Ahilik Kültüründe Örtülü Bilgi Arayışı

Öz

Bu makale örtülü bilginin kavramsal bir analiziyle birlikte, örtülü bilginin sanat ve ticaret sahipleri arasındaki gelişim ve paylaşımını artıran genel Ahilik ilkeleri üzerinde durmaktadır. Makalenin amacı, sürdürülebilir bir rekabet avantajı yaratmada örtülü bilginin kilit rolünü vurgulamakla beraber, çağdaş örtülü bilgi geliştirme yöntemleri ile Ahilik ilkeleri arasındaki çarpıcı benzerliklere dikkat çekmektir. Bu anlamda makale Ahilik prensiplerinin örtülü bilgi potansiyelini yayma ve geliştirmede günümüz organizasyonlarına bir kaynak ya da bir rehber olup olamayacağını konu edinmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Örtülü bilgi, Ahilik

The Search of Tacit Knowledge in Akhism Culture

Öz

This paper reports on a conceptual analysis of tacit knowledge and examines Akhism Principles that increased the development and spread of tacit knowledge among craftsmen and tradespeople. The objective of this paper is to emphasize the key role of tacit knowledge in cerating a sustainable competitive advantage and pay attention to interesting similarities between modern tacit knowledge development ways and the Principles of Akhism. The study evaluates whether the Principles of Akhism can be a source or a guide for ongoing organizations to spread and develop their tacit knowledge potential

Anahtar Kelimeler

• Tacit knowledge, Akhism

Kaynakça

1. Amit, R. and Schoemaker, P. (1993), “Strategic Assets and Organizational Rent”, Strategic Management Journal, Vol. 14: 33-46.
2. Akkuş, A. (2004), “Ahilik Teşkilatlarına Tarihsel Bir Perspektiften Bakış”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşehir): 27-41.
3. Akkuş, M. (2002), “Farklı Bir Ahilik İcazetnamesi”, Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, S. 21, Bahar: 95-100.
4. Bayram, M. (1987), Bacıyan-ı Rum, (Konya).
5. Bayram, M. (1995), Ahi Evren Tasavvufi Düşüncenin Esasları, Türkiye Diyanet Vakfı Yayın- ları (Ankara).
6. Bekki, S. (2004), “Ahiliğe Giriş Törenlerinin Bilmecelerle İlişkisi”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşehir): 163-176.
7. Berman L. B., Down J. & Hill W. C. (2002), Tacit Knowledge as a Source of Competitive Ad- vantage in The National Basketball Association, Academy of Management Journal, Vol. 45, No. 1 (2002): 13-31.
8. Boiral, O. (2002), Tacit Knowledge and Environmental Management, Long Range Planning, 35: 291-317.

