstein, B. (2011). From ethical consideration to practical application in policy and practice. Journal of Business Ethics, 103(2), 221-227.
85. Liden, R. C., Wayne, S. J., Zhao, H., & Henderson, D. (2008). Servant Leadership: Development Of A Multidimensional Measure And Multi-Level Assessment. The Leadership Quarterly, 19(2), 161–177. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2008.01.006
86. Luthans, F., & Avolio, B. (2003). Authentic Leadership Development. In K. Cameron, J. Dutton, & R. Quinn (Eds.), Positive organizational scholarship (ss. 241-258). San Francisco, CA: Berrett-Koehler.
87. Luthans, F., Avolio, B. J., Avey, J. B., & Norman, S.M. (2007). Positive Psychological Capital: Measurement And Relationship With Performance And Satisfaction. Personnel Psychology, 60(3), 541-572. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.2007.00083.x
88. Maak, T., & Pless, N. M. (2006). Responsible Leadership İn A Stakeholder Society – A Relational Perspective. Journal of Business Ethics, 66(1), 99–115. DOI:10.1007/s10551-006-9047-z
89. Majone, G. (2008). From the Positive to the Regulatory State: Causes and Consequences of Changes in the Mode of Governance. Camcridge: Cambridge University Press.
90. Morin, G. & Talbot, D. (2023) Ethical Leadership İn A Complex Environment: A Case Study On Nunavik Health Organization. Business Ethics the Environment & Responsibility, 32(2),582–598.
91. Mouritzen, P. E. ve Svara, J. H. (2002). Leadership at the Apex: Politicians and Administrators in Western Local Governments. Pittsburgh: PA, University of Pittsburgh Press.
92. Nalcı, M. M., & Arıbaş, N. N. (2023). Yerel Yönetim ve Pazarlama Konularının Birlikte Çalışıldığı Yayınların Bibliyometrik Analizi. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 14(1), 323-345. https://doi.org/10.54688/ayd.1241136
93. Nanus, B. (1992). Visionary Leadership: Creating a Compelling Sense of Direction for Your Organization. Jossey-Bass.
94. Ng, K. Y., Koh, C. S., & Goh, H. C. (2008). The Heart Of The Servant Leader. Leader’s Motivation-To-Serve And İts İmpact On LMX And Subordinates’ Extra-Role Behavior. In G. B. Graen & J. A. Graen (Eds.), Knowledge-driven corporation- complex creative destruction (ss. 125-144). Charlotte, NC: Information Age.
95. OECD. (2020). The COVID-19 Crisis And The Transformation Of Public Administration. Organisation for Economic Co-operation and Development. https://www.oecd.org/coronavirus/policy-responses/the-covid-19-crisis-and-the-transformation-of-public-administration
96. Orr, K. (2004). If Mayors Are The Answer, Then What Was The Question? Local Government Studies, 30(3), 331–344. https://doi.org/10.1080/0300393042000310426
97. Osborne, S. P. (2006). The New Public Governance? Public Management Review, 8(3), 377–387. https://doi.org/10.1080/14719030600853022
98. Osman Kürşat Acar, O. K., Okyay, V. Al. & Koç, M. (2017). Isparta’daki Belediye Başkanlarının Dönüşümcü Liderlik Vasıfları Üzerine Nitel Bir Araştırma. Türk & İslam Dünyası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(13), 222-238.
99. Önal, E. (2016). Belediyelerde Yöneticilerin Liderlik Tarzlarına İlişkin Çalışan Düşüncelerinde Çalışanların Demografik Özelliklerinin Farklılaştırıcı Etkileri: İstanbul Belediyeleri Üzerine Bir Uygulama (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Nişantaşı Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
100. Romme, A.G.L., van de Loo, H. & Dankbaar, B. (2022). How to control civil servants: Designing and testing a solution informed by game theory. Administrative Sciences, 12(2): 53. https://doi.org/10.3390/admsci12020053
101. Rüzgâr, N., Odabaşoğlu, A. N. & Özkan, B. (2019). Belediye Başkanlarının Hizmet Yönelimli Liderlik Tarzları ile Şehir Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişki. IBAD Sosyal Bilimler, 5, 598-614. https://doi.org/10.21733/ibad.648394
102. Saç, Ö. (2019). Liderlik Tarzları ve Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki ve Bu İlişkiye Örgüt Kültürünün Aracılık Etkisi: Bir Kamu İktisadi Teşekkülü ve Bağlı İşletmelerinde Uygulama (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
103. Sendjaya, S., & Sarros, J. C. (2002). Servant Leadership: Its Ori- Gin, Development, And Application İn Organizations. Journal of Leadership & Organizational Studies, 9 (2), 57-64. https://doi.org/10.1177/107179190200900205
104. Senger, N. (2021). Yöneticilerin Dönüştürücü Liderlik Davranışlarının Örgütsel Sessizlik ve Örgütsel Adalet ile İlişkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
105. Snyder, C. R., & Lopez, S. J. (2007). Positive Psychology: The Scientific And Practical Explorations Of Human Strengths. Thousand Oaks, CA: Sage.
