TÜRKİYE VE AB ÜLKELERİNDE YAŞLI NÜFUSUN GÖRÜNÜMÜ

Öz

Birleşmiş Milletler’in tanımına göre bir ülkedeki yaşlı nüfusun toplam nüfus içindeki oranının %8 ile %10 arasında olması o ülke nüfusunun “yaşlı”, %10’un üzerinde olması ise “çok yaşlı” olduğu anlamına gelmektedir. Nüfusu yaşlanan ülkeler, aktif nüfus payının azalması ve sosyal güvenlik sistemleri sorunları yaşayabilmektedir. Mevcut çalışma, Türkiye ve AB ülkelerinde 65 yaş üstü nüfusun toplam nüfus içindeki oranlarını, yaşlı bağımlılık oranlarını, yaşlı bağımlılık oranı projeksiyonlarını ve 65 yaş üstü nüfusun işgücüne katılım oranlarını karşılaştırmayı hedeflemekledir. Sonuçlar; Türkiye’de yaşlı nüfusun toplam nüfus içindeki payının AB ülkelerine kıyasla daha düşük olduğunu ancak son 10 yılda Türkiye’nin daha hızlı bir biçimde yaşlandığını; Türkiye’nin yaşlı bağımlılık oranları bağlamında AB ülkelerinden daha düşük bir orana sahip olmasına rağmen yaşlı bağımlılık oranının daha hızlı arttığını; 50 yıllık projeksiyonlara göre yaşlı bağımlılığının Türkiye’de AB ülkelerine kıyasla daha dramatik biçimde artacağını ve son olarak da Türkiye’de yaşlıların işgücüne katılım oranlarının AB ülkelerine oranla daha yüksek olduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yaşlı nüfus,Yaşlı bağımlılık oranı,Yaşlı bağımlılık oranı projeksiyonları,Yaşlı nüfusun işgücüne katılım oranı

THE APPEARANCE OF ELDERLY POPULATION IN TURKEY AND EU COUNTRIES

Öz

According to the definition of the United Nations, the case that the proportion of the elderly population in a country is between 8% and 10% in the total population means that the population of the country is “old” and above %10 means “very old”. The aging countries may experience problems related to the decrease in the share of the active population and social security systems. The present study aims to compare; the proportion of the population aged over 65, elderly dependency ratios and projections and the labor force participation rate of the population aged 65 and older in Turkey and EU countries. It is resulted that; the share of the elderly population in Turkey is lower than in the EU countries, but in the last decade Turkey is aging more quickly than EU countries; Turkey has a lower proportion of elderly dependency ratios compare to in EU countries but elderly dependency ratios have been increasing faster in Turkey than in EU countries in the last decade. According to 50-year projections, the elderly dependency ratio will increase more dramatically in Turkey comparing to EU countries and lastly, Turkey has a higher elderly labor force participation rate comparing to EU countries.

Anahtar Kelimeler

• Elderly population,Elderly dependency ratio,Elderly dependency ratio projections,Elderly labor force participation ratio

Kaynakça

1. Ataman, B.C. (2010). Avrupa İstihdam Stratejisi, Türkiye’nin Adaylık Sürecinde Avrupa Birliği İstihdam ve Sosyal Politikası. Ankara: Siyasal Kitabevi.
2. Avrupa Birliği Başkanlığı (2018). Türkiye-AB İlişkilerinin Tarihçesi. https://www.ab.gov.tr/turkiye-ab-iliskilerinin-tarihcesi_111.html / 18.10.2018.
3. Başol, O., Aytaç, S. (2013). “Emeklilerde Uyum ve Yaşam Tatmini: Bir Araştırma” [Bildiri]. 19. Ulusal Ergonomi Kongresi, Balıkesir.
4. BLS. (2018). Median Age of the Labor Force, by Sex, Race and Ethnicity. https://www.bls.gov/emp/tables/median-age-labor-force.htm / 25.12.2018.
5. Christensen, K., Doblhammer, G., Rau, R., Waupel, J.W. (2009). “Ageing Populations: The Challenges Ahead”. Lancet, 374: 1196–1208.
6. Demirbilek, T., Öktem Özgür, A. (2017). “Gümüş Ekonomi ve Aktif Yaşlanma Bağlamında Yaşlı İstihdamı”. Yaşlı Sorunları Araştırmaları Dergisi, 10(1), 14-28.
7. Dülger, İ. (2012). “Dünyada ve Türkiye’de Yaşlılığın Değişen Görünümü, Değişen Politikaları ve Gelişen Aktif Yaşlanma Kavramı” [Bildiri]. 18-24 Mart Yaşlılara Saygı Haftası Kuşaklararası Dayanışma ve Aktif Yaşlanma Sempozyumu, Ankara.
8. Eatock, D. (2015). The Silver Economy Opportunities from Ageing. Briefing, European Parliamentary Research Service.