9. Burak, M. ve Özçelik, N. (2004), “Ahilik Eğitim Anlayışının Cumhuriyet Dönemi Meslek Eğitimine Yansıması”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Ki- tabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşehir): 201-212.
10. Çağatay, N. (1989), Bir Türk Kurumu Olan Ahilik, Türk Tarih Kurumu Yayınları, (Ankara).
11. Çağatay, N. (1990), Ahilik Nedir, Kültür Bakanlığı Yayınları, (Ankara).
12. Çalışkan, N. ve Yeşil, R. (2004), “Evrensel Değerler Açısından Ahi Evran’ın Didaktik Anlayışı ve Türk Mesleki Eğitim Sistemine Yansımaları”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırma- ları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşe- hir): 261-268.
13. Çalışkan, Y. ve İkiz, M. Y. (2001), Kültür Sanat ve Medeniyetimizde Ahilik, T. C. Kültür Bakanlığı Yayınları, 2. Baskı (Ankara).
14. Demir, G. (1999), “Osmanlı İmparatorluğu’nun Kuruluşunda Ahilerin Rolü”, II. Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bildirileri, T. C. Kültür Bakanlığı Yayınları, (Ankara): 95-112.
15. Demir, G. (2001), “Ahilik ve Yükselen Değerler”, Görüş, Ocak: 76-82.
16. Demirbilek, S. (2004), “Ahilik Kelimesinin Kökenine Dair”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşehir): 277-283.
17. Dierickx, I and Cool, K. (1989), “Asset Stock Accumulation and Sustainability of Competi- tive Advantage”, Management Science, Vol. 35, No. 12: 1504-1513.
18. Dinçer, A. (2004), “Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü’nde Ahilikle İlgili Kavram- lar”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşehir): 311-322.
19. Doğan, İ. (2004), “Bir Sivil Toplum Kuruluşu olarak Ahilik”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşehir): 323-335.
20. Edmondson, A., Winslow, A., Bohmer, R. and Pisano, G. (2003), “Learning How and Learning What: Effects of Tacit and Codified Knowledge on Performance Improvement Following Technology Adoption”, Decision Sciences, Vol. 34, No. 2: 197-223.
21. Ekinci, Y. (1990), Ahilik ve Mesleki Eğitim, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1. Baskı (Ankara).
22. Erbaşı, A. ve Ersöz, S. (2004), “AB Programına Uyum Çerçevesinde KOBİ’lerin Rekabet Gücü ve Kalitesindeki Artı Değerlerin Geliştirilmesi Adına: Ahilik”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşehir): 359-369.
23. Erden, O. (2004), “Ahilik Kültürünün Endüstriyel Kalite Kontrolüne Yansımaları”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşehir): 381-397.
24. Erken, V. (1999), “Ahilik Teşkilatının Vizyonu”, II. Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bildirileri, T. C. Kültür Bakanlığı Yayınları, (Ankara): 125-138.
25. Fleck, J. (1996), Informal information flow and the nature of expertise in financial ser- vices. International Journal of Technology Management, 11 (1-2): 104-128.
26. Grant, M. R. (1991), “The Resource-Based Theory of Competitive Advantage: Implications for Strategy Formulation”, California Management Review: 114-135.
27. Hamel, G. and Prahalad, C. K., (1989), “Strategic Intent”, Harvard Business Review, (May- June 1989): 63-76.
28. Horata, O. (2004), “Osmanlı Toplum Yapısının Temel Dinamikleri: Mevlevilik, Bektaşilik ve Ahilik”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 1 (Kırşehir): 527-539.
29. İbicioğlu, H. ve Doğan, H. (2006), İşletmelerde Örtülü Bilgi ve Önemi, Ekin Kitabevi (Bursa).
30. Johannessen A. J., Olaisen, J. & Olsen B. (1999), Aspects of innovation theory based on knowledge-management, International Journal of Information Management, 19: 121-139.
31. Johannessen A. J., Olaisen, J. & Olsen B. (2001), Mismanagement of tacit knowledge: the importance of tacit knowledge, the danger of information technology, and what to do about it, International Journal of Information Management, 21: 3-20.
32. Jones, L. And Estes, Z. (2005), “Metaphor comprehension as attributive categorization”, Journal of Memory and Language, 53: 110-124.
33. Keskin, M. (1999), “Osmanlı Devleti’nin Sosyal ve Ekonomik Hayatının Tanziminde Ahiliğin Oynadığı Rol”, II. Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bildirileri, T. C. Kültür Bakanlığı Yayınları, (Ankara): 203-213.
34. Kilavuz, M. (2004), “Ahilik Kurumunda Din ve Ahlak Eğitimi Anlayışı”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Mer- kezi, C. 2 (Kırşehir): 615-628.
35. Küçükdağ, Y. (1999), “Osmanlı Döneminde Konya’da Ahilik ve Ahiler”, II. Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bildirileri, T. C. Kültür Bakanlığı Yayınları, (Ankara): 214-228.
36. Lubit, R. (2001), Tacit Knowledge and Knowledge Management: The Keys to Sustainable Competitive Advantage, Organizational Dynamics, Vol. 29, No. 4: 164-178.
37. Malone, D. (2002), Knowledge Management: A Model For Organizational Learning, Interna- tional Journal of Accounting Information Systems, 3: 111-123.
38. Mascitelli, R. (2000), From Experience: Harnessing Tacit Knowledge to Achieve Break- through Innovation, J. Prod. Innov. Manag., Vol. 17: 179-193.
39. Perşembe, E. (2004), “Günümüz Türk Toplumunda Meslek Ahlakını Geliştirmede Ahilik Kültürünün Önemi”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı, G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 2 (Kırşehir): 775-784.
40. Polanyi, M. (1966) The Tacit Dimension, Doubleday& Company (New York).
41. Reed, R. and DeFillippi, J. R. (1990), “Casual Ambiguity, Barriers to Imitation, and Sustain- able Competitive Advantage”, Academy of Management Review, Vol. 15, No. 1: 88-102.
42. Ropo A., Parvainen J. (2001), Leadership and bodily knowledge in expert organizations: epistemological rethinking, Scandinavian Journal of Management, 17: 1-18.
43. Sarıkaya, S. (2002), XII-XVI Asırlardaki Anadolu’da Fütüvvetnamelere Göre Dini İnanç Motifleri, Kültür Bakanlığı Yayınları (Ankara).
44. Sarıkaya, S. (2003),“Alevilik ve Bektaşiliğin Ahilikle İlişkisi”, İslamiyat, S. 3: 93-110.
45. Seyfeli, M. (2004), “Ahi Evran-ı Veli İle İlgili Kırşehir’de Anlatılan Efsane ve Menkabeler”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 2 (Kırşehir): 801-820.
46. Şeker, M. (2004), “Fütüvvetnameler ve Ahilik”, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı , G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C. 2 (Kırşehir): 837-850.
47. Tesob (2006), www.tesob.org.tr./ahi.htm. Ahilik Nedir? .
48. Torun, A. (1998), Türk Edebiyatında Türkçe Fütüvvet-Nameler, Kültür Bakanlığı Yayınları (Ankara).
49. Wernerfelt, B. (1989), “From Critical Resources to Corporate Strategy”, Journal of Gen- eral Management, Vol. 14, No. 3: 4-12.
50. Yıldız, A. (2002), www.ilkadimdergisi.com., “Ahilik ve Kültürümüzdeki Yeri”.