106. Steinmann, B., Klug, H. J. P., & Maier, G. W. (2018). The Path Is the Goal: How Transformational Leaders Enhance Followers Job Attitudes and Proactive Behavior. Frontiers in Psychology, 9, 23-38. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.02338
107. Stone, G. A. & Paterson, K. (2005). Servant Leadership Research Roundtable. Virginia: School of Leadership Studies Regent University.
108. Tahar, A. & Abdilla, M. A. (2021). The Influence of Leadership Style on Managerial Performance of Village Governments with Motivation as Mediation. Journal of Economics and Business, 4(1), 157-169. https://doi.org/10.31014/aior.1992.04.01.328
109. Taşlıyan, M., Çiçeklioğlu, H. & Bıyıkbeyi, T. (2017). Paternalist Liderlik ve Örgütsel İletişim Arasındaki İlişki: Doğu Akdeniz Bölgesinde Bir Belediye Örneği. ASSAM, 4(8), 70-87.
110. Tetik, S. (2014). Yerel Yönetimler Açısından Dönüştürücü Liderlik: Belediye Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 21(1), 267-280. https://doi.org/10.18657/yecbu.93531
111. Topaloğlu, C. (2016). Hizmetkar Liderliğin Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerindeki Etkisinde İş Tatmininin Aracı Rolü: Belediyeler Üzerinde Bir Uygulama (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
112. Topaloğlu, C. & Yalçıntaş, M. (2017). Yerel Yönetimlerde Hizmetkar Liderlik Davranışları ile Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve İş Tatmini Arasındaki İlişki. Küresel İş Araştırmaları Kongresi Dergisi. 3.
113. Topbaş, M. E. (2022). Yerel Yönetimlerde Lider-Üye Etkileşiminin İş Performansı ve Örgütsel Bağlılığa Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Eskişehir, Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
114. Toprak, Z. (2011). Yerel Yönetimlerde Başkanın Politik Lider Rolü. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 69(1-2). 299-315.
115. Turan, A. & Songur, L. (2016). Belediye Çalışanları Bakış Açısıyla Paternalist Liderlik: Şereflikoçhisar Belediye Çalışanları Üzerine Bir Uygulama. ÇKÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(2), 63*96.
116. Turhan, Y. (2022). Yerel Yönetim Örgütlerinde Faaliyet Gösteren Yöneticilerin Liderlik Özellikleri: Bursa Büyükşehir Belediyesi Kapsamında Nitel Bir Araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bursa.
117. UNDP. (2022). Digital Transformation Of Public Services İn The Post-COVID Era. United Nations Development Programme. https://www.undp.org/publications/digital-transformation-public-services-post-covid-era
118. Van Dierendonck, D. (2011). Servant Leadership: A Review And Synthesis. Journal of Management, 37 (4), 1228-1261. https://doi.org/10.1177/0149206310380
119. Vigoda-Gadot, E. (2007). Leadership Style, Organizational Politics, And Employees' Performance: An Empirical Examination Of Two Competing Models. Personnel Review, 36(5), 661–683. https://doi.org/10.1108/00483480710773981
120. Walumbwa, F. O., Avolio, B. J., Gardner, W. L., Wernsing, T. S., & Peterson, S. J. (2008). Authentic Leadership: Development And Validation Of A Theory-Based Measure. Journal of Management 34(1), 89-126. https://doi.org/10.1177/0149206307308913
121. Warm, D. (2011). Local Government Collaboration for a New Decade: Risk, Trust, and Effectiveness. State and Local Government Review, 43(1), 60-65. https://doi.org/10.1177/0160323X11400436
122. Wikstrom, N. (1979). The Mayor As A Policy Leader İn The Council-Manager Form Of Government: A View From The Field. Public Administration Review, 39, 270–76. https://doi.org/10.2307/975952
123. Winton, B. G., Whittington, J. L. & Meskelis, S. (2022). Authentic Leadership: Making Meaning And Building Engagement. European Business Review, 34(5), 689-705. https://doi.org/10.1108/EBR-01-2022-0020
124. Yılmaz, O. K. (2019). Belediye Üst Kademe Yöneticilerinin Liderlik ve Mesleki Bilgi Kapasitelerinin Geliştirilmesine Yönelik Bir Araştırma ve Eğitim Programı Önerisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 14(3), 729-752. https://doi.org/10.17153/oguiibf.499715
125. Yörük, D. & Dündar, S. (2011). Türkiye’deki Yerel Yöneticilerin Benimsedikleri Lı̇derlik Tarzlarına Göre Boyun Eğici Davranışlarının İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(1), 93-106.
126. Yörük, D., Dündar, S. & Topçu, B. (2011). Türkiye’deki Belediye Başkanlarının Liderlik Tarzı ve Liderlik Tarzını Etkileyen Faktörler. Ege Akademik Bakış Dergisi, 11(1), 103-109.
127. Yuyao, L., Zhi, G & Baomin, G. (2024). Cultivating Ethical Leadership Through Legal Thinking: Strategies to Enhance Local Autonomy. Lex localis , 22(1), 109-124. https://doi.org/10.52152/22.1.109-124(2024)
128. Yücel, R., Yücel, Ş. & Kılınç, E. (2024). Duygusal Zekâ ve Hizmetkâr Liderlik Farkındalık Araştırması: Yahşihan Belediyesi Örneği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(153), 16-33. https://doi.org/10.29228/ASOS.7626