9. European Commission (2009). Ageing Report: Economic and Budgetary Projections for the EU-27 Member States (2008–2060). Luxembourg: Office for Official Publications of the European Communities.
10. EUROSTAT (2018a). Old Age Dependency Ratio. https://ec.europa.eu/eurostat/tgm/table.do?tab=table&init=1&plugin=1&language=en&pcode=tps00198 / 14.10.2018.
11. EUROSTAT (2018b). Old-age Dependency Ratio, EU-28, 2002-2080.
12. EUROSTAT (2018c). Population Structure and Ageing. https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Population_structure_and_ageing#Past_and_future_population_ageing_trends_in_the_EU / 25.12.2018.
13. Gündoğan, N., Biçerli, M.K., Lordoğlu, K., Özkaplan, N. (2012). Çalışma Ekonomisi-I. T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 2675, Açıköğretim Fakültesi Yayını No: 1641, Eskişehir.
14. https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=File:Old-age_dependency_ratio,_EU-28,_2002-2080_(%25).png&oldid=393613 / 16.11.2018.
15. Işığıçok, Ö. (2014). İstihdam ve İşsizlik. Bursa: Dora Yayınları.
16. Kohler, H.P., Ortega, J. (2003). Fertility, Below Replacement. In: Demeny P, McNicholl G, eds. Encylopedia of Population. New York: MacMillan Reference, 405–409.
17. Kuşaklararası Dayanışma ve Aktif Yaşlanma Sempozyumu (2012). Sonuç ve Değerlendirme. 18-24 Mart Yaşlılara Saygı Haftası Kuşaklararası Dayanışma ve Aktif Yaşlanma Sempozyumu Bildirileri Kitabı, Ankara, 349-351.
18. Lordoğlu, K., Özkaplan, N., Törüner, M. (1999). Çalışma İktisadı, İstanbul.
19. Mackenbach, J.P., Slobbe, L., Looman, C.W., van der Heide, A., Polder, J., Garssen, J. (2011). “Sharp Upturn of Life Expectancy in the Netherlands: Effect of More Health Care for the Elderly?”. European Journal of Epidemiology, 26: 903–914.
20. OECD (2018). Labour Force Participation Rate. https://data.oecd.org/emp/labour-force-participation-rate.htm#indicator-chart / 26.12.2018.
21. Özen, Ş.O. (2015). “Türkiye’nin İstihdam Politikaları ve Avrupa İstihdam Stratejisi’ne Uyumu”. Çalışma Dünyası Dergisi, 3(1), 78-105.
22. Özkul, M., Kalaycı, I. (2015). “Türkiye’de Yaşlılık Çalışmaları”. Sosyoloji Konferansları, 52, 259-290.
23. Pekcan, H. (2000). Antropoloji ve Yaşlılık. (Ed. G. Erkan ve V. Işıkhan) Ankara: H.Ü. Sosyal Hizmetler Yüksekokulu Yayını.
24. Preston, S.H., Himes, C., Eggers, M. (1989). “Demographic Conditions Responsible for Population Aging”. Demography, 26: 691–704.
25. Rechel, B., Grundy, E., Robine, J-M., Cylus, J., Mackenbach, J.P., Knai, C., McKee, M. (2013). “Ageing in the European Union, Health in Europe 6”, Lancet, 381(9874), 1312-1322.
26. Samorodov, A. (1999). Ageing and Labour Markets for Older Workers. ILO Employment and Training Papers, 33.
27. Şentürk, Ü. (2017). Yaşlılık: Özellikler, Davranışlar ve Sorunlar. Davranış Bilimleri (Ed. Memet Zencirkıran) 343-375. Bursa: Dora Yayınları.
28. Tekeli, S., Özgüler, V.C., Özdemir, Ç., Biçerli, M.K. (2012). İstihdam ve İşsizlik, (Ed. M. Kemal Biçerli ve Verda Canbey Özgüler) Anadolu Üniversitesi Yayını, No: 2678, Eskişehir.
29. TÜİK (2013). İstatistiklerle Yaşlılar, 2012. Haber Bülteni, 20 Mart 2013, Sayı: 13466, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=13466 / 21.10.2018.
30. TÜİK (2018a). İstatistiklerle Yaşlılar. TÜİK Haber Bülteni, No: 24644.
31. TÜİK (2018b). Temel İstatistikler, Nüfus ve Demografi. http://tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist / 16.11.2018.
32. United Nations. (2002). Political Declaration and Madrid International Plan of Action on Ageing. Second World Assembly on Ageing, Madrid.
33. Zencirkıran, M. (2017). Sosyoloji. Bursa: Dora Yayınları.