Türkiye’de Toksik Liderlik Alanındaki Akademik Yayınların Gelişimi ve Eğilimleri: Bibliyometrik Bir Analiz

Öz

Bu çalışmanın amacı, ulusal yazında toksik liderlik konusundaki tez ve makalelerin genel eğilimlerini bibliyometrik analiz yöntemiyle ortaya koymaktır. Bu amaçla Ulusal Tez Merkezi ve TR Dizin veri tabanı taranarak başlığı veya anahtar kelimesinde “toksik liderlik” kavramı geçen 105 çalışma araştırmaya dahil edilmiştir. Bulgulara göre, ulusal yazında toksik liderlik konusunda ilk tez çalışmasının 2013, ilk makale çalışmasının ise 2015 yılında yapıldığı, en sık kullanılan anahtar kelimenin toksik liderlik olduğu, en çok tez yapan üniversitelerin İstanbul Sabahattin Zaim ve Beykent Üniversiteleri olduğu, en çok İşletme Anabilim Dalında tez çalışmasının yapıldığı tespit edilmiştir. En çok yayın yapan dergi ise, Tarih Okulu dergisidir. Ayrıca sonuçlar, araştırmaya dahil edilen çalışmalarda kullanılan araştırma yöntemleri, enstitülere göre dağılım, akademik unvanlara göre dağılım, tezlerin sayfa sayıların göre dağılımı, yazar sayısı, yazım dili ve çalışma türleri gibi alanları ele alarak gelecek araştırmalar için yönlendirici bilgiler sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Toksik Liderlik
• Ulusal Yayın
• Bibliyometrik Analiz

The Development and Trends of Academic Publications on Toxic Leadership in Turkey: A Bibliometric Analysis

Öz

The purpose of this study is to identify the overall trends of theses and articles on toxic leadership in the national literature by employing bibliometric analysis. For this purpose, the National Thesis Center and TR Dizin databases were searched, and 105 studies whose titles or keywords included the concept of “toxic leadership” were included in the research. The findings indicate that the first thesis addressing toxic leadership in the national literature was completed in 2013, while the first journal article was published in 2015. “Toxic leadership” emerged as the most frequently used keyword. Istanbul Sabahattin Zaim University and Beykent University were identified as the institutions producing the highest number of theses, and the majority of theses were conducted within the Department of Business Administration. The journal with the highest publication output was Tarih Okulu. Furthermore, the results offer insights that may guide future research by examining aspects such as the research methods employed, distributions across institutes, academic titles of authors, thesis length in terms of page numbers, number of authors, language of publication, and types of studies included in the analysis.

Anahtar Kelimeler

• Toxic Leadership
• National Publications
• Bibliometric Analysis

Kaynakça

1. Akbulut, D., & Yavuz, E. (2022). Örgütlerde toksik liderlik davranışı: Betimsel içerik analizi. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 5(2), 107–122. https://doi.org/10.52848/ijls.1097752
2. Arıbaş, N. (2021, 10–12 Nisan). Türkiye'de yapılan toksik liderlik çalışmalarının içerik analizi. ASEAD 7. Uluslararası Sosyal Bilimler Sempozyumu (Özet bildiri). Kemer, Antalya, Türkiye.
3. Bayrakçı, E. (2017). Zehirli liderlik, örgütsel zehirlenme ve zehirlenmeyi gidermede ifşa olasılığı üzerine nitel bir araştırma. Route Educational and Social Science Journal, 4(18), 34–56. https://doi.org/10.17121/ressjournal.767
4. Çelebi, N., Güner, H., & Yıldız, V. (2015). Toksik liderlik ölçeğinin geliştirilmesi. Bartın University Journal of Faculty of Education, 4(1), 249–268. https://doi.org/10.14686/BUEFAD.2015111056
5. Çetinkaya, H. (2017). Okul yöneticilerinin toksik (zehirli) liderlik davranışları ile öğretmenlerin tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişki (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi.
6. Çiçek, B., & Almalı, V. (2020). The effect of toxic leadership on conflict in the workplace. Equinox Journal of Economics Business and Political Studies, 7(2), 214–235.
7. Eğinli, A., & Bitirim, S. (2008). Kurumsal başarının önündeki engel: Zehirli (toksik) iletişim. Selçuk İletişim, 5(3), 124–140.
8. Holloway, E. L., & Kusy, M. E. (2010). Disruptive and toxic behaviors in healthcare: Zero tolerance, the bottom line, and what to do about it. The Journal of Medical Practice Management, 25(6), 335–340.

9. Kardam, A. (2007). Liderlik. Optimist Yayınları.
10. Labrague, L. J., Nwafor, C. E., & Tsaras, K. (2020). Influence of toxic and transformational leadership practices on nurses’ job satisfaction, job stress, absenteeism and turnover intention: A cross-sectional study. Journal of Nursing Management, 28(5), 1104–1113. https://doi.org/10.1111/jonm.13053
11. Lipman-Blumen, J. (2005). Toxic leadership: When grand illusions masquerade as noble visions. Leader to Leader, (36), 29–36. https://doi.org/10.1002/ltl.125
12. Lipman-Blumen, J. (2010). Toxic leadership: A conceptual framework. In A. Burke (Ed.), Handbook of top management teams (pp. 214–220). Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1057/9780230305335_23
13. Lipman-Blumen, J. (2011). Toxic leadership: A rejoinder. Representation, 47(3), 331–342. https://doi.org/10.1080/00344893.2011.596444
14. Okray, Z., & Şimşek, A. (2019, 8–10 Nisan). Toksik liderlik: Türkiye'de yapılan çalışmalara dayalı bir sistematik derleme. ICOAEF’19: V. International Conference on Applied Economics and Finance (Özet bildiri). Kyrenia, North Cyprus (T.R.N.C.).
15. Öztürk, O., & Gürler, G. (Ed.). (2022). Bir literatür incelemesi aracı olarak bibliyometrik analiz. Nobel Akademik Yayıncılık.
16. Pelletier, K. L. (2010). Leader toxicity: An empirical investigation of toxic behavior and rhetoric. Leadership, 6(4), 373–389. https://doi.org/10.1177/1742715010379308
17. Protsiuk, O. (2019). The relationships between psychological contract expectations and counterproductive work behaviors: Employer perception. Central European Management Journal, 27(3), 85–106. https://doi.org/10.7206/cemj.2658-0845.4
18. Reed, G. E. (2004). Toxic leadership. Military Review, 84(4), 67–71.
19. Reyhanoğlu, M., & Akın, Ö. (2016). Toksik liderlik örgütsel sağlığı olumsuz yönde tetikler mi? İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(3), 442–459.
20. Perez, H. (2012). The organizational culture and toxic leadership. Toxic Leadership, 1–13.
21. Schmidt, A. A. (2008). Development and validation of the toxic leadership scale (Doctoral dissertation). University of Maryland.
22. Şahin, A., & Kaya, A. (2024). Ulusal alan yazında toksik liderlik konusunun incelendiği lisansüstü tezlerin değerlendirilmesi. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), 76–85. https://doi.org/10.58588/aru-jfeas.1399827
23. Türk Dil Kurumu. (2025). Türkçe Sözlük. https://sozluk.gov.tr/
24. Wilson-Starks, K. Y. (2003). Toxic leadership. Transleadership, Inc.